இஸ்லாத்தில் சமூக பாதுகாப்புத் திட்டம் -3

 

6157979_orig

 

>பாதுகாப்புத் திட்டங்களின் வகைகள்:

நமது மூத்த சகோதரர் கண்ணியத்துக்குரிய உஸ்தாத் கலாநிதி முஸ்தபா ஸிபாஈ(ரஹ்) அவர்கள் தன்னுடைய இஷ்திராகிய்யத்துல் இஸ்லாம் -இஸ்லாத்தில் சமூக நீதி- என்ற நூலில் பத்து வகையான பாதுகாப்புத் திட்டங்கள் குறித்துக் குறிப்பிடுவார்கள். அவை அனைத்துமே இஸ்லாத்திலே ஃபர்ளான கட்டாயக் கடமை என்றும் கூறுவார்கள். இலக்கியம், அறிவியல், பாதுகாப்பு, மதம் என பல வகைகளில் பாதுகாப்புத் திட்டங்கள் உள்ளன. இஸ்லாத்தில் பாதுகாப்புத் திட்டம் என்பது சமுதாய நலனோம்பும் திட்டங்கள் மட்டுமல்ல.

 

1- பாதுகாப்புப் பொறுப்புக்கள்:

அதாவது ஒரு முஸ்லிம் நாடு தாக்கப்பட்டால் எதிர்க்கப்பட்டால் முஸ்லிம்கள் அனைவரும் அந்த நாட்டைப் பாதுகாக்க வேண்டும். குறிப்பாக அயலவர்களாக இருப்போர் இதற்கு அதிக அக்கறை காட்டவேண்டியவர்கள். சக்தி பெற்றவர்களாக இருப்பின் அவர்கள் பதிலடி கொடுக்கவும் வேண்டும். அல்லாவிட்டால் முஸ்லிம்களுக்கு அக்கடமை உரித்தாகும். அனைத்து முஸ்லிம்களையும் பொறுப்பு அடைய முன்பு மிக மிக நெருக்கமானோரே அவர்களுக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்க வேண்டியவர்களாவர். இது அனைத்து மத்ஹப்களிலும் உடன்பட்ட அம்சமாகும். இதுவே பாதுகாப்புப் பொறுப்புணர்வாகும்.

 

2- வாழ்வாதாரப் பாதுகாப்பு:

நாம் எப்போதும் சமுதாயப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களைக் குறித்துக் கூறிய போதிலும் அதன் மூலம் நாம் வாழ்வாதரம் குறித்த விடயங்களையும்தான் நாடுகின்றோம். இதன் கருத்தானது முஸ்லிம்கள் மத்தியில் பட்டினி கிடப்பவர்கள் இருப்பதாகாது என்பதுதான். இங்கு ஏனைய பலர் வயிறு நிரம்புவோர் இருக்கின்றனர். இந்நிலைமைகளில் இஸ்லாம் எங்கு இருக்கின்றது? நம்மில் ஒருவராவது வயிற்றில் கைவைத்துக் கொண்டு வயிற்றின் நெருக்கடி குறித்து முறைப்பட்டுக் கொண்டு இருக்கின்றனர் தானே? இன்னொருவர் தனது வயிற்றில் கைவைத்து கடும் பட்டினியை முறைப்படுகிறார்.

இன்னும் மனிதர்கள் தமது உணவுத் தட்டுக்கள் முன்னால் இருந்துகொண்டு மாமிச வகைகள், ஸ்பூன் வகைகள், மரக்கறிகள், பேரீச்சம் பழவர்க்கங்கள், பொறித்த உணவுகள், பலகாரங்கள் என விதம் விதமான வகையறாக்களுடன் நாவு சுவைக்க ஆனந்தமடைகிறார்கள். பின் அல்சர் என்றும் வேறொன்றுமாக முறைப்படுவார்கள்.

இங்கு இன்னும் பலர் உள்ளனர். தமக்கென சாப்பிடுவதற்கும் எதனையும் கண்டுகொள்ளாதவர்கள் அவர்கள். இரு புனிதஸ்தலங்களுக்கும் கூட அதிகமான உணவுகளுடன் மனிதர்கள் வருவார்கள். பெரிதாக உணவு விரிப்பை பரப்புவார்கள். ஓரளவு எடுத்தும் உண்பார்கள். இறுதியில் உணவு வகைகளில் அதிகமானவை குப்பைத் தொட்டிகளில் வீசப்படுவதாகவே இருக்கும்.

ஸரஜீவோவிலிருந்து வந்த நமது சகோதரர் ஒருவர் அங்குள்ள நம் சகோதரர்கள் சிலரது போட்டோக்களைக் காட்டினார். அவர்கள் பசியின் கொடுமையால் குப்பைத் தொட்டிகளில் தானியமோ, அரிசியோ, எஞ்சிய உணவோ ஏதாவது பொறுக்கி எடுப்பதற்கு இருக்கிறதா என தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் உதவிகளில் தங்கி வாழ்பவர்கள். உதவிகள் வந்துசேராவிட்டால் அல்லது தாமதித்தால் இவ்வாறு செய்கிறார்கள். ஒன்றும் அவர்களுக்குக் கிடைக்க மாட்டாது. நம்மிடத்தில் ஏராளம் நலன்புரி நிறுவனங்கள் உள்ளன. அதைவிட நமது செல்வம் உள்ளோரிடத்தில் வீண்விரயமும் உண்டு. ஒருவர் பத்துப் பேரை விருந்துக்கு அழைப்பார். அங்கு நாற்பது பேருக்குப் போதுமான உணவு பரிமாறப்படும். அதிலும் கொஞ்சத்தை உண்பார்கள். எஞ்சும் அனைத்து உணவுகளும் குப்பைத் தொட்டிகளில் கொட்டப்படும்.

இஸ்லாம், முஸ்லிம் மக்களுக்கு, ஜமாஅத்துக்கு ஒருத்தருக்கொருத்தர் பொறுப்பாண்மையுடன் நடந்து கொள்வதை கட்டாயமாக்கியுள்ளது. அது முஸ்லிம் சமூகத்தினுள் அனைவருக்கும் போதுமானளவு ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைந்த பொறுப்புக்களை வகிக்குமளவு இருக்கவேண்டும். செல்வத்தில் மிதமிஞ்சியளவு இங்கு இருக்காது. பசித்தோர் அனைவருக்கும் நாம் உணவளித்து முடிந்துவிடாது. ஆடையற்ற அனைவருக்கும் அணிவித்தும் முடிந்திடாது. வீடற்றவர்களுக்கும் போக்கிடம் வழங்கி முடியாது. அனைத்து நோயாளிகளுக்கும் மருந்தளித்தும் முடிந்திடாது. தேவையானோர் அனைவர்க்கும் உதவித் தொகை அளித்திடவும் முடியாது. அறியாமையிலிருப்போர் எல்லார்க்கும் கல்வியளித்தும் முடிந்திட மாட்டாது… இதுவே இஸ்லாம் கொண்டுவந்த திட்டமாகும். நமது காலத்திலுள்ள சில மனிதர்கள் நமது பேச்சை இடைமறித்து இது ‘சோஷலிஸம்’ பேசுகிறீர் என்கிறார்கள். சோஷலிஸம் எங்கே? இஸ்லாம் கொண்டுவந்த திட்டம் எங்கே?

இஸ்லாம் கொண்டுவந்த திட்டம் ஒரு மனிதனுக்கு குறைந்தபட்ச அளவுக்கான எல்லையொன்றை வைத்து அவன் அந்த அளவை எட்டியிருப்பதை அவனுக்குக் கட்டாயமாக்கியது. அதனையே அறிஞர்கள் கிஃபாயா -தன்னிறைவு- என்று சொல்கின்றனர். அவன் வெறுமனே தன்னிறைவு மட்டுமென்று சுருங்கிக் கொள்ளவுமில்லை. மாறாக முழுமையான தன்னிறைவென்பதையே அது குறிக்கின்றது. இங்கு செல்வத்துக்கான எல்லையானது அத்தியாவசிய எல்லை எனப்பட்டது. இங்கு அத்தியாவசியம் என்பது குறிப்பதைக் கீழ்வரும் இறை வசனத்தினூடாக விளங்கலாம்:

“ஆனால், எவரேனும் பாவம் செய்யாத நிலையிலும், வரம்பு மீறாத நிலையிலும் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டால் அவர் மீது குற்றமாகாது” (அல்பகரா:173)

அதாவது உயிரிழக்காமலான அளவிற்கு உணவு; பிடித்துக் கொள்ளும் அளவு காணப்பட வேண்டும்; உயிர் வாழ்வதற்கான குறைந்தபட்ச அளவு; அதாவது அது இல்லாமல் மனிதன் வாழ முடியாது என்ற நிலை. இங்கு தன்னிறைவு என்பதன் அளவு முழுமையான தன்னிறைவு தான்.

 

>தன்னிறைவின் அளவு என்பதன் கருத்து:

இஸ்லாமிய சமூகத்திலுள்ள ஒவ்வொரு முஸ்லிமுமே முழுமையான தன்னிறைவைக் கொண்டிருக்க வேண்டுமென்று அறிஞர்கள் கூறுவார்கள். தன்னிறைவு என்பது இமாம் நவவி மஜ்மூஃவில் கூறுகின்றவாறு “ஒரு விடயம் தன்னிறைவை அடைவதென்பது உணவு, உடை, உறைவிடம், அவனுக்கு அத்தியாவசியமான ஏனையவை, குறித்த தருணங்களில் தேவையானவை ஆகியன குறித்த மனிதருக்கும் அவரது பராமரிப்பில் இருப்போருக்கும் விரயமின்றியும் விடுபாடுகள் இன்றியும் இருப்பது என்பதே கருத்தாகும்”. (மஜ்மூஃ:6/191) இந்த அனைத்து துறைகளும் அதாவது உணவு, குடிபானம், உடை, உறைவிடம் ஆகியன அவனுக்கும் அவன் கீழ் இருப்போருக்கும் அவசியம் இருக்க வேண்டும் என்பதாகும்.

 

>புதுப்பிக்கப்படும் மனிதனுடைய தேவைகள்:

மனிதனுடைய தேவைகள் புதிது புதிதாகத் தோன்றிக் கொண்டே இருக்கும். நம்முடைய காலத்தில் சில விடயங்கள் அவை இல்லாமல் வாழ முடியாது என்ற நிலைக்கு மாறியிருக்கின்றன. குளிரூட்டி (Fridge) இல்லாமல் இருக்க முடியாது என்ற நிலைக்கு மனிதன் மாறியுள்ளான். இது வெப்ப வலய நாடுகளில் விஷேடமானது. அங்கு கட்டாய அம்சமாக அது மாறிவிட்டது. அவ்வாறுதான் மின்சாரம்; மனிதர்கள் ஒரு காலத்தில் எண்ணெய் விளக்குகளோடு வாழ்ந்தார்கள். தற்போதைய நிலவரம் மின்சாரத்துக்கு மாறிவிட்டது. இவ்வாறு பல விடயங்கள் தேவையுடையனவாக மாறியிக்கின்றன…

நமது உலமாக்கள் கூறுகிறார்கள்: தன்னிறைவு என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் தேவைக்கேற்ப இருக்கவேண்டியவையாகும். அறிவுசார் நூல்கள் அறிவுதேடும் மாணவர்களுக்குத் தேவைப்படும். அறிவுத் துறை சார்ந்தவர்கள் இருப்பின் அவருக்கு நூல்களையும் உசாத்துணைகளையும் ஏடுகளையும் பெற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். ஒருவர் திருமணம் செய்யாதவராக இருந்தால் அவருக்கு திருமணம் செய்துவைக்க வேண்டும். ஏனெனில் திருமணம் மனித வாழ்வின் அடிப்படைத் தேவையாகும். இவ்வாறு ஒவ்வொன்றுமே தேவைகளாகும்.

 

>பாதுகாப்புத் திட்டத்தை சாத்தியப்படுத்தும் வழிமுறைகள்:

இம்முழுமையான தன்னிறைவை சாத்தியப்படுத்துவதற்கென வழிமுறைகள் உள்ளன. அவற்றுள் மிக முக்கியமானவை வருமாறு:

முதலாவது: வேலை வாய்ப்பபைத் தயார்படுத்தல்

மனிதனுக்கு வேலைக்கான சந்தர்ப்பத்தை தயார்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டும். வேலையைப் பழக்கிக் கொடுக்கும் தயார்படுத்தல் வேண்டும். அவ்வேலைக்கென கற்பித்தல் தேவைப்படுமாயின் நாம் கற்றுக்கொடுக்கவும் வேண்டும். ஏனெனில் அதிகமான வேலைகள் தயார்படுத்தப்பட வேண்டிய அவசியத்தில் உள்ளது. உதாரணத்துக்கு எந்திரவியல் துறையில் ஒருவர் வேலைசெய்ய விருப்பப்படுவாராயின் அவருக்கு எந்திரவியலைக் கற்றுக் கொடுப்போம். நம்மிடம் தொழிற்துறைகளில் வேலை செய்வோர் குறைவாயின் தொழிற்கல்விக் கூடங்களை நாம் அவர்களுக்கெனத் துவக்குவோம். விவசாயத்திலும் அவ்வாறுதான்; பின்பு அவர்கள் வேலைசெய்ய வேண்டிய துறைகளைத் தயார்படுத்துவோம். அவருக்கான வேலை சாத்தியமாகும் வரைக்கும் இதனை செய்வோம்.

அடுத்து ஒவ்வொரு நபருக்கும் பொருத்தமான வேலையை தயார்படுத்த வேண்டும். வைத்தியராகப் பட்டம் பெற்ற ஒருவர் முனிசிப்பாலிட்டி தொழிலாளியாக வேலைபார்ப்பது அறிவுடைமையாகாதே..! எனவே இந்தக் கற்பித்தல்கள் எல்லாம் ஏன் இருக்கின்றன? அவ்வகையில் ஒவ்வொருத்தருக்கும் பொருத்தமான துறையில் வேலைவாய்ப்பு இருக்க வேண்டும். இதுவும் கூட அவசியமான பாதுகாப்புத் திட்டத்திலே உள்ளடங்கக் கூடியது. முழு சமுதாயத்திற்கும் பாதுகாப்புப் பொறுப்பு இருக்க வேண்டும். ஆட்சியாளர்கள் அதன் மேல் தளத்தில் இருக்கிறார்கள்.

ஏனெனில் இஸ்லாத்தில் அரசாங்கம் தான் பாதுகாப்புத் திட்டத்தை நடைமுறைசெய்யும் உச்ச தலைமையாகும். முதலாளித்துவ அரச ஒழுங்கிலே அரசாங்கத்தின் அடிப்படைப் பொறுப்பு பாதுகாப்பு விடயம்தான். சிலர் அரசாங்கத்தை விளக்கும் போது “அரசாங்கமென்பது இல்லாதவர்களிடமிருந்து உள்ளவர்களைப் பாதுகாப்பதாகும்” என்றவாறு கூறும் அளவுக்கு அது சென்றுவிட்டது. அதாவது அரசாங்கம் பணக்காரர்களை ஏனைய மக்களை விட்டும் பாதுகாப்பதையே முக்கிய பணியாகச் செய்ய வேண்டும் என்பதே இதனுடைய கருத்தாகும்.

 

>பாதுகாப்புத் திட்டத்தை நிலைபெறச் செய்வதிலே அரசின் பொறுப்பு:

இஸ்லாத்திலே பாதுகாப்புத் திட்டத்தை நிறைவேற்றுவது ஒரு அரசாங்கத்தின் பொறுப்பு என்பதே உண்மையாகும். மக்களுக்கான வேலைகளைத் தயார்படுத்திக் கொடுக்கின்ற வேலை வாய்ப்புக்களை இலகுபடுத்திக் கொடுத்து உதவுகின்ற பொறுப்பும் அதற்கு இருக்கின்றது. திட்ட வகுப்பாளர் எல்லா விடயங்களுக்கும் பொறுப்பாளராகவோ, எல்லா விடயங்களையும் எதிர்கொள்பவராகவோ ஒரு போதும் மாறிவிட முடியாது என்பதே சரியானதாகும். கம்யூனிஸம் அடிப்படையாகக் கொண்ட மத்திய திட்டமிடல் அமைப்பானது இஸ்லாத்தில் இல்லை.

உணவுக்கான, பிழைப்புக்கான முழுமையான சொந்தக்காரர்களாக அதிகாரம் செலுத்துவோராக அரசாங்கம் மாறுவதென்பது இஸ்லாத்தில் இல்லாததாகும். மக்களுக்கு வேலைக்கான வழியொன்றைக் காணும் வரைக்கும் அதற்கான சந்தர்ப்பங்களை தயார்படுத்திக் கொடுப்பதும் அதற்கு அவர்களுக்கு உதவுவதுமே ஒரு அரசாங்கத்திற்குரிய பொறுப்பாகும். அவ்வாறே ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தனக்கான வேலையைத் தேடுவதும் அவசியமாகும். பாதுகாப்புத் திட்டத்திற்கான பல்வேறு வழிமுறைகளில் முதலாவது வழிமுறை வேலை வாய்ப்பேயாகும்.

 

இரண்டாவது: வேலை செய்யச் சக்தியற்றவர்களுக்கான பாதுகாப்புறுதி:

மேலே கூறப்பட்டவை எவ்வாறெனினும் இங்கு மனிதர்கள் சிலர் வேலை செய்ய சக்தி பெறாதவர்களாகவும் இருப்பார்கள். உதாரணமாக இயலாதோர், வயோதிபப் பெண்கள், முதியோர், சிறு குழந்தைகள், குறிப்பாக பெற்றோரை இழந்தவர்கள் அல்லது அங்கங்கள் பாதிக்கப்பட்டோர் அல்லது எந்த உறவினர்களோ உதவுனர்களோ அற்ற பெண்கள் எனப் பலவகைப்பட்டவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

அதேவேளை அநேக சமுதாயங்களிலே போன்று வேலை செய்ய இயலாதவரோ இயலுமானவரோ ஆனால் வேலை வாய்ப்பின்றி இருப்பவர்களும் உள்ளார்கள்.

ஆயிரக் கணக்கில் வேலைக்கு முடியுமானவர்கள் இருப்பார்கள்; ஆனால் வாய்ப்பொன்றைக் காணாமல் இருப்பார்கள். அல்லது வேலை வாய்ப்பு இருக்கும்; ஆனால் அதற்குப் போதுமான கூலியைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியாமல் இருப்பார்கள். நாம் கூறியவாறு ஒரு மனிதனுக்குத் பூரண தன்னிறைவானதை அளிக்கக் கூடிய வேலை வாய்ப்புக்கள் இங்கு உள்ளனவா? அத்தகையவற்றை உத்தரவாதப்படுத்துவதும் சமுதாயத்தின் மீதுள்ள கடமையாகும்.

டாக்டர் யூஸுப் அல்கர்ளாவி

தமிழில்: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப்

(தொடரும்… இன்ஷா அல்லாஹ்)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s