இஸ்லாத்தில் சமூக பாதுகாப்புத் திட்டம் -5

good-deeds-386226

 

>ஜகாத் வறுமையை ஒழித்து இழிவைப் போக்குகிறது:

ஹன்பலி மத்ஹப் கூறுகின்றது: ஃபகீர் எனும் ஏழையானவன் தனக்குப் போதுமானதில் பாதியை விடக் குறைவாக இருப்பவனாவான். மிஸ்கீன் எனும் ஏழையானவன் தனக்குப் போதுமானதில் பாதியை விடக் கூடுதலான அளவு பெற்றிருப்பவன் ஆவான். ஆனாலும் அவனுக்குப் போதுமான அளவை சொந்தமாக ஆக்கிக்கொள்ள முடியாமல் இருக்கும். (பார்க்க: மாவர்தி, அல்இன்ஸாப், 3/196)

அதாவது அவனுக்குப் போதுமான அளவானது ஆயிரம் ரியால்கள் என வைத்துக் கொள்வோமாயின் அவனுக்கு எண்ணூறு ரியால்கள் மட்டுமே வருமானமாகக் கிடைக்கின்றது. அவனது தேவையைப் பூர்த்தியாக்க ஆயிரத்தை அடையவேண்டும். அவ்வாறுதான் பத்தாயிரம் ரியால்கள் தேவைப்படுபவனுக்கு எட்டாயிரம் ரியால்களே அவனும் இரண்டாயிரம் ரியால்கள் போதாமையில் இருக்கிறான். இவ்வாறுதான் ஒவ்வொருவருக்குமான போதுமை என்பது வித்தியாசப்பட்டது.

ஆனால், இமாம் ஷாபிஈ கூறுகிறார்: ஓர் ஏழைக்கு ஒரு வருடத்துக்கு மட்டும் தேவையான அளவு கொடுக்ககப்படக் கூடாது. மாறாக அவனது வாழ்வு முழுமைக்கும் போதுமான, அது போன்ற அளவுக்கு கொடுக்கப்பட வேண்டும். அவன் தன் வாழ்வு முழுவதற்கும் வேண்டுமான அளவுக்கு, அதன் பின்பு ஜகாத்துக்கு இன்னொரு தடவை தேவைப்படாத வகையில் கொடுக்கப்பட வேண்டும். (பார்க்க: நவவி, அல்மஜ்மூஃ, 6/194)

இங்கு அவரவர்க்கு உள்ளதில் வழமையான அளவொன்றை வழங்குவதன் மூலம் இஸ்லாம் வறுமை, ஏழ்மையை ஜகாத் மூலம் போக்குகிறது. இதனை எவ்வாறு சாத்தியமாக்குவது? ஒருவர் தொழிலகம் ஒன்றுக்கு உரிமையாளர் எனின், அவருக்குத் தேவையானதை நாம் ஏற்பாடு செய்யவேண்டும். தேவையெனின் கடையொன்று அல்லது தச்சு வேலை செய்பவராயின் தச்சு உபகரணங்கள், வியாபாரியாக இருந்தால் வியாபாரத்துக்குத் தேவையானதை ஏற்பாடு செய்வோம். மரக்கறி வியாபாரிக்கு சில நூறு ரூபாய்கள் போதுமாகும். இரத்தினக்கல் வியாபாரிக்கு அதுவே ஆயிரக்கணக்கில் தேவைப்படும். இரத்தினக்கல் வியாபாரி நட்டத்தை எதிர்கொண்டால் நாம் உதவ முடியாத அளவில் அபாயம் காணப்படும். (பார்க்க: நவவி, அல்மஜ்மூஃ, 6/194) இதன் கருத்து ஜகாத்தானது மனிதனை அவனது இழிவுகளை விட்டும் எழுப்பிவிட முயற்சிக்கிறது.

இங்கு ஜகாத்திலே ஒரு பங்கு இருக்கிறது; அது -ஃஙாரிமீன் الغارمين- எனும் மீளாக் கடனில் இருப்போருக்கானதாகும். இப்பங்கினைப் பற்றி சட்டத்துறை, மற்றும் குர்ஆனிய வியாக்கியான அறிஞர்கள் விளக்கியுள்ளார்கள். வீடு பற்றியெரிந்தோர், ஆபத்துக்களில் சிக்கியோர், பணத்தைத் தொலைத்து விட்டவர்கள் அனைவரும் ஃஙாரிமீன் எனும் இதற்குள் உள்ளடங்குவர்.

 

 

>ஜகாத், காப்புறுதிக்கு இடையிலான வேறுபாடு:

காப்புறுதியின் பணியையும் ஜகாத் செய்துவந்திருக்கின்றது. அதாவது நமது காலத்தில் காப்புறுதி எனப் பெயர் சூட்டப்பட்ட ஒன்று மனிதர்களுக்குத் தெரியவர முன்பதாகவே ஜகாத் அப்பணியைச் செய்துள்ளது. ஆனால் ஜகாத் மேற்கொள்ளும் பணியானது காப்புறுதி மூலம் செய்யப்படும் பணியை விடவும் மகத்தானது, விசாலமானது, ஆழமானது.

காப்புறுதி என்பது அங்கத்துவம் பெற்று பணம் செலுத்துவோருக்கு மட்டுமே கிடைக்கப்பெறுகின்றது. காப்புறுதிப் பணம் செலுத்தி வராதோருக்கு அதில் எப்பங்கும் இருக்க மாட்டாது. ஆனால் ஜகாத்தானது முன்பு ஜகாத் கொடுத்துப் பின்னர் ஏழ்மை நிலையடைந்தவர்களுக்கும் வழங்கப்படும். ஒரு போதும் முன்பு வழங்காதோருக்கும் கொடுக்கப்படும். ஜகாத் கடமையாகாமல் ஜகாத் பெறத் தகுதியற்றவராக இருந்து கொடுக்கப்படாமல் இருந்தோருக்கும் வழங்கப்படும்.

காப்புறுதியைப் பொறுத்தமட்டில் தான் செலுத்திவரும் அளவுக்கேற்பவே ஒரு நபர் பெற்றுவருவார். பெரிய தொகையை செலுத்தி வந்தால் பெருந்தொகையைப் பெறுவார். ஒருவருக்கு தேவை குறைவாக இருந்தும் பெரிய தொகைக்குக் காப்புறுதி செய்துவிட்ட ஒருவர் பெரிதாகப் பெறுவார். அதே போல் பெரியளவு தேவையுள்ள ஒருவருக்கு குறைவான அளவே பங்கும் கிடைக்கலாம். அல்லது காப்புறுதி செய்யாதோருக்கு பங்கு எதுவும் இல்லாதிருக்கும்.

இங்கு, இஸ்லாம் சொல்லும் சமுதாய பாதுகாப்புத் திட்டத்திலே இவற்றுக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. அது அனைவரது பாதுகாப்பையும் உத்தரவாதப்படுத்தக் கூடியது. இஸ்லாமிய பாதுகாப்புத் திட்டத்தின் அடிப்படையே அது அனைவரது பாதுகாப்பையும் உத்தரவாதப்படுத்தக் கூடியது என்பதாகும். அது அனைவருக்கும் அவரவர் தேவைக்கேற்ப வழங்கும். மனிதத் தேவைகளை நிறைவு செய்யும். அன்றாடத் தேவைகளை, பாதையின் இடைநடுவில் பணமின்றித் தத்தளிக்கும் வழிப்போக்கர்களுக்குரியது போன்று அவ்வப்போதான தேவைகளை என அனைத்தையும் நிறைவு செய்யும்.

வழிப்போக்கனுக்குரிய பங்கையும் ஜகாத்திலே இஸ்லாம் பிரித்துவைத்திருக்கிறது. ஃஙனீமத்திலும் அவனுக்குப் பங்குள்ளது. இவையனைத்தும் இந்த ஒரு மனிதனுக்காகத்தான். இத்தனைக்கும் சிலவேளை தனது ஊரிலே செல்வந்தனாகக் கூட அவன் இருக்கலாம். என்றாலும் அவன் பணமின்றி நிர்க்கதியாயிருப்பவன். அதாவது முஸ்லிம்களிலே வீடற்றவர்கள், அகதிகள் போன்று எனலாம். அவர்கள் தமதூரிலே பணக்காரர்கள். எனினும் நெருக்கடிகள், உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு யுத்தங்கள் அவர்களை நிர்க்கதியாக்கி விட்டிருக்கும். தம் செல்வங்களையும் சொத்துக்களையும் அவர்கள் கைவிட்டிருப்பார்கள். இவர்களனைவரும் வழிப்போக்கருக்குரிய இப்பிரிவுக்குள் வருவார்கள். இஸ்லாத்தின் சமுதாய பாதுகாப்புத் திட்டத்தில் ஜகாத்தானது இவர்கள் அனைவருக்குமான மகத்தான திட்டமாக அமையும்.

 

 

ஆறாவது: நாட்டின் வளங்களில் பாதுகாப்புத் திட்டம்:

பாதுகாப்புத் திட்டங்களில் அதனை சாத்தியமாக்கும் முறைகளில் ஒரு நாட்டினது வளங்களும் உள்ளடங்குகின்றன. ஒவ்வொரு நாட்டுக்கென அதன் அதன் சொத்துக்களில் விஷேடமான வளங்கள் அல்லது வருமான வழிகள் காணப்படும். நமது காலத்திலே கனிய எண்ணெய், இயற்கை வாயு போன்ற வளங்களைக் குறிப்பிட முடியும். அல்லது நிலவளமோ அது போன்ற இன்னுமின்னும் வளங்கள் இருக்கலாம்.

இவ்வாறு ஒரு தேசம் பிரத்தியேகமாகப் பெற்றிருக்கும் வளங்களிலும் சமுதாயப் பாதுகாப்புக்கான பங்குள்ளது. இதில் ஃஙனீமத் -போரில் கிடைத்த வெற்றிப்பொருள்கள்- என்பது ஒன்று. அல்லாஹ் கூறுவதை அவதானித்துப் பாருங்கள்: “(முஃமின்களே!) உங்களுக்கு(ப் போரில்) கிடைத்த வெற்றிப் பொருள்களிலிருந்து நிச்சயமாக ஐந்திலொரு பங்கு அல்லாஹ்வுக்கும், (அவன்) தூதருக்கும்; அவர்களுடைய பந்துக்களுக்கும், அநாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும் உரியதாகும்.” (அல்அன்ஃபால்: 41)

இன்னும் ஃபய்உ என்பதையும் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அவ்வூராரிடம் இருந்தவற்றில் அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு (மீட்டுக்) கொடுத்தவை, அல்லாஹ்வுக்கும் (அவன்) தூதருக்கும், உறவினர்களுக்கும், அநாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், வழிப்போக்கருக்குமாகும்; மேலும், உங்களிலுள்ள செல்வந்தர்களுக்குள்ளேயே (செல்வம்) சுற்றிக் கொண்டிருக்காமல் இருப்பதற்காக (இவ்வாறு பங்கிட்டுக் கொடுக்கக் கட்டளையிடப் பட்டுள்ளது)” (அல்ஹஷ்ர்: 7)

தேசத்தின் வளங்களில் ஜகாத் அறவிடப்படாது விடுபட்டிருந்தால் தேவையுடையவர்களுக்கு உத்தரவாதமளிக்கப்படும் விதத்தில் மக்களிடம் அதனை அறவிட நடவடிக்கை எடுப்பது அரசினது உரிமையும் கடமையுமாகும். இவ்வசனத்திலே அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “நன்மை என்பது உங்கள் முகங்களைக் கிழக்குப் பக்கமோ மேற்குப் பக்கமோ திருப்பிக் கொள்வதில் இல்லை. ஆனால் நன்மை என்பது அல்லாஹ்வின் மீதும், இறுதி தீர்ப்பு நாளின் மீதும் மலக்குகளின் மீதும், வேதத்தின் மீதும், நபிமார்கள் மீதும் ஈமான் கொள்ளுதல் (தனது) பொருளை இறைவன் மீதுள்ள நேசத்தின் காரணமாக உறவினர்களுக்கும், அநாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும், யாசிப்பவர்களுக்கும், (அடிமைகள், கடனாளிகள்) போன்றோரின் மீட்புக்காகவும் செலவு செய்தல், இன்னும் தொழுகையை நிலைநாட்டி, (ஒழுங்காகக் கடைப்பிடித்து முறையாக) ஜகாத் கொடுத்து வரல் (இவையே நன்மையாகும்) இன்னும் தாம் வாக்களித்தால் தம் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவோரும் (வறுமை, இழப்பு போன்ற) துன்பத்திலும் (நோய், நொடிகள் போன்றவற்றின் கஷ்டத்திலும், யுத்த சமயத்திலும், உறுதியுடனும், பொறுமையுடனும் இருப்போரும் தான் நன்னெறியாளர்கள் இன்னும் அவர்கள் தாம் முத்தகீன்கள் (பயபக்தியுடையவர்கள்)” (அல்பகரா: 177)

“(தனது) பொருளை இறைவன் மீதுள்ள நேசத்தின் காரணமாக உறவினர்களுக்கும், அநாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும், யாசிப்பவர்களுக்கும், (அடிமைகள், கடனாளிகள்) போன்றோரின் மீட்புக்காகவும் செலவு செய்தல்” அதாவது மேலுள்ள பிரிவினருக்குக் கொடுப்பதனை “இன்னும் தொழுகையை நிலைநாட்டி, (ஒழுங்காகக் கடைப்பிடித்து முறையாக) ஜகாத் கொடுத்து வரல்”  என்பதனோடு அல்லாஹ் இணைத்துக் கூறுகிறான். இங்கு இணைத்துக் கூறப்பட்டிருப்பது அவற்றுக்கிடையிலான நேரடித் தொடர்பைக் காட்டத்தான். எனவே செல்வத்தின் முதற்கடமையே ஜகாத் தான். அது இறுதிக் கடமையல்ல.

செல்வத்தில் ஜகாத் தவிர்த்து இன்னும் கடுமைகள் உள்ளன. ஜகாத் அறவிடப்படாமல் விட்டாலும் இன்னும் பல வரி வகைகள் அரசினால் அறவிடப்படலாம். முக்கியம் எதுவெனில் மக்களுக்குத் தன்னிறைவு ஏற்படுத்தப்படுல் வேண்டும். மக்களில் சிலர் உயர் வருமானத்தில் ஆடம்பரமாக வாழ்கையில் மற்றவர்களை வறுமைக் கோட்டின் கீழே விட்டுவிட முடியாது. மானிடச் சுட்டிக்குக் கீழே விட்டுவிட முடியாது. இஸ்லாத்தில் இது ஆகுமாகாது. இஸ்லாம் அன்பினதும் பாதுகாப்பினதும் மார்க்கம். “முஃமினான ஆண்களும், முஃமினான பெண்களும் ஒருவருக்கொருவர் உதவியார்கள்” (அத்தவ்பா: 71)

 

>ஏழைக்கு உணவளிப்பதை வேண்டும் மக்கி வசனங்கள்:

ஆச்சரியமூட்டும் விடயம்தான் இப்பணி மக்கா காலத்திலிருந்தே, தஃவாவின் மிக ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே இருந்துவந்துள்ளது. எவர் அல்குர்ஆனின் மக்கி வசனங்களை ஓதுவாரோ அவரும் கூட மிகத் தெளிவாகவே அல்குர்ஆன் ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பதைக் கட்டாயமாக்கியிருப்பதனைக் கண்டுகொள்வார். மக்கி ஸூராவான முத்தஸ்ஸிரில் மகத்துவம் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் சம்பாதிப்பதற்குப் பிணையாக இருக்கின்றான்; வலக்கைப்புறத்துத் தோழர்களைத் தவிர. (அவர்கள்) சுவர்க்கச் சோலைகளில் (இருப்பார்கள்; எனினும்) -குற்றவாளிகளைக் குறித்து- விசாரித்தும் கொள்வார்கள். “உங்களை ஸகர் (நரகத்தில்) நுழைய வைத்தது எது?” (என்று கேட்பார்கள்.) அவர்கள் (பதில்) கூறுவார்கள்: “தொழுபவர்களில் நின்றும் நாங்கள் இருக்கவில்லை. அன்றியும், ஏழைகளுக்கு நாங்கள் உணவும் அளிக்கவில்லை.” (அல்முத்தஸ்ஸிர்: 38-44)

அதாவது நாம் அல்லாஹ்வின் உரிமையை தொழுகையைப் பாழாக்குவதன் மூலம் வீணடிக்கிறோம்; மனிதர்களது உரிமையை ஏழைகளுக்கு உணவளிக்காமல் விடுவதன் மூலமாக வீணடிக்கிறோம். ஏழைக்கு உணவளிப்பது என்பது அவர்களது தேவைகள், அத்தியாவசிய விடயங்களைப் பேணுவதற்கான குறியீடாகும். அதாவது ஏழைக்கு வெறுமனே உணவை மட்டும் கொடுத்துவிட்டு அவனை நிர்வாணமாக ஆடையின்றி விட்டுவிட முடியாது; அல்லது உணவைக் கொடுத்துவிட்டு மருந்தின்றி நோயாளியாக விட்டுவிட முடியாது. உணவளிப்பது என்பது அவர்களது தேவைகளைப் பேணுவதென்பதற்கான குறியீடாகும்.

 

 

>ஏழைக்கு உணவளிப்பதைத் தூண்டுதல்:

இங்கு ஏழைக்கு உணவளிப்பதுடன் மாத்திரம் முஸ்லிமைப் போதுமாக்கிக் கொள்ள இஸ்லாம் சொல்லவில்லை என்பது ஆச்சரியமானது. ஆம், இஸ்லாம் இன்னொரு கட்டாயக் கடமையாக்குகிறது. இது சக்தி பெற்ற, இயலாமல் உள்ள எல்லோருக்குமான கட்டாயக் கடமை. ஏனெனில் இயலாதவர் மற்றவர்க்கு இதனைத் தூண்டிவிட முடியும். ஸூரத்துல் மாஊன் இதனைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றது: “(நபியே!) நியாயத் தீர்ப்பைப் பொய்ப்பிக்கின்றானே அவனை நீர் பார்த்தீரா? பின்னர் அவன்தான் அநாதைகளை விரட்டுகிறான். மேலும், ஏழைக்கு உணவளிப்பதின் பேரிலும் அவன் தூண்டுவதில்லை. இன்னும், (கவனமற்ற) தொழுகையாளிகளுக்குக் கேடுதான். அவர்கள் எத்தகையோர் என்றால் தம் தொழுகையில் பராமுகமாக(வும், அசிரத்தையாக)வும் இருப்போர். அவர்கள் பிறருக்குக் காண்பிக்(கவே தான் தொழு)கிறார்கள். மேலும், அற்பமான (புழங்கும்) பொருள்களைக் (கொடுப்பதை விட்டும்) தடுக்கிறார்கள்.” (அல்மாஊன்: 1-7)

ஏழைகளைப் புறக்கணித்து அவர்களது தேவைகளில் கவனமின்றி இருந்து ஏனையோரையும் அதற்கெனத் தூண்டாமல் இருப்பது மறுமை நாளைப் பொய்யாக்கும் பண்புகளுள் ஒன்றாகும்.

 

 

>ஏழைக்கு உணவளிப்பதைத் தூண்டாமலிருப்பது நிராகரிப்புக்குச் சமம்:

ஸூரத்துல் ஹாக்காவில் வலப்புறத்தினர், இடப்புறத்தினர்; வலக் கையில் தமது ஏடுகள் கொடுக்கப்பட்டோர், இடக் கையில் தமது ஏடுகள் கொடுக்கப்பட்டோர் என மறுமைக் காட்சிகளில் ஒன்றை அல்குர்ஆன் எடுத்துக் காட்டுகின்றது: ஆனால் எவனுடைய பட்டோலை அவனுடைய இடக்கையில் கொடுக்கப்படுமோ அவன் கூறுவான்: “என்னுடைய பட்டோலை எனக்குக் கொடுக்கப்படாமல் இருந்திருக்க வேண்டுமே! -அன்றியும், என் கேள்வி கணக்கு என்ன என்பதை நான் அறியவில்லையே- (நான் இறந்த போதே) இது முற்றிலும் முடிந்திருக்கக் கூடாதா? என் செல்வம் எனக்குப் பயன்படவில்லையே! என் செல்வாக்கும் அதிகாரமும் என்னை விட்டு அழிந்து விட்டதே! (என்று அரற்றுவான்).” (அல்ஹாக்கா: 25-29)

அடுத்து இறை தீர்ப்பு வருகின்றது: “(அப்போது) அவனைப் பிடித்து, பிறகு அவனுக்கு அரிகண்டமும் (விலங்கும்) மாட்டுங்கள். பின், அவனை நரகத்தில் தள்ளுங்கள். பின்னர், எழுபது முழ நீளமுள்ள சங்கிலியால் அவனைக் கட்டுங்கள் (என்று உத்தரவிடப்படும்).” (அல்ஹாக்கா:30-32)

இத்தீர்ப்புக்குக் காரணம் என்ன? அம்மனிதனது குற்றம் தான் என்ன? உண்மையாளன் உரைக்கிறான்: “நிச்சயமாக அவன் மகத்துவமிக்க அல்லாஹ்வின் மீது ஈமான் கொள்ளாதிருந்தான். அன்றியும், அவன் ஏழைகளுக்கு(த் தானும் உணவளிக்கவில்லை, பிறரையும்) உணவளிக்கத் தூண்டவில்லை.” (அல்ஹாக்கா:33-34)

இங்கு அல்குர்ஆன் இறை நிராகரிப்பையும் ஏழைக்கு உணவளிக்கத் தூண்டாமல் இருப்பதையும் ஒப்பிடுவதைக் காண்கிறோம்.

இதனாலேயே நரக நெருப்பை விட்டும் தம்மை பாதியளவு ஈமான் பாதுகாக்கும் எனக் கூறிய அபூதர்தா மறுபாதியையும் பாதுகாக்க ஏழைக்கு உணவளிக்கத் தூண்டுமாறு தன் மனைவியிடத்தில் கூறினார். அதே காரணியாலே ஜாஹிலிய்ய சமூகத்தையும் அல்குர்ஆன் இகழ்கின்றது: “அப்படியல்ல! நீங்கள் அநாதையைக் கண்ணியப்படுத்துவது இல்லை. ஏழைக்கு உணவளிக்குமாறு தூண்டுவதில்லை.” (அல்ஃபஜ்ர்: 17-18) இங்கு ‘ஏழைக்கு உணவளிக்குமாறு தூண்டுவதில்லை’ என்பது ஒருவரையொருவர் தூண்டி விடாமல் இருப்பதையே குறிக்கின்றது.

(தொடரும்… இன்ஷா அல்லாஹ்)

 

டாக்டர் யூஸுப் அல் கர்ளாவி

தமிழில்: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப் நளீமி

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s