– மகாஸிதுஷ் ஷரீஆ மற்றும் இறை நியதிகளது ஒழுங்கின் வழி – பலஸ்தீனர்களின் மாபெரும் மீளத்திரும்பும் நடைப்பயணம்

images (7)

 

அரபு மூலம்: உஸ்தாத் வஸ்பி ஆஷூர் அபூ ஸைத்

-பேராசிரியர், மகாஸிதுஷ் ஷரீஆ இஸ்லாமிய்யா-

தமிழில்: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப் (நளீமி)

 

 

பலஸ்தீனத்தின் உள்ளேயிருக்கும் மக்கள் வெளியே இருக்கும் தமது பலஸ்தீன மற்றும் பலஸ்தீனரல்லாத முஸ்லிம் சகோதரர்களின் உறுதியான ஆதரவுடன் பலஸ்தீன ஆதரவுச் செயற்பாடுகளை மேற்கொள்வதற்கு திடசங்கற்பம் எடுத்திருக்கின்றனர்.

 

பலஸ்தீனர்கள் தாயக தினம் (யவ்முல் அர்ழ்) என்று நினைவுகூரும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் மார்ச் 30 (2018) இல் ஆரம்பித்துள்ளன. இந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் நக்பா நினைவு நாளான மே மாதம் 15ம் திகதியன்று முடிவுக்கு வரும். பெரும் மக்கள் திரளில் அது பற்றி அறிவிக்கப்பட்டுத் துவங்கியது. அதற்கு அவர்கள் “மாபெரும் மீளத்திரும்புதல்” எனப் பெயரிட்டார்கள். அது பலஸ்தீனத்துக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் இருக்கும் அகதிகளுக்கு தமது சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்புவதற்கான உரிமையைக் குறிக்கின்றது. இதுவொரு விஷேடமான செயற்பாடாகும்.

 

இது குறித்த செயலுக்கான பதிலாக இல்லாத போதும், அது பலஸ்தீனர்களுக்காக மாற்றுத் தேசமொன்றை உருவாக்கும் துரோகத் திட்டத்தோடு தொடர்பானது. மட்டுமல்லாது அவ்வாறு மீளத் திரும்புவதுதான் களத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கும் சுக்கான் ஆகும். அதுவே சமகால நிகழ்வுகளில் தாக்கம் நிகழ்த்தி இலக்கை சாத்தியமாக்கிவிடக் கூடிய பக்கத்திற்கு அவர்களை மாற்றிவிடும்.

 

 

இந்த மாபெரும் மீளத்திரும்பும் நடைப்பயணத்தின் இலக்குகள்:

 

உலக ஒழுங்கு மற்றும் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் சியோனிஸத்தின் தலைநகராக குத்ஸ் புனித நகரைப் பிரகடனம் செய்யும் தீர்மானம் என்பவற்றுக்கு எதிரான பலஸ்தீன வெகுமக்களின் எதிர்ப்பாக இந்த நடைப்பயணம் உருவெடுத்தது. பலஸ்தீனர்கள் விவரிப்பவாறு சர்வதேச சதியினடியாக விரைந்து பலஸ்தீன விவகாரத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்வதற்கான தொடந்தேர்ச்சியான நடவடிக்கைகளை எதிர்கொள்ளும் நடைமுறை ரீதியான முதலாவது எட்டாக இந்த மீளத்திரும்பும் நடைப்பயணம் உள்ளது.

 

காஸாவின் பல்வேறு பிராந்தியங்களிலும் இருந்து எல்லைப் பகுதிகளை நோக்கி மேற்கொள்ளப்படும் நடைப்பயணம் தாயக தினம் (யவ்முல் அர்ழ்) அன்று துவங்கும் என உடன்பாடு காணப்பட்டிருக்கின்றது. அப்பயணம் எல்லைகளை ஊடுருவிச் செல்ல முயற்சிக்கும். இந்த வெகுமக்கள் செயற்பாடு எவ்வாறு எந்த இயல்போடு அமைந்து காணப்படும் என்ற கட்டமைப்புக்கள் முழுமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.

 

அங்கே எல்லை நெடுகிலும் அகதிகளுக்கான கூடாரங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. சியோனிஸப் படைகளுடனான முறுகல்கள் சமாதானபூர்வமான வழிமுறைகள் மூலமாகத் தீர்க்கப்படும். எல்லையைத் தாண்டிச் செல்லுதல் என்பதே ஆர்ப்பாட்டம் செய்வோரின் முதலாவது இலக்காகும். மற்றது சர்வதேச சட்டத் தீர்மானங்களை நடைமுறைப்படுத்தக் கோருவதாகும். அதில் தலையாயது ஐ.நா. வின் பொதுச் சபை வெளியிட்ட 194 ம் இலக்கத் தீர்மானமாகும்.

 

அந்தத் தீர்மானத்தின் 11வது பந்தி பின்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றது. “இந்தப் பொதுச் சபை, தமது சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்பிவிடும் விருப்பமுள்ள அகதிகள் கூடியளவு சீக்கிரமான காலகதியில் மீளத்திரும்புவது அத்தியாவசியமானது என தீர்மானம் செய்கின்றது. அவர்கள் தமது அண்டை அயலாருடன் சமாதானப் பூர்வமாக வாழலாம். தமது சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்பத் தடையான இழந்து போயிருக்கும் சொத்துக்களுக்கான நஷ்டஈடுகள் அளிக்கப்பட வேண்டும். அவ்வாறே சொத்துக்களுக்குத் தீங்கு ஏற்படுத்தியிருக்கும் அனைத்து இழப்புக்கள், நஷ்டங்கள் அனைத்தும் சர்வதேச சட்டங்கள், நீதியின் அடிப்படையில் இழப்பதற்கு முன்பு இருந்தவாறே வழங்கப்பட வேண்டும். அவ்வகையில் அனைத்து இழப்புக்கள், நஷ்டங்கள், தீங்குகளும் ஆட்சியாளர்கள் அல்லது அதிகாரத்திலுள்ளவர்கள் புறமிருந்து ஈடுசெய்யப்பட வேண்டும்.

 

 

ஷரீஆவின் உயர் பொது இலக்குகளுடன் (மகாஸிதுல் ஆம்மா லிஷ்ஷரீஆ) இம்மாபெரும் மீளத்திரும்பல் நெருங்கிய தொடர்புடையது:

 

நீதியை நிலைநாட்டுதல், உரியவர்களுக்கு உரிமையைப் பெற்றுக்கொடுத்தல், நிலத்தையும் பூமியையும் பாதுகாத்தல், செல்வத்தையும் சொத்துக்களையும் பாதுகாத்தல் என்ற வகைகளில் இஸ்லாமிய ஷரீஆவின் பொது உயர் இலக்குகளுடன் இவ்விடயம் நெருக்கமான தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது. உரிமைகளைப் பெற்றுக் கொள்வதிலும், அதனை உரியவர்களுக்கு அளிப்பதிலும் உறுதியோடு செயலாற்றுவது நீதியை நிலைநாட்டி பாதுகாப்பை உத்தரவாதப்படுத்துவதில் வந்துள்ள இஸ்லாமிய ஷரீஆ மற்றும் அதன் உயர் இலக்குகளில் உள்ள மகத்துவம் மிக்க விடயங்களாகும். ஒத்துழைப்பு, சகோதரத்துவத்தின் கட்டாயக் கடமையை மேன்மைப்படுத்துவது, நீதியை நிலைநாட்டுவது என்பன அனைத்து இறைத் தூதுகளினதும் இலக்காக இருந்துள்ளது.

“நிச்சயமாக நம் தூதர்களைத் தெளிவான அத்தாட்சிகளுடன் அனுப்பினோம்; அன்றியும், மனிதர்கள் நீதியை நிலைநாட்டுவதற்காக, அவர்களுடன் வேதத்தையும் (நீதத்தின்) தராசையும் இறக்கினோம்” (அல்ஹதீத்:25)

 

இந்த நடவடிக்கை ஒட்டுமொத்த செல்வம் மற்றும் சொத்துக்களைப் பாதுகாத்தல் என்ற கண்ணியம்மிகு ஷரீஆ பாதுகாக்க ஏவியவற்றோடு உடன்படுகிறது. மட்டுமன்றி அதற்கென மரணிப்பதையும் ஆகுமாக்கியுள்ளது. அவ்வாறு மரணிப்பதை இறைபாதையில் வீரமரணத்தைத் தழுவுவதாகக் கருதுகிறது. “எவர் தனது செல்வத்தைப் பாதுகாக்கப் போராடி மரணிக்கிறாரோ அவர் ஷஹீதாவார்; எவர் தனது மார்க்கத்தைப் பாதுகாக்கப் போராடி மரணிக்கிறாரோ அவர் ஷஹீதாவார்; எவர் தனது உயிரைப் பாதுகாக்கப் போராடி மரணிக்கிறாரோ அவர் ஷஹீதாவார்; எவர் தனது குடும்பத்தைப் பாதுகாக்கப் போராடி மரணிக்கிறாரோ அவர் ஷஹீதாவார்” (திர்மிதி, அபூதாவூத்)

 

முஸ்லிம்கள் இந்நடவடிக்கைக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்குவார்களாக இருந்தால் அது சகோதரத்துவத்தின் உயிரோட்டத்தைப் பேணியதில், முஸ்லிம்கள் மத்தியில் ஒற்றுமை உணர்வுகளை மகத்துவப்படுத்தியதில் உட்படும். இவையெல்லாமே இஸ்லாத்தின் பெரும் உயர் இலக்குகளாகும். “நிச்சயமாக விசுவாசிகள் அனைவரும் சகோதரர்களே!” (அல்ஹுஜுராத் :10)

 

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாவது: ஒரு முஸ்லிம் இன்னொரு முஸ்லிமுக்கு சகோதரனாவான். அவன் மற்றவனுக்கு அநியாயம் இழைக்கவும் மாட்டான். அநியாயம் இழைப்பவனுக்கு உதவவும் மாட்டான்.” (புகாரி, முஸ்லிம்)

 

ஒரு முஸ்லிம் மீது தனக்கு உள்ளவாறே தனது சகோதர முஸ்லிமுக்கு உள்ள உரிமைகளைப் பேசுகிறது. இமாம் இப்னு ஹஸ்ம் கூறுகிறார். “ஒரு முஸ்லிமை எவர் உணவளிக்கவும் ஆடையணிவிக்கவும் சக்தியிருந்தும் பசியோடும் நிர்வாணத்தோடும் விட்டுவிடுகிறவர் அவருக்கு அநியாயம் இழைத்துவிட்டார்.”

 

பட்டினிக்கும் உடுத்த ஆடையின்மைக்கும் இவ்வாறு எனின், தாய்மண்ணை சீர்குலைத்திருக்கும், பயிர்களையும் அடுத்த தலைமுறையையும் அழித்துப் போட்டிருக்கும், பூமியையும் மானத்தையும் சிதைத்துவிட்டிருக்கும் கொடிய எதிரியை எப்படி விட்டுவைத்திருப்பது?

 

எனவே இந்தச் செயற்பாடு மனித இயல்புடன், அறிவுடன், தர்க்க நியாயத்துடன் நெருங்கிவருகிறது. மானிட உணர்வுக்குக் கீழ்ப்படிபவற்றுடன் இசைந்து செல்கிறது. காலத்தின் எல்லாப் புறத்திலும் மானுடம் அதற்கு ஒத்துச்செல்கிறது. உரிமையுடையவர்கள் அதற்கு மிகவும் முன்னுரிமைப்படுத்தப்பட வேண்டியவர்கள். கோரிக்கைகள் இருக்கையில் உரிமை ஒரு போதும் மரணித்துப் போய்விடாது.

 

 

மகாஸிதுல் ஜிஹாதை (ஜிஹாதின் உயர் இலக்குகளை) மேன்மைப்படுத்தும் செயல்:

 

அல்லாஹுத் தஆலா அவனது பாதையில் போராடுவதை விதியாக்கியுள்ளான். இஸ்லாத்தின் ஆரம்பம் தொட்டு மறுமை வரைக்கும் அதனைத் தெளிவான கடமையாக ஆக்கி வைத்துள்ளான். அதன் மூலம் முஸ்லிம்களது மேன்மை, கண்ணியத்தை அவன் உத்தரவாதம் செய்கிறான். “நீங்கள் மறைமுகமாக வட்டியை ஆகுமாக்கிக் கொண்டு வேளாண்மைக் கால்நடைகளைப் பற்றிக்கொண்டு பயிர்ச்செய்கைகளில் மூழ்கிக் கொண்டும் இருந்து ஜிஹாதையும் விட்டுவிட்டால் அல்லாஹ் உங்கள் மீது இழிவைச் சாட்டிவிடுவான். நீங்கள் உங்களது மார்க்கத்தின் பக்கம் மீளும் வரைக்கும் உங்களை விட்டும் அதனை அகலச் செய்யமாட்டான்” என நபியவர்கள் நவின்றுள்ளார்கள். (அபூதாவூத்)

 

ஜிஹாதுடைய மகாஸிதுகளில் எதிரிகளைத் தடுத்து நிறுத்தல், நிலத்தை விடுவித்தல், மானத்தைப் பாதுகாத்தல், குழப்பத்தையும் சீர்குலைவையும் தடுத்தல் எல்லாம் உள்ளடங்கும்.

“ஃபித்னா(குழப்பமும், கலகமும்) நீங்கி அல்லாஹ்வுக்கே மார்க்கம் என்பது உறுதியாகும் வரை, நீங்கள் அவர்களுடன் போரிடுங்கள்; ஆனால் அவர்கள் ஒதுங்கி விடுவார்களானால் – அக்கிரமக்காரர்கள் தவிர(வேறு எவருடனும்) பகை (கொண்டு போர் செய்தல்) கூடாது.” (அல்பகறா: 193)

 

இங்கு இமாம் இப்னு தைமியா அவர்களது நிலைப்பாடு எதிரி மார்க்கத்தையும் உலகையும் சீர்குலைக்கிறான் என்பதற்காக அவனை எதிர்க்க வேண்டுமென்பது ஈமானுக்குப் பின்பு அத்தியாவசியக் கடமையாகும். “தற்பாதுகாத்துக் கொள்ளப் போராடுவது என்பது புனிதமானவை, மார்க்கம் ஆகியவற்றைத் தாக்கியழிக்கும் எதிரியைத் தடுப்பது என்பது கடினம் மிகுந்த வழிமுறையொன்றாகும். அது வாஜிப் என்பது இஜ்மாவான கருத்தாகும். மார்க்கத்தையும் உலகையும் சீர்குலைத்துத் தாக்கியழிக்கும் எதிரியை எதிர்ப்பது, ஈமானுக்குப் பின்பு அத்தியாவசியக் கடமை இதுவன்றி வேறு இல்லை. அதற்கு வேறு எந்த நிபந்தனையொன்றும் இருக்கத் தேவையில்லை. மாறாக எந்தளவுக்கு முடியுமோ அந்தளவு எதிர்த்து நிற்க வேண்டும். (அல்ஃபதாவா அல்குப்ரா: 5/538)

 

 

எதிரியை எதிர்த்து நிற்காமல் ஜிஹாதின் மகாஸித் நிலைநிறுத்தப்பட மாட்டாது. எனவேதான் ஷரீஆ சட்டம் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு எதிர்த்து நிற்பதைக் கடமையாக்கியிருக்கின்றது. ஒரு சாராருக்குப் போதியளவுக்கு நிலைநிறுத்தப்பட்டு விட்டால், அவர்கள் தமது அண்டை அயலைச் சார்ந்தவர்களைப் பாதுகாப்பது கடமையாகும். “எதிரிகள் இஸ்லாமிய நாட்க்குள் புகுந்துவிட்டால் அயலில் இருப்போர் அவர்களைப் பாதுகாப்பது கடமை என்பதில் சந்தேகமில்லை.  இஸ்லாமிய நாடுகள் எல்லாம் ஒரே நிலையில் இருந்தால் தந்தையுடைய, கடன் கொடுத்தவருடைய அனுமதியின்றியே விரைந்து சென்று இணைவது கடமையாகும்.” என இமாம் இப்னு தைமியா அவர்கள் கூறுகிறார்.  (அல்ஃபதாவா அல்குப்ரா: 5/539)

 

இந்த உம்மத்தினர் அனைவருமே இம்மாபெரும் மீளத் திரும்பும் நடைப்பயண நிகழ்வில் கரிசனை காட்டவேண்டும். பதாகைகளை உயர்த்தி நிற்கவேண்டும். ஏனெனில் சியோனிஸ்டுகள் தான் இந்த உம்மத்தினருக்கு மிக அபாயகரமானவர்கள். இந்த ஆக்கிரமிப்புப் புற்றுநோய் அகற்றப்பட்டுவிட்டால் இந்த உம்மத்தினரைப் பீடித்திருக்கும் பலப்பல நோய்கள் குணப்படுத்தப்பட்டுவிடும். அதிகமான கோளாறுகளை விட்டும் தூய்மை பெற்றுக்கொள்ளும். அதன் மூலம் நாம் நமது உதிரங்களையும் புனிதங்களையும் எண்ணற்ற உயிர்களையும் காத்துக்கொள்ளலாம்.

 

இதனால் தான் இமாம் இப்னு குதாமா அவர்கள் “ஒவ்வொரு சமூகமும் தமக்கு அயலிலிருக்கும் எதிரியுடன் போர்புரிவர். இதன் அடிப்படை ஒரு குர்ஆன் வசனமாகும்.

“நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! உங்களை அடுத்திரு(ந்து தொல்லை விளைவி)க்கும் காஃபிர்களுடன் போர் புரியுங்கள்” (அத்தவ்பா: 123) ஏனெனில் அருகிலிருப்போர் தான் அதிகம் தீங்கு விளைவிக்கக் கூடியோர். போரில் பின்னர் எதிர்கொள்ள வேண்டியோருக்கு முன்பே அவர்களை எதிர்கொள்ளும் தீங்கைத் தடுத்துக் கொள்ளல் வேண்டும். ஏனெனில் அவர்கள் முஸ்லிம்கள் விடயத்தில் சந்தர்ப்பங்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளக் கூடும். ஆரம்பத்தில் அவர்களுக்குக் கிடைக்காது போயிருந்த வாய்ப்புக்கள் பின்பு அவர்களுக்குக் கிடைக்க முடியும்” என்கிறார். (அல்முஃங்னி: 9/202)

 

இந்த சியோனிஸப் புற்றுநோய் இஸ்லாமிய உம்மத்தைப் பீடித்திருப்பது மிகப் பெரும் தீங்கு என்பது உறுதியான விடயமாகும்.

 

 

தெய்வீக நியதிகளோடு ஒத்துச் செல்லும் செயல்:

 

இச்செயற்பாடு தெய்வீக நியதிகளோடு ஒத்துச் செல்கிறது. அல்லாஹ் இப்பிரபஞ்சத்தையும் அதில் வாழ்தலையும் சில நியதிகள், உறுதியான தொடர்ந்தேர்ச்சியான விதிகள் மூலமும் ஆக்கிவைத்திருக்கிறான். அது மாறாது; மாற்றப்படாது; மாறிவிடவும் மாட்டாது.

“அப்படியாயின் அல்லாஹ்வின் நியதியில் (அதாவது, பாவம் செய்தோர் தண்டனை பெறுதலில்) யாதொரு மாற்றத்தையும் நீர் காணமாட்டீர்; அல்லாஹ்வின் (அவ்)வழியில் திருப்புதலையும் நீர் காணமாட்டீர்.” (ஃபாத்திர்: 43)

 

சத்தியத்துக்கும் அசத்தியத்துக்கும் இடையேயான போராட்டமும் இந்த நியதிகளுக்குள் அடங்குவதுதான். அவ்வாறு இல்லாதுவிட்டால் தான் பூமியில் குழப்பம் மலிந்து வாழ்க்கை தேங்கிவிடும்.

“(இவ்விதமாக)அல்லாஹ் மக்களில் (நன்மை செய்யும்) ஒரு கூட்டத்தினரைக் கொண்டு, (தீமை செய்யும்) மற்றொரு கூட்டத்தினரைத் தடுக்காவிட்டால், (உலகம் சீர்கெட்டிருக்கும்.) ஆயினும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அகிலத்தார் மீது பெருங்கருணையுடையோனாக இருக்கிறான்.” (அல்பகறா: 251)

 

 

 

இவ்வகை நியதி இல்லாது விட்டால் வேறு விதமான அனர்த்தங்களும் நேர்ந்திருக்கும்.

“மனிதர்களில் சிலரை சிலரைக் கொண்டு அல்லாஹ் தடுக்காதிருப்பின் ஆசிரமங்களும் கிறிஸ்தவக் கோயில்களும், யூதர்களின் ஆலயங்களும், அல்லாஹ்வின் திரு நாமம் தியானிக்கப்படும் மஸ்ஜிதுகளும் அழிக்கப்பட்டு போயிருக்கும்; அல்லாஹ்வுக்கு எவன் உதவி செய்கிறானோ, அவனுக்கு திடனாக அல்லாஹ்வும் உதவி செய்வான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் வலிமை மிக்கோனும், (யாவரையும்) மிகைத்தோனுமாக இருக்கின்றான்.” (அல்ஹஜ்: 40)

 

இந்த வசனத்தை விளக்கும் ஷெய்க் ஸஃதி அவர்கள் கூறுகிறார். “மனிதர்களில் சிலரைச் சிலரைக் கொண்டு அல்லாஹ் தடுக்காதிருப்பின், நிராகரிப்போர் முஸ்லிம்களை ஆக்கிரமித்துவிட்டிருப்பர். அவர்களது வணக்கத்தலங்களை பாழ்படுத்தியிருப்பர். அவர்களது மார்க்கத்தை விட்டும் புரளச்செய்திருப்பர். இது, தன்னைத் தவிர மற்றவர் தாக்கப்பட்டு, வேதனைப்படுவதை விட்டும் பாதுகாக்கப்படுவதற்கான ஜிஹாத் ஷரீஅத் ரீதியானது என்பதைக் காட்டுகின்றது. (தப்ஸீருஸ் ஸஅதி: 539)

 

இது இன்னொரு இறை நியதியின் பாற்பட்ட நியதியொன்றாகும். அது தான் மாறி மாறி நிகழும் சுழற்சி நியதி. அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

“இத்தகைய (சோதனைக்) காலங்களை மனிதர்களிடையே நாமே மாறி மாறி வரச் செய்கின்றோம்; இதற்குக் காரணம், ஈமான் கொண்டோரை அல்லாஹ் அறிவதற்கும், உங்களில் உயிர்த் தியாகம் செய்வோரை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதற்குமே ஆகும்; இன்னும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்வோரை நேசிப்பதில்லை.

(ஆல இம்ரான்: 140)

 

தடுத்துப் போராடுவதன் மூலமன்றி மாறும் சுழற்சி விதி நிகழ மாட்டாது. அரசுகள் மாற மாட்டாது. சட்டங்கள் மாற மாட்டாது. நிலைகள் மாற மாட்டாது. தடுத்துப் போராடுவதன் மூலம்தான் எதிரி இல்லாது போவான். தீங்குகளும் சீர்கேடுகளும் குழப்பங்களும் தடுக்கப்படும்.

 

மாறி மாறிச் சுழலும் நியதியின் இன்னொரு விளைவுதான் மேற்குறித்த அல்குர்ஆனியத் திரு வசனம் சொன்னவாறு “ஈமான் கொண்டோரை அல்லாஹ் அறிவதற்கும், உங்களில் உயிர்த் தியாகம் செய்வோரை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதற்குமே ஆகும்; இன்னும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்வோரை நேசிப்பதில்லை.” என்பதாகும். இதன் மூலம் தெய்வீக நியதிகள் ஒன்றுடனொன்று பின்னிப் பிணைந்திருப்பவை என்பது விளங்குகின்றது.

 

இறுதியாக, கடந்த மார்ச் 30 வெள்ளியுடன் துவங்கிய இம்மாபெரும் மீளத்திரும்பும் நடைப்பயணம் 2018 மே மாதம் நிறைவுக்கு வர இருக்கின்றது. நிச்சயமாக அதுவொரு அருள் பொருந்திய வேலைத் திட்டம். ஷரீஅத் ரீதியான ஒரு செயற்பாடு என்பதற்கு அப்பால் அதுவொரு வாஜிப். அதற்கு ஒத்துழைப்புக் கொடுத்து அதற்கென அழைப்புக் கொடுப்பது உரிமை என்பதையும் தாண்டி ஒரு ஃபர்ழ் ஆகும். அது ஒரு தனித்துவமான செயற்பாடு. வரப் போகும் நாட்கள் பெரும் நிகழ்வுகளுக்கும் மிகப் பெரும் வெற்றிகளுக்குமான அடையாளங்கள் துலங்கும் என நான் நம்புகிறேன்.

Advertisements

அன்றும் இன்றும் – இஸ்லாமிய சிந்தனை வளர்ச்சியில் இஃக்வானுல் முஸ்லிமூன்

download (2)

எழுச்சிக்காலத் தத்துவஞானியான அல்ஜீரிய சிந்தனையாளர் மாலிக் பின்நபி அவர்கள் “இஸ்லாமிய உலக நோக்கு” என்ற தனது நூலில் இஸ்லாமிய வரலாற்று நிகழ்வுகளை, இஸ்லாத்தின் நம் சமகால நிலைமைகளை புரிந்துகொள்ளும் வண்ணமாக ஒரு விமர்சகராக ஆழமான பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்தியிருக்கிறார். இந்தப் பகுப்பாய்வின் மூலம் அவர் எழுச்சியின் பலதரப்பட்ட சிந்தனைப் பாரம்பரியங்களைக் குறித்து ஒப்பீடொன்றை மேற்கொண்டுள்ளார். அதனை மூன்று விதமான சிந்தனைப் பாரம்பரியங்களாக அவர் வகுத்துள்ளார்.

 

அதில் முதலாவது:

நவீனத்துவ இயக்கம், அதாவது தேசியவாத இயக்கம் என்பதை அவர் இதன் மூலம் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். இவ்வியக்கத்துக்கென இலக்குகளிலோ அல்லது அதன் வழிமுறைகளிலோ வரையறுக்கப்பட்ட கோட்பாடுகள் எதுவும் கிடையாதென அவர் கருதுகிறார். இதற்கடுத்து அவர்களிடமிருந்த அம்சம் எதுவெனில் புதிதாக உருவாக்குவதில் ஓர் ஆசை மட்டுமேயாகும். அதற்கான ஒரே வழி முஸ்லிம்களை அவர்களது கண்மூடிய வாடிக்கையாளராக ஆக்கிக்கொள்வதாகும். இதற்குக் காரணம் ஏதெனில் அவ்வியக்கம் மேற்கு நாகரிகத்தை நன்கு ஆழமாகக் கற்றிருக்கவில்லை. அத்தோடு அதன் அறிவையும் சார்ந்துகொண்டது. மேலும் தம் விழிகளிலே திரையையும் இட்டுக் கொண்டது. அதாவது அந்த நாகரிகத்தை ஒரு பக்கப் பார்வையாக அல்லது தேவையற்ற விடயங்களிலேயே முன்னுதாரணமாக நோக்கியது.

 

இரண்டாவது சிந்தனைப் பாரம்பரியம்:

சீர்திருத்த இயக்கம். இதன் மூலம் இஸ்லாமிய சீர்திருத்தப் பள்ளியின் முதற் பரம்பரையினரை அவர் நாடுகிறார். ஆப்கானியின் சிந்தனைப் பள்ளியும் அவரது மாணவரான அப்துஹுவும் இதனைச் சார்ந்தவர்கள் தாம். இவ்வியக்கித்தினை பின்நபி விமர்சிக்கும் போது ‘இல்முல் கலாம்’ -இறையியல்- ஐ புதிதாக மீள உற்பத்தி செய்துகொண்டுவந்தவர்கள் என்கிறார். மேலும் இச்சிந்தனைப் பாரம்பரியத்தினர் தூயதொரு பரம்பரை உருவாக்கத்தை விடவும் துறைசார்ந்த சிறப்புத் தேர்ச்சியாளர்களை உருவாக்க வேண்டும் என்பதிலேயே கவனம் செலுத்தினர். மற்ற விடயம், அதன் மூலம் இஸ்லாத்தின் பிரச்சினையின் மையப் புள்ளி இனங்காணப்படவுமில்லை. முஸ்லிமுக்கு அவன் கொண்டுள்ள அகீதாவினைக் கற்றுக் கொடுப்பதல்ல பிரச்சினை. இந்த அகீதாவினை நோக்கி அதன் செயற்றிறன், அதன் சாதகமான பலம், சமூக ரீதியான அதன் தாக்கம் நோக்கித் திருப்பிவிடுவதுதான் முக்கியமானதெனலாம்.

 

மூன்றாம் சிந்தனைப் பாரம்பரியம்:

இதற்கு மாலிக் பின்நபி அவர்கள் ‘புத்துயிர்ப்புப் பாதை’ எனப் பெயரிட்டு அழைப்பார். அதன் மூலம் அவர் கருதியது “இஃக்வானுல் முஸ்லிமூன்” அமைப்பைத் தான். அவ்வமைப்பினர் தான் இந்திய உபகண்டத்துத் தத்துவஞானி மகாகவி முஹம்மத் இக்பால் கனவு கண்டது போல இஸ்லாமியக் கோட்பாட்டுக்கு செயல் வடிவம் கொடுத்தவர்கள். அல்லாமா இக்பால் கூறுவதைக் கேளுங்கள்: “தேவையான தீர்வு அல்லாஹ் பற்றிய அறிவு அல்ல. அதை விடவும் பிரமாண்டமாக, நுணுக்கமாகக் கருத்துக் கொண்ட அல்லாஹ்வுடனான தொடர்புதான் வேண்டப்படுகிறது.” அவர்கள் -இஃக்வான்கள்- முஸ்லிமுடைய இதயத்தைப் புதிதாகத் தொட்டார்கள். அவர்கள் தமது இலக்கினை சுமந்திருந்த செயல்பூர்வ சகோதரத்துவம் மூலம் தமது கருத்தில் சிறந்து விளங்கிய இயக்கத்தவர். இங்குள்ள இரகசியம் என்னவெனில் இவ்வியக்கத்தின் நிறுவனர் தனிநபர்களை மாற்றுவதற்கு குர்ஆன் வசனங்களைத் தவிர எதனையும் பயன்படுத்திடவில்லை. அந்தந்த மனநிலைகளுக்கேற்ப அல்லாஹ்வின் தூதரும் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்பு அன்னாரது தோழர்களும் பயன்படுத்திய விதத்திலே பயன்படுத்தினார். அதாவது அந்த இரகசியம் முழுமையும் இதுதான் எனக் கூற முடியும். குர்ஆன் ஆயத்துக்கள் தெய்வீக வஹி சிந்தனையாகவே பயன்படுத்தப்பட்டது. எழுதப்பட்டு வைக்கப்பட்டிருக்கும் ஏட்டுச் சிந்தனையாக அல்ல.

பின்நபியின் வார்த்தைகளின் படி இமாம் ஹஸனுல் பன்னா அல்லது அந்த மானிட ஆளுமை (அதாவது பின்நபி பன்னா என்ற பெயரை தனது எழுத்துக்களில் பயன்படுத்துவதைத் தவிர்த்துக் கொண்டு மானிட ஆளுமை எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.) அவர்சார்ந்த தலைமுறையின் மிகப் பெரும் அறிவாளியாக இருந்தவரல்ல. ஆனாலும் அவரது தலைமுறையிலே தேர்ச்சிபெற்ற அறிஞர்களில் பெருந்தொகையினர் தோன்றினர். அவர்கள் இறைவேதத்துக்கு கண்ணியம் மிகு விளக்கவுரைகளை எழுதியுமுள்ளனர். ஆனால் இமாம் பன்னாவோ இறைவேதத்தை நடைமுறைப்படுத்துகின்ற, அன்றாட வாழ்வில் குர்ஆனின் போதனைகளுக்கு வடிவம் கொடுக்கின்ற மகத்தான போராட்ட அணியை அமைத்தார். இதனைத் தான் அவரைப் பற்றி உண்மைப்படுத்திக் கூறியவர்கள் ‘புத்தகங்களை உருவாக்குவதை விடுத்து மானிட ஆளுமைகளை உருவாக்குவதில் ஈடுபட்டவர்’ என வர்ணிக்கின்றனர்.

இந்த விடயம் தான், எமது தத்துவவியலாளரும் பெரும் புத்திஜீவியுமாகிய கலாநிதி முஹம்மது ஆபித் அல்ஜாபிரி அவர்களுக்கு தவறி விட்டது. அல்லது கோட்பாட்டுத் தத்துவ அறிவும் இறையியல் மீதான அவரது ஈடுபாடும் அவரை மிகைத்து விட்டது. இதனால் தான் “முஹம்மது அப்துஹு அவர்களது சிந்தனை, ஆரம்பமாக றஷீத் றிழாவுடனும் அடுத்ததாக ஹஸனுல் பன்னாவுடனும் பின்னடைவைச் சந்தித்ததாகக் கூறுகிறார். (பார்க்க: நவீனகால அரபு சிந்தனையின் பிரச்சினைகள், ப-176)

ஆம். இங்கு பன்னாவின் சிந்தனைக்கும் அப்துஹுவின் சிந்தனைக்கும் இடையே வேறுபாடு உண்டு. எனினும் அது ஒரு பின்னடைவா? எனது பார்வையில் அப்துஹுவை விட்டும் பன்னாவின் சிந்தனைகள் மாறுபட தலைப்புக்குட்பட்ட சில காரணிகள் இருந்தன. அக்காலகட்டத்தில் இஸ்லாமிய உலகம் நாகரிகத் தேக்கமொன்றில் வீழ்ந்திருந்தது. அதனது தனித்தன்மையும் கலாசாரமும் முகங்கொடுத்த அச்சுறுத்தலில் அது பிரதிபலித்தது. எனவே இறையியலின் பக்கம் அல்லது கோட்பாட்டு சிந்தனையின் பக்கம் தேவையிருக்கவில்லை. ஆனால் எல்லாவற்றையும் விட செயல்வாத சிந்தனை மீது தேவையிருந்தது. அதுவே ஹஸனுல் பன்னாவின் கருத்துக்களிலும் வடிவெடுத்திருந்தது. அதுவே கீழைத்தேயவாதிகளது படுமோசமான தாக்குதல்களை எதிர்கொள்வதில் இந்த உம்மத்தின் தனித்தன்மையைப் பாதுகாக்கும் சிறந்த வழிமுறையைப் பிரதிபலித்தது. “வெற்றிபெற்றவன், வெற்றிகொள்ளப்பட்டவன் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துதல்” என்ற இப்னு கல்தூனினது பிரபல்யம் மிகு கூற்றுக்கு ஏற்ப நவீனத்துவ இயக்கத்தின் உளவியல் நெருக்கடியை எதிர்கொள்வதிலும் சிறந்த வழிமுறையைப் பிரதிபலித்தது. அவ்வகையில் இமாம் அப்துஹு வடிவமைத்த சீர்திருத்தப் பாதையை சரிசெய்து பூரணப்படுத்துவது இயல்பானதாக இருந்தது. இங்கு அப்துஹுவினை இஸ்லாத்தினது பிரச்சினையின் மூல ஊற்றைக் காட்டித் தராதவர் என பின்நபி அபிப்ராயப்படுகிறார்.

அப்துஹுவின் பகுத்தறிவுச் சிந்தனை மற்றும் அவரது விழிப்புணர்வுக் கருத்துக்கள் அனைத்துமே அவரது காலத்துக்கு முற்போக்கானவை. அவற்றுக்குரிய காலசூழலும் கூட சரியானதொன்றல்ல. அக்காலை இஸ்லாமிய உலகு அதனது தனித்துவ நாகரிகத்தின் மீதும் மார்க்க அடிப்படைகள் மீதும் செறிவான தாக்குதல்களைக் கண்டுகொண்டிருந்தது. எனவே ஃபிக்ஹை புதுப்பிப்பதும் பகுத்தறிவுக் கோட்பாட்டு இறையியலும் இச்சவால்களையும் இந்த நாகரிகத் தேக்கத்தையும் முகங்கொடுப்பதற்கான சிறந்த வழிமுறைகளாக இருக்கவில்லை. மேலும் அக்கால வேளையில் அது சீர்திருத்த இயக்கங்கள் ஈடுபாடு காட்டிய சிறந்த பணியாக இருக்கவுமில்லை. மாற்றமாக செயல்வாத சிந்தனையே அக்காலகட்டத்துக்குரிய முதன்மை அம்சமாக இருந்தது. இதுவே ஹஸனுல் பன்னாவின் சிந்தனை அப்துஹுவின் சிந்தனையை விட்டும் வேறுபடுவதற்கான காரணியாகும்.

ஸய்யித் குதுப், முஹம்மத் குதுப், அப்துல் காதர் அவ்தா, நத்வி, மவ்தூதி, முஸ்தபா ஸிபாஇ போன்ற இஸ்லாமிய இயக்கத்தின் அறிஞர்களதும் சிந்தனையாளர்களதும் எழுத்துக்களும் கூட இந்த சவாலுக்கான பதில்களாகவன்றி வேறாக இருக்கவில்லை. இந்த உம்மத்தின் வரலாற்றில் அக்காலப் பிரிவில் அந்த நாகரிகப் பங்களிப்பு அவசியப்பட்டது. இஸ்லாத்தின் மீதான படுமோசமான தாக்குதலை அதுவே உடைத்தது. இவ்வகை எழுத்துக்கள் முன்னெடுத்த சிந்தனை தொடர்ந்தும் இருக்கப் பொருத்தமானது என்பது இதன் கருத்தல்ல. மாற்றமாக இது இயக்கம் சார்ந்த சிந்தனையாளர்களில் ஒரு தொகையினரது உடன்பாட்டின் படி அவர்களது காலத்துக்குப் பொருத்தமாக இருந்ததோடு அதற்குரித்தான நாகரிகப் பங்களிப்பையும் நிறைவேற்றியது.

இந்த சிந்தனைப் பாரம்பரியத்துக்கு இஸ்லாமிய இயக்க சிந்தனையின் வளர்ச்சியில் பெரும் தாக்கம் உண்டு என்பது சரியானது. அதற்குப் பின் அதனது வளர்ச்சி இலகுவான இடத்தில் உள்ளதொன்றல்ல. என்றாலும் அது சிலர் விவரித்தது போன்று குறித்ததொரு வடிவத்தில் இருக்கவில்லை. இஸ்லாமிய இயக்க சிந்தனையின் போக்கை ஒவ்வொருவரும் அறிவர். அதுவொரு பாரிய முன்னேற்றத்தைக் காட்டியது என்பதையும் அறிவர். அதில் கஸ்ஸாலி, கர்ளாவி, துராபி, கன்னூஷி, அப்துல் மஜீத் நஜ்ஜார், மேலும் மொரோக்கோவின் சிந்தனை அணியினர், அதன் தலைமகன் ரய்ஸூனி போன்ற நடுநிலை இயக்க சிந்தனையாளர்களின் தலைமுறையுடனான ஸ்தாபக சிந்தனையையும் தாண்டி திருத்தங்கள், மீள்பார்வைகளும் இடம்பெற்றன. அத்தோடு இஃக்வான்களோடு தொடர்புபட்ட, அவர்களுக்கு நெருக்கமான சுயாதீன சிந்தனையாளர்களான முஹம்மத் இமாரா, ஸலீம் அல்உவா, ஃபஹ்மி ஹுவைதி, தாரிக் அல்பிஷ்ரி, அப்துல் வஹாப் மிஸைரி உள்ளிட்டோரும் உள்ளனர்.

இஸ்லாமிய நாடுகளுக்குள்ளிருந்து கொண்டு எழுதிவந்த முஸ்லிம் சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் அரசியல் அடக்குமுறைகள் போன்றவற்றின் ஆதரவோடு எழுந்த வெளிச்சக்திகளது சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கு இஸ்லாமிய இயக்கத்துக்கான வாய்ப்பை இந்த செயல்வாத சிந்தனையே வழங்கியது. மேலும் இந்த உம்மத்தின் தனித்துவ அடையாளத்தைப் பேணுதல், முஸ்லிம்களது மைய விவகாரமாக பலஸ்தீன விடயத்தை உயிரோட்டமாக வைத்திருக்கவும் இதனாலேயே வாய்த்திருந்தது. மாற்றாக, நடைமுறையில் ஒற்றுமையின் அடையாளமாகக் காணப்பட்ட உஸ்மானிய ஃகிலாபத்தினது வீழ்ச்சியின் பின்னர் உம்மத்தினது மக்கள் மத்தியில் ஒற்றுமை குறித்த உணர்வொன்று முகிழ்த்திருந்தது. இஸ்லாமிய இயக்கங்கள், அதில் குறிப்பாக முதன்மையான இஸ்லாமியப் பேரியக்கம் இஃக்வானுல் முஸ்லிமூன் இல்லாதிருந்திருந்தால் உம்மத்தின் தனித்துவம் இல்லாது போயிருக்கும். பலஸ்தீனும் இழக்கப்பட்டு அதன் முடிவு அந்தலுஸிற்கு -முஸ்லிம் ஸ்பெயினிற்கு- ஏற்பட்டது போல ஆகியிருக்க முடியும். இதுவும் குறுகிய பிரதேச, தேசியவாத அலைகளுக்கு முன்னால் இஸ்லாமிய ஒற்றுமைக் கனவை சுக்குநூறாக்கிப்போட்டது.

இஸ்லாமியவாதிகள் ஆரம்பத்தில் “இஃக்வானுல் முஸ்லிமூன்” ஆக வடிவெடுத்தார்கள். அவர்கள்தான் அரபு-இஸ்லாமிய மக்களின் மிக உண்மையான குரல். அதனைத்தான் அனைத்து அரபு-இஸ்லாமிய நாடுகளதும் முஸ்லிம் மக்கள் தமக்கு ஒவ்வொரு முறையும் சுதந்திரமான தூய தெரிவுக்கான வாய்ப்பொன்று வழங்கப்படுகையில் இஸ்லாமியவாதிகளைத் தெரிவுசெய்து நிரூபித்துக் காட்டியிருக்கிறார்கள். துருக்கியில் இது நிரூபணமாகியது; எகிப்திலே அரசியலமைப்பு வாக்கெடுப்பு, பாராளுமன்றத் தேர்தல், ஜனாதிபதித் தேர்தல் என மூன்று முறை நிரூபணமாகியது; டியூனீசியாவிலும் நிரூபணமாகியது; லிபியாவில் ஒரு தடவை நிகழ்ந்ததும் இதுவே; மொரோக்கோவிலும் இது நிரூபணமாகியது; இன்னும் யெமனில், ஜோர்தானில், குவைத்தில், மொரித்தானியாவிலும் இதன் அடையாளங்கள் தெளிவாகவே தென்பட்டன.

இதனால்தான் கலாநிதி ரிழ்வான் ஸய்யித் போன்ற உயர்ந்த நவீன எழுத்தாளர்கள் இந்த உண்மையை உரத்துக் கூறுவதை நாம் காண்கிறோம். அதாவது, “இந்த இயக்கங்களின் அடிப்படையானது மாசுகள் ஏதுமற்ற வரலாற்றை கடந்த காலத்திலும் தற்போதும் இஸ்லாமிய சமூகத்தில் பெற்றுள்ளது.” அதாவது இஸ்லாமிய இயக்கங்களை அவர் குறித்துக் காட்டுகிறார். (பார்க்க: சமகால இஸ்லாம்… தற்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் குறித்த பார்வைகள், ப-31.) இதுதான் புத்திஜீவிகளின் அபிப்ராயங்களுக்கும் வரலாற்று உண்மைகளை மறுத்து கண்களுக்குத் திரையிட்டு அதன் விளைவுகளை மூடி மறைக்கப்பார்க்கும் கருத்தியலாளர்களது அபிப்ராயங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு ஆகும்.

உண்மையில் இஸ்லாமியவாதிகளை மைய நீரோட்டத்தை விட்டும் தூரமாக்க அல்லது அப்புறப்படுத்த யார் உடன்படுவாரோ அவர் முஸ்லிம் மக்களையே மைய நீரோட்டத்தை விட்டும் தூரமாக்க அல்லது அப்புறப்படுத்த உடன்படுவது போலாவார். அதுதான் சாத்தியப்படுத்த முடியாதவற்றில் முதன்மையானதாகும்.

 

மூல ஆக்கம்: ஃகல்லிஹின் முஹம்மத் அமீன் (மொரித்தானியா)

தமிழில்: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப் (நளீமி)

 

நன்றி: அல்ஜஸீரா ப்ளாக்.

நமது பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வென்ன?

Problem-Solve-762x360

மனிதன் தனது கடமைகளைப் புறக்கணிக்கின்ற போது அல்லது தடுக்கப்பட்டவற்றில் பொடுபோக்காக இருகின்ற போது அனர்த்தங்களும் பிரச்சினைகளும் நிகழ்ந்து விடுகின்றன. பெரும்பாலும் அளவு மீறிய வேகத்தினால் அல்லது நிறுத்தக் கூடாத இடத்தில் நிறுத்துவதால் அல்லது நிர்ணயிக்கப்பட்ட பாதையை விட்டும் விலகுவதால் தான் வீதி விபத்துக்கள் நேர்கின்றன.

மனிதர்களை நோக்கி விடுக்கப்பட்டிருக்கும் வழிகாட்டல்களைப் பின்பற்றியொழுகினால் அதிகமான தீங்குகளை விட்டும் அல்லாஹ் பாதுகாப்பான். எனினும், “மனிதர்கள் தங்கள் கரங்களினால் சம்பாதித்துக் கொண்ட (தீய)வற்றினால் தரையிலும் கடலிலும் குழப்பம் தோன்றின.” (அர்ரூம்: 41)

நாம் வெறுக்கின்றவற்றையும் எம்மீது திணிக்கும் சில பலமான சக்திகள் இங்கு உள்ளன என்பதை நாம் மறுப்பதற்கில்லை. இந்த அனர்த்தங்களும் பிரச்சினைகளும் நமது விருப்பங்களுக்குள் புகுந்துவிடாமல் நாம் போராடுவோம்; அவற்றினுள் நாம் விழுந்துவிடவும் மாட்டோம். நாம் அவற்றை உறுதியோடும் நிதானத்தோடும் கையாள்வோம்; குழப்பமுற்றுக் கலவரமடைய மாட்டோம். ஏனெனில் அவை உலக வாழ்வில் நாம் கடக்க வேண்டிய சோதனைகள்தான்.

எனினும் நான் இங்கு குறிப்பிடப் போவது நான் அறிந்தமட்டில் பெரும்பாலும் மனிதர்கள் தங்களது கரங்களினால் உருவாக்கிக் கொண்ட சமகால உலகின் பெரும் பிரச்சினைகளைக் குறித்தாகும்.

அவை சரியான இறை நம்பிக்கையின்மையால், இறைவழிகாட்டலை வேண்டாமையினால், அழிவை விட்டும் பாதுகாக்கும் அடையாளங்களைத் தெரியாமையால் தோற்றம் பெறுகின்றன.

தமது வாழ்வாதாரங்களை மூர்க்கமாகத் தேடிக்கொண்டிருப்போரைத் தீவிரமான குழப்பம் பீடித்து சோதித்துக்கொண்டிருக்கின்றது. இத்தகையவர்கள் ஹலால்-ஹராம் விதிகளையும் கூட பாழாக்கிவிடுவார்கள். மட்டுமன்றி ஏனையோரை முந்திவிட வேண்டும் என்பதற்காக இயலாமையையும் பலவீனத்தையும் மிதித்துக்கொண்டு சென்றுவிடுவார்கள்.

உலகம் முழுதும் நிரம்பியிருக்கும் ஆடம்பரங்களை நாம் எதன் மூலம் விவரிக்கிறோம்? அல்லாஹ் பற்றிய அறிவீனம், படைப்புக்களை சார்ந்திருத்தல், இலாபத்துக்கெனவே அல்லாது வேறு விளக்கம் இல்லை.

நான் இங்கு மார்க்கத்தின் எதார்த்தமாக இருக்கும் ஒரு வாக்கியத்தை நினைவுபடுத்துகிறேன். அது மடத்தனமான விளக்கங்களோ திரிபுபடுத்தல்களோ அற்றதொரு வாக்கியம்.

ஒரு மனிதனுக்கு உன்னத குணங்களும் இனிய உணர்வுகளும் நாணயமும் மிக்க நண்பனொருவன் வாய்க்கப்பெற்றால் அந்நண்பனை இவ்வுலக வாழ்வெனும் பாலைவெளியில் நிழல் தரும் தோப்பாக ஆக்கிக்கொண்டுவிடுவான். ஒருமுஃமினைப் பொறுத்தமட்டில் தனது இரட்சகனுடனான தொடர்பு இதைவிட நெருக்கமானதாக இருக்காதா என்ன? அவனது இரட்சகன் அன்பாளனும் கண்ணியம் மிக்கவனுமாவான். “அல்லாஹ்; அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அவனுக்கென திருநாமங்கள் உள்ளன.” (தாஹா: 8)

நாங்கள் அவனது விசாலமான அருளாலும் குறைவற்ற அருட்கொடைகளாலும் நிறைந்த பரக்கத்துக்களாலும் ஜீவிக்கிறோம். எனினும் அவை அனைத்தும் ஒரு நாட்டுப்புறக் கவிதையொன்றில் கூறப்பட்ட ஆரோக்கியத்தை ஒத்திருக்கின்றது:

“ஆரோக்கியம் என்பது
சுகதேகிகளது சிரசுகளில்
அணிவிக்கப்பட்டிருக்கும் கிரீடமாகும்.
நோயாளிகள் தவிர்த்து
யாரும் அதனைக்
காணமாட்டார்கள்.”

இறைவனது அருளை இரவு பகலாக நாம் அசட்டை செய்துகொண்டிருப்பது துரதிஷ்டவசமான விடயமாகும். பின்பு தடுக்கப்பட்ட சிலவற்றை இழந்துவிட்டு அதனைப் பற்றிப் புலம்பிக் கொண்டிருப்பதில் பல மடங்கு துணிகரமாக இருப்போம். அங்கே நாம் இழந்தவற்றை நமது வலியுறுத்தப்பட்ட நலன்கள் அல்லது தடுக்கப்பட்ட நலவுகள் என எண்ணிக்கொண்டிருப்பது விநோதமானது. இறை ஏற்பாட்டுடன் நமது நிலைப்பாடு மூஸா (அலை) அவர்கள் தனது அறிவுக்குப் புலப்படாததை ஃகிழ்ர் (அலை) செய்து காட்டிய போதான நிலைப்பாட்டை மீள ஞாபகப்படுத்துவதுதான்.

இக்கதையுடன் எனக்கு “பயனுள்ள தீங்கு” என்ற கூற்று ஞாபகம் வருகிறது. ஆம், சில விடயங்கள் இருக்கலாம். அதனை ஆரம்பத்தில் ஒதுக்கிப் புறக்கணித்து விட்டிருப்போம்; இறுதியில் அதனைப் புகழ்ந்திருப்போம். “(ஏனெனில்) நீங்கள் ஒன்றை வெறுக்கக் கூடும் அதில் அல்லாஹ் ஏராளமான நன்மைகளை ஏற்படுத்தி விடலாம்.” (அந்நிஸா: 19)

இங்கே ஈமானுக்கான சில அரிச்சுவடிகள் உள்ளன. அவற்றை நாம் அறிந்துகொண்டால் உலகைப் பீடித்திருக்கும் குழப்பம், பதற்றம்,  பிரச்சினைகள் நீங்கிவிடும். மனிதனது பொறாமை அல்லது மனித உணர்வுகள் தான் இப்பிரச்சினைகளுக்குப் பின்னணியில் இருக்கின்றன என நான் கருதுகிறேன்.

வரண்டு போயிருக்கும் அறிவியல் முன்னேற்றத்துடன் நாம் தான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை இயக்குபவர்களென்றும் இங்குள்ள எல்லாவற்றுக்கும் எம்மிடமே கடிவாளம் உண்டு எனவும் கற்பனை பண்ணிக்கொண்டு இருக்கிறோம்.

மனிதனுக்கு மாத்திரம் எவ்வித உயர் வழிகாட்டலின் துணையும் இல்லாமல் அவனது இலக்கை அடைய முடியுமென நினைப்பது பெரும் மடத்தனமாகும்.

எமக்குள்ள நாட்ட சுதந்திரத்தின் மூலம் செயல்பட முடியுமான பரப்பு மிகவும் குறுகியது. அவ்வாறொரு பரப்பு உண்டு. எனினும் அது நமது பிறப்பு தொடங்கி இறப்பு வரைக்குமுள்ள சில கட்டங்களுக்கு தவிர வேறு நம்மால் நுழைய முடியாதளவு மட்டுப்பட்டது. கடல்களதும் சமுத்திரங்களதும் நீரை தானே உருவாக்குவதாக நினைத்துக்கொள்ளும் மீனொன்று எவ்வளவு மடத்தனம் மிக்கதாக இருக்கும்! அது உருவாக்குவது நீருக்குள்ளால் மூச்செடுப்பதற்கான செவுள்களாலான முறைமையை மட்டுமாக இருக்கலாம்.

நம்மில் ஆரம்பமானவரும் இறுதியானவரும் இடையிலிருப்போரும் அறிந்துகொள்ள வேண்டியது,
“எவனுடைய கையில் ஆட்சி இருக்கின்றதோ அவன் பாக்கியவான்; மேலும், அவன் எல்லாப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றலுடையவன்.” (அல்முல்க்: 1) மேலும், “எல்லாப் பொருட்களின் ஆட்சியும் யார் கையில் இருக்கிறது? – யார் எல்லாவற்றையும் பாதுகாப்பவனாக – ஆனால் அவனுக்கு எதிராக எவரும் பாதுகாக்கப்பட முடியாதே அவன் யார்? நீங்கள் அறிவீர்களாயின் (சொல்லுங்கள்)” என்று கேட்பீராக.” (அல்முஃமினூன்: 88) மேலும், “அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்த நாயனையும் அழைக்காதீர்; அவனைத்தவிர வேறு நாயன் இல்லை, அவனைத் தவிர எல்லாப் பொருட்களும் அழிந்து விடுபவையேயாகும்; அவனுக்கே எல்லா அதிகாரமும் உரியது; இன்னும் அவனிடமே நீங்கள் (யாவரும்) திரும்பக் கொண்டு வரப்படுவீர்கள்.” (அல்கஸஸ்: 88)

இவற்றை அறியாதிருக்கும் மடத்தனம்தான் என்ன? எவ்வித பிரக்ஞையோ குறிக்கோளோ இன்றி இவ்வுலகத்திலே மூழ்கியதுதான் காரணம்.

அல்லாஹ்வையும் அவனது பண்புகளையும் விசுவாசிப்பதைத் தவிர்த்து பிரச்சினைகளுக்கு வேறு தீர்வு இல்லை. இஸ்லாம் மனிதர்களுக்கு அபூர்வமான, ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க திருப்திகரமான, அமைப்பில் அவனது இரட்சகனை அறிமுகப்படுத்துகிறது.

பின்பு நிகழ்ந்த அனர்த்தம் எது? தவறுவிட்ட இடம் எது? என அறிந்தவராக நோக்குவார். இவற்றையெல்லாம் செய்தது யார்? பின்பு கூறுவார்: “இறைவா! நீ கொடுப்பதைத் தடுப்பவர் எவருமில்லை. நீ தடுப்பதைத் கொடுப்பவரும் எவரும் இல்லை. எந்த செல்வருடைய செல்வமும் உனக்குப் பயனளிக்காது.

இந்த இறுதி வாக்கியத்துடன் சற்று நிறுத்துவோம். நல்லெண்ணமுடையவர்கள் இவ்வுலகில் கூடுதலாகவோ குறைவாகவோ இருக்கலாம். அவ்வாறு அவர்கள் இருப்பது மட்டும் போதுமா? அவ்வாறிருப்பதால் மட்டுமே ஏனையோரிடத்தில் இவ்வுலகின் செல்வ வளங்களும் முன்னேற்றமும் சுபீட்சமும் ஏன் வழங்கப்பட்டுள்ளது என கேள்வி கேட்பாரா?

இந்த கண்டிப்பான குணம் மாத்திரம் எந்த வகையிலும் அதனை சார்ந்தோருக்கு எத்தகையதையும் தந்துவிட மாட்டாது என்பதனை இஸ்லாம் வலியோறுத்துகின்றது. அது ஒரு போதும் அவர்களுக்கு அல்லாஹ்விடத்தில் எந்தப் பயனையும் தந்துவிடாது. இதுதான் சிலர் மறுமைநாள் குறித்து வினவுவதாகும். இதுதான் சிலருக்கு மொத்தமாகவும் இன்னும் சிலருக்கு முழுமையாகவும் உள்ள அனுபவத்தின் பகுதியாகும். அதில் எந்தத் கெட்டித்தனமும் இல்லை. சிலவேளை அது உலகில் அலங்காரமாகவும் மறுமையில் அவலமாகவும் இருக்கலாம். மறுமை நாள் குறித்த நம்பிக்கையின் விளைவுதான் இது.

உலகமே முறைப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் பிரச்சினைகளில் ஒன்றுதான் எல்லா இடங்களிலும் குடிகொண்டுவிட்டிருக்கும் வறுமைப் பிரச்சினை. இதற்குத் தீர்வுகளைக் கொடுக்க முன்னால் முதலில் இது பற்றிய விவரங்களை வரையறுத்துத் தர விரும்புகிறேன். நமது நாட்டின் நீதியமைச்சில் பணிபுரிந்து வந்த ஒரு வேலையாள் ஒரு பெரிய குடும்பத்திற்கே உணவு விடயங்களைக் கவனித்து வந்ததை நான் நன்கறிவேன். ஒரு முறை நான் அவரிடம் ஒரு தொகைப் பணத்தைக் கொடுத்து அவர் உதவும் குடும்பத்துக்கு பயனளிக்குமென்றேன். எனினும் கண்ணியமிக்க ப்பணியாளர் அதனை மறுத்துவிட்டு சென்று தான் பசியோடிருந்து அவர்களுக்கு உதவினார்.

இந்த வகை ஏழைகளைப் பார்த்துத்தான் இம்மார்க்கம் கூறுகிறது: “இவர்கள் சுவனவாசிகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள்.”

நமது தேச சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகி முஹம்மத் பரீத், வெள்ளையருக்கு எதிராக ஆக்கிரமிப்பை விட்டும் விடுவிப்பதற்கான தனது சுதந்திரப் போராட்டப் பாதையில் தன்னிடத்தில் நிலத்தில் ஒரு துண்டு சொத்தினைக் கூடக் கொண்டிருக்கவில்லை. இவ்வாறுதான் நமது ஆரம்பப் பரம்பரையை சேர்ந்த முஹாஜிர்களும் அன்ஸார்களும் தாம் விசுவாசித்த கொள்கைக்காக வறுமைக்கு மத்தியிலும் தியாகம் மேற்கொண்டார்கள்.

இன்று நாம் அறிந்துள்ள பெரும் பெரும் தலைவர்களில் கொஞ்சம் சொத்துக்களை வைத்திருந்தவர்கள், அல்லது எதனையும் வைத்திருக்காதவர்களும் அவர்கள் ஆட்சியை பொறுப்பேற்றதும் செல்வம் ஆறாகப் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. அவர்களும் அவர்களது உறவினர்களும் நண்பர்களும் ஏழேழு பரம்பரைக்குமான அனைத்து வித சுகபோகங்களையும் உண்டு அனுபவித்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

இத்தகைய செல்வந்தர்களைத் தான் இம்மார்க்கம் நரகத்தின் கூட்டத்தவர்கள், தீய முடிவைக் கொண்டவர்கள் என அழைக்கின்றது.

இங்கு மனிதகுலத்திலே இன்னொரு வகையான ஏழ்மையும் மூன்றாம் உலக நாடுகளில் பின்னடைந்த நகரங்களில் பரவிப் போயிருக்கிறது. அதனால் அஅங்கு குற்றச்செயல்கள் பரவிப்போயிருக்கின்றன. இவ்வகையான விடயங்களை விட்டும் அல்லாஹ் பாதுகாக்க வேண்டும். மனிதனுக்கு நலவின் பக்கம் இலேசுபடுத்திக் கொடுக்க வேண்டும். உண்மையில் இவ்வாறான பட்டினியும், உடுத்த ஆடைகளின்றியும் இருக்கும் நிலையில் ஒரு மனிதன் அல்லது மக்கள் கூட்டம் ஏதும் செய்யாமல் விடுமாயின் அவர்கள் பாவிகளே.

பெயரளவில் மாத்திரம் இஸ்லாத்தைப் பின்பற்றுவோரை நான் கண்டிருக்கிறேன். அவர்கள் சிங்கம் விட்டுப் போட்டுச் செல்லும் மீதத்தை சாப்பிடும் நரிகள் போன்றவர்கள். அவர்கள் எந்த வித நுணுக்கத்தையும் பெற்றிருக்க மாட்டார்கள். மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டிவிடவும் மாட்டார்கள்.

ஏதாவது உதவி கிடைத்து விட்டால் வயிறு நிரம்புவார்கள். எப்புறமிருந்து தாக்கப்பட்டாலும் சிதறிவிடுவார்கள். ஒரு பொக்கிஷத்தின் திறவுகோல் கொடுக்கப்பட்டாலும் அதனைத் நிர்வகிப்பதற்கு சக்தியற்றவர்கள். அவர்கள் முன்னால் அந்த கஜானாக்கள் எப்போதும் மூடப்பட்டே இருக்கும்.

உறுதியாக ஏழ்மைக்குத் தான் இத்தகையவர்கள் லாயக்கானவர்கள். தம்மை மாற்றிக் கொள்வதுதான் அவர்களுக்குத் தேவை. இவர்கள் பொருளாதார விடயத்தில் சுமைகளாக இருப்போராயின் அரசியல் விடயத்திலும் சுமையாகத்தான் இருப்பார்கள்.

பிலிப்பைன்ஸின் புரட்சி வீரர்களாக இருந்தவர்களது வாசகம் ஒன்று நினைவுக்கு வருகின்றது. “இங்கு அடிமைகள் இல்லாமல் இருந்தால், சர்வாதிகாரிகளுக்கு இடமிருக்காது.” எல்லாவற்றுக்கும் சாமரம் வீசும் அல்லக்கை ஆதரவாளர்களின்றி பிர்அவ்ன்கள் தோற்றம்பெற மாட்டார்கள்.

இத்தகைய ஏழைகள் எப்போதுமே நெருக்கடியின் போது தமது கரங்களை நீட்டிக் கொண்டே இருப்பார்கள். மனிதாபிமானத்தின் பெயரால் வசதி படைத்தவர்களும் தம்மிடம் மிஞ்சுவதில் கொஞ்சத்தை கொடுத்துக் கொண்டே இருப்பார்கள். எது வரைக்கும் தான் தாழ்ந்திருக்கும் கரங்கள் தொடர்ந்தும் தாழ்ந்ததாகவும் உயர்ந்திருக்கும் கரங்கள் தொடர்ந்தும் உயர்ந்ததாகவும் இருப்பது?

வறுமைப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பது என்பது ஒரு வேலைத் திட்டம். அது கேட்கும் போது கொடுக்க வேண்டிய உதவியல்ல. அதனை அல்லாஹ் கூறுவதுதான்: “(மனிதர்களே!) நிச்சயமாக நாம் உங்களை பூமியில் வசிக்கச் செய்தோம்; அதில் உங்களுக்கு வாழ்க்கை வசதிகளையும் ஆக்கித்தந்தோம் – எனினும் நீங்கள் நன்றி செலுத்துவதோ மிகவும் சொற்பமேயாகும்.” (அல்அஃராஃப்:10)

அழிவுகளின் பக்கம் செல்லாது மனதுகள் எவ்வளவு மாறவேண்டியிருக்கின்றது. உதவிகள் அளிப்பது பூரணத்துவத்தை அடைவதற்கான ஏணி தான். அலி (ரழி) அவர்கள் கூறும் ஆச்சரியமான கூற்றைப் பாருங்கள்: “மனிதர்கள் எல்லோரையும் கஷ்டம் சூழ்ந்துகொள்ளுமாக இருந்தால் ஈகைக்குணம் அற்றுப் போய் சண்டைகளே எங்கும் இருக்கும்.”

மூன்றாம் உலக மக்கள் நட்சத்திரக் கணிப்புக்களைப் பார்த்து விட்டு மகிழ்ச்சியும் சுபீட்சமும் வருமென நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். அல்லது முஸ்தபா அமீன் எழுதியுள்ளவாறு ஒரு கதிரையில் அமர்ந்து கொண்டு டீ ஆர்டர் பண்ணுவது போல “மனித உரிமை” , “சுதந்திரம்” , “சமூக நீதி” என ஆர்டருக்கு சொல்வது போல் சும்மா சொல்லிக்கொ ண்டிருக்கிறார்கள்.

நாம் வறுமைப் பிரச்சினை குறித்துத் தொடர்ந்தும் எழுதிக் கொண்டதோடு விட்டிருக்கிறோம். நமது அன்றாட வாழ்வில் அதன் கொடுமைகளை அனுபவித்ததில்லை.

இவ்வுலகின் இன்னும் பல பிரச்சினைகளை நாம் அவதானித்துப் பார்த்தால் அதில் ஒன்று தான் சமாதானம். உலகம் அதன் இருப்பையும் நாகரிகத்தையும் இழந்து போயிருக்கும் விடயம் தான் சமாதானம் குறித்த விடயம்.

உலகிலே சமாதானம் பற்றிப் பேசுவோரது தர்க்கங்கள் விநோதமாக இருக்கும். அவர்கள் பலஸ்தீனிலே அரபுகளது இருப்புக்கு வேட்டு வைத்துவிட்டு இஸ்ரேலை உருவாக்கி மஸ்ஜிதுல் அக்ஸா இருக்குமிடத்தில் சுலைமான் கோயில் உருவாக்க வேண்டுமென திட்டமிட்டுக்கொண்டே சமாதானம் பற்றிப் பேசுவார்கள்.

ரஷ்யர்கள் இஸ்லாமிய ஆப்கானை ஆக்கிரமித்து அங்கு இஸ்லாத்தை கருவறுக்கத் திட்டமிட்டுக் கொண்டு சமாதான கீதம் பாடுவார்கள்.

தென்னாபிரிக்க வெள்ளையர்கள் அங்குள்ள கறுப்பர்களுக்கு மனித அந்தஸ்தைக் கூட வழங்காது சமாதானம், அமைதி குறித்துப் பேசுவார்கள். அமெரிக்கர்கள் அரபுக்களுக்கெதிரான யூத ஆக்கிரமிப்பை ஆதரித்துக் கொண்டே சமாதானம் வேண்டுமெனக் கூவுவார்கள்.

உலகமே ஒருவித நயவஞ்சகத்தனத்தாலும் வெற்றுப் பேச்சாலும் போர்த்திக் கொண்டு இருக்கையில் எவ்வாறு இதனோடு சமாதானம் கூடவே வர சாத்தியமில்லை.

நீதி முதலில் வேண்டும். அடுத்து தான் மற்றவை.

உலகமெல்லாம் காட்டுச் சட்டம் ஆளும் போது சமாதானமும் அமைதியும் வருவது சாத்தியமற்றது.

அல்குர்ஆன் நம்பிக்கையாளர்களை நோக்கி சமாதானத்தில் கரிசனை காட்டுமாறு அறைகூவல் விடுக்கின்றது. “நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நீங்கள் அமைதிக்குள் முழுமையாக நுழைந்துவிடுங்கள்; தவிர ஷைத்தானுடைய அடிச்சுவடுகளை நீங்கள் பின்பற்றாதீர்கள்; நிச்சயமாக அவன் உங்களுக்கு பகிரங்கமான பகைவன் ஆவான்” (அல்பகறா: 208)

இந்த அறைகூவலைப் புறக்கணித்தால் என்ன நிகழும்? பூமியெல்லாம் துயரம் நிறைந்து பாழடைந்துவிடும். “(போருக்கு வராது) நீங்கள் பின் வாங்குவீர்களாயின், நீங்கள் பூமியில் குழப்பம் உண்டாக்கி உங்கள் சுற்றத்தாரை (அவர்களுடன் கலந்து உறவாடுவதிலிருந்தும்) துண்டித்து விடவும் முனைவீர்களோ? இத்தகையோரைத் தாம் அல்லாஹ் சபித்து, இவர்களைச் செவிடாக்கி இவர்கள் பார்வைகளையும் குருடாக்கி விட்டான்.”
(முஹம்மத்: 23)

போர்களின் போது ஆண்களும் பெண்களும் சிறார்களுமாக அனுபவிக்கும் கொடுமைகளை குறித்த வேதனை மிக்க கதைகளையும் கண்ணீரை வரவழைக்கும் புகைப்படங்களையும் பார்த்திருக்கிறோம். உண்மையில் யுத்தங்கள் வெறுக்கத்தக்கவை. யுத்தத்தை மூட்டிவிடுவோருக்கு நாசம் உண்டாகட்டும்.

இறை வேதம் எதிலும் தாக்குதல் யுத்தத்துக்கு அனுமதி கொடுக்கப்படவே இல்லை. மாறாக மக்களையும், உரிமைகளையும், வழிபாட்டிடங்களையும் தற்காக்கும் யுத்தத்துக்குத் தான் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது.

அல்லாஹ் கூறுவதைப் பாருங்கள்: “மனிதர்களில் சிலரைச் சிலரைக் கொண்டு அல்லாஹ் தடுக்காதிருப்பின் ஆசிரமங்களும் கிறிஸ்தவக் கோயில்களும், யூதர்களின் ஆலயங்களும், அல்லாஹ்வின் திரு நாமம் தியானிக்கப்படும் மஸ்ஜிதுகளும் அழிக்கப்பட்டு போயிருக்கும்.” (அல்ஹஜ்: 40)

கஃபாவின் இரட்சகன் சமாதானம் வேண்டும் என்பதற்காக திருடர்களிடம் சரணடையச் சொல்லி ஏவவில்லை. இந்த நம்பிக்கைக் கோட்பாட்டை உடைய ஒரு மனிதன் அவ்வாறு இருந்துவிடவும் மாட்டான்.

தூய எண்ணமுடையவர்கள் ஒன்றிணையும் போது அமைதியைத் தோற்றுவித்துப் பேணும் உலகளாவிய அமைப்புக்கள் உருவாகும். உள்ளங்கள் வக்கிரங்களை விட்டும் தூய்மைப்படும் போதுதான் இது உருவாகும். முதலும் கடைசியுமாக இது அல்லாஹ்விடமிருந்தே துவங்கி அவனிலேயே முடிவடையும்.

ஷெய்க் முஹம்மத் அல்கஸ்ஸாலி
தமிழில்: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப் (நளீமி)

சொத்துப் பங்கீட்டில் சமத்துவம் – ஆரம்பகால விவாதங்கள்

semeino-pravo

தமிழில்: ஸியாப் முஹம்மத் இப்னு ஸுஹைல்

கடந்த ஆகஸ்டு மாதம் தூனிசியா நாட்டு அதிபர் காஇத் சிப்ஸி பெண்களுக்கு வாரிசுச் சொத்தில் சமபங்கு அளிக்கப்பட வேண்டுமென்ற கருத்தைத் தெரிவித்தது தொடக்கம் அங்கும் வட ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் பெரும் சர்ச்சை வெடித்திருந்தது.

முக்கியமாக வாரிசுச் சொத்துப் பங்கீடு குறித்த விடயம் இஸ்லாத்திலே குறை கண்டுபிடிக்க விரும்புவோர் கையிலெடுக்கும் விவகாரமாகவும் காணப்படுகின்ற நிலையில் இப்போலிக் குற்றம் சுமத்தல்களுக்கு தகுதியான அறிஞர்களால் அந்தந்தக் காலத்தின் மொழியில் பதில் அளிக்கப்பட்டு வந்திருக்கின்றது.

இஸ்லாம் கூறும் வாரிசுரிமைச் சட்டம் குறித்த விடயம், மனித சிந்தனைக்கு இடம் வைக்கத் தேவையற்ற அளவுக்கு திட்டவட்டமான கருத்துடன் கூடிய அல்குர்ஆன் வசனங்களால் தெளிவுபடுத்தப்பட்டிருக்கின்றது. எனவே அந்த சட்டத்திலே மனித உற்பத்திகள் கைவைக்க இடமளிப்பது இறை வஹியை மாசுபடுத்தவும் அதிலே குறை காணவும் அனுமதிப்பதற்குச் சமமாகும். இதனாலேயே கடந்த மாதம் தூனிசிய அதிபரின் வேண்டுகோளின் போதும், இதற்கு முன்னரும் அநேக சந்தர்ப்பங்களில் இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் ஆக்ரோஷமாக இதுபற்றிப் பேசி இஸ்லாத்தின் கருத்தை மிகத் தெளிவாக முன்வைத்து வந்திருக்கிறார்கள்.

இஸ்லாம் முன்வைக்கும் சொத்துப் பங்கீட்டு விவகாரம் தொடர்பிலான விவாதங்கள் அரபுலகிலும் இஸ்லாமிய உலகிலும் கிளப்பப்பட்டு இன்னும் ஒரு நூற்றாண்டு கூடக் கழியவில்லை. இக்கருத்துக்கள் தோன்றிய வரலாற்று வேர்களை நோக்கி நாம் பயணித்தால் 1928ம் ஆண்டு வாக்கில் எகிப்தின் புத்திஜீவித்துவ, பெண்ணிய மட்டங்களில் இடம்பெற்ற விவாதங்கள் முக்கியம் மிக்கவை. எனினும் இக்கருத்துப் பரிமாறல்களை நோக்குகையில் பெண்ணுக்கு சொத்துப் பங்கீட்டில் சமபங்கு அளிக்கப்படல் வேண்டும் என்ற கோரிக்கை அக்கால சமூக மாற்றத்தினாலோ அல்லது முன்னேற்றகரமான சிந்தனைகளாலோ ஏற்பட்டதொன்றல்ல என்பது துலங்குகின்றது.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலம் அரபு-இஸ்லாமிய உலகில் மக்கள் இஸ்லாமியக் கருத்துக்களை விட்டும் தூரமாகி அவர்கள் மத்தியில் ஷோசலிஸக் கருத்துக்கள் அறிமுகமாகி செல்வாக்குச் செலுத்தத் துவங்கிய காலகட்டமாகும்.

முதன் முதலில் இக்காலப் பின்னணியில் எகிப்தின் கிப்தியக் கிறிஸ்தவ சிந்தனையாளர் மூஸா ஸலாமா ‘கிறிஸ்தவ இளைஞர் அமைப்பு’ நிகழ்வொன்றில் 1928இல் நிகழ்த்திய விரிவுரையில் பெண்களுக்கு வாரிசுச் சொத்தில் சமபங்கு வேண்டும் என்பதை சமத்துவத்தின் அவசியம், சொத்துக்கள் இல்லாத பெண்களை ஆண்கள் விரும்பவில்லை என்பவற்றைக் காரணமாக முன்வைத்துப் பேசியிருந்தார்.

நிகழ்வுக்குப் பின்னர் எகிப்துப் பெண்ணிய அமைப்பின் நிறுவனரான ஹுதா ஷஃராவிக்கு எகிப்துப் பெண்களுக்கு இவ்விடயத்தில் நீதி கிடைக்கப் போராடுவதற்கும் அதனை அரசாங்கத்திடம் கோரிக்கையாக முன்வைக்கவும் அழைப்பு விடுக்கும் கடிதமொன்றையும் அனுப்பி வைத்திருந்தார்.

இந்த நிகழ்வுகளுக்கு எகிப்துப் பத்திரிகைகள் பெரும் இடம் கொடுக்க பரபரப்பான கருத்துக்கள் பரிமாறப்பட்டதை நோக்கலாம். எகிப்து உட்பட அரபுலகின் புத்திஜீவித்துவ மட்டங்களை இஸ்லாம் அல்லாத சிந்தனைகள் நிரப்பிக் கொண்டிருந்த அக்காலப்பகுதியில் மூஸா ஸலாமாவின் கருத்துக்களை மறுத்துப் பதிலளிப்பதில் இலக்கிய விமர்சகரான முஸ்தபா ஸாதிக் ராபிஈ மற்றும் பெண்ணியவாதியாக பிரபலம் பெற்ற ஹுதா ஷஃராவி ஆகியோர் முன்னிலை வகித்தனர்.

ராபிஈ தனது கட்டுரையில் மூஸா ஸலாமா முற்றாக மேற்குலகின் சிந்தனைக்கு சார்ந்திருந்து அதனைக் கண்மூடிப் பின்பற்ற அழைப்பதை விமர்சித்திருந்ததோடு அவர் இஸ்லாத்தை அதன் சரியான புரிதலில் விளங்காமல் இருப்பதையும் சுட்டிக்காட்டினார். அதனை அவர் சிறுபிள்ளைத்தனமான புரிதல் என வர்ணித்திருந்தார்.

ராபிஈயின் கட்டுரையின் முக்கியப் பகுதிகள் வருமாறு: “இஸ்லாமிய ஷரீஆவின்படி மகளுக்கான சொத்துப் பங்கீடு என்பது ஒன்று அல்ல. இங்கு திருமணம் என்ற ஒழுங்கொன்றும் உள்ளது. இரண்டும் ஒன்றிணைந்து தான் அவளது சொத்துரிமை உள்ளது. அதாவது பெண் ஒரு புறம் தனது பங்கினைப் பெற்றுக் கொண்டு இன்னொரு புறமாகப் பெற்றுக் கொள்ளும் நோக்கில் இன்னொரு பங்கை விட்டுக் கொடுக்கிறாள்.” அதாவது அவளின் கணவனின் சொத்தில் அவளுக்குப் பங்கு இருக்கின்றது. கணவனுக்கு இந்தளவுக்கு மனைவியின் சொத்தில் பங்கு இல்லை என்பதனை அவர் தெளிவுபடுத்துகிறார். அத்தோடு அவளுக்கான செலவினத்துக்குரிய கடமையும் கணவனிடமே உள்ளது.

இதுப பற்றிய ஹுதா ஷஃராவியின் கட்டுரை “சியாஸா” என்ற சஞ்சிகையில் வெளிவந்தது. அவரது ஆக்கத்தில் மூஸா ஸலாமாவின் கருத்துக்களுக்கு இரு காரணிகளால் தனக்கு உடன்படு இல்லை என்பதை விளக்கியிருந்தார்.

(1) எகிப்தின் பெண்ணிய இயக்கம் மேற்குலகின் சிந்தனைத் தாக்கத்துக்கு உட்பட்டிருந்தாலும் எல்லாவற்றிலும் மேற்கினைப் பின்பற்ற வேண்டிய அவசியம் கிடையாது. அந்தந்த நாட்டுக்கென சட்டங்களும் வழக்காறுகளும் இருக்கும். ஒரு இடத்துக்குப் பொருந்துபவை இன்னொரு இடத்துக்குப் பொருந்த மாட்டாது.

(2) இவ்வாறு ஒரு வித்தியாசம் இருப்பதனால் பெண்கள் தரப்பில் எவ்வித ஆட்சேபனையும் இல்லை என்பதை அவர் இரண்டாவதாக வலியுறுத்தியிருந்தார்.

அடுத்து, சொத்துரிமை இல்லாத பெண்களை திருமணம் செய்ய ஆண்கள் முன்வராமல் இருப்பது உண்மையெனின் கிழக்குலகை விடவும் வாரிசுரிமையில் சமத்துவம் பேணப்படுவதாகக் கூறப்படும் ஐரோப்பாவில் ஏன் பிரம்மச்சாரிகளது தொகை அதிகரித்திருக்கிறது என ஹுதா ஷஃராவி கேள்வி எழுப்பினார்.

அத்தோடு இவ்வாறு சமபங்கீடு அளிப்பது ஒரு கணவனுக்கு தனது மனைவி, குழந்தைகளுக்கு செலவளிப்பதை விட்டும் நீங்கிக் கொள்ளும் மனநிலையைத் தோற்றுவிக்காதா எனக் கேள்வியெழுப்புகிறார். குறிப்பாக இந்நிலை வறுமைப் பின்புலத்துடன் வரும் பெண்களுக்கு அதிக கஷ்டத்தை சுமக்கச் செய்யும் என்பதையும் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

ஹுதா ஷஃராவியின் எழுத்துக்கள் இறுதியில் இவ்வாறு நிறைவு பெறுகிறது: “பெண்ணுக்கு உரிய இடம் கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற வாதத்தின் மூலம் நாம் நாடுவது சட்டத்தை மாற்ற அல்லது ஷரீஆவைக் கவிழ்த்து விடும் முயற்சி அல்ல. இந்த சட்டத்தில் நாம் ஆட்சேபமோ, சந்தேகமோ வைக்கவில்லை. எமது கோரிக்கை இறைவனும் அவனது சட்டமும் எந்நோக்குடன் உள்ளதோ அந்த நோக்கத்தை அடையும் வகையில் இச்சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்தவே உழைக்கிறோம். அத்துடன் ஒரு சில பெற்றார் மார்க்கத்தின் பெயரால் பெண் பிள்ளைகளுக்கு சொத்துப் பங்கீட்டை மறுத்தால், நாம் அதற்கென மார்க்கத்தை பழித்துரைக்க மாட்டோம். இஸ்லாம் மார்க்கம் இந்த சூழ்ச்சிகளை விட்டும் தூய்மையானது.”

>மீண்டும் எழுந்த சர்ச்சை:

இந்த வாத-விவாதங்கள் நிறைவுற்று இரு வருடங்களில் எகிப்தின் அல்அஹ்ராம் பத்திரிக்கையில் மூஸா ஸலாமாவின் நண்பர் மஹ்மூத் அஸ்மி 1930 ஜனவரியில் எழுதிய கட்டுரை மூலம் மீளவும் மேலெழுந்தது. அதற்கு சிறிது காலத்தின் பின்னரேயே பஃக்ரி மீக்காயீல் என்பவர் அமெரிக்கப் பொதுக் கூட்டமொன்றில் பெண்ணுக்கு சொத்துரிமையில் சமபங்கு வேண்டுமென ஒரு விரிவுரை செய்கிறார்.

இந்நிகழ்வைத் தொடர்ந்து மீளவும் எகிப்திலே சர்ச்சை வெடிக்கின்றது; விவாதங்கள் தொடர்கின்றன. இவர்களுக்குப் பதிலளிக்கும் விதத்தில் ஷெய்க் ரஷீத் ரிழா தனது பிரபலம் மிக்க “அல்மனார்” சஞ்சிகையில் கட்டுரை வரைகிறார். அதில் அவர் பெண்ணுக்கு சொத்துரிமையில் சமமாக வேண்டுவோரது கருத்துக்களைத் தொகுத்துத் தருகிறார். அதனது சாராம்சத்தை இவ்வாறு நோக்கலாம்:

(1) முஸ்லிம்கள் அநேக விவகாரங்களில் ஷரீஆ சட்டத்தில் தங்கியிருப்பதோடு அரசின் சட்டத்தையும் ஏற்றுள்ளனர். அவ்வாறிருக்க தனியார் சட்டப்பகுதிகள், வாரிசுரிமைச் சட்டப் பகுதிகளோடு தொடர்பான பகுதிகளில் முஸ்லிம்கள் இஸ்லாமியச் சட்டத்தைப் பின்பற்றுவதை விட்டுவிட  ஏன் உடன்படுவதில்லை?

(2) சில முஸ்லிம் அறிஞர்கள் கால மாற்றத்துக்கேற்ப மனித நலன்களும் மாறியிருப்பதைக் கருத்திற்கொண்டு உலக விடயங்களோடு தொடர்பான சட்டங்களை விட்டுவிடலாம் என்கின்றனர்.

(3) இன்று வாரிசுமையின் நிலை அதன் அடிப்படையை விட்டும் அகன்றிருக்கின்றமை.

(4) முழு உலகுமே சகோதரனுக்கும் சகோதரிக்கும் சம அளவில் சொத்துக் கிடைக்க வேண்டுமென சொல்கிறதே?

இறுதியில் ஷெய்க் ரஷீத் ரிழா தனது கருத்தைப் பதிவு செய்கிறார்: “ஷரீஅத் என்பது நாம் விரும்புகிற பகுதியை எடுத்துக் கொண்டு நமக்கு விருப்பமற்றதை விட்டுவிடக் கூடிய விடயமல்ல; இது மார்க்க விவகாரம். மார்க்கத்தைப் பூரணமாக ஏற்க வேண்டும். அதன் பயனை நாம் அறிந்து கொண்டாலும்தான் இல்லாவிட்டாலும்தான் பின்பற்றியேயாகவேண்டும். ஷரீஆவைப் பின்பற்றுவது தெரிவுச் சுதந்திரத்துக்குட்பட்டது என்பதை முன்சென்ற அறிஞர்களோ தற்கால அறிஞர்களோ எவரும் சொல்லவில்லை. அவ்வாறு சொல்வது அல்குர்ஆன், அஸ்ஸுன்னா, இஜ்மாஃ அனைத்துக்கும் முரணானது. அவ்வாறு சொல்வது தெளிவான நிராகரிப்பாகும்.அது இபாதத் பகுதியாகலாம் அல்லது முஆமலாத்தாக இருக்கலாம், ஆதாரம் உறுதியென்றால் கடைப்பிடிக்கத்தான் வேண்டும்.”

பெண்ணுக்கு சொத்துப் பங்கீட்டில் சமபங்கு வேண்டும் என்ற கருத்து மிகக் குறுகிய கால வரலாறு கொண்ட பலவீனமான வாதம். அக்காலத்திலேயே அதற்கு உரிய பதில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. எனினும் அரபு-இஸ்லாமிய உலகில் இக்கருத்தினை ஆதரிப்பவர்கள் நாற்பதுகளின் பின் அதிகரித்திருக்கிறார்கள்.

பின்நாட்களில் வந்த அறிஞர்கள் இன்னும் இதனை ஆழமாகத் தெளிவுபடுத்தியுமுள்ளார்கள். அவர்களது கருத்துக்கள் பெண்ணுடைய விவகாரத்தில் இஸ்லாத்தின் நீதித் தன்மையை இன்னும் பறைசாற்றுகிறது:
(1) ஆண் மஹர் கொடுப்பதின் மூலமும் ஆணே குடும்ப செலவினத்தைப் பொறுப்பேற்பதன் மூலமாகவும் பெண்ணுக்கு சொத்தும் அதனை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பும் உள்ளது.
(2) பெண் போல இரு மடங்கு சொத்துப் பங்கீட்டினை ஆண் பெறும் சந்தர்ப்பங்கள் நான்குதான் உண்டு.
(3) சரிசமமான சொத்துப் பங்கீடே அதிகமாகும்.
(4) பத்துக்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் பெண் ஆணை விட அதிகம் பங்குகள் பெறுகிறாள்.

இவை சில குறிப்புக்கள் மட்டுமேயாகும். கட்டுரையின் விரிவஞ்சி மேலதிக தகவல்களைத் தவிர்க்கிறோம். இறை சட்டத்தின் அற்புதத்துக்கு வாரிசுரிமை தொடர்பான இஸ்லாத்தின் கருத்துக்கள் மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. அதனாலேயே அது குறித்த சட்டங்கள் அல்குர்ஆனில் தெளிவாகவும் முழுமையாகவும் விளக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தூதர் (ஸல்) அவர்களது எச்சரிக்கைப்படி பூமியை விட்டும் விரைவில் மறையும் அறிவாகவும் வாரிசுரிமைக் கலை குறிப்பிடுப்பட்டுள்ளது.

(குறிப்புக்கள்: கட்டுரை www.mugtama.com,  www.islamtoday.netwww.raialyoum.com ஆகிய இணையங்களிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டது.
மேலே மேற்கோள் காட்டப்படும் பெண்ணிய செயற்பாட்டாளர் ஹுதா ஷஃராவியின் ஹிஜாப், குடும்ப அலகு பற்றிய கருத்துக்கள் இஸ்லாமிய அறிஞர்களால் மறுத்துப் பேசப்பட்டுள்ளன.)

கட்டார் ரிப்போர்ட்

saudi-qatar-confict

– குழப்பகரமிக்க காலத்தில் சத்தியவாதிகளை எவ்வாறு இனங்கண்டுகொள்வது என இமாம் ஷாபிஈ (ரஹ்) அவர்களிடத்தில் வினவப்பட்ட போது “எதிரிகளின் அம்புகளைப் பின்தொடர்ந்து செல்! அவை சத்தியவாதிகளை நோக்கிப் பாய்வதை நீ கண்டுகொள்வாய்.” எனப் பதிலளித்தார்கள். –

By: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப்

கடந்த இரு வாரங்களாக மத்திய கிழக்கின் அரசியல் நிகழ்வுகள் மிகுந்த சூடாக பல தளங்களிலும் விவாதிக்கப்பட்டது; விவாதிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் தனது பதவியேற்பின் பின்பு முதலாவதாக மேற்கொண்டிருந்த வெளிநாட்டு விஜயம் சவூதி அரேபியாவுக்கும் இஸ்ரேலுக்குமென இருந்தது. மே மாத இறுதிப் பத்தில் நிகழ்ந்த இவ்விஜயத்தைத் தொடர்ந்து காட்சிகள் தடல்புடலாக மாற்றம் பெற்றன. சவூதியோடு யூ.ஏ.ஈ, எகிப்து, பஹ்ரைன் ஆகிய நாடுகள் ஒன்றிணைந்து தடாலடியாக கட்டாருக்கு எதிரான பொருளாதாரத் தடையை அறிவிக்கின்றன. அதனைத் தொடர்ந்து யெமன், லிபியாவின் ஹப்தர் அரசு, மாலைத் தீவுகள் போன்ற நாடுகளும் தாம் கட்டாருடனான தொடர்புகளைத் துண்டித்துக் கொள்வதாக அறிவித்திருந்தன.

அதற்குள் ஜூன் முதல் வாரத்தில் தான் எமிரேட்ஸின் அமெரிக்காவுக்கான தூதுவர் யூஸுப் உத்தைபாவுக்கும் இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புக் கொள்கை வகுப்பு அமைப்பான Foundation of Defense of Democracies (FDD) என்ற நிறுவனத்துடன் வைத்திருந்த ஈ-மெயில் தொடர்புகள் ஹேக்கர்களால் இடைமறிக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டிருந்தன. இதில் யூ.ஏ.ஈ. க்கும் எகிப்திய இராணுவ சதி, துருக்கிய இராணுவ சதியில் எமிரேட்ஸின் பங்கு, கட்டாரின் பிராந்திய செல்வாக்கை வலுவற்றதாக்குவது, முஸ்லிம் சகோதரத்துவ அமைப்பு மற்றும் பாலஸ்தீனத்தின் ஹமாஸ் அமைப்பை முடங்கச் செய்வது என்பவை முக்கியமாக அந்த ஈ-மெயில்களில் பரிமாறப்பட்டிருந்தமை கசிந்திருந்தது. குறித்த நிகழ்வுகளின் உண்மைத் தன்மை வாஷிங்டனிலுள்ள எமிரேட்ஸ் தூதரக உத்தியோகத்தர்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுமிருந்தது. மொத்தத்தில் அமெரிக்கா-இஸ்ரேலியக் கூட்டுக்கு எது தேவையோ அவையனைத்தையும் கனகச்சிதமாக நிறைவேற்றிக் கொடுப்பதில் அமெரிக்காவின் பிரதான வர்த்தகப் பங்காளியான யூஸுப் உத்தைபா முன்னின்று உழைத்திருந்தார்.

சமநேரத்தில் ஹேக் செய்யப்பட்ட அல்ஜஸீரா ஊடகத்தின் இணையத் தளங்களில் நிலையை இன்னும் சிக்கலாக்கும் வகையில் கட்டார் அமீர் தெரிவித்ததாக ஹமாஸ், ஹிஸ்புல்லாஹ் ஆதரவுச் செய்திகள் புனைந்து வெளியிடப்பட்டிருந்தன. இதன் போது எண்ணற்ற பல இணையதள மற்றும் சமூக ஊடகக் கணக்குகள் ஹேக் செய்யப்பட்டு முறுகல்கள் ஏற்படுத்துவதற்கான நிலைகள் தோற்றுவிக்கப்படுவதை phys.org, cnn, nytimes, mofa.gov.qa ஆகிய இணைய செய்திகளூடாக அறியப்பட்டது.

இங்கு உத்தைபா விவகாரத்தை பரவலாகக் கவன ஈர்ப்பு செய்யும் விதத்தில் சர்வதேச ஊடகத் தளத்தில் கட்டாரின் அல்ஜஸீரா ஊடகம் வெளியிட்டிருந்தது. இதனைத் தொடர்ந்து புகைச்சல்கள் வெளித்தெரிய ஆரம்பித்து எமிரேட்ஸின் கடும் அழுத்தத்தில் சவூதியின் லெட்டர்பேடில் மன்னர் ஸல்மானின் கையெழுத்தோடு பொருளாதாரத் தடை அறிவிப்புக்கள் ஜூன் 6 வைகறைப் பொழுதிலேயே அறிவிக்கப்பட்டன. பிராந்தியத்தின் ஸ்திரத்தன்மைக்கு கட்டார் பங்கம் விளைவிப்பதாகவும் தீவிரவாதத்துக்கு ஆதரவளிப்பதாகவும் உடனடி தன்னிலை விளக்கத்தில் சவூதி உள்ளிட்ட நான்கு நாடுகளும் தெரிவித்திருந்தன. தம் நாடுகளிலுள்ள கட்டார் இராஜதந்திரிகளை 48 மணிநேரங்களுக்குள் வெளியேறுமாறும் கட்டார் பிரஜைகள் தம் நாடுகளை விட்டும் வெளியேறுவதற்கு இரு வாரங்கள் அவகாசம் வழங்கப்படுவதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டது. அத்தோடு கட்டாருக்கான தரை மார்க்க, ஆகாய மார்க்க, கடல் மார்க்க போக்குவரத்துப் பாதைகளும் துண்டிக்கப்படுவதாக மேற்கண்ட நாடுகள் அறிவித்தன. இதனால் கட்டாரினுள் உணவுத் தட்டுப்பாடு நிகழுமோ என்ற அச்சம் ஏற்பட்டு அங்குள்ள அனைத்து அங்காடிகள், சந்தைகளிலும் உணவு, அத்தியாவசியப் பொருட்கள் உடனடியாக நுகரப்பட்டு களஞ்சியங்கள் வெறுமையாகி ஒரு வித செயற்கைப் பதற்றம் உருவாக்கப்பட்டது. எனினும் உடனடியாக துருக்கி மற்றும் ஈரானிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உணவு மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களும் கட்டாரின் சந்தைகளை நிரப்பின.

இப்போது கடல்வழி மார்க்கத்தை சீர்செய்வதற்காக கட்டாரில் அமைக்கப்பட்டுவரும் சர்வதேச தரத்திலான ஹமத் துறைமுகம் அமைக்கும் பணிகள் தீவிரமாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. சவூதி, எமிரேட்ஸ் வான் பரப்புக்களுக்கூடாகப் பறப்புக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் ஆகாய மார்க்க வழியும் சுமார் 20 நிமிட தாமதத்தை மட்டுமே ஏற்படுத்தக் கூடிய நிலைமை நிலவுகின்றது. எனவே குறித்த நான்கு நாடுகளும் எதிர்பார்த்த படியான அழுத்தங்களை கட்டார் இலகுவாகக் கடந்து சென்றது. பங்குச் சந்தை நிலவரங்களும் கூட தோஹாவில் அதிகரிப்பையும் ரியாத், துபாயின் பங்குச் சந்தைகள் வீழ்ச்சியையும் சந்தித்திருந்தன.

கட்டார் மீதான தடையைத் தொடர்ந்து வளைகுடா நெருக்கடி பற்றி எழுந்த விவாதங்களில் முக்கியமானது அரசியல், பொருளாதாரம் சார்ந்த ஆதிக்கப் போட்டியின் காரணத்தினாலா? அல்லது உண்மையிலேயே சவூதி அறிவித்தது போன்று கட்டார் தீவிரவாதத்துக்கு சார்பாகவும் ஈரானோடும் நெருக்கமானதாலா? அல்லது வஹாபிஸம், சூபிஸம், ஷீஆயிஸம் போன்ற மதவாதப் பிரிவினைப் போக்குகளைக் காரணம் காட்டி மத்திய கிழக்கின் அதிகாரப் போட்டிகள், மன்னராட்சிக் கார்ப்பரேட்டுகளின் சகதிகளை மறைக்கும் தந்திரமா? எனப் பல கேள்விகள் அரசியல் அவதானிகளிடையே எழுந்திருந்தன.

பல திசை திருப்பல்கள், காய் நகர்த்தல்களைத் தொடர்ந்து குவைத் மன்னர் ஷெய்க் ஸபாஹின் மத்தியஸ்த முயற்சிகளின் பலனாக சவூதி முன்வைத்த பத்து நிபந்தனைகளும் சவூதிக்கு எங்கு பிரச்சினை என்ற கோணத்தைத் தெளிவாக வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியது. மிகத் தெளிவாக முஸ்லிம் சகோதரத்துவ உறுப்பினர்கள், ஹமாஸ் தலைமைகளை நாட்டை விட்டும் வெளியேற்றுவது; அத்தோடு அல்ஜஸீரா ஊடகத்தைத் தமக்கான ஊதுகுழலாக மாற்றுவது இவையிரண்டுமே சவூதியின் அந்தப் பத்துக் கட்டளைகளின் சாரம். மொத்தத்தில் இஸ்லாமிய எழுச்சியை முற்றாகக் காயடித்து விடவேண்டும் என்ற சியோனிஸ-அமெரிக்க பயங்கரப் பசியினை சவூதி தனது நாவுகளால் வெளிப்படுத்தியிருந்தது. குறிப்பாக ஷெய்க் யூஸுப் அல்கர்ளாவி, ஷெய்க் அலி ஸல்லாபி போன்ற பெரும் அறிஞர்களையும் தாஈக்களையும் உள்ளடக்கிய 59 இஸ்லாமிய ஆளுமைகளையும் கட்டாரை விட்டும் வெளியேற்றக் கோரியிருப்பது மேற்குலகுக்கும் சியோனிஸத்துக்கும் அரபு ஆட்சியாளர்கள் எந்தளவு முதுகு சொறிந்து கொண்டிருக்கின்றனர் என்பதற்கான சான்று. இதையே நெட்டன்யாஹு குறித்த தினத்தில் வெளியிட்ட “கட்டார் தனிமைப்படுத்தப்படுவதன் மூலமாக வளைகுடா நாடுகளுடனான எமது ஒத்துழைப்பு இன்னும் விசாலமடையப் போகின்றது” என்ற நச்சு அம்புகள் தடவிய கருத்துக்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.

இந்த இராஜதந்திர முறுகல்களைத் தொடர்ந்து வளைகுடாவில் கட்டார் மீதான அனுதாப அலைகள் அதிகரித்திருந்த நிலையில் சமூக ஊடகங்களூடாக அரபு மக்கள் தம் எண்ணங்களைப் பதிவுசெய்யத் தலைப்பட்டனர். #StandWithQatar போன்ற ஹேஷ்டெக்குகள் வெளிப்படத் துவங்கிய பொழுதில் சவூதி, எமிரேட்ஸ் அரசுகள் சமூக ஊடகங்களில் கட்டாருக்கு அனுதாபம் தெரிவிப்போருக்கு எதிராக சிறைத் தண்டனை மற்றும் பாரிய தொகை அபராதத்தினை அறிவித்து மீண்டும் தனது கோழைத்தனத்தை நிரூபித்தது. சவூதி அரசின் கோமாளித்தனத்தின் உச்சமாக மான்செஸ்டர் யுனைட்டட் அணியின் டீ-ஷேர்ட்டுக்கள் அணியவும் அங்கு தடைவிதிக்கப்பட்டது. இதன் பின்னணி என்னவெனில் அவ்வணிக்கு அனுசரணை வழங்கும் கட்டார் ஏர்வைஸின் லோகோ அவ்வாடையில் இருப்பதே.

இவ்வாறான அறிவிப்புக்கள் மத்திய கிழக்கின் கார்ட்டூனிஸ்டுகளுக்கும் மீம்ஸ் கிரியேட்டர்களுக்கும் நிறையத் தீனியைப் போட்டிருந்தன. இதற்குத் தோதாக சவூதிய அரசின் எல்லா அசைவுகளுக்கும் அங்கிருக்கும் அரச அணுசரனை பெற்ற ஷெய்குமார்கள் பத்வாக்களையும் அள்ளிவீசிக் கொண்டிருந்தார்கள். இன்னொரு கட்டத்தில் வெளிவந்த ‘உம்ராவுக்கென வருகை தரும் கட்டார் பிரஜைகளை மக்காவுக்குள் நுழைய அனுமதிப்பதில்லை’ என்ற செய்திகளை சவூதி மறுத்திருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.

தொடர்ந்தும் சவூதி, எமிரேட்ஸ் புறமிருந்து பாதகமான சமிக்ஞைகளும் கோமாளித்தனம் மிக்க அறிவிப்புக்களும் வந்து கொண்டிருந்த நிலையில் கட்டார் இவற்றை எதிர்கொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்த அணுகுமுறைகள் வெகு ஸ்மார்ட்டான தோற்றத்தை அத்தேசத்துக்கு அளித்ததோடு சர்வதேச சமூகத்தின் மத்தியில் கட்டார் மீதான நன்மதிப்பையும் பல மடங்கு அதிகரித்திருந்தது. நிகழ்வுகள் வெகு உக்கிரம் பெற்றுக் கொண்டிருந்த சந்தர்ப்பத்தில் கட்டார் தேச மக்களுக்கும் சமூக ஊடக பாவனையாளர்களுக்கும் அந்நாடு தெளிவான வேண்டுகோளொன்றை முன்வைத்திருந்தது. ‘நிகழும் இராஜதந்திர முறுகல்களைக் காரணமாக வைத்து எவரும் குறிப்பிட்ட நாடுகளை தூற்றிப் பதிவிட வேண்டாம்’ என்பதுதான் அந்த வேண்டுகோளாகும். அத்தோடு எமிரேட்ஸின் மொத்த எரிபொருள் மற்றும் மின்சக்தித் தேவையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டதைப் பூர்த்தி செய்ய தனது நாட்டிலிருந்து செல்லும் 364 கிலோமீட்டர் நீளமான எரிபொருள் வழங்கும் குழாய்களைத் தடை செய்யவும் இல்லை. அவ்வாறு செய்திருப்பின் ஒரு நாளுக்குள் எமிரேட்ஸை ஸ்தம்பிக்க செய்து பழிக்குப் பழி அரசியலொன்றைச் செய்திருக்க முடியும்.

இதனை விடுத்து கட்டார் குறித்த நான்கு நாடுகள் மற்றும் நிகழும் இராஜதந்திர முறுகல் தொடர்பில் தனது தெளிந்த நிலைப்பாட்டைக் கூறி அனைத்து நாடுகளுடனும் பூச்சிய முரண்பாடுகளைக் கைக் கொள்வதன் பாலான தனது ஆர்வத்தையே வெளிப்படுத்தியிருந்தது.

கட்டுரை எழுதப்படும் வரைக்குமான தருணம் வரைக்கும் முறுகல் நிலையின் சூடு தணிந்திருந்தாலும் துண்டிக்கப்பட்ட இராஜதந்திர உறவுகளில் முன்னேற்றங்கள் இன்றியே இருக்கின்றது. குவைத்தின் மத்தியஸ்த முயற்சிகளோடு துருக்கி அதிபர் மேற்கொண்டு வரும் முயற்சிகளும் பிராந்திய அமைதி குறித்த நம்பிக்கைகளை விதைக்கின்றன.

சுன்னி முஸ்லிம் உலகுக்குள்ளால் யெமன் பிரச்சினையைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட ஓர் இராணுவக் கூட்டு ஒத்துழைப்பை அறுத்துவிடும் மேற்கின் முயற்சிக்கு முதல் வெற்றி கிடைத்திருக்கிறது. சவூதி அமெரிக்காவின் அடிமையாக இருந்து தொடர்ந்தும் பிழையான முடிவுகளிலேயே பயணிக்க முயற்சிக்கும் காலமெல்லாம் அபாயத்தின் எல்லை அதிகரித்துக் கொண்டே செல்லும். இந்நிலை சுன்னி முஸ்லிம் நாடுகளுக்கிடையிலான இராணுவ மோதலொன்றாக உருமாற்றப்படுமாக இருந்தால் அந்த அழிவின் தன்மை கற்பனைக்கெட்டாத விகாரமான தோற்றமொன்றைத் தருகிறது.

சவூதி தனது பிழையான நிலைப்பாடுகளை விட்டும் மீண்டு சுன்னி முஸ்லிம் நாடுகளை ஒருங்கிணைக்கும் பணியை செய்வது ஒன்றே சமகாலத்தில் இந்த உம்மத்துக்குச் செய்யும் பாரிய பங்களிப்பாக இருக்கும். அப்பணி தனது மன்னராட்சியின் நலன்களைப் பேணிக் கொள்வதற்கும் அதனைப் பேணுவதற்கான கருவியாக வஹாபிஸத்தை கேடயமாகப் பயன்படுத்தும் அயோக்கியத்தனங்களுக்கு அப்பாலானது. அப்பணி மன்னர் பைஸல் நான்கு தசாப்தங்களுக்கு முன்னர் ‘ராபித்தத்துல் ஆலமில் இஸ்லாமி’ போன்ற அமைப்புக்களூடாக முன்னெடுத்து வந்த தூர நோக்குடனான பணி. அப்பணி மன்னர் பைசலுக்குக் கொண்டு வந்தது போன்ற உயிர்த் தியாகத்தையும் உங்களிடம் கேட்கக் கூடியது. அப்பணி எமிரேட்ஸினதும் அமெரிக்காவினதும் சியோனிஸத்தினதும் நலன் பேணி உங்கள் மன்னராட்சியைப் பாதுகாப்பதற்கு அப்பால் மறுமையில் சுவனத்தில் உங்கள் இருப்புக்களைப் பாதுகாக்கக் கூடிய பணி என்பதையும் கூறிவைக்கிறோம்.

இறுதியாக இன்னுமொரு முறை கூறுகிறோம்; குழப்பகரமிக்க காலத்தில் சத்தியவாதிகளை எவ்வாறு இனங்கண்டுகொள்வது என இமாம் ஷாபிஈ (ரஹ்) அவர்களிடத்தில் வினவப்பட்ட போது “எதிரிகளின் அம்புகளைப் பின்தொடர்ந்து செல்! அவை சத்தியவாதிகளை நோக்கிப் பாய்வதை நீ கண்டுகொள்வாய்.” எனப் பதிலளித்தார்கள்.

எதிரிகளது அம்புகள் எங்கே பாய்ந்துகொண்டிருக்கின்றன?

உஸ்தாத் முஹம்மத் மஹ்தி ஆகிப் -தஃவாவும் ஜிஹாதும் ஒன்று சேர்ந்த செயல் வீரர்-

FB_IMG_1506213937729

இந்தக் கட்டுரை உஸ்தாத் முஹம்மத் மஹ்தி ஆகிப், அவரது ஆளுமை, இயக்க வாழ்வு, சிந்தனை, செயற் பரப்பு, அவர் எடுத்த முடிவுகள், அவரது அரசியல் செயற்பாடுகள் போன்ற விடயங்களை மதிப்பீடு செய்யும் கட்டுரையல்ல. நம் முன்னால் சத்தியத்துக்காக தனது முழு ஆயுளையும் அர்ப்பணித்து வாழ்ந்த அந்த ஆளுமை குறித்த ஒரு பொதுவான அறிமுகமே இது.

“ஒவ்வோர் ஆத்மாவும் மரணத்தைச் சுவைத்தே ஆகவேண்டும்; அன்றியும் – இறுதித் தீர்ப்பு நாளில் தான், உங்க(ள் செயல்க)ளுக்குரிய பிரதி பலன்கள் முழுமையாகக் கொடுக்கப்படும்; எனவே எவர் (நரக) நெருப்பிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டுச் சுவர்க்கத்தில் பிரவேசிக்குமாறு செய்யப்படுகிறாரோ அவர் நிச்சயமாக வெற்றியடைந்து விட்டார்; இவ்வுலக வாழ்க்கை, மயக்கத்தை அளிக்கக் கூடிய (அற்ப இன்பப்) பொருளேயன்றி வேறில்லை.” (ஆல இம்ரான் : 3:185)

இஸ்லாத்தின் உயர் தூதை உலகெங்கும் ஒலிக்கச் செய்வதற்கு ஆண்டாண்டு காலமாக ஓயாமல் உழைத்த மிகப் பெரும் ஆளுமையின் ஆத்மா கடந்த செப்டம்பர் 22ம் தேதியோடு தனது ரப்பின்பால் மீண்டு விட்டது. உலக இஸ்லாமிய இயக்கங்களின் தாய் இயக்கமாகக் கருதப்படும் அல்இஃக்வானுல் முஸ்லிமூன் அமைப்பின் ஏழாவது சர்வதேசப் பொது வழிகாட்டி உஸ்தாத் மஹ்தி ஆகிப் அவர்கள் தனது 89வது வயதில் அல்லாஹ்வின்பால் மீண்டு சென்றுவிட்டார்கள். ரஹிமஹுல்லாஹ்; வல்ல அல்லாஹ் தனது மிகப் பெரும் கருணையை அவர் மீது பொழிவானாக!

எகிப்தின் சர்வாதிகாரச் சிறைகளில் அப்துல் பத்தாஹ் சீசியின் அரசால் தொடர்ந்தும் மருத்துவச் சிகிச்சைகள் மறுக்கப்பட்டு வந்த நிலையில் உஸ்தாத் மஹ்தி ஆகிப் கடந்த இரு வருடங்களுக்குள் பல முறைகள் கவலைக்கிடமான முறையில் மரணத்தின் வாசலைத் தொட்டு விட்டு மீண்டதை முஸ்லிம் சகோதரத்துவ அமைப்பை சார்ந்த செய்தித் தளங்களூடாக அறிந்து வந்திருக்கிறோம். இந்நிலையில் சுகயீனக் கோரிக்கை மூலமாக சிறையை விட்டும் சீசி அரசிடம் மன்னிப்புப் பெற்று வரக்கூடிய சந்தர்ப்பம் வழங்கப்பட்டும், இறை பாதையில் திடவுறுதி பூண்ட அந்த ஆளுமை எந்த வகை சமரசத்தையும் எதிர்பார்க்காது இறுதிவரைக்கும் கொண்ட கொள்கையில் உறுதியோடு வாழ்ந்து மரணத்தை சுவைத்தது.

ஆணவம் மிகுந்த அதிகாரத்தின் கொடுங்கோல் சிறைக்குள் சித்திரவதைகளுக்கு மத்தியில் மரணித்த அவரது முடிவை இறை பாதையில் நிகழ்ந்த ஷஹாதத் மரணமாக வல்ல அல்லாஹ் பொருந்திக்கொள்ள வேண்டும்.

இஃக்வானிய வரலாற்றுக்கே உரித்தான தியாகங்களும் சிறைச் சித்திரவதைகளும் இவரது வாழ்வின் இறுதிக் கட்டங்கள் வரைக்கும் தொடர்ந்து வந்தது. தனது வாழ்வில் எகிப்தின் ஆட்சியாளர்களாக வாய்த்த அப்துல் நாஸர் துவங்கி அன்வர் ஸாதாத், ஹுஸ்னி முபாரக் என கடைசியாக அப்துல் பத்தாஹ் சீசி வரைக்கும் சிறைக் கொடுமைகளுக்கு ஆளாகியே வந்திருக்கின்றார். அவரது 89 வருட இவ்வுலக ஆயுளில் சுமார் 25 வருடங்களுக்கும் மேற்பட்ட காலத்தை கொடூர சர்வாதிகாரக் கறைகள் படிந்த சிறைக்குள் கழித்திருக்கிறார்.

இக்கொடுமைகளின் உச்ச கட்டமே அன்னாரது ஜனாஸாத் தொழுகைக்கும் முழு எகிப்திலும் தடை விதிக்கப்பட்டமையாகும். அவரது ஜனாஸாவை சுமப்பதற்கும் அடக்கம் செய்வதற்கும் அவரது மனைவி மற்றும் பிளைகளுக்கும் மட்டுமே அனுமதி வழங்கப்பட்டமை அவர் மீது பிரயோகிக்கப்பட்ட அதீத அடக்குமுறைக்கு சான்றாகும். மீண்டும் மீண்டும் சிறைவாசமும் சித்திரவதைகளுமாக இறுதிக் காலத்தில் நிரூபிக்கப்படாத குற்றச்சாட்டுகளோடு உலகின் வயது முதிர்ந்த அரசியல் கைதியாக மருத்துவச் சிகிச்சைகள் முற்றாக மறுக்கப்பட்டு இறுதியாக ஜனாஸாத் தொழுகையும் கூட எகிப்திலே தடை செய்யப்பட்ட நிலையில் உலகெங்கிலும் எண்ணற்ற நாடுகளிலே கோடிக்கணக்கான மக்கள் அவருக்கான மறைவான ஜனாஸா தொழுகை நடாத்தியமை அவருக்கு அல்லாஹ் இவ்வுலகில் நமது கண்கள் காணப் பொழிந்த பேரருளாகும்.

உஸ்தாத் மஹ்தி ஆகிப் அவர்கள் இஃக்வானுல் முஸ்லிமீன் அமைப்பு நிறுவப்பட்ட அதே 1928ம் ஆண்டில் ஜூலை மாதம் 12ம் தேதி எகிப்தின் திக்ஹலியா பிராந்தியத்தில் உள்ள கஃப்ர்இவழ் ஸனீத்தா என்ற ஊரில் பிறக்கிறார். சொந்த ஊரிலேயே ஆரம்பக் கல்வியைப் பெற்ற பின்பு இடைநிலைக் கல்விக்காக இஃக்வான்களது கோட்டைகளுள் ஒன்றாகக் கருதப்படும் எகிப்தின் மன்ஸூரா பிராந்தியத்துக்கு 1940இல் குடும்ப சகிதம் இடம்பெயர்கிறார். அங்கு சென்ற அதே ஆண்டு அவருக்கு இஃக்வான்களோடு தொடர்புகள் ஏற்படுகின்றது. அங்கே இஃக்வான்களது ஆரம்பகால தஃவா பாசறைகளில் சிறப்பாக வார்த்தெடுக்கப்படுகிறார்.

இமாம் ஹஸன் அல்பன்னாவின் தாக்கம் அவரில் அதிகமாக இருந்ததாக அவருக்கு நெருக்கமானவர்கள் கூறுவர். அவரது மரணமும் நல்லடக்க நிகழ்வும் கூட இமாம் பன்னாவை பெரிதும் ஒத்திருந்ததைப் பலரும் சுட்டிக் காட்டியிருந்தனர். அன்னவர்களது பலஸ்தீனப் போராட்டத்தின் மீதான தணியாத தாகத்துக்கு இஸ்லாமிய அறிஞரும் பலஸ்தீனத்தின் ஆரம்ப காலப் போராளியுமான ஷெய்க் முஹிப்புத் தீன் அல்கதீப் அவர்களது சிந்தனைகள் இவரில் செலுத்திய தாக்கமே காரணமாகும்.

உஸ்தாத் மஹ்தி ஆகிப் சமகாலத்தைய இஸ்லாமிய தஃவாப் பரப்பில் பன்முக ஆளுமைகளைத் தன்னில் வெளிப்படுத்தியவர்; அதற்கேற்றால் போல் அவருக்குக் கிடைத்த அனுபவங்களும் கள வாய்ப்புக்களும் அமைந்தன. 1948 இல் பலஸ்தீனத்தின் யூத ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிரான ஜிஹாதியப் போராட்ட களங்களில் முன்னணிப் பங்கெடுத்தார். சுயெஸ் கால்வாய்ப் போராட்டத்தை வழிநடாத்துவதிலும் பெரும் பங்காற்றினார். இமாம் ஹஸன் அல்பன்னா அவர்கள் நேரடியாக நிர்வகித்த இஃக்வான்களது மாணவர் பிரிவுப் பொறுப்பையும் இயக்கம் மிகக் கடுமையான நெருக்கடிகளை சந்தித்த 1952-54 காலப் பகுதிகளில் வகித்திருந்தார். தவிரவும் சர்வதேச ரீதியில் சவூதி அரேபியா, மாலி,  ஜெர்மனி, அவுஸ்திரேலியா, மலேசியா போன்ற பல்வேறு நாடுகளிலும் தஃவாவை வலுவூட்டுவதிலும் தஃவா நிறுவனங்களை அமைப்பதிலும் குறிப்பாக மாணவர் அணியை வழிநடாத்துவதில் முழுத் திறனுடன் செயல்பட்டிருக்கிறார்.

ஆரம்ப காலம் தொட்டே தஃவா பயிற்சி முகாம்களில் முன்மாதிரி மிகுந்த சிறந்த பயிற்றுவிப்பாளராகத் தொழிற்பட்டிருக்கிறார். இதனாலே இவர் ஜமாஅத்துல் இஃக்வானுல் முஸ்லிமீனின் உடற் பயிற்சிப் பிரிவின் பொறுப்பாளராகவும் பணிபுரிந்துள்ளார். உடல் திறன் விருத்தியில் சிறப்புத் தகுதி பெற்றவராகத் திகழ்ந்த உஸ்தாத் மஹ்தி ஆகிப் பலஸ்தீனப் போராட்டம், சுயெஸ் போராட்டங்களில் நேரடியாகப் பங்கேற்று பின்நாட்களில் பலஸ்தீன ஆயுத எதிர்ப்புப் போராட்டத்தினை நிறுவுவதில் மிக முக்கிய பங்கெடுத்திருக்கிறார். ஹமாஸின் ஆயுதப் பிரிவான இஸ்ஸுத்தீன் அல்கஸ்ஸாமின் தலைமைகளுள் அநேகர் உஸ்தாத் மஹ்தி ஆகிப் அவர்களது மாணவர்களாக இருந்து உருவானவர்கள் எனக் கூறப்படுகிறது. 85 வயதுகளைத் தாண்டிய பின்னரும் நாளாந்தம் சுமார் 10 km க்கும் மேலால் ஓட்டப் பயிற்சி பெற்று வந்ததாக அவருக்கு நெருக்கமானவர்கள் கூறுவதிலிருந்து அத்துறையில் இறுதி வரைக்கும் தணியாத தாகத்தோடு செயற்பட்டிருக்கிறார் என்பதை விளங்கமுடிகின்றது.

உஸ்தாத் மஹ்தி ஆகிப் பெரும் நூல்களையும் சிந்தனைப் பொக்கிஷங்களையும் தந்துவிட்டுச் செல்லவில்லை. மாறாக அவர் ஒரு களச் செயற்பாட்டாளர்; புத்தகம் எழுதுபவர்களை உருவாக்கிய ஒரு பயிற்றுவிப்பாளர் என்ற அடையாளமே அவருக்குரியது. 1940 இல் இஃக்வான்களோடு இணைந்து கொண்டது தொடக்கம் இறுதி மூச்சு வரைக்கும் சுமார் 77 க்கும் அதிகமான வருடங்கள் தஃவாப் பாதையில் அவரது உழைப்பு, அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான தொடர்ந்தேர்ச்சைக்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. இஃக்வானிய இயக்க வரலாற்றில் முதன் முறையாக உயிர் வாழும் போதே அமைப்பின் தலைமை வழிகாட்டிப் பொறுப்பை அடுத்த தலைமைக்கு வழங்கி புதிய முன்மாதிரிக்கு வித்திட்டவராகவும் அவர் காணப்படுகிறார்.

அவர் சத்தியத்தின் பாதையில் திடவுறுதி கொண்ட ஆளுமை; வயது முதிர்வுகளால் ஏற்படும் இயல்பான தளர்வுகள் எதுவும் சத்தியம் குறித்த அவரது நோக்கை எவ்விதத்திலும் பாதித்துவிடவில்லை. 90 வயதை அண்மித்திருந்தும் அசத்தியத்தின் முன்பு இளைஞனாய்ச் செயற்பட்ட அவர் சத்தியத்தை சுமப்பதில் இன்றைய இளைஞர்களுக்கு மிகப் பெரும் முன்மாதிரி. அவருக்கு நெருக்கமான மூத்த இயக்க உறுப்பினர்கள் அவருடனான தமது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் போது “ஸஹாபாக்கள் வாழ்ந்து விட்டுச் சென்ற முன்மாதிரிகளைத் தம் கண் முன்னே காட்டிவிட்டுச் சென்றவர்.” என உணர்வு ததும்பக் கூறுகின்றனர்.

அவரது இறுதிக் கணப் பொழுதுகள் அமைந்தது பற்றி அவருக்கு நெருக்கமானவர்கள் எழுதியவை சியோனிஸமும் அவர்களது அடியாட்களான எகிப்தின் சர்வாதிகார அரசும் அந்த மாபெரும் போராளியை இவ்வுலகில் எவ்வாறெல்லாம் முடக்கி வைக்கப் பார்த்ததது என்பது தெளிவாக்குகின்றது.

அவர் இறுதி நாட்களில் கடுமையாக சுகயீனமுற்றிருந்தார். எனினும் அவருக்கு மருத்துவச் சிகிச்சைகள் அளிக்கப்படுவதோ தொடர்ந்தும் தடுக்கப்பட்டிருந்தது. மரணமுற்ற பின்பும் அவரது மனைவிக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் மாத்திரமே ஜனாஸாவுக்குரிய கடமைகளை செய்து தொழுது, அடக்கம் செய்வதற்கான அனுமதி வழங்கப்பட்டது. அவர் மரணத்தை அண்மித்துக் கொண்டிருந்த கணத்திலும் கூட அவர்களது குடும்ப நண்பர் வழக்கறிஞர் முஹம்மத் ஸாலிமுக்கு மாத்திரம் காவல் துறைக் கெடுபிடிகளுக்கு மத்தியில் வழங்கப்படிருந்தது. குடும்ப உறுப்பினர்களுடன் சேர்த்து வெறும் ஒன்பது பேர் மாத்திரமே அவரது ஜனாஸாத் தொழுகையில் பங்கேற்ற போதிலும் முழு உலகிலும் அன்னாருக்காக மறைவான ஜனாஸாத் தொழுகைக்கும் கோடிக்கணக்கான உள்ளங்களின் பிரார்த்தனைக்கும் உரியவராக அல்லாஹ் அவரை ஆக்கினான்.

அவரது வாழ்க்கைக் குறிப்புக்களில் இன்னும் சில:
-1951 இல் தனது சட்டத் துறைப் பட்டத்தை கெய்ரோ பல்கலைக்கழகத்தில் பெற்றுக் கொண்டார்.
-1951 இல் ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான சுயெஸ் கால்வாய் போரில் ஒரு தளபதியாகப் பங்கேற்றார்.
-1954 இல் மூத்த இஃக்வான்கள் பலருடன் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டு பின்னர் அது ஆயுள் தண்டனையாகக் குறைக்கப்பட்டது. 20 வருட சிறை வாழ்வின் பின்பு அன்வர் ஸாதாத்தின் காலப்பிரிவில் விடுதலை செய்யப்படுகிறார்.
-அதே ஆண்டில் வாமி எனைப்படும் இஸ்லாமிய இளைஞர்களுக்கான உலக அமைப்புக்கு ஆலோசகராக சவூதி பயணம்.
-80 களில் ஜெர்மனியின் மியூனிச் நகரில் உள்ள இஸ்லாமிய நிலையத்தின் பணிப்பாளராக நியமனம் பெறுகிறார்.
-1987 இல் எகிப்து பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தெரிவாகி மக்கள் பிரதிநியாகப் பாராளுமன்றம் நுழைகிறார்.
-1987 இல் இஃக்வான்களது உயர் வழிகாட்டல் சபையான மக்தபுல் இர்ஷாதின் உறுப்பினராகத் தெரிவு செய்யப்பட்டு 2009 வரை பணியாற்றினார்.
-1992 இல் கம்பியூட்டர், எலக்ட்ராணிக் பொருட்களை நாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து இஸ்லாமிய நிறுவனம் துவங்கப் பார்த்தார் என்ற குற்றச்சாட்டுடன் கைரத் ஷாத்திர், ஹஸன் மாலிக் போன்றோரோடு மீண்டும் சிறை செல்கிறார்.
-2004 இல் இஃக்வானுல் முஸ்லிமூன் அமைப்பின் பொது வழிகாட்டியாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டு 2010 வரைக்கும் அப்பொறுப்பில் இருந்தார்.
-2009 இல் ஜோர்தானின் இஸ்லாமிய மூலோபாயக் கற்கைகள் நிறுவனத்தின் கணிப்பீட்டில் அவர் முஸ்லிம் உலகின் செல்வாக்கு மிக்க 50 பேரில் 12வது ஆளுமையாகத் தெரிவானார்.

வல்ல அல்லாஹ் அவரைப் பொருந்திக் கொண்டு, ஜன்னத்துல் பிர்தவுஸ் என்ற உயர்ந்த சுவனத்தை வழங்கட்டும்.

“நிச்சயமாக எவர்கள்: “எங்கள் இறைவன் அல்லாஹ்தான்” என்று கூறி, (அதன் மீது) உறுதியாக நிலைத்து நின்றார்களோ, நிச்சயமாக அவர்கள்பால் மலக்குகள் வந்து, “நீங்கள் பயப்படாதீர்கள்; கவலையும் பட வேண்டாம் – உங்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட சுவர்க்கத்தைக் கொண்டு மகிழ்ச்சி பெறுங்கள்” (எனக் கூறியவாறு) இறங்குவார்கள்.” (புஸ்ஸிலத்: 30)

பெருநாள் சல்லி…

file

 

பெருநாள் தொழுகை அப்போதுதான் முடிஞ்சிருந்தது… மெலிதான தூறல் மழை பெருநாளை ரம்மியத்தோடு ஆரம்பம் செய்துக்கொண்டிருந்தது. வீட்டுக்குச் சற்று தொலைவிலிருக்கும் மைதானத்தில் ஏற்கனவே தொழுகையும் பெருநாள் ஃகுத்பாவும் நிறைவுற்றுவிட்டது. பள்ளிவாசலில் இப்போதுதான் முடிந்து மக்கள் வீதிகளிலே கோலாகலத்தோடு பரவிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

வீதியிலே மழைத் துளிகளுக்கிடையே நடந்துகொண்டே பார்வையைச் செலுத்த… பர்ஹான் நானாவின் சின்னப் பிள்ளைகள் பஸ்மியும் பஸ்லியும் விரல் கோர்த்து வீடு சென்றுகொண்டிருந்தனர்… மௌலானா ஊட்டுக்கு முன்னால் அஹ்மதும் இர்பானும் டீஷேர்ட்டும் டெனிமும் கண்ணைப் பறிக்க தோள் மேல் கைபோட்டு பேசிக் கொண்டிருந்தனர்… வயது போய்த் திருமணம் செய்த நாஸிக் நானா குழந்தைகளின்றி, தன்னோடு பள்ளிக்குக் கூட்டிவந்திருந்த தம்பியின் மூன்றாவது பிள்ளையோடு நடந்துகொண்டிருந்தார்…

பெருநாட்களில் சிறுவர்களது மகிழ்ச்சியை அவர்களது புத்தாடைகள் தீர்மானித்துக் கொண்டிருந்தன. இளைஞர்கள் தம் மகிழ்ச்சியை சிறிது காலமாகவே கொழும்பிலும் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய்த் தொழிலுக்கெனச் சிதறியிருக்கும் பால்ய கால நட்புக்களின் மீள் சந்திப்பால் பெற்றுக்கொண்டனர். பெரியவர்களுக்கு சிறியவர்களின் குதூகலமே மகிழ்ச்சியைத் தந்துகொண்டிருந்தது.

வீட்டை அடையவும் இல்லை… இன்னும் சில பத்து அடிகள் தான்… சின்னஞ் சிறுசுகள் வீதிகளில் குறுக்கும் மறுக்குமாக மாறி மாறிச் சென்றுக்கொண்டிருக்கின்றனர்.
அஷ்பாக், ஆதில், இக்ராம், பாசித், யூசுப், அப்ரா, அம்னா, அஸ்ரா, இஷ்கா, ரீமா என ஏகப்பட்ட பெயர்கள் கொண்ட எம் வீடுகளைச் சூழவுமுள்ள முடுக்குகள் அனைத்தையும் தம் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டிருக்கிற சிறார் படையணியினர் அனைவரும் இன்று அண்டை ஆட்சிப் பிரதேசங்களுக்கும் படையெடுத்திருக்கிறார்கள். ஏதோவொரு ஊகத்துடன் எதிர்கால சமுதாயச் சிற்பிகளாக எடைபோட்டு வைத்திருக்கும் ஒவ்வொருவரையும் அடையாளம் காண முயற்சித்தேன்.

அங்கே தூரத்தில் ரிபாதும் ரிதானும் புத்தாடைகள் தந்த மகிழ்ச்சியைக் கொண்டாடியவர்களாக வீதி வலம் தொடங்கியிருந்தனர்…

அந்த இரண்டு சிறுவர்களும் மிகுந்த கெட்டிக்காரர்கள்… திறமையும் கெட்டித்தனமும் படிப்பில் மட்டுமல்ல என்ற கோட்பாட்டை நம்பி வளர்க்கின்ற ஒரு உம்மா அந்த ரெண்டு பேருக்கும் கிடைத்தது பாக்கியம்தான்… வெளிநாட்டுக்குப் போயும் ஒழுங்காகப் பணம் அனுப்பக் கையாலாகாத கணவன் வாய்த்துவிட்டது அவர்களது உம்மாவுக்கு… பல குடும்பங்களின் கண் குளிர்ச்சி உம்மாமாரின் கண்ணீரிலே தான் தங்கியுள்ளது என்பதை ரிபாத்-ரிதானின் குடும்பத்தைப் பார்த்து ஒன்றுக்குப் பல தடவைகள் ஊர்ஜிதம் செய்துகொள்ளலாம்.
* * *
எங்கள் ஊரிலெல்லாம் பெருநாளாயின் சிறுசுகளுக்கு இரட்டைக் குதூகலம்… பெருநாளில் புத்தாடை தரும் இன்பம் ஒன்று… அடுத்து ஊர் முழுக்க சுற்றியலைந்து சேமிக்கும் பெருநாள் சல்லி தரும் ஒரு நாள் பணக்காரன் பேரானந்தம் இரண்டு…

ஊரிலிருக்கும் பெற்றோர் எல்லோருமே அன்று தம் பிள்ளைகளை பெருநாள் சல்லி சேர்ப்பதற்காக அனுமதி கொடுத்துவிடுவர். வீட்டிலுள்ளோரும் சின்னஞ் சிறுவர்களும் சிறுமியரும் வண்ண ஆடைகளில் சுற்றுப் புறங்களிலிருந்தெல்லாம் தம் வீட்டுக்கு வரும் போது பெருநாள் சல்லி கொடுத்து பேருவகை கொள்வர்.

சிந்தித்துப் பார்க்க, எவருமே பெருநாள் சல்லி என்ற எங்களது பெருநாள் கலாசாரத்தில் பித்அத் என்ற பேராயுதம் கொண்டு நசுக்காமலிருந்தது மனதுக்கு நிம்மதியைத் தந்தது. ஒரு சில ஒற்றைப் புள்ளிகள் நம் கலாசாரத்தை எவ்வித மாற்றீடுகளுமின்றி கொத்திக் கொண்டு போவதை எண்ணி எத்தனை முறை ஆவேசப்பட வேண்டியிருக்கிறது.

நாமெல்லாம் சின்னப் பிள்ளைகளாக இருந்து, பெருநாள் சல்லி சேர்த்துத் திரியும் போது இரண்டு ஏரியாவையாவது சுத்தி முடிச்சிடுவோம். இடைக்கிடையே அகப்படும் வெகு திறமையான கூட்டாளிமார் அஞ்சாறு ஏரியாவை சுத்தி முடிச்சிட்டதா சொன்னதும் பெருமூச்சுவிடுவோம்… அதோடு மனதுக்குள்ளால் எப்படியும் இவன் ஐநூறு ருவா சல்லியாவது சேர்த்திருப்பான் எண்ட மனக் கணக்கோட பொறாமையையும் கொஞ்சம் சேர்த்து வைத்துக் கொள்ளவேண்டியிருக்கும்.

அங்கும் ஒரு சவால்; சிலபோது இருவது ருவா, அம்பது ருவா தாள்ச் சல்லிகளை எடுத்துக் கொண்டு நாணயக் குற்றிகளை மாற்றிக் கேட்டு வரும் சின்ன வயசு ரவுடி நானாமார் மாற்றிக் கொடுத்த சல்லிகளையும் வாரிச் சுருட்டிக் கொண்டு ஓடி விடுவர். இது போன்ற வழிப்பறிகளிலிருந்து பாதுகாக்கவே பெரும் கவனத்தை அன்றைய ஒருநாள் செல்வத்தின் மீது ஒன்றுகுவிக்க வேண்டி ஏற்படும். இப்போதும் கூட அத்தகைய முன்னாள் ரவுடி நானாமார், தம்மால் பாதிக்கப்பட்டவர்களைக் கண்டால் ஒருவித தார்மீக வெட்கத்தால் கள்ளச் சிரிப்பொன்றை உதிர்த்துவிட்டுப் போவதுண்டு.

அப்போதெல்லாம் அஞ்சாம் ஆண்டுக்குப் பிறகு… ஒரு சில போது மட்டும் ஆறாம் ஆண்டு வரைக்கும் ஓயாது பெருநாள் சல்லி சேர்க்கக் கிளம்பி விடுவது வழக்கம். அதற்கு மேல் பெருநாள் சல்லி சேர்க்கப் போனால் கூட்டாளிமாரின் கேலிகள்தான்… அந்த நோண்டிக்காகவே பெருநாள் சல்லி சேர்ப்பதை அதோடு நிறுத்திவிடுவோம். ஆனாலும் சொந்தக்காரர்களுக்குள்ளே யாருக்கும் தெரியாது முடியுமட்டும் சேர்த்துக் கலாய்ப்போம்.

வீட்டை நுழையப் பார்க்க… ரிபாத்-ரிதான் பெருநாள்க் களிப்போடு எம் வீட்டுக்குப் பெருநாள்ச் சல்லிக்காய்ப் பிரவேசம் செய்தனர். அழகான புத்தாடைகள் அவர்களை இன்னும் ஹேண்ட்சம்மாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது. புத்தாடைகள் உடம்பிலே மின்னிக் கொண்டிருந்தாலும், அவர்கள் அணிந்திருந்த பாதணிகள் குறைந்தது இரு வருடங்களுக்கு முன்பு தான் புதிதாக இருந்திருக்க வேண்டும்… அவர்களது உம்மா எது வரைக்கும் தான் சுமப்பது..!

“பெருநாள் சல்லீ… பெருநாள்ச்சல்லீ…” இது ஈதுல் ஃபித்ர் ஈகைப் பெருநாளில் எங்களது ஊர் முழுக்க சின்னவர்களின் ரீங்காரம். இப்போது எங்கள் வீட்டில் ரிபாதும் ரிதானும்.. நான் கொஞ்சம் கதைக்கப் பார்க்க “பெருநாள் சல்லி தாங்க.. நானா… லேட்டாவுது… நெறய எடத்துக்குப் போவோணம்வா…” என பிஸியாகிவிட்டனர். நானும் புன்னகையோடு அஞ்சி ருவா காசி ரெண்ட எடுத்து ரெண்டு பேருக்கும் கொடுத்தேன்… சிட்டாய்ப் பறந்தனர் அடுத்த வீட்டை நோக்கி…

முன்பெல்லாம்… பெரும்பாலும் ஒரு ருவா தான் எங்களுக்கு பெருநாள் சல்லி கிடைக்கும். ஏதாவது ஒரு வீட்டில் ரெண்டு ருவா கெடச்சாலும் அது பெரிய விஷயம் தான். அத பலரிடத்திலும் சொல்லிக்கொள்வோம். அஞ்சு ருவா பெருநாள் சல்லி கொடுக்காங்க என கேள்விப்பட்டா… எப்படிப்பட்ட தூரமாயினும் போய் எடுத்துக் கொள்வோம். சில வீடுகள்ல அம்பது சதக் காசி கூட மாத்தி வெச்சி ரொம்ப சிக்கனமா குடுப்பாங்க… அந்த வீட்டில் எவனாவது சம வயது பொடியன் இருந்தால் அன்டெக்கி செத்தான். அம்பது சதம் கெடச்ச கதய சொல்லிச் சொல்லியே கீறிக் கிழிச்சிடுவாங்க அவன… இன்டெக்கி அம்பது சத காசிட நிலைமை ஒரு ருவா காசிக்கி வந்துட்டு…
* * *
வீட்டுக்குள் முஸ்லிம் சேவையின் பெருநாள் விஷேட ஒலிபரப்புக்கள் இரு தசாப்தம் கடந்து நிற்கும் வானொலிப் பெட்டியின் கரகரப்பு ஓசையினுடே செவிப் பறைகளில் வந்து மோதியது… ஒரு பழம்பெரும் முஸ்லிம் ஊரிலிருந்து பிரபல எழுத்தாளர் ஒருவர் நேரலை செய்துகொண்டிருந்தார். ‘எமது ஊரின் பெருநாள் விஷேட கலாசார அம்சங்கள் பொருந்தியது…’ அவர் பேசத் தொடங்கினார். ‘முன்னரெல்லாம் சிறுவர்கள் வீதியிலே களிப்புடன் உறவினர் வீடுகளுக்குச் செல்வர்… அவர்களுக்குப் பரிசுப் பொருட்கள் வழங்கும் வழக்கமும்கூட இருந்தது…’

‘முன்பு நாங்கள் ஊர்க் கோடியிலிருந்து பள்ளிவாசல் வரை பவனியாக வருவோம்… தக்பீர் முழக்கம் வானைப் பிளக்கும்… சிங்கள சகோதரர்களும் எம்மோடு நட்புடன் நடந்துகொள்வர்… நாங்கள் பலகாரங்களையும் பெருநாள் விஷேட சமையல்களையும் செய்து அன்பளிப்போம்…’

‘முன்னர் எங்களது ஊரிலே பெருநாள் மறுதினம் விளையாட்டுப் போட்டிகள் ஏற்பாடு செய்வர்… பெரும் கோலாகலமாக இருக்கும்… எங்கள் இளைஞர்கள் அந்த விடயங்களை கனகச்சிதமாக மேற்கொள்வர்.’
என பேசிக் கொண்டே இருந்தார். அவரது பேச்சு முழுவதும் இறந்த காலத்திலும் ‘முன்னர்-முன்பு’ போன்ற அடைமொழிகள் சேர்த்தும் பேசிக் கொண்டிருந்தார்… அவையெல்லாம் இப்போது எங்கு சென்றுவிட்டன எனக் கேட்கத் தோன்றியது மனத்திற்கு… எல்லாம் முடிந்துவிட்டதா? ஒருவேளை ஒலிபரப்பாளர் அக்கேள்வியைக் கேட்டுவிட்டிருந்தால் பிரபல எழுத்தாளர் பாடு படு திண்டாட்டமாய்ப் போயிருக்கும்.

‘…உலகமயம் ஒருபுறம் நம்மை விழுங்கிக் கொண்டிருக்க மறுபுறம் தூய்மைவாதப் பேச்சுக்கள் நம் கலாசாரத்தை சில ஒற்றை வார்த்தைகளால் பிடுங்கிக் கொண்டிருப்பதை நிவாரணங்களையும் இலவசங்களையும் நுகர்கின்ற நம் பாமர ஜனங்கள் எப்போது உணரப் போகிறார்கள்…!’

ஏதோ உலகளவிலான கோட்பாடுகளையும் தத்துவங்களையும் குறித்து சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையிலே… வானொலிச் சப்தத்தினதும் மேலால் முனீரா தாத்தாவின் குரலோசை கேட்கத் தொடங்கியது. அவர் எங்களுக்குத் தெரியுமே ரிபாத்-ரிதான்…. அந்த ரெண்டு பேர்டயும் உம்மாதான்.

காதுகொடுத்துக் கேட்க… உம்மாவுடன் வழமையான ஃப்ரெண்ட்ஷிப் பாணியிலே கதைத்துக் கொண்டிருந்தார்… ஊரின் ஒரு மூலை முடுக்கின் தொங்கலில் யாரும் போக வழியறியா முடுக்குகள் பலதைக் கடந்து செல்லவேண்டிய இடத்திலே… ஆனால் எங்கள் வீட்டின் பின்புறம் சற்றுத் தள்ளித் தான் இருக்கிறது அவர்கள் வீடு. பள்ளிவாசலுக்கு சந்தா கட்டிய போதும் வருடாந்தம் அரபு நாட்டிலிருந்து இலவசமாகக் கிடைக்கும் பேரீச்சம் பழப் பைக்கற்றைக் கூட அவட வீட்டுக்குக் கொடுக்க எப்படியும் மறந்து விடுவார்கள். உம்மா இது அறிந்து ஒவ்வொரு முறையும் பள்ளி நிர்வாகத்திடம் என்னைச் சொல்லிப் பேசி இந்த இலவசங்களைப் பெற்றுத் தருவதால் அவவுக்கு உம்மாவோட கொஞ்சம் கூடவே ஃப்ரெண்ட்ஷிப் இருந்தது.

முனீரா தாத்தாவும் ஏதோ பெருநாள் சல்லி விஷயம் ஒண்டுதான் பேசிக்கொண்டிருந்தார். சந்து பொந்துகளெல்லாம் சிறுவர்-சிறுமியர் பட்டாளங்கள் பெருநாள் சல்லி சேர்த்துத் திரிந்து முனீரா தாத்தாவின் வீட்டுக்கும் வர எந்த ஏற்பாடும் இல்லாமல் வரும் சிறுசுகளைத் திருப்பி அனுப்பவும் மனமில்லாமல் கையில் பணத்துக்கும் வழியில்லாமல்… பத்து கிலோ அரிசிப் பைக்கற்றைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்திருந்தார்.

உம்மாவிடம் வழமையான அதிக உரிமையொடு “தாத்தா… இந்த அரிசிப் பக்கட்ட வெச்சிக்கொண்டு எனக்கு ஐநூறுவா ஒன்டு தாங்களே… பாவம் புள்ளயோல் ஊட்டுக்கு பெருநாள் சல்லி எடுக்க வந்துட்டு திரும்பி போவுதுவோல்” எனக் கேட்டுவைக்க…

“இதெனத்த புடிச்சீக்கி ஒனக்கு… கேட்டா கைமாத்துக்கு ஐநூறுவா தருவன் தானே… அரிசிப் பக்கெட்ட நீ வெச்சிக்கோ…” உம்மாவும் உரிமையும் அன்பும் கலந்து பதிலளித்தார்.

முனீரா தாத்தா, “இல்ல தாத்தா… ஃபித்ரா அரிசி எஙட ஊட்டுல நெறஞ்சிட்டு… வெக்கியத்துக்கு எடமும் இல்ல. இபிடி நாலு பேருக்குக் குடுத்தா ஊட்டுல எடமும் மிஞ்சும்… புள்ளையோலுக்கு பெருநாள் சல்லி குடுக்கோம் ஏலும்…” தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே போனார்.

“அரிசி மட்டும் ஈந்து வேல ஈக்கா..? கறீம் வாங்கோணமே… அதுதான் நேரத்தோடயே ஸக்கியாத்தாக்கு பதினஞ்சி கிலோவ குடுத்து எழ்நூத்தம்பவ்ருவா எடுத்துட்டன்… அதுலதான் பகல் சாப்பாட்டுக்கு தேவயானத்த வாங்கின. பெருநாள் அன்டெக்காவது நாக்குக்கு உருசயா புள்ளயோல் தின்னட்டும் எண்டுதான்…”

உம்மா வாய் பொத்திக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்…

“புள்ளயோலுக்கும் எனக்கும் வாங்கின உடுப்புட கடன் சல்லிய கூட அரிச வித்துதான் குடுக்க வேண்டீக்கிது… நானும் அம்பது நூறு கிலோ அரிச ஊட்டுல வெச்சிட்டீந்து என்னத்த செய்ய…”
ஸகாதுல் ஃபித்ரின் நோக்கத்தையே அசைத்துக் கேள்வி கேட்கும் தத்துவங்கள் பல அந்த பாமர தாத்தாவின் பேச்சில் பொதிந்திருந்தன…

முற்பகல் பத்து மணி பிந்திக் கொண்டிருக்க பியாக்கியோ டீசல் ஆட்டோவின் ஹோர்ண் சப்தம் காதைத் துளைத்தது… முஸ்தபா கேட்டரிங்கின் நோன்புப் பெருநாள் விஷேட புரியாணியின் எங்கள் வீட்டு ஓர்டரை இறக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்… ரெண்டாயிரத்து ஐநூறுவா கோழியெறச்சி புரியாணி ஓர்டரோட அதுல வார ஸஹனும் கோப்பையும் இலவசம்.

வீட்டின் முன்னால் சிறுமியர் சிலர் வண்ண ஆடைகளோடு முகாமிட்டிருந்தனர்… “பெருநாள் சல்லீ…” எஞ்சியிருக்கும் அந்த மண்வாசனைச் சொற்களால் உள்ளம் குளிர்கின்றது.
ஆக்கம்: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப், வெலிகம.
விடிவெள்ளி ஆசிரியர், நிர்வாகம் மற்றும் அந்த ஓவியத்தை வரைந்த சகோதரருக்கு நன்றிகள்.