தன் மாணவர்களுக்காகத் தினமும் பிரார்த்திக்கும் ஓர் ஆசிரியர்…

sssssss

இம்முறை பயணம் சஞ்சிகையின் ஸுஹ்பா ஸாலிஹா பக்கத்துக்கான சான்றோர் சந்திப்பாக திஹாரிய அல்அஸ்ஹர் கல்லூரியின் முன்னாள் அதிபர் M.H.M. தவ்ஃபீக் ஆசிரியர் அவர்களைச் சந்தித்தோம். பழகுவதற்கு இனிமையான, மிகுந்த மென்மையான மனிதரான அவர்கள் பேட்டியைப் பற்றிச் சொன்னதும் இஃக்லாஸ் குன்றிவிடக்கூடாது, பெருமை போன்றன வந்துவிடக் கூடாது என்ற அச்சத்தில் சற்றுத் தயங்கினார். எனினும் அவரது நல்லனுபவங்களும் பண்புகளும் சமூகத்தைச் சென்றடைந்து அனைவரும் பயன்பெற வேண்டுமென்ற நோக்கில் நம்மோடு நிறைய விடயங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார். மஃங்ரிப் தொழுகைக்குப் பின்னரான அமைதியான மாலைப் பொழுதொன்றில் அவரோடு உரையாடியவற்றை இங்கு நம் வாசகர்களுக்கு வழங்குகிறோம்.

ஏனையோருக்கு முன்மாதிரியான இந்த ஆசிரியர் அவர்களது விஷேடமான பண்பு ஒன்றினை இப்பேட்டியில் நாம் கட்டாயம் அறிமுகப்படுத்தித் தான் ஆக வேண்டும். தனக்கு நெருக்கமானவர்களுக்கென தன் தஹஜ்ஜத் உடைய நேரத்தில் அவர்கள் ஒவ்வொருவருடைய பெயரையும் கூறி பிரார்த்தனைகளில் ஈடுபடுபவர் இந்த ஆசான் அவர்கள். அதற்காக விஷேடமாக கொப்பியொன்றினையும் வைத்து அதிலே தான் துஆ கேட்க வேண்டியவர்களின் பெயர்களையும் நீண்ட பட்டியலாக ஆசிரியர் அவர்கள் எழுதி வைத்திருந்ததைக் கண்டதும் மனத்துக்கு நிறைவைத் தரக் கூடிய ஒருவரை வாழ்வில் சந்தித்துவிட்டோமே என்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. அல்ஹம்துலில்லாஹ்… புகழனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே!

 

உங்களை எமது வாசகர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துங்கள்?

நான் 1944 ஜனவரி 16 இல் திஹாரியில் பிறந்தேன்… எனது உம்மா, வாப்பா எல்லோரும் திஹாரிய பூர்வீகம்தான். ஒன்பது பிள்ளைகள் கொண்ட குடும்பத்தில் நான் இரண்டாவது பிள்ளை, ஒரு மூத்த சகோதரியும் இளையவர்களாக நான்கு சகோதரர்களும் நான்கு சகோதரிகளும் உள்ளனர்.

கல்வியை முழுதுமாக திஹாரியிலேயே கற்றேன். இடையில் தர்கா நகர் அல்ஹம்ரா மற்றும் கம்பளை ஸாஹிரா போன்ற கல்லூரிகளில் ஏழாம், எட்டாம் வகுப்புகள் கற்கும் போது எனது தந்தையார் சேர்த்துவிட்டார். எனினும் இரு கல்லூரிகளிலுமே என்னால் தொடர்ந்து கற்க முடியாது போய்விட்டது. காரணம் என்னால் வீட்டைப் பிரிந்து இருக்க முடியவில்லை. நான் அங்கே விடுதியில் வீட்டு யோசனையில் அழுதுகொண்டிருப்பேன். இதனால் இரு பாடசாலைகளிலும் குறுகிய காலமே கல்வி கற்றேன். பின்பு திஹாரிக்குத் திரும்பி வந்து தொடர்ந்து கற்று க.பொ.த.சா/தரம், உ/தரம் ஆகிய பரீட்சைகளையும் இங்கேயே எழுதினேன்.

பின்னர் 1964 இல் ஆசிரியர் சேவைக்காக நாடாத்தப்பட்ட விஷேட பரீட்சையொன்றை எழுதி அதே ஆண்டில் ஆசிரிய நியமனம் பெற்றுக் கொண்டு அல்அஸ்ஹரிலேயே ஆசிரியராக இணைந்துகொண்டேன். அப்போது அது மாணவ ஆசிரியர் என அழைக்கப்பட்டது. அந்நேரம் நான் வெகு சிறு வயதினராக இருந்தோம். அந்நேரம் எம்மைப் பார்த்த ஆசிரியர்கள் ‘ஸ்கூல் பொடியன் ஒன்டு வார மாதிரி இருக்குது’ என நகைச்சுவையாகக் கூறுவர்.

எனக்கு ஆசிரியர் நியமனம் கிடைத்து இரு வருடங்களிலேயே (1966ம் ஆண்டு) எனது தந்தையார் வஃபாத்தாகி விட்டார். அதன் பின்பு மூத்த ஆண் பிள்ளை என்ற வகையில் நான் குடும்பச் சுமையைப் பொறுப்பேற்க வேண்டி வந்தது.

அப்போது எனது கடைசித் தங்கைக்கு வயது ஐந்தரை இருக்கும். அன்று எனக்கு நன்றாக ஞாபகம் இருக்கின்றது; எமது வாப்பாவின் ஜனாஸாவை அடக்கம் செய்துவிட்டுத் திரும்புகையில் என் தங்கை என்னைப் பார்த்து ‘இனி நான் உங்களைத் தான் வாப்பா என அழைப்பேன்.’ எனக் கூறினார். அது எனக்கு என் பொறுப்பை நன்றாக உணர்த்தியது.

பின்பு 1970/71 களில் அட்டாளைச்சேனை ஆசிரியர் பயிற்சிக் கலாசாலைக்குச் சென்று ஆசிரியர் பயிற்சிகளைப் பெற்றேன். அப்போது பயிலுனர்களுக்குத் தரப்படும் 225.00 ரூபாய் சம்பளத்தில் பெரும்பகுதியை மிச்சம் பிடித்து வீட்டுக்கே அனுப்பிவிடுவேன். குடும்ப உறுப்பினர் அனைவரும் அதிலேயே தங்கி வாழ்ந்தனர்.

நான் திருமணம் செய்தது குருணாகல் மாவட்டம், தெலியாகொன்னயில்… எனக்கு நான்கு பிள்ளைகள் இருக்கின்றனர். இருவர் ஆண் பிள்ளைகள், பெண் பிள்ளைகள் இருவர். மூத்த மகன் இப்போது திஹாரிய அல்அஸ்ஹரில் அதிபராக இருக்கிறார்.

 

அதன் பின்னர் ஆசிரியர் வாழ்வை எவ்வாறு அமைத்துக் கொண்டீர்கள்?

ஆசிரியர் பயிற்சியின் பின்பு எமது கம்பஹா மாவட்டத்திலேயே நியமனம் கிடைக்குமென எதிர்பார்த்திருந்தேன். எனினும் நியமனம் அம்பாறை மாவட்டம், பொத்துவிலில் இருந்த உல்லை பகுதியில்தான் கிடைத்தது. அங்கு அக்காலம் பேருந்து வசதியும் இருக்கவில்லை. இருந்த ஒரு பேருந்தைத் தவறவிட்டால் விவசாயத்துக்குச் செல்லும் ட்ரக்டர்கள் வரும் வரை காத்திருக்க வேண்டும். அங்கிருந்த பாடசாலைக்கு சீருடையல்லாமல் ‘சேலை’ அணிந்து வந்த மாணவிகளும் அன்று இருந்தனர். அந்தளவு பின்தங்கிய பிரதேசமாக அது காணப்பட்டது.

பின்பு குளியாப்பிட்டி, மல்வானை என பல இடமாற்றங்களுக்குப் பின்பு 1977இல் திஹாரிய பாடசாலையில் நியமனம் பெற்றேன். இறுதியாக 1996 இலிருந்து 2003ம் ஆண்டில் ஓய்வுபெறும் வரையில் அங்கேயே கற்பித்தல் பணிகளைப் புரிந்துவந்தேன்.

அல்அஸ்ஹரிலே ஆரம்பத்தில் ஆரம்பப் பிரிவுக்குப் பொறுப்பாகவும் பின்னர் அதிபராகவும் சேவையாற்றினேன். அல்அஸ்ஹரிலே ஆரம்பப் பிரிவுக்குப் பொறுப்பாக இருந்த போது ஆசிரியர் பற்றாக்குறை அதிகமாக இருந்தது. அப்போது மிகக் குறைவான சம்பளத்தில் தொண்டர் ஆசிரியர்களாகப் பணிபுரிந்தோரது தியாகங்களைக் கட்டாயம் நினைவுபடுத்த வேண்டும்.

அப்போது இடைவிடாமல் கற்பிக்க வேண்டியிருந்தது. ஆசிரியர்கள் இல்லாத சமயத்தில் அந்தந்த வகுப்புக்களுக்கும் சென்று கற்பிப்பேன். பல சந்தர்ப்பங்களில் காலை உணவைக் கூட சாப்பிட நேரம் கிடைக்காது அவற்றை மாணவர்களுக்குப் பகிர்ந்தளித்துவிடுவேன். இதனால் வீட்டில் என்னைக் கடிந்துகொள்வார்கள்.

 

மாணவர்களுடனான உங்களது அந்யோன்னியம் எவ்வாறு அமைந்தது?

மாணவர்கள் எமக்கான பொறுப்புக்கள். நாம் பணத்தை முதலிட்டு ஹலாலான இலாபத்தை உழைப்பது போல ஆசிரியர்களான எமக்கு முதலீடுகள் மாணவர்கள்தான். அவ்வகையில் நாம் உருவாக்கும் மாணவர்கள் கல்வியிலும் ஒழுக்கத்திலும் சிறந்து விளங்கினால்தான் எமது வருமானமும் ஹலாலானதாக அமையும். அவ்வாறல்லாமல் இருக்கும் போது எமது வருமானமும் கூடாததாகிவிடும். எனவே இந்த அமானிதத்தைப் பேணி நடந்துகொள்ளவேண்டும்.

எம்மிடம் கற்றலுக்காக வரும் மாணவர்கள் பல சூழல்களிலிருந்தும், பல்வேறுபட்ட பிரச்சினைகளோடும் தான் வருகின்றனர். நாம் ஒரு வியாபாரம் செய்வோமாயின் சிறந்த திட்டமிடல்களோடு செய்வோம். உற்பத்தித் தொழிற்சாலையொன்று வைத்திருப்போமாயின் அதிகபட்ச முயற்சியெடுத்து பூரணமான உற்பத்திகளைக் கொடுக்க முயற்சிப்போம். அவ்வகையில் எமது மாணவர்களைப் பூரணமாக உருவாக்க வேண்டுமாயின் மாணவர்களின் நிறை, குறைகள், பிரச்சினைகள்… என எல்லாவற்றையும் நன்றாக அறிந்துகொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் ஒரு பூரண ஆளுமை மிக்க கல்வியிலும் ஒழுக்கத்திலும் சிறந்தவர்களை உருவாக்கிட இயலும்.

பிள்ளைகள் இக்காலத்தில் மட்டுமல்ல எப்போதும் குறும்புத்தனமானவர்கள்தான். எனினும் நாம் அவர்களைப் புரிந்து நடந்துகொள்ளவேண்டும். எனக்குத் தெரிந்து பல உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. மாணவர்கள் வீட்டில் நடக்கும் பிரச்சினைகளாலும் பொருளாதார நெருக்கடிகளாலும் கல்வியைக் கைவிட்ட சம்பவங்கள் அன்றாடம் நடந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன.

நாங்கள் மாணவர்களுக்குக் கற்பிப்பது மாத்திரம் போதாது. அவர்களுக்காக அல்லாஹ்விடம் துஆ கேட்பதிலும் அவர்களது விருத்தியைக் குறித்து சிந்திப்பதிலும் கட்டாயம் ஈடுபட வேண்டும். (தான் துஆ கேட்கும் மாணவர்களின் நீண்ட பட்டியலொன்றைச் சொல்கிறார்.)

 

நீங்கள் உங்களது மாணவர்களுக்கும் நெருங்கியவர்களுக்கும் தஹஜ்ஜத்திலே அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திப்பது குறித்து சொல்லுங்கள்… அவ்வாறு துஆ கேட்கும் பழக்கம் எவ்வாறு ஏற்பட்டது?

அது உண்மையிலேயே தானாகவே ஏற்பட்ட பழக்கமொன்றுதான். தஹஜ்ஜத் தொழுதுவிட்டு நான் அவர்களுக்காக துஆ கேட்பேன். அவர்களுக்காக பட்டியலொன்றைத் தயார் செய்து எழுதிவைத்திருக்கிறேன். அவர்களது பெயர்களைக் கூறி  அல்லாஹ்விடம் அவர்களுக்காக இறைஞ்சுவேன்.

இப்பட்டியலில் 50-60 வயது தாண்டிய பெரியவர்களில் இருந்து 2-3 வயது குழந்தைகள் வரையும் இருக்கின்றனர்.

(பட்டியலில் 270 க்கும் மேற்பட்ட சகோதரர்களுக்காக ஆசிரியர் அவர்கள் துஆ கேட்பதை அறிய முடிந்தது. எவரது பெயரையும் கூற வேண்டாமென அவர்கள் வேண்டிக் கொண்டார்கள். பட்டியலில் சகல பருவ வயதுகளையும் உடையவர்கள் இருந்தனர். இத்தனை வயதிலும் ஒரு நீண்ட பெயர்ப்பட்டியலைத் துல்லியமாக ஞாபகம் வைத்திருப்பது உண்மையில் அல்லாஹ்வின் அருளாகவே இருக்கும்.)

2009 அளவில் இருந்துதான் நான் இந்த பழக்கத்தைக் கைக்கொண்டு வருகிறேன். அவர்களது பிரச்சினைகள், தேவைகள் நிறைவுசெய்யப்பட வேண்டும் என்பவற்றுக்காக நான் பிரார்த்திக்கிறேன். சிலர் இப்போது மாணவர்களாக இருக்கின்றனர். அவர்களாது ஆசிரியர்களுக்குத் தெரியாத பிரச்சினைகளைக் கூட என்னிடம் கூறி ஆறுதலும் பிரார்த்தனையும் வேண்டுபவர்களாக இருக்கின்றனர்.

இது மட்டுமன்றி அல்அஸ்ஹர் பாடசாலை மற்றும் ஃபாதிஹ் கல்வி நிறுவனம் போன்றவற்றுக்காகவும் அதன் ஆசிரியர்களுக்காகவும் அதன் கல்வி விருத்திக்காகவும் தஹஜ்ஜத்திலே துஆ கேட்பேன். எனது ஆசிரியர்களையும் எனது துஆக்களில் இணைத்துக் கொள்ள மறப்பதில்லை.

 

இறுதியாகக் கூற விரும்பும் ஏதாவது

பள்ளிவாசலுடனான எமது அன்றாட கொடுக்கல்-வாங்கல்கள் தொழுவதுடனும், பிள்ளைகளை மாலையில் பள்ளிக் கூடத்துக்கு அனுப்புவதோடும், மௌலவிக்கும் முஅத்தினாருக்கும் உணவு கொடுப்பதோடும் முடிந்துவிடுகின்றது. ஆனால் அவ்வாறல்ல முழு சமூகமும் மாறுவதற்கான தளமாக பள்ளிவாசல்கள் இருக்க வேண்டும். ரஸூலுல்லாஹ்(ஸல்) அவர்களது காலத்தில் அவ்வாறுதானே இருந்தது.

ஒரு புறம் நல்ல காரியங்கள் பரவலாகி வந்தாலும் சமூகத்தில் இன்னொரு பக்கம் வீழ்ச்சியும் சீர்கேடுகளும் பரவிக் கொண்டுவருவதையும் அவதானிக்கிறோம். இவற்றையும் இல்லாமல் செய்வதற்கு எமது புத்திஜீவிகள் முன்வர வேண்டும். பள்ளிவாசல் நிர்வாகம் இதற்கான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ள வேண்டும். இதற்காகவும் நான் பிரார்த்திக்கிறேன்.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s