இஸ்லாத்தில் சமூக பாதுகாப்புத் திட்டம் -4

charity_water_pouring

 

மூன்றாவது: கட்டாயமான செலவின திட்டம்:

அவ்வாறே இஸ்லாத்தில் பாதுகாப்புப் பொறுப்பை உறுதி செய்யும் வழிமுறைகளும் உள்ளன. செலவின ஒழுங்குகள், உறவினர்களுக்கான செலவினங்கள். இஸ்லாத்தில் உறவினர்கள் அல்லது குடும்பம் ஒன்றை ஒன்று பூரணப்படுத்துகின்ற அம்சங்கள்; ஒன்றையொன்று பாதுகாப்பளிக்கின்ற அம்சங்கள்; ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று வாரிசுரிமை பெறக் கூடியது. ஒருவர் மரணித்தால் அதற்கென நன்கறியப்பட்ட தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒழுங்கொன்று உள்ளது. அல்லாமல் கட்டாயமாக எடுத்து அளிக்கப்படும் செலவுகளும் உண்டு; இதுதான் நீதி. கஷ்டமான நிலையில் உறவினர் ஒருவர் இருக்கின்றார்; அவருக்கு வாரிசுச் சொத்து பெறத் தகுமான நிலையிலுள்ள உறவினர் ஒருவர் வசதியான நிலையில் இருக்கிறார் எனில் அவர் இவருக்கு செலவளிக்க வேண்டும். உறவுகளுக்கு செலவளித்தல் குறித்துப் பல்வேறு மத்ஹபுகளும் வித்தியாசமான கருத்தில் இருந்த போதிலும் ‘செலவளித்தல்’ என்ற பொதுக் கருத்தில் அனைவரும் உடன்படுகின்றனர்.

 

 

>கட்டாயமான செலவளிப்பு ஒழுங்குமுறை இஸ்லாம் தவிர வேறெதிலும் இல்லை:

இது நெருங்கிய உறவுகளுக்கான செலவின ஒழுங்காகும். இது இஸ்லாம் தவிர வேறெதிலும் இல்லாத ஓர் ஒழுங்காகும். நமது ஆசானான டாக்டர் முஹம்மத் யூஸுப் மூஸா பிரான்சிலே டாக்டர் பட்ட மேற்படிப்பில் இருந்தார். அதுபற்றி ஒரு முறை நம்மிடம் கூறியதைக் கேளுங்கள்: நாம் தங்கியிருந்த வீட்டில் ஒரு பிரான்சிய யுவதி நமது வேலைகளை செய்துதருவாள். நம்முடன் அங்கு இன்னும் பலரும் கூடத் தங்கியிருந்தனர். அந்த யுவதி வினைமையுடனும் ஈடுபாட்டுடனும் நம் வேலைகளை செய்வாள். அவள் விளையாட்டுத்தனமோ அல்லது பொடுபோக்குடனோ இருக்கும் யுவதி அல்ல; தனக்கு வழங்கப்பட்ட வேலையை முடித்துவிட்டுச் சென்றுவிடுவாள்.

ஒருமுறை வீட்டுரிமையாளரான பெண்ணிடம் அந்த யுவதி குறித்து வினவிய போது “அவள் பிரான்சிலிருக்கும் மிகப் பெரும் குடும்பமொன்றைச் சேர்ந்தவள்.” எனக் கூறிவிட்டு “இன்ன பாதையிலிருக்கும், இன்ன வாடகை வீட்டுரிமையாளரைத் தெரியுமா?” என என்னிடம் வினவினார். நான் “ஆம்.” என்றதும், “அந்த வாடகை வீட்டு உரிமையாளர்தான் இப்பெண்ணின் மாமனார்.” என அவர் கூறியதும் நான் திகைத்து நின்றேன். பின் அவரிடம் “இவளது மாமனார் வாடகை வீட்டுரிமையாளர். அவரது சகோதரரின் மகளோ அந்நிய ஆண்களுக்குப் பணிவிடை செய்கிறாளே.” என்றேன். அதற்கவர் “நீ என்ன சொல்கிறாய்?” என்றார். அதற்கு நான் “அவளது மாமனார் அவளுக்கு செய்ய வேண்டிய கடமைகளும் அவளைப் பராமரிக்க வேண்டிய பொறுப்புக்களும் உள்ளனவே.” என்றேன். அதற்கவர் “இதனை அவர் விரும்பினால் மட்டும் உபரியாக செய்யலாம்.” என்றார்.

அதற்கு நான் சொன்னேன் “அவளுக்கு அவளது மாமனாருக்கு எதிராக நீதிமன்றில் முறைப்படவும் முடியும்.” கூறிமுடித்ததும் அவர் “யார் இந்த முறைப்பாட்டை செய்வது? இவ்வாறான முறைப்பாடு செய்யக்கூடிய ஏதும் நீதிமன்றங்கள் உள்ளனவா?” என்றுவிட்டு “இவ்வாறான ஏதும் உங்களிடம் இஸ்லாத்திலே உள்ளதா?” எனக் கேட்டார். நான் “ஆம். இவ்வாறான ஒருவர் நம்மிடம் இருந்தால், அவரிடத்தில் குழந்தைகள், அநாதைகள், ஏழைப் பெண்கள், அல்லது அதுபோன்ற எவரும் அவருடன் இருந்தால் அவர்களுக்கு குறித்த நபருக்கு எதிரான முறைப்பாட்டை நீதிமன்றிலே தொடுக்க முடியும். நீதிமன்றம் அதற்குரிய தீர்ப்பை வழங்கும்.” எனக் கூறினேன்.

அதற்கு அவர் “நம்மிடம் இவ்வாறு எவரேனும் இருப்பார்களாக இருந்தால்; அவர்களைத்தான் நீ காண்கிறாயே, அதிகாலையிலிருந்து தொழிற்சாலைகளிலும் வேலைத்தளங்களிலும் மாடாய்த் தேய்ந்து உழைக்கும் பெண்களும் சிறுமிகளுமான தொழிலாளர் படை இவர்களேயாவர். அவர்கள் உழைக்கச் செல்லாவிட்டால் நிச்சயம் பட்டினியால் இறந்துவிடுவர்.” என்றார்.

உண்மையில் இங்கு வேலைக்கென பெண் வெளியிறங்கிச் சென்று தொழிற்சாலையில் வேலையில் மூழ்கிவிடுவதொன்றும் பெண்ணுக்கான அருள் அல்ல. இல்லை… பெண் அதனை செய்யாவிட்டால் அவள் அழிந்து சுக்குநூறாகிடுவாள். ஏனெனில் அவளிடம் கேட்பார் யாருமில்லை; பொறுப்பேற்பார் யாருமில்லை. நமது இஸ்லாத்திலே செலவளிக்கவென ஒழுங்குமுறையொன்று இருக்கின்றது. குடும்பங்களைப் பாதுகாப்பதற்கென, உறவினர்களைப் பாதுகாப்பதற்கென பாதுகாப்பு ஒழுங்கொன்று உள்ளது.

 

 

நான்காவது: அயலவர்களுக்கென பாதுகாப்புத் திட்டம்:

தகாஃபுல் எனும் பாதுகாப்புத் திட்டங்களில் அயலவர்கள், ஒருவரோடு ஒருவர் அண்டி வாழ்கின்றவர்களுக்கு இடையிலான பாதுகாப்புத் திட்டங்களும் உள்ளன. நபி(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எவரொருவர் வயிறார உண்டு அவரது அயலவர் அவர் அறியும் நிலையில் பசித்திருக்க விடுகிறாரோ அவர் என் மீது நம்பிக்கை கொண்டவர் இல்லை.” (தபரானி, 1/259)

இன்னோர் அறிவிப்பில், “எவரொருவர் வயிறார உண்டு அவரது அயலவர் அவர் அறியும் நிலையில் பசித்திருக்க இவர் உறங்கச் செல்கிறாரோ அவர் ஒரு விசுவாசி அல்ல.” (ஹாக்கிம், 2/15)

“முஸ்லிம்களின் தெருவில் ஒருவர் பட்டினியோடு உறங்க செல்வாராயின், அவர்களை விட்டும் அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பு நீங்கிவிடுகிறது.” (அஹ்மத், 4880 -இந்த அறிவிப்பில் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது.)

இப்னு ஹஸ்ம்(ரஹ்) கூறுகிறார்: ” ஜகாத் பணமோ ஏனைய வருமானங்களோ குறையும் போது ஒவ்வொரு ஊரினதும் செல்வந்தர்கள் தமது ஊரிலுள்ள ஏழைகளைப் பொறுப்பேற்பது -ஃபர்ழ்- கட்டாயமாகும். அதற்கு அங்குள்ள அதிகாரமுள்ளவர்கள் பலவந்தப்படுத்தவும் வேண்டும். அவர்களுக்கு அவர்களது அடிப்படை உணவு விடயங்கள் நிறைவேற்றிக் கொடுக்கப்பட வேண்டும். உடைகளில் மாரி, கோடை காலங்களுக்குத் தேவையானவை கொடுக்கப்பட வேண்டும். மழை, வெயில், பாதசாரிகளின் பார்வையிலிருந்தும் விட்டும் பாதுகாக்கக் கூடிய இல்லம் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.

இறந்தவை, பன்றியிறைச்சி போன்றவை நிர்ப்பந்தத்தினால் ஆகுமாகிடாது. அவன் தன்னிடத்தில் தனக்குரியதை விட மேலதிகமானதை ஒரு முஸ்லிமுக்கு அல்லது ஒரு திம்மிக்கென காணும் நிலையில் அது ஆகுமாகாது. ஏனெனில் உணவுடையவனுக்கு பசித்தோருக்கு உணவளிப்பது கட்டாயமானதாகும். அவ்வாறாயின் செத்தவை, பன்றி மாமிசத்துக்கு எவரும் நிர்ப்பந்திக்கப்பட மாட்டார்கள்.

அதற்கென அவன் போராட்டம் செய்யவும் முடியும். அவன் கொல்லப்பட்டால் கூலியுண்டு. மறுத்தவன் கொல்லப்பட்டால் அவனுக்கு அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டு. ஏனெனில் அவன் ஒரு உரிமையை மறுத்தவன்; வரம்பு மீறியவன் அவன். அல்லாஹ் சொல்கிறான் ‘பின்னர் அவர்களில் ஒரு சாரார் மற்றவர் மீது அக்கிரமம் செய்தால், அக்கிரமம் செய்வோர் அல்லாஹ்வுடைய கட்டளையின் பால் திரும்பும் வரையில், (அவர்களுடன்) போர் செய்யுங்கள்’ (அல் ஹுஜுராத்: 9). உரிமையில் வரம்புமீறுபவன் தனது சகோதரனின் உரிமையை மறுக்கிறான். இதனால்தான் அபூபக்ர்(ரழி) ஜகாத் கொடுக்க மறுத்தோருக்கு எதிராக போரிட்டார்கள்.” (பார்க்க: முஹல்லா, 2/452-456)

பைஹக்கி ஹஸனிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்: ஒரு மனிதர் நீருள்ள பிரதேசத்துக்கு வந்து நீர் புகட்டுமாறு வேண்டினார். அவர் தாகத்தால் மரணிக்கும் வரைக்கும் அவ்வூரார் நீர் புகட்டவில்லை. பின், உமர்(ரழி) அவர்களுக்கு எதிராக ஈட்டுப் பணம் அறவிட்டு தண்டம் விதித்தார். (பைஹக்கி, 2/153)

 

 

ஐந்தாவது: ஜகாத் மூலமாக சமூகத்தைப் பாதுகாத்தல்:

இங்கு ஜகாத் என்ற அல்லாஹ்வின் கடமைகளில் அதிசயிக்கத்தக்க ஒரு கடமை வருகின்றது. முன்னைய மார்க்கங்கள் சிலதிலும் இருந்த ஸதகா, நல்லுபகாரங்களை ஒத்த அறியப்பட்டவாறான அமைப்பில் காணப்பட்ட, கட்டாயமான ஒரு கடமையாகும். முன்னைய மார்க்கங்களைப் பின்பற்றிய மக்களிடமும் ஸதகா, மக்களுக்கு நல்லுபகாரம் செய்தல், நலன்புரி நன்கொடை செய்தல் விடயங்கள் இருந்திருக்கின்றது என்பதைக் காணக்கூடியதாக உள்ளது. என்றாலும் அதனை எவ்வளவு கொடுப்பது? யாருக்குக் கொடுப்பது? எப்போது கொடுப்பது? போன்ற வழிமுறைகள்தான் காணப்படவில்லை. அதனால்தான் அதனை உரிமையை எடுப்பதற்குரிய கட்டமைக்கப்பட்ட முறைமை வரையறை செய்யப்படவில்லை. அதற்கான அளவீடுகளும் இருக்கவில்லை.

ஆனால் இதனை இஸ்லாம் உரிமையாக ஆக்கியது; மட்டுமல்லாது நிர்ணயிக்கப்பட்ட உரிமையாக ஆக்கியது. யார் மீது ஜகாத் கடமை? யாருக்குக் ஜகாத் கொடுக்க வேண்டும்? என்பவற்றைக் கற்றுக் கொடுத்தது. அதற்கென குறிப்பிட்டதொரு அளவு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. ஜகாத் கொடுக்க வேண்டிய பொருட்களின் அளவு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. நிஸாப் அளவு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. நிஸாபிலிருந்து எவ்வளவு எடுக்கப்படவேண்டும் என்ற அளவை சுட்டிக்காட்டியது. நிஸாபிலிருந்து 10% அல்லது 5% அல்லது 2.5% ஐ செலுத்த வேண்டும் என்பதைக் குறிப்பிட்டது. இதனை செயற்படுத்துவதை அரசுக்குக் கடமையாக்கியது. அதனை கீழுள்ள மகத்துவமிகு வசனம் குறிப்பிடுகிறது: “(நபியே!) நீர் அவர்களுடைய செல்வத்திலிருந்து தர்மத்துக்குரியதை எடுத்துக் கொண்டு உள்ளும் புறமும் அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துவீராக!” (அத்தவ்பா: 103)

நபியவர்கள் முஆதுடைய ஹதீஸில் “அவர்களில் செல்வந்தர்களிடம் பெற்று, ஏழைகளுக்கு வழங்குவதாக அவர்களின் செல்வத்தில் இறைவன் ஸகாத்தைக் கடமையாக்கியிருக்கிறான் என்பதை அறிவிப்பீராக!” என்றார்கள். (புகாரி: 1395)

அங்கே அல்குர்ஆன் ஜகாத்தில் ஒரு பங்கை ஆமில் -ஜகாத் சேகரிப்போர்- களுக்கென விதித்துள்ளது. அவர்களும் யாரிலும் தங்கியிருக்கத் தேவையில்லை. ஜகாத்தை உரியவர்களிடம் சேகரித்து உரியவர்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பிக்கும் பணிக்கென எவரும் இருக்க மாட்டார்கள். அவ்வகையிலேயே ஜகாத் பெறும் எட்டுக் கூட்டத்தினரில் ஆமில்கள் தனிப்பிரிவினர்களாவர்.

 

>இஸ்லாமிய அரசு எளியவர்களின் உரிமைக்கென போராடும்:

வரலாற்றில் முதன் முறையாக ஏழை எளியவர்களின் உரிமைக்கென போராட்டம் நிகழ்த்திய அரசு, இஸ்லாமிய அரசேயாகும். அபூபக்ர்(ரழி) அவர்கள் பதினொரு படைப்பிரிவுகளைத் தயார்செய்து பதினொரு கொடிகளின் கீழ் போலி நபித்துவத்துக்கு உரிமை கொண்டாடிய முஸைலமா, ஸஜாஹ், அஸ்வத் அன்ஸி, துலைஹா அஸதி ஆகியோர் மற்றும் அவர்களது ஆதரவாளர்களுக்கு எதிராக போராடினார்கள். அதே பாதையிலே ஜகாத்தை மறுத்தவர்களுக்கு எதிராகவும் போராடினார்கள். அன்னாரது வரலாற்று வரிகளைப் பாருங்கள்: “அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! தொழுகையையும் ஜகாத்தையும் வேறுபடுத்திப் பார்ப்பவர்களுடன் நான் போர் புரிந்தே தீருவேன். ஏனெனில், ஜகாத் என்பது பொருளாதாரக் கடமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்களிடம் செலுத்திவந்த ஒரு கயிற்றை இவர்கள் இப்போது என்னிடம் செலுத்த மறுத்தாலும் அதை மறுத்ததற்காக அவர்களுடன் போர் புரிவேன்.” என்றார்கள். (புகாரி: 7284)

உலக வரலாற்றில் முதன் முறையாக ஏழைகளின் உரிமைக்காக போராட்டம் நிகழ்த்திய அரசாக இஸ்லாமிய அரசு திகழ்கிறது. இந்த ஜகாத்தானது மகத்துவம் மிக்க ஒரு கடமை. இஸ்லாம் மார்க்கம் அதனை மார்க்கத்துக்கு சாட்சிபகரும் இரண்டு ஷஹாதாக் வசனங்கள், தொழுகைக்கு அடுத்தபடியாக மூன்றாவது அடிப்படைக் கடமையாக வைத்திருக்கின்றது. அதனை அல்குர்ஆன் 28 இடங்களில் தொழுகையோடு ஒப்பிடுகின்றது. ஸுன்னாவிலே அவை இரண்டும் இன்னும் ஏராளம் இடங்களில் இணைந்து வருகின்றது. உள்ளவாறு முஸ்லிம்கள் அனைவரும் இந்தக் கட்டாயக் கடமையை நிறைவேற்றிவிட்டால் பட்டினியை முறைப்படுவோர் இங்கு இருக்கார்; நோயை முறைப்படுவோர் இருக்கார்; ஆடையை முறைப்படுவோர் இருக்கார்; அறியாமையை முறைப்படுவோர் இருக்கார்; நஷ்டத்தை முறைப்படுவோர் இருக்கார்; இருப்பிடத்தை முறைப்படுவோரும் இருக்கார்.

 

>நிராகரிப்பும் ஏழ்மையும் உற்ற தோழர்கள்:

நூற்றுக் கணக்கிலான பில்லியன்களில் முஸ்லிம்களின் சொத்துக்கள் தற்போது அந்நிய வங்கிகளில் கிடக்கின்றன. இந்த பில்லியன்களுக்கு ஜகாத் கணக்கிடப்பட்டால்… எவ்வளவு வரும்? ஒரு பில்லியனுக்கே 25 மில்லியன் ஜகாத் வரும். அவ்வாறாயின் வெளியே போயிருக்கும் ஏராளம் பில்லியன்களுக்கு..? நம்மிடமே இருக்கும் ஏராளம் பில்லியன்களுக்கு..? இந்த செல்வங்களுக்கு ஜகாத் கொடுக்கப்பட்டால், நமது முஸ்லிம் மக்களிடையே ஷோசலிஸத்துக்கும் கம்யூனிஸத்துக்கும் பலவந்தமாகவும் கூட கொஞ்சமேனும் தேவையிருக்காது.

அசத்தியக் கோட்பாடுகளுக்கு வழிவிட்ட இவர்கள், அதாவது துரதிர்ஷ்டவசமாக நமது அதிகமான முஸ்லிம்கள் இஸ்லாமிய ஷரீஅத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில்லை. எனவே அங்கு ஏழ்மை பரவி வேர்விட்டுவிடுகின்றது.

அபூதர்(ரழி) கூறுவதைக் கேளுங்கள்: ஓரிடத்துக்கு ஏழ்மை செல்லுமாக இருந்தால் அங்கே நிராகரிப்பும் -குஃப்ர்- கூடவே வந்து, ‘என்னையும் உன்னுடன் கூட்டிச் செல்’ என்று சொல்லுமாம். அதாவது கம்யூனிஸம் வந்து ‘என்னையும் உன்னுடன் கூட்டிச் செல்’ என்று சொல்லும். இவ்வாறுதான் ஏனைய அழிவுக் கோட்பாடுகளும் ஏழ்மை எங்கெல்லாம் செல்கின்றதோ அங்கெல்லாம் கூடவே செல்லும்.

இமாம் அலி(ரழி) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள், “ஏழ்மை என்பது ஒரு மனித உருவில் என்னிடம் வந்தால் அதனை நான் கொன்றுவிடுவேன்.”

இதனாலேயே நபியவர்கள்(ஸல்) குஃப்ர்-நிராகரிப்பு, ஃபக்ர்-ஏழ்மை இரண்டிலிருந்தும் பாதுகாவல் தேடினார்கள்; குறைவிலிருந்தும் இழிவிலிருந்தும் பாதுகாவல் தேடினார்கள். இதற்காகவே ஜகாத் காணப்படுகின்றது. உண்மையில் ஜகாத்தின் பணியானது மக்களது வாழ்க்கைத் தரத்தினை உயர்த்துவதாகும். ஏழ்மையை முற்றாக ஒழிப்பது என்பது மட்டும் இதனுடைய கருத்து அல்ல. அவ்வாறு இருக்க மாட்டாது; ஏனெனில் ஏழைகள், எளியோர் ஆங்காங்கே இருப்பர்.

 

டாக்டர் யூஸுப் கர்ளாவி

தமிழில்: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப் நளீமி

(தொடரும்… இன்ஷா அல்லாஹ்)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s