இலங்கை அரசியல் நெருக்கடி – ஜனநாயக சர்வாதிகாரம்

இலங்கை அதிபர் மைத்ரிபால சிறிசேன கடந்த அக்டோபர் 26 அன்று மாலை வேளை பதவியிலிருந்த பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்கவை நீக்கிவிட்டு பல சட்டத்துறை நிபுணர்களின் கருத்துப்படி அரசியல் யாப்புக்கு முரணாக முன்னாள் அதிபர் மஹிந்த ராஜபக்ஷவைப் பிரதமராக நியமித்தது முதல் இலங்கையில் நிகழ்ந்து வரும் அரசியல் கொந்தளிப்பு நிலைமைகள் இன்னும் தணியாது தொடர்ந்துகொண்டிருக்கின்றன.

அக்டோபர் 26 வெள்ளிக்கிழமை பிரதமரையும் நீக்கி அமைச்சரவையையும் கலைத்த அதிபர் மைத்ரிபால சிறிசேன, மஹிந்தவைப் பிரதமராக நியமித்ததுடன் மஹிந்த ஆதரவு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஒருங்கிணைந்த எதிர்க்கட்சியிலிருந்து பலரைப் புதிய அமைச்சர்களாகவும் நியமித்தார்.

எனினும் பிரதமராக நியமிக்கப்பட்ட மஹிந்தவுக்கு பாராளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க வேண்டியது அவசியமென்பதால், பாராளுமன்றத்தைக் கூட்டவும் யார், யார் எந்தப் பக்கம் தாவப்போகின்றனர் (இலங்கை அரசியலமைப்பில் கட்சி தாவல்களுக்கு எதிரான வலுவான சட்டங்கள் இல்லை என்பதைக் கவனத்திற்கொள்க.) என்கிற அரசியல் கோமாளித்தனமும் அரங்கேறத் துவங்கியது.

இலங்கைப் பாராளுமன்றத்தின் 225 மொத்த உறுப்பினர்களில் 113 உறுப்பினர்களது ஆதரவு இருப்பவரே பெரும்பான்மையை நிரூபித்தவராவார். ஏற்கனவே கடந்த ஏப்ரல் மாதம் பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்கவைப் பதவிநீக்கம் செய்வதற்கு ஒன்றிணைந்த எதிர்க்கட்சியினர் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் (Non-Confidants Motion) ஒன்றைப் பாராளுமன்றத்திற்கு சமர்ப்பித்தபோது அது போதிய ஆதரவின்றித் தோல்வியடைந்தது. அவ்வாறு ஒரு NCM மூலம் ரணில் நீக்கப்பட்டு மஹிந்த சட்டபூர்வமாக பிரதமராகியிருந்தால் இந்தளவு சிக்கல் ஏற்பட்டிருக்க வாய்ப்பில்லை.

எனினும் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் தோல்வியுற்ற பின் சட்டரீதியாக ரணில் விக்ரமசிங்க தொடர்ந்தும் பிரதமர் பதவியிலிருந்தார். இந்நிலையில் மைத்ரிபால புதிதாக நியமித்த மஹிந்தவும் அணியினரும் அரசியல் சாசனப்படி 113 பெரும்பான்மையை நிரூபித்துக் காட்டவேண்டும். ஆனால் அவர்களது சார்பாக 95 உறுப்பினர்கள் மட்டுமே இருந்தனர். 113 உறுப்பினர்கள் சேர்க்கைக்கென பல்வேறு கட்சிகளிடமும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களிடமும் கோடிக் கணக்குகளுக்குப் பேரம்பேசல்கள் நிகழ்ந்தன. கட்சித் தாவலுக்கும் பணம் வழங்கப்பட்டதும், கட்சி தாவாமல் இருப்பதற்கும் பணம் வழங்கப்பட்டதும் பெரும் ஜனநாயகக் கேவலமாகும்.

கட்சி தாவல்களுக்கு அவகாசம் எடுத்துக்கொள்ளும் நோக்கில் அதிபர் மைத்ரி தனக்கிருக்கும் அதிகாரங்களைக் கொண்டு நவம்பர் 16 (வெள்ளி) வரைக்கும் பாராளுமன்றத்தை ஒத்திவைத்தார். எனினும் பாராளுமன்றில் பெரும்பான்மையைப் பெற்றிருந்த ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும் அதன் ஆதரவு அணிகளும் போர்க்கொடி உயர்த்தின. சபாநாயகருக்கு அரசியல் சாசனத்தில் வழங்கப்பட்டுள்ள அதிகாரங்களின் பிரகாரம் நவம்பர் 5ம் திகதிக்கென முதலிலும் பின்னர்
..
7ம் திகதியும் பாராளுமன்றம் கூட்டப்படும் என அறிவிப்பு வெளியானது. அதிபர் மைத்ரியின் அறிவிப்புக்கள், மஹிந்த அணியின் வன்முறைத்தனமான அரசியல் காடைத்தனங்கள் என பல களேபரங்களுக்கு மத்தியில் இந்நாட்களில் பாராளுமன்றம் கூட்டப்படவில்லை. மஹிந்த சார்பானோர் பலரும் பெரும்பான்மை இன்றிய நிலையிலேயே தொடர்ந்தும் அமைச்சர்களாக நியமிக்கப்பட்டு வருகின்றனர்.

இதற்கிடையில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி கொழும்பு, கொள்ளுப்பிட்டியில் மாபெரும் மக்கள் திரளை ஒன்றுகூட்டி அதிபர் மைத்ரிபாலவினதும் சட்டவிரோத அரசினதும் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக வலிமையான செய்தியொன்றைக் கொடுத்தது. அதேநேரம் இடதுசாரி சக்தியான ஜேவிபியும் (மக்கள் விடுதலை முன்னணி) கொழும்பு, நுகேகொடயில் மாபெரும் மக்கள் திரளை ஒன்றுகூட்டினர். இவ்விரு பெரும் அணிதிரள்வுகளிலும் இக்கட்சிகளின் ஆதரவாளர்களும் ஜனநாயகம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமென்ற நோக்கில் இன்னும் ஆயிரக்கணக்கானோரும் பங்கேற்றனர்.

5ம் திகதி மஹிந்த தரப்பும் தம் பங்கிற்கு பாராளுமன்றக் கட்டிடம் அருகில் பத்தரமுல்லயில் நாடு முழுதுமிருந்து பஸ்களில் கொண்டுவந்திறக்கியோர் மூலம் தமக்கும் சக்தியிருக்கிறது எனக் காட்ட விரும்பியது. ஆனால் பாராளுமன்றத்தில் தம் பெரும்பான்மையைக் காட்டும் சக்தி அவர்களுக்கிருக்கவில்லை.

நிலை இழுபறியாக நகர்ந்துகொண்டிருக்க, மஹிந்த அணியினருக்குப் பாராளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க முடியாமல் போய்விடும் என்பது தீர்மானமாகத் தெரிந்ததும் மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்ட மஹிந்தவை பிரதமராக்கிய அதிபர் மைத்ரி அதிரடியாக பாராளுமன்றத்தைக் கலைப்பதென அறிவித்தார். அரசியல் சாசனத்துக்கு முரணாக பிரதமர் நியமிக்கப்பட்டு, பின்பு மேலுமொரு அரசியல் சாசன மீறலாக பாராளுமன்றமும் கலைக்கப்பட்டது. சட்டவிரோத பிரதமர் நியமனம், பாராளுமன்ற ஒத்திவைப்பு, பாராளுமன்றக் கலைப்பு என மூன்றாவது வாரமாகவும் இலங்கை அரசியலில் அதிபர், தனக்கிருக்கும் நிறைவேற்றதிகாரம் மூலம் சகுனியாட்டம் புரிந்தார்.

கேள்வியின்றி, பாராளுமன்றத்தில் மிகக் குறைந்தளவு ஆதரவு உறுப்பினர்களையே வைத்திருக்கும் அதிபர் மைத்ரிபால சிறிசேன இந்தளவு அசுரத்தனமாக செயற்பட்டு ஜனநாயக சேதம் விளைவதற்கு முக்கிய காரணம் பெருமளவு அதிகாரங்கள் குவிக்கப்பட்டு இலங்கையில் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறைமை என்பதை நேர்மையான அரசியல் நிபுணர்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர். இத்தனைக்கும் மஹிந்த காலத்தில் எல்லையற்றிருந்த ஜனாதிபதியின் அதிகாரங்கள் 19வது திருத்த. சட்டத்தின் மூலம் குறைக்கப்பட்ட பின்பே இத்தனையும் நிகழ்ந்தது. 1977ம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் பெருவெற்றிபெற்ற பின் அன்றைய ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் பிரதமர் ஜே.ஆர். ஜயவர்தன புதிதாக ‘நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறை’யைக் கொண்டு வந்தபோது அன்றைய இடதுசாரித் தலைவர்களில் ஒருவரான கலாநிதி என்.எம். பெரேரா “இந்த முறைமையில் எவராவது ஒரு பைத்தியக்காரர் ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்றால் என்ன நடக்கும்!” எனக் கேட்டது 40 வருடங்களின் பின் இன்று இணையவெளியில் வைரலாகியிருக்கிறது.

> பாராளுமன்றம் கூடியது:

பாராளுமன்றம் சட்டவிரோதமாகக் கலைக்கப்பட்ட அன்றைய இரவு அதிபர் மைத்ரிபால நாட்டு மக்களுக்கு உரையாற்றும் போது தான் இவ்வாறான ஒரு முடிவுக்கு வராவிட்டால் நாட்டில் இரத்த ஆறு ஓடியிருக்கும் எனத் தெரிவித்திருந்தார். அதோடு நாட்டின் உயர்ந்த உன்னத சபையான பாராளுமன்றத்தின் உறுப்பினர்கள் பணூத்திற்கு விலைபோவதைத் தடுப்பதற்காகவே பாராளுமன்றத்தைக் கலைத்ததாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். வன்முறைக்கும் உறுப்பினர்களை விலைபேசுவதிலும் முற்றாகக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டிருந்தது மஹிந்த அணியினரே எனும் நிலையில் நாட்டு அதிபரின் இவ்வுரை முழுதிலும் தனது சுயத்தின் மீதே ஐயப்பாடுகளை ஏற்படுத்திவிட்டிருந்தார்.

மக்களால் ஜனநாயகபூர்வமாகத் தேர்வுசெய்யப்பட்ட பாராளுமன்றை, குறைந்தது நான்கரை வருடங்கள் முடிவடையாத நிலையில் அரசியல் சாசனத்துக்கு முரணாக நாட்டின் அதிபர் கலைத்தமைக்கு எதிராக, எதிர்க்கட்சிகள், ஜனநாயக ஆர்வலர்கள் எனப் பல தரப்பினரும் உச்ச நீதிமன்றில் 14 வழக்குகளைத் வழக்குத் தாக்கவ் செய்திருந்தனர்.

தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுக்கள் நவம்பர் 13 (திங்கள்) இல் விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது. உச்ச நீதிமன்றத்தில் தொடுக்கப்பட்ட வழக்கின் தீர்ப்பை எதிர்பார்த்து உலக ஊடகவியலாளர்கள் நீதிமன்ற வளாகத்தில் கூடியிருந்தனர். தாக்கல் செய்யப்பட்ட 14 வழக்குகளதும் விசாரணையை இரு தினங்களாக செவியேற்ற மூவர்கொண்ட நீதிபதிகள் குழுவினர் பாராளுமன்றத்தைக் கலைக்கும் விதமாக அதிபர் வெளியிட்ட வர்த்தமானி இடைக்காலத் தடைக்குள்ளாகும் என அறிவித்தனர். எனினும் இதுபற்றிய இறுதித் தீர்ந்ப்பு டிசம்பர் 7இல்தான் வழங்கப்படும்.

14ம் திகதி செவ்வாயன்று இத்தீர்ப்பு வந்ததும் பாராளுமன்றம் அடுத்தநாள் (15) காலை கூடியது. பாராளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மையற்ற பிரதமர் மஹிந்தவுக்கு எதிரான நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணை 122 வாக்குகளால் வெற்றிபெற்றது. இலங்கை அரசியலில் தீராத வீரனாகக் கொண்டாடப்பட்ட மஹிந்த அன்றைய தினம் பாராளுமன்றிலிருந்து பின்கதவால் ஒளிந்தோடியது அவமானத்தின் உச்சகட்டமாகும்.

15ம் திகதி பாராளுமன்றம் கூடி, மஹிந்தவுக்கு பெரும்பான்மை இல்லை என்பது ஜனநாயகபூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டது. பதவி நீக்கப்பட்ட ரணில் விக்ரமசிங்கவிற்கும் இதனைத்தான் செய்துகாட்டவேண்டியிருந்தது. எனினும் அதிபர் மைத்ரிபால சிரிசேன இந்த நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்தைத் தான் ஏற்கப் போவதில்லை எனவும், இத்தீர்மானம் பாராளுமன்ற ஒழுங்குகளுக்குட்பட்டு செய்யப்பட்டதல்ல என அறிவித்தார்.

பின்னர் மீண்டும் 16ம் திகதி பாராளுமன்றம் கூடி மீண்டும் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. முன்னைய நாளைவிடவும் அமளிதுமளியாகிய குறித்த பாராளுமன்ற அமர்வுகளில் உலகமே கேலியுடன் நோக்குமளவு தேசத்தின் உயர்சபையில் மஹிந்த அணியினர் மிளகாய்ப்பொடி மூலம் ஐக்கிய தேசிய கட்சி (UNP), மக்கள் விடுதலை முன்னணி (JVP) உறுப்பினர்களைத் தாக்கினர். கிறிஸ்தவ விவகார அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டவர் பைபிளை எறிந்து தாக்க, வாயைத் திறந்தால் தேசப்பற்று கொப்பளிக்கும் மஹிந்தவின் தீவிர விசிறி விமல் வீரவன்ச அரசியல் சாசனப் புத்ககத்தாலே எறிந்து தாக்குதல் நடத்தி விநோதம் காட்டினர். தமது கட்சிப் பெயரில் இடதுசாரி நாமங்களை சூட்டியுள்ள தினேஷ் குணவர்தன மஹிந்தவுக்குக் கொடியசைக்கிறார். இன்னொரு இடதுசாரி வாசுதேவ நாணயக்கார பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பணத்துக்கு விலைபேசப்பட்டது நியாயம காண்கிறார்.

எனினும் இத்தீர்மானமும் உரிய முறையில் நிறைவேற்றப்படவில்லை எனவும், தான் அதனை ஏற்கப் போவதில்லை எனவும் அதிபர் மைத்ரி அறிவித்தார். எனவே அடுத்த திங்களன்று (19) பாராளுமன்றம் ஏழு நிமிடங்களே கூட்டப்பட்ட போது பெரும்பான்மைத் தரப்பினர் இம்முறை அமைச்சுக்களுக்கு நிதி ஒதுக்குவதைத் தடுக்கும் தீர்மானத்தை நிறைவுக்குக் கொண்டுவந்து மீண்டும் மஹிந்த அணியினர் பெரும்பான்மை பெறவில்லை என்பதை நிரூபித்தனர்.

> இனி என்ன நடக்கப் போகிறது?

பாராளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மை ஒருதரப்பிடமும், நிறைவேற்றதிகாரமுடைய அதிபர் வேறொரு தரப்பினரை ஆதரித்துக்கொண்டும் அரசியல் நகர்வுகள் இழுபறியாகச் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. டொலரின் பெறுமதி 180.00 ரூபாவைத் தாண்டிச் சென்றுவிட்டது; அது விரைவில் 200.00 ஐத் தொட்டுவிடும். சுற்றுலாப் பயணிகளது வருகை பன்மடங்குகளால் குறைவடைந்து ஏறக்குறைய அத்துறையே படுத்துவிட்டது.

அதிபர் மைத்ரியின் நகர்வுகள் புதிராகவும் சிறுபிள்ளைத்தனமாகவும் வர்ணிக்கப்படுகின்றன. ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் ஆதரவை விட்டும் நழுவி இலங்கை சுதந்திரக் கட்சியின் மஹிந்த அணியின் ஆதரவை நாடிய மைத்ரி, தனது அரசியல் எதிர்காலத்திற்குப் பாதுகாப்பான எதிர்காலமொன்றை நாடினார் என்பதே சரியான பார்வையாக இருக்க முடியும். ஏனெனில் படிப்படியாக மக்கள் செல்வாக்கில் சரிந்துவந்த ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அடுத்த பொதுத் தேர்தலில் தோல்வியுறுவது நிச்சயமாகத் தெரிந்திருந்தது. அதேவேளை மஹிந்த அணியும் அவரது ஆதரவுடன் இலங்கைப் பொது மக்கள் கட்சி (SLPP) யும் எதிர்வரும் பொதுத்தேர்தலில் வெற்றிபெறும் என்ற சமிக்ஞை கடந்த பெப்ருவரி 10 அன்று உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் கிடைத்திருந்தது. பழிவாங்கும் குணமுடைய ராஜபக்ஷவினரின் மீள் ஆதிக்கம் அதிபர் மைத்ரியை ஒக்டோபர் 26 இலிருந்து துவங்கிய அரசியல் குளறுபடிகளுக்குள் தள்ளிவிட்டிருக்கிறது. ஆனால் ஒரு விடயம் உண்மையானது. அதிகாரத்தை நோக்காகக் கொண்டு மிகப் பகிரங்கமாக மஹிந்த செய்த முகஞ்சுளிக்கும் காரியங்கள் மக்கள் செல்வாக்கில் அவருக்குப் பெருஞ்சரிவை ஏற்படுத்திவிட்டிருக்கின்றது. அதிபர் மைத்ரி குட்டையை நன்ன்கு குழப்பிவிட்டிருக்கிறார்.

மறுபக்கமாக ஐக்கிய தேசியக் கட்சி உட்கட்சி ஜனநாயகமின்றி ரணில் விக்ரமசிங்கவின் பிடியில் மந்தமாக நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. முன்னாள் அதிபர் ஆர்.பிரேமதாசவின் மகன் சஜித் பிரேமதாச கட்சியின் தலைமையை நோக்கி மெதுமெதுவாகக் காய்களை நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிறார். குளுகுளு அறைக்குள்ளிருந்து முடிவுகளை எடுத்து வெளியிடும் ஜனரஞ்சகமற்ற ரணில் விக்ரமசிங்கவை விட சஜித் மக்களுக்கு நெருக்கமானவராகக் கருதப்படுகிறார். முன்னாள் அதிபர் ஜே.ஆர். ஜயவர்தனவின் குடும்ப உறுப்பினரான ரணில் விக்ரமசிங்க கட்சியையும் குடும்பச் சொத்தாக அடுத்த தலைமுறையின் நவீன் திசாநாயக்கவுக்கு நகர்த்தப் பார்க்கிறார். அரசியல் சதுரங்கத்தில் மக்கள் நலனை விடுத்து மற்றெல்லாவற்றுக்காகவும் காய்கள் நகர்த்தப்படுகின்றன.

இந்நிலையில் மூன்றாவது சக்தியொன்றுக்கான அவசியம் தேசியளவில் உணரப்படுகிறது. புனருதய-மறுமலர்ச்சி இயக்கம் பிரபல இடதுசாரிப் பத்திரிக்கையாளர் விக்டர் அய்வன் தலைமையில் ஒரு புறம் பயணிக்கிறது. முன்னைய அதிபர் மஹிந்தவை வீழ்த்த வேண்டுமெனத் தீரமாக செயற்பட்ட சோபித தேரர் உருவாக்கிய சமூக நீதிக்கான மக்கள் இயக்கம் அவரது மறைவின் பின் பேராசிரியர் சரத் விஜயசூரிய தலைமையில் செயற்பட்டு மக்கள் மத்தியில் விழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்கிறது. இவர்களோடு நம்பிக்கைதரும் சில இடதுசாரிகளும் சிறுபான்மை செயற்பாட்டாளர்களும் களத்திலே மூன்றாம் அணியொன்று குறித்த பிரக்ஞையோடு செய்ற்படுகின்றனர். இளைய தலைமுறையினரது பங்கேற்புப் போதவில்லை என்பதே இந்த செயற்பாட்டாளர்கள் பிரதான குறையாகச் சொல்கின்றனர்.

மீளவும் நவம்பர் 29 அன்று பாராளுமன்றம் கூடும். இன்னும் தாம் பெரும்பான்மையை நிரூபிப்போம் என மஹிந்த அணியினர் சொல்கின்றனர். டிசம்பர் 7இல் மைத்ரியின் பாராளுமன்றக் கலைப்பு பற்றிய இறுதித் தீர்ப்பு வருகின்றது. அரசியல் களம் இன்னும் சூடுபிடிக்கிறது.

நன்றி: புதியவிடியல்

Advertisements

இலங்கை – ஜனநாயகத்தின் மதிப்பு என்ன?

கடந்த சில வாரங்களாக இலங்கையில் நிகழ்ந்து வரும் அரசியல் குழப்பங்கள் இராணுவ சதி இல்லாமலே ஜனநாயகத்தை நிலைகுலையச் செய்ய முடியும் என்பதை எடுத்துக் காட்டுகிறது. கட்டுரை எழுதப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் இத்தறுவாயில் இலங்கைப் பாராளுமன்றம் ஜனாதிபதியால் கலைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பாராளுமன்றம் ஜனாதிபதியால் கலைக்கப்பட்டிருப்பதும் அரசியல் யாப்புக்கு தெளிவாக முரணானென சட்ட நிபுணர்கள் கருத்துத் தெரிவிக்கின்றனர்.

2,500 வருடங்களுக்கு அதிகமான பதிவு செய்யப்பட்ட இலங்கை வரலாற்றில் அரசியல், அதிகாரம், நிர்வாக நெறிமுறைகள் உள்ளடங்கிய பாரம்பரியமொன்று இருந்துவருகின்றது. ஆங்கில காலனித்துவத்துக்குப் பிந்திய இலங்கை, ஆசியாவின் மிக நீண்ட ஜனநாயகங்களுள் ஒன்றாகவும் கருதப்படுகின்றது.

சிங்கப்பூர், 1960இல் மலேசியா ஒன்றிய அரசை விட்டும் திடீரென நீக்கப்பட்டு தனிமைப்படுத்தப்பட்டது. அப்போது அன்றைய சிங்கப்பூர் அதிபர் லீ குவான் யூ “நான் சிங்கப்பூரை இலங்கை போன்று மாற்றிக் காட்டுவேன்” என்ற சொன்ன வாசகம் இன்றளவும் இலங்கையர்களால் பழம்பெருமையோடு நினைவுபடுத்தப்படுகின்றது. அந்தளவுக்கு உயர்ந்த உட்கட்டுமான (Infrastructure) வசதிகளோடும் அதிகபட்ச ஜனநாயகபூர்வமான அரசியல் யாப்பும் கொண்ட தேசமாக இலங்கை சுதந்திரமடையும் போது காணப்பட்டது.

காலச்சுழற்சியில் தொடர்ச்சியான தோல்வியடைந்த தலைவர்களின் தவறிய வழிகாட்டலில் ஒரு தேசத்தின் உயர் பெறுமானமிக்க அரசியல் யாப்பும் மீறப்பட்டு அரசியல் இன்று நெருக்கடிக்குள் சிக்கித்தவிக்கிறது.

பல இனங்கள் கொண்ட இலங்கையை ஒருமைப்பாட்டுடன் நிர்வகிப்பதில் கண்ட தோல்வியின் விளைவாக இச்சிறிய தேசத்துக்கு 30 வருடங்கள் நீடித்த யுத்தம் வந்தது. இன நல்லிணக்கம், அபிவிருத்தி, உட்கட்டுமான வசதிகள் அனைத்தும் இந்த யுத்தத்தில் சிதைவடைந்துபோனது.

மூன்று தசாப்தங்கள் நீடித்த யுத்தத்தில் எந்த ஜனாதிபதிக்கும் கிடைக்காத ஒரு வாய்ப்பு 2009 இல் ஜனாதிபதியாக இருந்த முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்குக் கிடைத்தது. எல்.டி.டி.ஈ. இயக்கத்தின் ஆயுதப் போராட்டத்தை இராணுவ ரீதியில் மஹிந்த ராஜபக்ஷ காலத்தில் வெற்றிகொள்ளப்பட்டது. தேசத்தின் மீட்பராக சிங்களக் கிராமங்களின் மூலைமுடுக்கெங்கும் மஹிந்த ராஜபக்ஷ கொண்டாடப்படுகிறார்.

என்றாலும் இரத்தம் தோய்ந்த வன்முறைப் போராட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்ததன் மூலம் நல்லிணக்கமும் அமைதியும் நிரம்பிய சுபீட்சமான தேசமொன்றைக் கட்டியெழுப்புவதற்குக் கிடைத்த அற்புதமான வரலாற்று வாய்ப்பை அவர் தவறவிட்டார். யுத்த காலத்திலேயே அதிகரித்துவிட்டிருந்த ராஜபக்ஷ குடும்பத்தின் இரும்புப் பிடி ஆட்சி, யுத்தம் நிறைவுக்கு வந்ததும் மேலும் அதிகரித்தது. ஏறத்தாழ எதிர்க்கட்சிகள் அனைத்துமே பல துண்டுகளாகத் துவம்சம் செய்யப்பட்டு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கட்சிகளைவிட்டும் பிரித்தெடுக்கப்பட்டு ராஜபக்ஷ குடும்பத்தின் அரசியல் இலாபங்களுக்கான பாராளுமன்ற அங்கீகாரத்துக்குக் கையுயர்த்தும் பொம்மைகளாக மாற்றப்பட்டனர்.

இந்தியாவை விடவும் பரப்பளவில் 60 மடங்கினை விடவும் குறைந்த இலங்கையை 100 க்கு மேற்பட்ட அமைச்சர்கள் மூலம் மஹிந்த ராஜபக்ஷ நிர்வகித்து வந்தார். அனைத்து அமைச்சர்களுக்கும் அபரிமித சுகபோகங்கள் வழங்கப்பட்டிருந்த போதிலும் அதிகாரங்கள் அனைத்தும் ராஜபக்ஷக்களிடமே குவிந்திருந்தன. பெரும்பாலான இலாகாக்கள் ராஜபக்ஷவினரது குடும்ப உறுப்பினர்களது காலடியில் குவித்துவைக்கப்பட்டது. காலத்துக்குக் காலம் பாராளுமன்றத்தின் மூலம் சட்டங்களைக் கொண்டுவந்து ராஜபக்ஷகளின் அதிகாரத்தை எல்லைகளற்றதாக்கினர். இதன் உச்சகட்டமாக அரசியல் யாப்பில் கொண்டுவரப்பட்ட 18வது திருத்தத்தின் மூலம் இருமுறை தான் ஒருவர் ஜனாதிபதியாகலாம் என்பதை, எத்தனைமுறை வேண்டுமானாலும் ஜனாதிபதியாகலாம் என மாற்றியமைத்து தானும் தனது வாரிசுகளுமே காலாகாலத்துக்கும் ஆட்சிசெய்வோர் என மாற்றியமைத்தார். போதாக்குறைக்கு சீனாவின் ஆதிக்கம் தேசத்தின் மூலை முடுக்கெங்கிலும் பரவிவிட்டிருந்தது. மஹிந்தவின் பிள்ளைகள் மூவரினதும் அட்டகாசம் வேறு.

யுத்த காலத்திலும்தான் யுத்தத்துக்குப் பிந்திய காலத்திலும்தான் ராஜபக்ஷ யுகத்தில் கருத்துச் சுதந்திரம் எள்ளளவுக்கும் இருக்கவில்லை. ஊடக சுதந்திரம் முற்றாக முடக்கப்பட்டிருந்தது. ஊடகவியலாளர்கள் பலர் கொலை செய்யப்பட்டனர். ராஜபக்ஷக்களுக்கு எதிரான எவரும் மோப்பம் பிடிக்கப்பட்டு வெள்ளை வேன்களில் கடத்தப்படுவர். எவரும் எங்கு கொண்டுசெல்லப்படுகின்றனர் என்ற குறைந்தபட்சத் தகவல்களும் கிடைக்காது. கடத்தப்பட்ட பலரது உடல்களும் கிடைக்காது. ராஜபக்ஷக்களது ஆட்சியதிகாரம் 2015 ஜனவரி 8 உடன் நிறைவுக்கு வந்ததன் பின்பு மஹிந்தவின் இளைய சகோதரர் கோட்டாபேயின் வீட்டில் ஆட்கொல்லி சுறாக்கள் வளர்க்கப்பட்டு வந்த தகவல் வெளியானது.

மஹிந்த ராஜபக்ஷ, யுத்தம் முடிவுக்கு வந்த குறுகிய காலத்திலேயே குறிப்பாக முஸ்லிம் சிறுபான்மையினரின் அதிகம் விரும்பத்தகாத ஒருவராக மாறினார். மட்டுமன்றி இலங்கையின் படித்த புத்திஜீவி வர்க்கத்தினர் மஹிந்தவுக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டிலேயே இருந்தனர். தொடர்ந்தேர்ச்சியாக முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் நிகழ்ந்து வந்தன. பள்ளிவாசல்களும் தர்காக்களும் வியாபாரஸ்தலங்களும் தாக்கப்பட்டன; தீக்கிரையாக்கப்பட்டன. இவற்றுக்கு நிறுவன வடிவம் கொடுக்கும் வகையில் பொது பல சேனா, ராவண பலய உள்ளிட்ட பத்துக்கும் மேற்பட்ட இனவாத அமைப்புக்கள் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக இயங்கின. இந்த அமைப்புக்களது பரமபிதாவாக கோட்டாபே ராஜபக்ஷ காணப்பட்டார்.

இவை உச்சம்தொட்டது 2014 ஜூனில் இடம்பெற்ற அளுத்கம-தர்கா நகர் முஸ்லிம்கள் மீதான கொலைவெறி வன்முறைத் தாக்குதல்களின் போதாகும். விலைவாசிகள் உயர்வு, ராஜபக்ஷக்களின் எல்லைமீறிய சர்வாதிகாரப் போக்கு, சிறுபான்மையினர் மீதான எல்லையற்ற வன்முறைகள், அபரிமிதமான சீனமயம் அனைத்தும் எதிரணிகளை ஒன்றிணைந்து ஜனாதிபதித் தேர்தலை எதிர்கொள்ளச் செய்தது. இது 2015 ஜனவரி 8 தேர்தலின் போதாகும். என்றாலும் மஹிந்தவை எதிர்த்து நின்று களம்காணப்போவது யார் என்ற கேள்விக்கு விடை இருக்கவில்லை.

ஏற்கனவே யுத்தவெற்றியை மூலதனமாக்கி, 2010 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மஹிந்தவை எதிர்க்க யாருமே இல்லாமல் யுத்தத்தை வெற்றிகொண்ட முன்னாள் இராணுவத் தளபதி சரத் பொன்சேகாவை எதிரணிகளது பொது வேட்பாளராக்கி நிறுத்திய போதும் மஹிந்தவின் வெற்றியை சிறிதளவேனும் அசைக்க முடியவில்லை. பின்னாட்களில் தனது தளபதி பொன்சேகாவை சிறையிட்டு ராஜபக்ஷவினர் செய்த அத்துமீறல்கள் தனிக்கதை.

இந்நிலையில்தான் 2015 ஜனாதிபதித் தேர்தல்களுக்காக பிரதான எதிர்க்கட்சியாக இருந்த ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் (United National Party – UNP) ரணில் விக்ரமசிங்க, கரு ஜயசூரிய உள்ளிட்ட பல மூத்த தலைவர்கள் இருந்தும் மஹிந்தவுக்கு சவாலான போட்டியாளராக நிறுத்துவதற்கு எவரும் இருக்கவில்லை. இதில் ரணில் விக்ரமசிங்க இன்றளவும் மேற்குலகின், குறிப்பாக அமெரிக்காவின் முகவராக இலங்கையின் பாமர மக்களாலும் நோக்கப்படுபவர். எனினும் சிறந்த பௌத்தராக மதிக்கப்படும் கரு ஜயசூரியவுக்கும் மஹிந்தவுக்கான போட்டியாளராக மாறிவிட முடியவில்லை.

இச்சந்தர்ப்பமே தற்போதைய ஜனாதிபதி மைத்ரிபால சிறிசேனவுக்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது. இத்தேர்வு மஹிந்த அணியினருக்கு பேரதிர்ச்சியாக அமைந்தது. மைத்ரிபால சிறிசேன, மஹிந்த ராஜபக்ஷ போலவே இலங்கை சுதந்திரக் கட்சியில் (Sri Lanka Freedom Party – SLFP) மூத்த அங்கத்தவர். அக்கட்சியின் செயலாளராகவும் அப்போது காணப்பட்டார். மேலும் சிரேஷ்ட அமைச்சராகக் காணப்பட்டதுடன் யுத்தம் முடிவுக்கு வரும் போது நாட்டை விட்டும் வெளியிலிருந்த மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் பொறுப்புக்களை ஏற்று பதில் பாதுகாப்பு அமைச்சராக யுத்தத்தை உத்தியோகபூர்வமாக முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தவராவார். ராஜபக்ஷக்களுக்குப் புறம்பாக அரசில் செல்வாக்குச் செலுத்தக் கூடியவராகவும் சிங்களக் கிராமப்புறங்கள் வரைக்கும் செல்லக் கூடிய சிங்கள பௌத்தராகவும் கருதப்பட்ட மைத்ரிபால சிறிசேனவை எதிரணிகளது பொது வேட்பாளராக்கும் திட்டத்துக்கு உடன்பட்டு 2015 ஜனவரி 8 இல் மஹிந்தவை வீழ்த்தி ராஜபக்ஷ யுகத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தார். இரண்டு முறைகளுக்கு மேல் ஒருவர் ஜனாதிபதியாக முடியாது என யாப்புச் சீர்திருத்தம் மீண்டும் கொண்டுவரப்பட்டது.

மஹிந்தவும் ராஜபக்ஷ குடும்பமும் ஆட்சிக் கட்டிலை விட்டு அகற்றப்பட்டது போலவே இலங்கை சுதந்திரக் கட்சிக்குள்ளும் மைத்ரிபால சிறிசேனவால் பதவிகளிலிருந்தும் மஹிந்த அகற்றப்பட்டார். மைத்ரிபால சுதந்திரக் கட்சியின் தலைமைத்துவத்தைக் கைப்பற்றினார். எனினும் மஹிந்தவினது செல்வாக்குத் தான் இன்றளவும் சுதந்திரக் கட்சி உறுப்பினர்களது மத்தியில் காணப்படுகிறது.

மஹிந்தவின் வீழ்ச்சியின் பின்னர் மைத்ரிபாலவுக்கு ஆதரவான சுதந்திரக் கட்சி அங்கத்தினர்களும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும் ஏனைய சில சிறு கட்சிகளும் இணைந்து கடந்த மாதம் 26ம் திகதி மஹிந்த பிரதமராக நியமிக்கப்பட்டு அரசியல் குழப்பநிலைகள் ஏற்படும் வரைக்கும் ‘நல்லாட்சி அரசாங்கம்’ என்ற பெயரோடு ஆட்சியை முன்னெடுத்து வந்தனர். ஒப்பீட்டு ரீதியில் வளமான கருத்துச் சுதந்திரம், ஊடக சுதந்திரம் காணப்பட்டது. விலைவாசி ஏற்றம் பெரியளவு கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்றாலும் ஓரளவு மேம்படுத்தப்பட்ட வாழ்வை மக்கள் அனுபவித்தனர். இக்காலப்பகுதியில் 2015 ஓகஸ்டு மாதம் இடம்பெற்ற பாராளுமன்றத் தேர்தலில் சுதந்திரக் கட்சியூடாகப் போட்டியிட்ட மஹிந்த தொடர்ந்து சுதந்திரக் கட்சியின் அதிகமான உறுப்பினர்களது ஆதரவோடும் ஏனைய சில சிங்கள கடும்போக்கு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களோடும் ஒன்றிணைந்த எதிர்க்கட்சியாக இயங்கினார்.

இலங்கையின் முன்னைய அரசியல் வரலாற்றில் புதிய கட்சிகள் துவங்கிய மூத்த அரசியல்வாதிகள்கூட தேர்தல்களில் தோல்வியுற்று காலப்போக்கில் அரசியலை விட்டும் காணாமல் போன அனுபவங்கள் மஹிந்தவை சுதந்திரக் கட்சியை விட்டும் பிரிந்து போவதற்குத் தயங்கச்செய்தன. எனினும் கடந்த (2018-02-10) பெப்ருவரியில் இடம்பெற்ற உள்ளாட்சித் தேர்தல்களில் மஹிந்த தனது பரிசோதனையை நிகழ்த்திப் பார்த்து வெற்றியும் பெற்றார். மஹிந்தவின் ஆதரவாளரான முன்னாள் வெளிவிவகார அமைச்சர் ஜீ.எல்.பீரிஸ் தலைமையில் பதிவுசெய்யப்பட்ட இலங்கை பொதுமக்கள் முன்னணி (ஸ்ரீலங்கா பொதுஜன பெரமுன – SLPP, மேலும் கடந்த மார்ச் மாதம் கண்டி, திகன பகுதியில் முஸ்லிம்களுக்கெதிரான வன்முறையில் ஈடுபட்டுக் கைதானோரில் இக்கட்சியின் உள்ளாட்சி உறுப்பினர்கள் அதிகம் இருந்தனர்.) மூலமாக தாமரைச் சின்னத்தில் தனது ஆதரவாளர்களை வெற்றிபெறச் செய்தார்.

இத்தேர்தலில் மஹிந்தவின் புதிய கட்சி ஒட்டுமொத்தமாக முழு நாட்டிலும் 40% வாக்குகளைப் பெற்று முதலிடத்துக்கு வந்தது. ஐக்கிய தேசியக் கட்சி 29% வாக்குகளைப் பெற்று இரண்டாம் இடத்துக்கு வந்தது. ஜனாதிபதி மைத்ரிபால சிறிசேனவின் இலங்கை சுதந்திரக் கட்சியால் 12% வாக்குகளை மட்டுமே பெற முடிந்தது. இத்தேர்தல் முடிவுகள் மஹிந்தவுக்கு பெரும் உற்சாகத்தைக் கொடுத்தது. ஏற்கனவே மீளவும் அதிகாரக் கதிரை நோக்கிக் கண் வைத்துச் செயற்பட்ட மஹிந்த தனது நகர்வுகளை வேகமாக்கினார்.

மைத்ரிபால சிறிசேனவின் நிலை திரிசங்கு நிலையானது. கடந்த முறை ஜனாதிபதியாகத் தேர்வு செய்யப்பட்ட போது மைத்ரிபால சிறிசேன தான் ஒரு தவணைக்கு மேல் ஜனாதிபதியாகப் போவதில்லை என பகிரங்கமாக தொலைக்காட்சிகளில் தெரிவித்திருந்தார். என்றாலும் இலங்கை சுதந்திரக் கட்சியும் தானும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதோடு உள்ளாட்சித் தேர்தலில் மூன்றாமிடத்துக்குத் தள்ளப்பட்டதை வைத்துத் தனது அரசியல் எதிர்காலம் பற்றிய கேள்விகளுக்கான விடையையும் மைத்ரிபால தேட ஆரம்பித்தார். இரண்டாவது தவணையிலும் ஜனாதிபதியாவதற்கான ஆசை மைத்ரிபால சிறிசேனவுக்குத் துளிர்விட்டது. அச்சந்தர்ப்பத்தில் 2019 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி தனித்துப் போட்டியிடும் என்ற அறிவிப்பு மைத்ரிபால சிறிசேனவுக்குப் பெரும் ஏமாற்றமாகப் போனது.

இச்சமயம் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்க மற்றும் சுதந்திரக் கட்சியின் ஜனாதிபதி மைத்ரிபால சிறிசேனவுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகள் துவங்கியிருந்தன. இந்நிலையில் ஜனாதிபதியைக் கொலை செய்ய பிரதமர் திட்டமிட்டுள்ளதாக ஜனாதிபதி பாதுகாப்புப் பிரிவில் கடமையயாற்றிய ஒருவர் மூலம் பரபரப்புத் தகவல் வெளியிடப்பபட்டது. போலியான குற்றாச்சாட்டுக்கள் என நிரூபிக்கப்பட்ட இது தொடர்பான ஆவணங்கள் எதுவும் அவ்வாறான கொலையொன்று குறித்த எந்த ஆதாரத்தையும் கொண்டிருக்கவில்லை. இது மஹிந்த தரப்பினரின் அதிகாரப் போட்டியில் மற்றொரு நாடகமாகும்.

ஏற்கனவே நல்லாட்சி அரசில் இடம்பெற்ற மத்திய வங்கி ஊழல், ரணிலின் வெளிநாடுகளுடனான தொடர்பு போன்ற விவகாரங்களை வைத்து ஜனாதிபதி-பிரதமர் முரண்பாடுகள் வெளிப்பட்டாலும், மைத்ரிபால சிறிசேன தனது எதிர்கால அரசியல் நலவுகளை நோக்காகக் கொண்டு வேறொருவரைப் பிரதமராக்க முயன்றார். இதற்கான குற்றச்சாட்டுக்களில் ஊழல், நாட்டை வெளிச்சக்திகளுக்குத் தாரைவார்த்தல் என்பதோடு கொலை முயற்சியும் புதிதாக இணைக்கப்பட்டது. முதலில் கரு ஜயசூரியவையும் பின்பு ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் அடுத்த கட்டத் தலைமையை நோக்கி நகரும் சஜித் பிரேமதாசவையும் அணுகியதாக ஜனாதிபதியே கடந்த 5ம் திகதி மஹிந்த அணியின் பொதுக் கூட்டத்தில் தெரிவித்திருந்தார். இவ்வாறு அவர்களில் ஒருவர் பிரதமர் பதவிக்கு ஒத்துக் கொண்டிருந்தாலும் மைத்ரிபாலவின் சுதந்திரக் கட்சியும் மஹிந்தவின் ஒன்றிணைந்த எதிர்க்கட்சியும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் ரணில் அதிருப்தியாளர்களும் இணைந்து ஆதரவு தருவர் என்ற வாக்குறுதி வழங்கப்பட்டது. என்றாலும் உறுதியற்ற அரசியல் தற்கொலையொன்றுக்கு அவர்கள் தயாராகவில்லை; அதற்கு மறுப்புத் தெரிவித்திருந்தனர்.

இறுதியாக கடந்த ஒக்டோபர் 26 அன்று மாலை மஹிந்த திடுதிப்பென்று பிரதமராகப் பதவியேற்கும் நிகழ்வு இடம்பெற்றது. இந்நிகழ்வுக்கு முன்னராக மஹிந்தவின் நெருங்கிய நண்பரான சுப்பிரமணியன் சுவாமியூடாக இந்தியப் பிரதமர் மோடியை மஹிந்தவும் அவரது மகன் நாமலும் சந்தித்திருந்தனர். இவ்வாறு நகர்வுகளை மேற்கொண்டிருந்த மஹிந்த பிரதமராகப் பதவியேற்றதும் நேரடியாக சீனத் தூதுவர் புதிய பிரதமரை சந்தித்து வாழ்த்துத் தெரிவித்தார். இது இந்தியாவுக்குப் பெரும் தர்மசங்கடத்தைத் தோற்றுவித்திருந்தது.

சீனா-இந்தியா-அமெரிக்காவின் பிராந்திய நலன்களுக்கிடையில் தீர்மானிக்கப்படும் இலங்கை அரசியலில் ரணில் அமெரிக்காவுக்கு நெருக்கமாக இருந்து செயற்படுவதனால் மஹிந்தவுக்கு இந்தியா பச்சைக்கொடி காட்டியது. ஆனால் இன்று மஹிந்த தனது பழைய தோஸ்த்து சீனாவை அணுகியுள்ளமை இந்தியாவுக்குப் பெரும் ஏமாற்றமாக அமைந்துள்ளது. மஹிந்தவின் அதிகார ஆசைக்குத் தீனியாகவும் சீனாவின் பிராந்திய மேலாதிக்கத்தை வலுப்படுத்தவும் சீனாவின் பின்புலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அரசியல் சதியாகவே இந்த பிரதமர் நியமனம் நோக்கப்படுகிறது.

எவ்வாறிருப்பினும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் 225 இல் பெரும்பான்மை உறுப்பினர்களை ஆதரவாகப் பெற்று பிரதமராகப் பதவியிலிருந்த ரணில் விக்ரமசிங்கவைப் பதவி நீக்கம் செய்தது இலங்கை அரசியல் யாப்புக்கு முற்றிலும் முரணானதாகும். இதனையடுத்து பாராளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியம் புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட பிரதமருக்கு எழுந்தது. இதற்காக கால அவகாசம் எடுத்துக்கொள்ளும் நோக்கில் ஜனாதிபதி, பாராளுமன்றத்தை நவம்பர் 16 வரைக்கும் ஒத்திவைத்தார்.

இந்நிலையில் சபாநாயகர் தனக்கிருக்கும் அதிகாரங்கள் மூலம் 5 மற்றும் 7ம் திகதிகளில் பாராளுமன்றத்தைக் கூட்டுவதற்கு முயற்சிகளை மேற்கொண்ட போதிலும் அரசியல் குளறுபடிகளுக்குள்ளால் அது சாத்தியமாகவில்லை. ஏற்கனவே பல அரச இலாகாக்களின் தொழிற்சங்கங்கள் மஹிந்த அணியினரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்துவந்தன. நல்லாட்சிக் காலத்திலும் அரச அலுவலகங்களுக்குப் போவோர் சகஜமாக ராஜபக்ஷ குடும்பத்தின் புகைப்படங்கள் உள்ளே காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருப்பதைக் காண்பர். இந்த தொழிற்சங்க உறுப்பினர்கள் மூலம் அரச ஊடகங்கள் மற்றும் பல இலாகாக்கள் மிரட்டல் மூலம் இரவோடிரவாக மஹிந்த அணியினர் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டிருந்தன. 28ம் திகதி நல்லாட்சி அரசில் பெற்றோலிய அமைச்சராக இருந்த அர்ஜுன ரணதுங்க அமைச்சுக் கட்டிடத்தில் தனது வீட்டுச் சாவியைப் பெறுவதற்காகக் காத்திருந்த போது மஹிந்த ஆதரவாளர்கள் பெரும் கும்பலாக வந்து தாக்குதலுக்கு முயன்றனர். என்ற போதும் விஷேட இராணுவ அணி மூலம் அவர் பாதுகாப்போடு வெளியேற்றப்பட்டார். இதன் போது பொலிஸாரின் துப்பாக்கிப் பிரயோகத்தில் மஹிந்த ஆதரவாளர் ஒருவர் கொல்லப்பட்டும் மற்றொருவர் காயமடைந்துமிருந்தனர். இதனால் தலைநகரம் கொழும்பு அன்றைய தினம் பதற்றத்தால் நிரம்பியிருந்தது. இந்நிலையில் மஹிந்தவின் மகன் நாமல் ஊழல் தடுப்புப் பிரிவு விசாரணைப் பிரிவு அலுவலகத்துக்கு செல்லும் புகைப்படங்கள் சில சமூக ஊடகங்களில் வெளியாகியிருந்தன. அரைக்காற்சட்டையும் டீசேர்ட்டும் அணிந்திருந்த நாமல் ராஜபக்ஷ தமது மீள்வருகையை கேவலமான முறையில் அடையாளப்படுத்தியிருந்தார்.

ஒருங்கிணைந்த எதிர்க்கட்சியிலிருந்த 95 உறுப்பினர்களோடு மைத்ரிபால அணியின் உறுப்பினர்களது ஆதரவும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் ரணில் அதிருப்திக் குழுவின் ஆதரவும் கிடைக்குமெனக் கணக்கிட்ட மைத்ரி-மஹிந்தவுக்கு அப்படியொரு ஆதரவு கிடைக்கவில்லை. மைத்ரி அணியிலிருந்த முக்கிய அமைச்சர்கள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பெரும்பாலும் ஏலவே மஹிந்த அதிருப்தியில் இருந்தனர். பின்பு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களைத் தனித்தனியே பேரம்பேசி விலைக்கு வாங்கும் முயற்சியில் இறங்கினர். பின்னர் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியிலிருந்து சில உறுப்பினர்கள், சுதந்திரக்கட்சியில் நல்லாட்சி அரசில் அங்கம் வகித்த சில உறுப்பினர்களும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிலிருந்து ஓர் உறுப்பினரின் ஆதரவையும் மஹிந்த தரப்பு திரட்டிக் கொண்டது. எனினும் ஆதரவு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் 105 ஐத் தாண்டவில்லை.

பெரும்பான்மையை நிரூபிக்கத் தேவையான உறுப்பினர்களது தொகை 113 ஆகும். இதன் பின்பும் மஹிந்த அணியினர், இலகுவில் கட்சி மாறக் கூடும் எனக் கருதிய பாராளுமன்ற அங்கத்தினர்களது பட்டியலை வைத்துக் கொண்டு வலை வீசிக்கொண்டிருந்தனர். மில்லியன் கணக்கில் ரூபாய்களுக்கான பேரம்பேசல்கள் நிகழ்ந்தன. இவற்றோடு தொடர்புடைய சில ஒலிப்பதிவுகளும் வெளியாகியிருந்தன. இறுதி வரைக்கும் மஹிந்த அணி, முஸ்லிம் கட்சிகளின் ஆதரவு (இரு கட்சிகளில் 13 உறுப்பினர்கள்) தமக்குக் கிடைக்குமென நம்பிக் கொண்டிருந்தனர். ஒரு கட்டத்தில் மஹிந்த அணியின் முக்கியஸ்தரான எஸ்.பி. திஸாநாயக்க முஸ்லிம் கட்சிகள் தமக்கு ஆதரவு தரவில்லையெனின் தாம் அவற்றில் கை வைப்போம் என பகிரங்கமாக அச்சுறுத்தும் தொனியில் பேசியிருந்தார். என்றாலும் முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் விலை பேசப்பட்ட தகவல்கள் வெளிவந்த போதிலும் மஹிந்த பக்கம் செல்லாதது சமூகத்தின் பிரதிநிதித்துவத்தின் நோக்கத்தை அச்சந்தர்ப்பத்தில் பூர்த்தி செய்திருந்தது. மஹிந்தவுக்கு ஆதரவை வழங்குவதை விட்டும் முஸ்லிம் கட்சிகளைத் தவிர்க்கச் செய்ததில் சமூக அழுத்தம் முக்கிய பங்குவகித்தது. முக்கியமாக இதன் மூலம் நாட்டின் ஜனநாயகத்துக்கு முஸ்லிம் சமூகத்தின் பிரதிநிதித்துவம் மூலம் ஓர் உத்தரவாதம் வழங்கப்பட்டது. கட்டுரை எழுதப்படும் இத்தறுவாயில் முஸ்லிம் உறுப்பினர்கள் உம்ரா கடமைக்கென மக்கா சென்றிருக்கின்றனர்.

மஹிந்தவின் இறுதி நம்பிக்கையாக இருந்த முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் கையை விரித்ததும் மைத்ரி-மஹிந்த அணி முற்றாகக் குழம்பிப் போயுள்ளது. மைத்ரி முன்னர் இருந்த சொச்ச அளவிலான ஆதரவையும் இழந்திருக்கிறார். இச்சந்தர்ப்பத்தில் தான் தமது பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க வழியற்ற ஜனாதிபதி மைத்ரிபால சிறிசேன நவம்பர் 9ம் தேதியுடன் பாராளுமன்றத்தைக் கலைக்கும் தீர்மானத்தை வெளியிட்டார். எனினும் இலங்கை அரசியல் யாப்பின்படி நான்கரை வருடங்கள் பாராளுமன்ற ஆயுட்காலம் முடியும் வரைக்கும் நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதியால் பாராளுமன்றத்தைக் கலைக்க முடியாது. அவ்வாறு கலைப்பதற்கு பாராளுமன்றத்தில் 2/3 அங்கீகாரம் பெற வேண்டும். எனவே இங்கு தொடர்ந்து நாட்டின் உயர்ந்த சாசனமான அரசியல் யாப்பு மீறப்பட்டு வந்திருக்கின்றது.

இனவாதத்தை விட்டும் நாட்டைக் காப்பதற்கும் குடும்ப ஆட்சி, அதிகார துஷ்பிரயோகங்களை விட்டும் நாட்டைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்கும் 2015ல் வழங்கப்பட்ட மக்கள் ஆணை அவமதிக்கப்பட்டு இன்று ஒரு சில தனி மனிதர்களது அரசியல் எதிர்கால நோக்கங்கள் முற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது. இதேவேளை நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் பிரதான கட்சியான ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும் இடதுசாரிக் கட்சியான மக்கள் விடுதலை முன்னணி (ஜனதா விமுக்தி பெரமுன – JVP) இந்த அரசியல் அநீதிகளுக்கு எதிராக நீதிமன்றத்தை நாடப் போவதாகவும் அதன் மூலம் மீண்டும் பாராளுமன்றத்தைக் கூட்டப் போவதாகவும் அறிவித்திருக்கின்றன. கடந்த வாரங்களில் ஐக்கிய தேசிய கட்சி மற்றும் மக்கள் விடுதலை முன்னணியால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட மக்கள் பேரணிகளில் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் சுயமாகப் பங்கேற்று ஜனநாயகத்தைக் காக்கும் தமது ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தனர். மேலும் வெகுஜன மக்கள் அமைப்புக்களும் சகல இன மக்கள் மத்தியிலும் இயங்குவது நம்பிக்கை தருவதாக இருக்கின்றது. நீதி எந்த விதத்தில் நிலைநாட்டப்படப் போகிறதெனப் பார்ப்போம்!

– மகாஸிதுஷ் ஷரீஆ மற்றும் இறை நியதிகளது ஒழுங்கின் வழி – பலஸ்தீனர்களின் மாபெரும் மீளத்திரும்பும் நடைப்பயணம்

images (7)

 

அரபு மூலம்: உஸ்தாத் வஸ்பி ஆஷூர் அபூ ஸைத்

-பேராசிரியர், மகாஸிதுஷ் ஷரீஆ இஸ்லாமிய்யா-

தமிழில்: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப் (நளீமி)

 

 

பலஸ்தீனத்தின் உள்ளேயிருக்கும் மக்கள் வெளியே இருக்கும் தமது பலஸ்தீன மற்றும் பலஸ்தீனரல்லாத முஸ்லிம் சகோதரர்களின் உறுதியான ஆதரவுடன் பலஸ்தீன ஆதரவுச் செயற்பாடுகளை மேற்கொள்வதற்கு திடசங்கற்பம் எடுத்திருக்கின்றனர்.

 

பலஸ்தீனர்கள் தாயக தினம் (யவ்முல் அர்ழ்) என்று நினைவுகூரும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் மார்ச் 30 (2018) இல் ஆரம்பித்துள்ளன. இந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் நக்பா நினைவு நாளான மே மாதம் 15ம் திகதியன்று முடிவுக்கு வரும். பெரும் மக்கள் திரளில் அது பற்றி அறிவிக்கப்பட்டுத் துவங்கியது. அதற்கு அவர்கள் “மாபெரும் மீளத்திரும்புதல்” எனப் பெயரிட்டார்கள். அது பலஸ்தீனத்துக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் இருக்கும் அகதிகளுக்கு தமது சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்புவதற்கான உரிமையைக் குறிக்கின்றது. இதுவொரு விஷேடமான செயற்பாடாகும்.

 

இது குறித்த செயலுக்கான பதிலாக இல்லாத போதும், அது பலஸ்தீனர்களுக்காக மாற்றுத் தேசமொன்றை உருவாக்கும் துரோகத் திட்டத்தோடு தொடர்பானது. மட்டுமல்லாது அவ்வாறு மீளத் திரும்புவதுதான் களத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கும் சுக்கான் ஆகும். அதுவே சமகால நிகழ்வுகளில் தாக்கம் நிகழ்த்தி இலக்கை சாத்தியமாக்கிவிடக் கூடிய பக்கத்திற்கு அவர்களை மாற்றிவிடும்.

 

 

இந்த மாபெரும் மீளத்திரும்பும் நடைப்பயணத்தின் இலக்குகள்:

 

உலக ஒழுங்கு மற்றும் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் சியோனிஸத்தின் தலைநகராக குத்ஸ் புனித நகரைப் பிரகடனம் செய்யும் தீர்மானம் என்பவற்றுக்கு எதிரான பலஸ்தீன வெகுமக்களின் எதிர்ப்பாக இந்த நடைப்பயணம் உருவெடுத்தது. பலஸ்தீனர்கள் விவரிப்பவாறு சர்வதேச சதியினடியாக விரைந்து பலஸ்தீன விவகாரத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்வதற்கான தொடந்தேர்ச்சியான நடவடிக்கைகளை எதிர்கொள்ளும் நடைமுறை ரீதியான முதலாவது எட்டாக இந்த மீளத்திரும்பும் நடைப்பயணம் உள்ளது.

 

காஸாவின் பல்வேறு பிராந்தியங்களிலும் இருந்து எல்லைப் பகுதிகளை நோக்கி மேற்கொள்ளப்படும் நடைப்பயணம் தாயக தினம் (யவ்முல் அர்ழ்) அன்று துவங்கும் என உடன்பாடு காணப்பட்டிருக்கின்றது. அப்பயணம் எல்லைகளை ஊடுருவிச் செல்ல முயற்சிக்கும். இந்த வெகுமக்கள் செயற்பாடு எவ்வாறு எந்த இயல்போடு அமைந்து காணப்படும் என்ற கட்டமைப்புக்கள் முழுமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.

 

அங்கே எல்லை நெடுகிலும் அகதிகளுக்கான கூடாரங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. சியோனிஸப் படைகளுடனான முறுகல்கள் சமாதானபூர்வமான வழிமுறைகள் மூலமாகத் தீர்க்கப்படும். எல்லையைத் தாண்டிச் செல்லுதல் என்பதே ஆர்ப்பாட்டம் செய்வோரின் முதலாவது இலக்காகும். மற்றது சர்வதேச சட்டத் தீர்மானங்களை நடைமுறைப்படுத்தக் கோருவதாகும். அதில் தலையாயது ஐ.நா. வின் பொதுச் சபை வெளியிட்ட 194 ம் இலக்கத் தீர்மானமாகும்.

 

அந்தத் தீர்மானத்தின் 11வது பந்தி பின்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றது. “இந்தப் பொதுச் சபை, தமது சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்பிவிடும் விருப்பமுள்ள அகதிகள் கூடியளவு சீக்கிரமான காலகதியில் மீளத்திரும்புவது அத்தியாவசியமானது என தீர்மானம் செய்கின்றது. அவர்கள் தமது அண்டை அயலாருடன் சமாதானப் பூர்வமாக வாழலாம். தமது சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்பத் தடையான இழந்து போயிருக்கும் சொத்துக்களுக்கான நஷ்டஈடுகள் அளிக்கப்பட வேண்டும். அவ்வாறே சொத்துக்களுக்குத் தீங்கு ஏற்படுத்தியிருக்கும் அனைத்து இழப்புக்கள், நஷ்டங்கள் அனைத்தும் சர்வதேச சட்டங்கள், நீதியின் அடிப்படையில் இழப்பதற்கு முன்பு இருந்தவாறே வழங்கப்பட வேண்டும். அவ்வகையில் அனைத்து இழப்புக்கள், நஷ்டங்கள், தீங்குகளும் ஆட்சியாளர்கள் அல்லது அதிகாரத்திலுள்ளவர்கள் புறமிருந்து ஈடுசெய்யப்பட வேண்டும்.

 

 

ஷரீஆவின் உயர் பொது இலக்குகளுடன் (மகாஸிதுல் ஆம்மா லிஷ்ஷரீஆ) இம்மாபெரும் மீளத்திரும்பல் நெருங்கிய தொடர்புடையது:

 

நீதியை நிலைநாட்டுதல், உரியவர்களுக்கு உரிமையைப் பெற்றுக்கொடுத்தல், நிலத்தையும் பூமியையும் பாதுகாத்தல், செல்வத்தையும் சொத்துக்களையும் பாதுகாத்தல் என்ற வகைகளில் இஸ்லாமிய ஷரீஆவின் பொது உயர் இலக்குகளுடன் இவ்விடயம் நெருக்கமான தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது. உரிமைகளைப் பெற்றுக் கொள்வதிலும், அதனை உரியவர்களுக்கு அளிப்பதிலும் உறுதியோடு செயலாற்றுவது நீதியை நிலைநாட்டி பாதுகாப்பை உத்தரவாதப்படுத்துவதில் வந்துள்ள இஸ்லாமிய ஷரீஆ மற்றும் அதன் உயர் இலக்குகளில் உள்ள மகத்துவம் மிக்க விடயங்களாகும். ஒத்துழைப்பு, சகோதரத்துவத்தின் கட்டாயக் கடமையை மேன்மைப்படுத்துவது, நீதியை நிலைநாட்டுவது என்பன அனைத்து இறைத் தூதுகளினதும் இலக்காக இருந்துள்ளது.

“நிச்சயமாக நம் தூதர்களைத் தெளிவான அத்தாட்சிகளுடன் அனுப்பினோம்; அன்றியும், மனிதர்கள் நீதியை நிலைநாட்டுவதற்காக, அவர்களுடன் வேதத்தையும் (நீதத்தின்) தராசையும் இறக்கினோம்” (அல்ஹதீத்:25)

 

இந்த நடவடிக்கை ஒட்டுமொத்த செல்வம் மற்றும் சொத்துக்களைப் பாதுகாத்தல் என்ற கண்ணியம்மிகு ஷரீஆ பாதுகாக்க ஏவியவற்றோடு உடன்படுகிறது. மட்டுமன்றி அதற்கென மரணிப்பதையும் ஆகுமாக்கியுள்ளது. அவ்வாறு மரணிப்பதை இறைபாதையில் வீரமரணத்தைத் தழுவுவதாகக் கருதுகிறது. “எவர் தனது செல்வத்தைப் பாதுகாக்கப் போராடி மரணிக்கிறாரோ அவர் ஷஹீதாவார்; எவர் தனது மார்க்கத்தைப் பாதுகாக்கப் போராடி மரணிக்கிறாரோ அவர் ஷஹீதாவார்; எவர் தனது உயிரைப் பாதுகாக்கப் போராடி மரணிக்கிறாரோ அவர் ஷஹீதாவார்; எவர் தனது குடும்பத்தைப் பாதுகாக்கப் போராடி மரணிக்கிறாரோ அவர் ஷஹீதாவார்” (திர்மிதி, அபூதாவூத்)

 

முஸ்லிம்கள் இந்நடவடிக்கைக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்குவார்களாக இருந்தால் அது சகோதரத்துவத்தின் உயிரோட்டத்தைப் பேணியதில், முஸ்லிம்கள் மத்தியில் ஒற்றுமை உணர்வுகளை மகத்துவப்படுத்தியதில் உட்படும். இவையெல்லாமே இஸ்லாத்தின் பெரும் உயர் இலக்குகளாகும். “நிச்சயமாக விசுவாசிகள் அனைவரும் சகோதரர்களே!” (அல்ஹுஜுராத் :10)

 

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாவது: ஒரு முஸ்லிம் இன்னொரு முஸ்லிமுக்கு சகோதரனாவான். அவன் மற்றவனுக்கு அநியாயம் இழைக்கவும் மாட்டான். அநியாயம் இழைப்பவனுக்கு உதவவும் மாட்டான்.” (புகாரி, முஸ்லிம்)

 

ஒரு முஸ்லிம் மீது தனக்கு உள்ளவாறே தனது சகோதர முஸ்லிமுக்கு உள்ள உரிமைகளைப் பேசுகிறது. இமாம் இப்னு ஹஸ்ம் கூறுகிறார். “ஒரு முஸ்லிமை எவர் உணவளிக்கவும் ஆடையணிவிக்கவும் சக்தியிருந்தும் பசியோடும் நிர்வாணத்தோடும் விட்டுவிடுகிறவர் அவருக்கு அநியாயம் இழைத்துவிட்டார்.”

 

பட்டினிக்கும் உடுத்த ஆடையின்மைக்கும் இவ்வாறு எனின், தாய்மண்ணை சீர்குலைத்திருக்கும், பயிர்களையும் அடுத்த தலைமுறையையும் அழித்துப் போட்டிருக்கும், பூமியையும் மானத்தையும் சிதைத்துவிட்டிருக்கும் கொடிய எதிரியை எப்படி விட்டுவைத்திருப்பது?

 

எனவே இந்தச் செயற்பாடு மனித இயல்புடன், அறிவுடன், தர்க்க நியாயத்துடன் நெருங்கிவருகிறது. மானிட உணர்வுக்குக் கீழ்ப்படிபவற்றுடன் இசைந்து செல்கிறது. காலத்தின் எல்லாப் புறத்திலும் மானுடம் அதற்கு ஒத்துச்செல்கிறது. உரிமையுடையவர்கள் அதற்கு மிகவும் முன்னுரிமைப்படுத்தப்பட வேண்டியவர்கள். கோரிக்கைகள் இருக்கையில் உரிமை ஒரு போதும் மரணித்துப் போய்விடாது.

 

 

மகாஸிதுல் ஜிஹாதை (ஜிஹாதின் உயர் இலக்குகளை) மேன்மைப்படுத்தும் செயல்:

 

அல்லாஹுத் தஆலா அவனது பாதையில் போராடுவதை விதியாக்கியுள்ளான். இஸ்லாத்தின் ஆரம்பம் தொட்டு மறுமை வரைக்கும் அதனைத் தெளிவான கடமையாக ஆக்கி வைத்துள்ளான். அதன் மூலம் முஸ்லிம்களது மேன்மை, கண்ணியத்தை அவன் உத்தரவாதம் செய்கிறான். “நீங்கள் மறைமுகமாக வட்டியை ஆகுமாக்கிக் கொண்டு வேளாண்மைக் கால்நடைகளைப் பற்றிக்கொண்டு பயிர்ச்செய்கைகளில் மூழ்கிக் கொண்டும் இருந்து ஜிஹாதையும் விட்டுவிட்டால் அல்லாஹ் உங்கள் மீது இழிவைச் சாட்டிவிடுவான். நீங்கள் உங்களது மார்க்கத்தின் பக்கம் மீளும் வரைக்கும் உங்களை விட்டும் அதனை அகலச் செய்யமாட்டான்” என நபியவர்கள் நவின்றுள்ளார்கள். (அபூதாவூத்)

 

ஜிஹாதுடைய மகாஸிதுகளில் எதிரிகளைத் தடுத்து நிறுத்தல், நிலத்தை விடுவித்தல், மானத்தைப் பாதுகாத்தல், குழப்பத்தையும் சீர்குலைவையும் தடுத்தல் எல்லாம் உள்ளடங்கும்.

“ஃபித்னா(குழப்பமும், கலகமும்) நீங்கி அல்லாஹ்வுக்கே மார்க்கம் என்பது உறுதியாகும் வரை, நீங்கள் அவர்களுடன் போரிடுங்கள்; ஆனால் அவர்கள் ஒதுங்கி விடுவார்களானால் – அக்கிரமக்காரர்கள் தவிர(வேறு எவருடனும்) பகை (கொண்டு போர் செய்தல்) கூடாது.” (அல்பகறா: 193)

 

இங்கு இமாம் இப்னு தைமியா அவர்களது நிலைப்பாடு எதிரி மார்க்கத்தையும் உலகையும் சீர்குலைக்கிறான் என்பதற்காக அவனை எதிர்க்க வேண்டுமென்பது ஈமானுக்குப் பின்பு அத்தியாவசியக் கடமையாகும். “தற்பாதுகாத்துக் கொள்ளப் போராடுவது என்பது புனிதமானவை, மார்க்கம் ஆகியவற்றைத் தாக்கியழிக்கும் எதிரியைத் தடுப்பது என்பது கடினம் மிகுந்த வழிமுறையொன்றாகும். அது வாஜிப் என்பது இஜ்மாவான கருத்தாகும். மார்க்கத்தையும் உலகையும் சீர்குலைத்துத் தாக்கியழிக்கும் எதிரியை எதிர்ப்பது, ஈமானுக்குப் பின்பு அத்தியாவசியக் கடமை இதுவன்றி வேறு இல்லை. அதற்கு வேறு எந்த நிபந்தனையொன்றும் இருக்கத் தேவையில்லை. மாறாக எந்தளவுக்கு முடியுமோ அந்தளவு எதிர்த்து நிற்க வேண்டும். (அல்ஃபதாவா அல்குப்ரா: 5/538)

 

 

எதிரியை எதிர்த்து நிற்காமல் ஜிஹாதின் மகாஸித் நிலைநிறுத்தப்பட மாட்டாது. எனவேதான் ஷரீஆ சட்டம் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு எதிர்த்து நிற்பதைக் கடமையாக்கியிருக்கின்றது. ஒரு சாராருக்குப் போதியளவுக்கு நிலைநிறுத்தப்பட்டு விட்டால், அவர்கள் தமது அண்டை அயலைச் சார்ந்தவர்களைப் பாதுகாப்பது கடமையாகும். “எதிரிகள் இஸ்லாமிய நாட்க்குள் புகுந்துவிட்டால் அயலில் இருப்போர் அவர்களைப் பாதுகாப்பது கடமை என்பதில் சந்தேகமில்லை.  இஸ்லாமிய நாடுகள் எல்லாம் ஒரே நிலையில் இருந்தால் தந்தையுடைய, கடன் கொடுத்தவருடைய அனுமதியின்றியே விரைந்து சென்று இணைவது கடமையாகும்.” என இமாம் இப்னு தைமியா அவர்கள் கூறுகிறார்.  (அல்ஃபதாவா அல்குப்ரா: 5/539)

 

இந்த உம்மத்தினர் அனைவருமே இம்மாபெரும் மீளத் திரும்பும் நடைப்பயண நிகழ்வில் கரிசனை காட்டவேண்டும். பதாகைகளை உயர்த்தி நிற்கவேண்டும். ஏனெனில் சியோனிஸ்டுகள் தான் இந்த உம்மத்தினருக்கு மிக அபாயகரமானவர்கள். இந்த ஆக்கிரமிப்புப் புற்றுநோய் அகற்றப்பட்டுவிட்டால் இந்த உம்மத்தினரைப் பீடித்திருக்கும் பலப்பல நோய்கள் குணப்படுத்தப்பட்டுவிடும். அதிகமான கோளாறுகளை விட்டும் தூய்மை பெற்றுக்கொள்ளும். அதன் மூலம் நாம் நமது உதிரங்களையும் புனிதங்களையும் எண்ணற்ற உயிர்களையும் காத்துக்கொள்ளலாம்.

 

இதனால் தான் இமாம் இப்னு குதாமா அவர்கள் “ஒவ்வொரு சமூகமும் தமக்கு அயலிலிருக்கும் எதிரியுடன் போர்புரிவர். இதன் அடிப்படை ஒரு குர்ஆன் வசனமாகும்.

“நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! உங்களை அடுத்திரு(ந்து தொல்லை விளைவி)க்கும் காஃபிர்களுடன் போர் புரியுங்கள்” (அத்தவ்பா: 123) ஏனெனில் அருகிலிருப்போர் தான் அதிகம் தீங்கு விளைவிக்கக் கூடியோர். போரில் பின்னர் எதிர்கொள்ள வேண்டியோருக்கு முன்பே அவர்களை எதிர்கொள்ளும் தீங்கைத் தடுத்துக் கொள்ளல் வேண்டும். ஏனெனில் அவர்கள் முஸ்லிம்கள் விடயத்தில் சந்தர்ப்பங்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளக் கூடும். ஆரம்பத்தில் அவர்களுக்குக் கிடைக்காது போயிருந்த வாய்ப்புக்கள் பின்பு அவர்களுக்குக் கிடைக்க முடியும்” என்கிறார். (அல்முஃங்னி: 9/202)

 

இந்த சியோனிஸப் புற்றுநோய் இஸ்லாமிய உம்மத்தைப் பீடித்திருப்பது மிகப் பெரும் தீங்கு என்பது உறுதியான விடயமாகும்.

 

 

தெய்வீக நியதிகளோடு ஒத்துச் செல்லும் செயல்:

 

இச்செயற்பாடு தெய்வீக நியதிகளோடு ஒத்துச் செல்கிறது. அல்லாஹ் இப்பிரபஞ்சத்தையும் அதில் வாழ்தலையும் சில நியதிகள், உறுதியான தொடர்ந்தேர்ச்சியான விதிகள் மூலமும் ஆக்கிவைத்திருக்கிறான். அது மாறாது; மாற்றப்படாது; மாறிவிடவும் மாட்டாது.

“அப்படியாயின் அல்லாஹ்வின் நியதியில் (அதாவது, பாவம் செய்தோர் தண்டனை பெறுதலில்) யாதொரு மாற்றத்தையும் நீர் காணமாட்டீர்; அல்லாஹ்வின் (அவ்)வழியில் திருப்புதலையும் நீர் காணமாட்டீர்.” (ஃபாத்திர்: 43)

 

சத்தியத்துக்கும் அசத்தியத்துக்கும் இடையேயான போராட்டமும் இந்த நியதிகளுக்குள் அடங்குவதுதான். அவ்வாறு இல்லாதுவிட்டால் தான் பூமியில் குழப்பம் மலிந்து வாழ்க்கை தேங்கிவிடும்.

“(இவ்விதமாக)அல்லாஹ் மக்களில் (நன்மை செய்யும்) ஒரு கூட்டத்தினரைக் கொண்டு, (தீமை செய்யும்) மற்றொரு கூட்டத்தினரைத் தடுக்காவிட்டால், (உலகம் சீர்கெட்டிருக்கும்.) ஆயினும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அகிலத்தார் மீது பெருங்கருணையுடையோனாக இருக்கிறான்.” (அல்பகறா: 251)

 

 

 

இவ்வகை நியதி இல்லாது விட்டால் வேறு விதமான அனர்த்தங்களும் நேர்ந்திருக்கும்.

“மனிதர்களில் சிலரை சிலரைக் கொண்டு அல்லாஹ் தடுக்காதிருப்பின் ஆசிரமங்களும் கிறிஸ்தவக் கோயில்களும், யூதர்களின் ஆலயங்களும், அல்லாஹ்வின் திரு நாமம் தியானிக்கப்படும் மஸ்ஜிதுகளும் அழிக்கப்பட்டு போயிருக்கும்; அல்லாஹ்வுக்கு எவன் உதவி செய்கிறானோ, அவனுக்கு திடனாக அல்லாஹ்வும் உதவி செய்வான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் வலிமை மிக்கோனும், (யாவரையும்) மிகைத்தோனுமாக இருக்கின்றான்.” (அல்ஹஜ்: 40)

 

இந்த வசனத்தை விளக்கும் ஷெய்க் ஸஃதி அவர்கள் கூறுகிறார். “மனிதர்களில் சிலரைச் சிலரைக் கொண்டு அல்லாஹ் தடுக்காதிருப்பின், நிராகரிப்போர் முஸ்லிம்களை ஆக்கிரமித்துவிட்டிருப்பர். அவர்களது வணக்கத்தலங்களை பாழ்படுத்தியிருப்பர். அவர்களது மார்க்கத்தை விட்டும் புரளச்செய்திருப்பர். இது, தன்னைத் தவிர மற்றவர் தாக்கப்பட்டு, வேதனைப்படுவதை விட்டும் பாதுகாக்கப்படுவதற்கான ஜிஹாத் ஷரீஅத் ரீதியானது என்பதைக் காட்டுகின்றது. (தப்ஸீருஸ் ஸஅதி: 539)

 

இது இன்னொரு இறை நியதியின் பாற்பட்ட நியதியொன்றாகும். அது தான் மாறி மாறி நிகழும் சுழற்சி நியதி. அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

“இத்தகைய (சோதனைக்) காலங்களை மனிதர்களிடையே நாமே மாறி மாறி வரச் செய்கின்றோம்; இதற்குக் காரணம், ஈமான் கொண்டோரை அல்லாஹ் அறிவதற்கும், உங்களில் உயிர்த் தியாகம் செய்வோரை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதற்குமே ஆகும்; இன்னும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்வோரை நேசிப்பதில்லை.

(ஆல இம்ரான்: 140)

 

தடுத்துப் போராடுவதன் மூலமன்றி மாறும் சுழற்சி விதி நிகழ மாட்டாது. அரசுகள் மாற மாட்டாது. சட்டங்கள் மாற மாட்டாது. நிலைகள் மாற மாட்டாது. தடுத்துப் போராடுவதன் மூலம்தான் எதிரி இல்லாது போவான். தீங்குகளும் சீர்கேடுகளும் குழப்பங்களும் தடுக்கப்படும்.

 

மாறி மாறிச் சுழலும் நியதியின் இன்னொரு விளைவுதான் மேற்குறித்த அல்குர்ஆனியத் திரு வசனம் சொன்னவாறு “ஈமான் கொண்டோரை அல்லாஹ் அறிவதற்கும், உங்களில் உயிர்த் தியாகம் செய்வோரை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதற்குமே ஆகும்; இன்னும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்வோரை நேசிப்பதில்லை.” என்பதாகும். இதன் மூலம் தெய்வீக நியதிகள் ஒன்றுடனொன்று பின்னிப் பிணைந்திருப்பவை என்பது விளங்குகின்றது.

 

இறுதியாக, கடந்த மார்ச் 30 வெள்ளியுடன் துவங்கிய இம்மாபெரும் மீளத்திரும்பும் நடைப்பயணம் 2018 மே மாதம் நிறைவுக்கு வர இருக்கின்றது. நிச்சயமாக அதுவொரு அருள் பொருந்திய வேலைத் திட்டம். ஷரீஅத் ரீதியான ஒரு செயற்பாடு என்பதற்கு அப்பால் அதுவொரு வாஜிப். அதற்கு ஒத்துழைப்புக் கொடுத்து அதற்கென அழைப்புக் கொடுப்பது உரிமை என்பதையும் தாண்டி ஒரு ஃபர்ழ் ஆகும். அது ஒரு தனித்துவமான செயற்பாடு. வரப் போகும் நாட்கள் பெரும் நிகழ்வுகளுக்கும் மிகப் பெரும் வெற்றிகளுக்குமான அடையாளங்கள் துலங்கும் என நான் நம்புகிறேன்.

கட்டார் ரிப்போர்ட்

saudi-qatar-confict

– குழப்பகரமிக்க காலத்தில் சத்தியவாதிகளை எவ்வாறு இனங்கண்டுகொள்வது என இமாம் ஷாபிஈ (ரஹ்) அவர்களிடத்தில் வினவப்பட்ட போது “எதிரிகளின் அம்புகளைப் பின்தொடர்ந்து செல்! அவை சத்தியவாதிகளை நோக்கிப் பாய்வதை நீ கண்டுகொள்வாய்.” எனப் பதிலளித்தார்கள். –

By: எம்.எஸ்.எம். ஸியாப்

கடந்த இரு வாரங்களாக மத்திய கிழக்கின் அரசியல் நிகழ்வுகள் மிகுந்த சூடாக பல தளங்களிலும் விவாதிக்கப்பட்டது; விவாதிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் தனது பதவியேற்பின் பின்பு முதலாவதாக மேற்கொண்டிருந்த வெளிநாட்டு விஜயம் சவூதி அரேபியாவுக்கும் இஸ்ரேலுக்குமென இருந்தது. மே மாத இறுதிப் பத்தில் நிகழ்ந்த இவ்விஜயத்தைத் தொடர்ந்து காட்சிகள் தடல்புடலாக மாற்றம் பெற்றன. சவூதியோடு யூ.ஏ.ஈ, எகிப்து, பஹ்ரைன் ஆகிய நாடுகள் ஒன்றிணைந்து தடாலடியாக கட்டாருக்கு எதிரான பொருளாதாரத் தடையை அறிவிக்கின்றன. அதனைத் தொடர்ந்து யெமன், லிபியாவின் ஹப்தர் அரசு, மாலைத் தீவுகள் போன்ற நாடுகளும் தாம் கட்டாருடனான தொடர்புகளைத் துண்டித்துக் கொள்வதாக அறிவித்திருந்தன.

அதற்குள் ஜூன் முதல் வாரத்தில் தான் எமிரேட்ஸின் அமெரிக்காவுக்கான தூதுவர் யூஸுப் உத்தைபாவுக்கும் இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புக் கொள்கை வகுப்பு அமைப்பான Foundation of Defense of Democracies (FDD) என்ற நிறுவனத்துடன் வைத்திருந்த ஈ-மெயில் தொடர்புகள் ஹேக்கர்களால் இடைமறிக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டிருந்தன. இதில் யூ.ஏ.ஈ. க்கும் எகிப்திய இராணுவ சதி, துருக்கிய இராணுவ சதியில் எமிரேட்ஸின் பங்கு, கட்டாரின் பிராந்திய செல்வாக்கை வலுவற்றதாக்குவது, முஸ்லிம் சகோதரத்துவ அமைப்பு மற்றும் பாலஸ்தீனத்தின் ஹமாஸ் அமைப்பை முடங்கச் செய்வது என்பவை முக்கியமாக அந்த ஈ-மெயில்களில் பரிமாறப்பட்டிருந்தமை கசிந்திருந்தது. குறித்த நிகழ்வுகளின் உண்மைத் தன்மை வாஷிங்டனிலுள்ள எமிரேட்ஸ் தூதரக உத்தியோகத்தர்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுமிருந்தது. மொத்தத்தில் அமெரிக்கா-இஸ்ரேலியக் கூட்டுக்கு எது தேவையோ அவையனைத்தையும் கனகச்சிதமாக நிறைவேற்றிக் கொடுப்பதில் அமெரிக்காவின் பிரதான வர்த்தகப் பங்காளியான யூஸுப் உத்தைபா முன்னின்று உழைத்திருந்தார்.

சமநேரத்தில் ஹேக் செய்யப்பட்ட அல்ஜஸீரா ஊடகத்தின் இணையத் தளங்களில் நிலையை இன்னும் சிக்கலாக்கும் வகையில் கட்டார் அமீர் தெரிவித்ததாக ஹமாஸ், ஹிஸ்புல்லாஹ் ஆதரவுச் செய்திகள் புனைந்து வெளியிடப்பட்டிருந்தன. இதன் போது எண்ணற்ற பல இணையதள மற்றும் சமூக ஊடகக் கணக்குகள் ஹேக் செய்யப்பட்டு முறுகல்கள் ஏற்படுத்துவதற்கான நிலைகள் தோற்றுவிக்கப்படுவதை phys.org, cnn, nytimes, mofa.gov.qa ஆகிய இணைய செய்திகளூடாக அறியப்பட்டது.

இங்கு உத்தைபா விவகாரத்தை பரவலாகக் கவன ஈர்ப்பு செய்யும் விதத்தில் சர்வதேச ஊடகத் தளத்தில் கட்டாரின் அல்ஜஸீரா ஊடகம் வெளியிட்டிருந்தது. இதனைத் தொடர்ந்து புகைச்சல்கள் வெளித்தெரிய ஆரம்பித்து எமிரேட்ஸின் கடும் அழுத்தத்தில் சவூதியின் லெட்டர்பேடில் மன்னர் ஸல்மானின் கையெழுத்தோடு பொருளாதாரத் தடை அறிவிப்புக்கள் ஜூன் 6 வைகறைப் பொழுதிலேயே அறிவிக்கப்பட்டன. பிராந்தியத்தின் ஸ்திரத்தன்மைக்கு கட்டார் பங்கம் விளைவிப்பதாகவும் தீவிரவாதத்துக்கு ஆதரவளிப்பதாகவும் உடனடி தன்னிலை விளக்கத்தில் சவூதி உள்ளிட்ட நான்கு நாடுகளும் தெரிவித்திருந்தன. தம் நாடுகளிலுள்ள கட்டார் இராஜதந்திரிகளை 48 மணிநேரங்களுக்குள் வெளியேறுமாறும் கட்டார் பிரஜைகள் தம் நாடுகளை விட்டும் வெளியேறுவதற்கு இரு வாரங்கள் அவகாசம் வழங்கப்படுவதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டது. அத்தோடு கட்டாருக்கான தரை மார்க்க, ஆகாய மார்க்க, கடல் மார்க்க போக்குவரத்துப் பாதைகளும் துண்டிக்கப்படுவதாக மேற்கண்ட நாடுகள் அறிவித்தன. இதனால் கட்டாரினுள் உணவுத் தட்டுப்பாடு நிகழுமோ என்ற அச்சம் ஏற்பட்டு அங்குள்ள அனைத்து அங்காடிகள், சந்தைகளிலும் உணவு, அத்தியாவசியப் பொருட்கள் உடனடியாக நுகரப்பட்டு களஞ்சியங்கள் வெறுமையாகி ஒரு வித செயற்கைப் பதற்றம் உருவாக்கப்பட்டது. எனினும் உடனடியாக துருக்கி மற்றும் ஈரானிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உணவு மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களும் கட்டாரின் சந்தைகளை நிரப்பின.

இப்போது கடல்வழி மார்க்கத்தை சீர்செய்வதற்காக கட்டாரில் அமைக்கப்பட்டுவரும் சர்வதேச தரத்திலான ஹமத் துறைமுகம் அமைக்கும் பணிகள் தீவிரமாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. சவூதி, எமிரேட்ஸ் வான் பரப்புக்களுக்கூடாகப் பறப்புக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் ஆகாய மார்க்க வழியும் சுமார் 20 நிமிட தாமதத்தை மட்டுமே ஏற்படுத்தக் கூடிய நிலைமை நிலவுகின்றது. எனவே குறித்த நான்கு நாடுகளும் எதிர்பார்த்த படியான அழுத்தங்களை கட்டார் இலகுவாகக் கடந்து சென்றது. பங்குச் சந்தை நிலவரங்களும் கூட தோஹாவில் அதிகரிப்பையும் ரியாத், துபாயின் பங்குச் சந்தைகள் வீழ்ச்சியையும் சந்தித்திருந்தன.

கட்டார் மீதான தடையைத் தொடர்ந்து வளைகுடா நெருக்கடி பற்றி எழுந்த விவாதங்களில் முக்கியமானது அரசியல், பொருளாதாரம் சார்ந்த ஆதிக்கப் போட்டியின் காரணத்தினாலா? அல்லது உண்மையிலேயே சவூதி அறிவித்தது போன்று கட்டார் தீவிரவாதத்துக்கு சார்பாகவும் ஈரானோடும் நெருக்கமானதாலா? அல்லது வஹாபிஸம், சூபிஸம், ஷீஆயிஸம் போன்ற மதவாதப் பிரிவினைப் போக்குகளைக் காரணம் காட்டி மத்திய கிழக்கின் அதிகாரப் போட்டிகள், மன்னராட்சிக் கார்ப்பரேட்டுகளின் சகதிகளை மறைக்கும் தந்திரமா? எனப் பல கேள்விகள் அரசியல் அவதானிகளிடையே எழுந்திருந்தன.

பல திசை திருப்பல்கள், காய் நகர்த்தல்களைத் தொடர்ந்து குவைத் மன்னர் ஷெய்க் ஸபாஹின் மத்தியஸ்த முயற்சிகளின் பலனாக சவூதி முன்வைத்த பத்து நிபந்தனைகளும் சவூதிக்கு எங்கு பிரச்சினை என்ற கோணத்தைத் தெளிவாக வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியது. மிகத் தெளிவாக முஸ்லிம் சகோதரத்துவ உறுப்பினர்கள், ஹமாஸ் தலைமைகளை நாட்டை விட்டும் வெளியேற்றுவது; அத்தோடு அல்ஜஸீரா ஊடகத்தைத் தமக்கான ஊதுகுழலாக மாற்றுவது இவையிரண்டுமே சவூதியின் அந்தப் பத்துக் கட்டளைகளின் சாரம். மொத்தத்தில் இஸ்லாமிய எழுச்சியை முற்றாகக் காயடித்து விடவேண்டும் என்ற சியோனிஸ-அமெரிக்க பயங்கரப் பசியினை சவூதி தனது நாவுகளால் வெளிப்படுத்தியிருந்தது. குறிப்பாக ஷெய்க் யூஸுப் அல்கர்ளாவி, ஷெய்க் அலி ஸல்லாபி போன்ற பெரும் அறிஞர்களையும் தாஈக்களையும் உள்ளடக்கிய 59 இஸ்லாமிய ஆளுமைகளையும் கட்டாரை விட்டும் வெளியேற்றக் கோரியிருப்பது மேற்குலகுக்கும் சியோனிஸத்துக்கும் அரபு ஆட்சியாளர்கள் எந்தளவு முதுகு சொறிந்து கொண்டிருக்கின்றனர் என்பதற்கான சான்று. இதையே நெட்டன்யாஹு குறித்த தினத்தில் வெளியிட்ட “கட்டார் தனிமைப்படுத்தப்படுவதன் மூலமாக வளைகுடா நாடுகளுடனான எமது ஒத்துழைப்பு இன்னும் விசாலமடையப் போகின்றது” என்ற நச்சு அம்புகள் தடவிய கருத்துக்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.

இந்த இராஜதந்திர முறுகல்களைத் தொடர்ந்து வளைகுடாவில் கட்டார் மீதான அனுதாப அலைகள் அதிகரித்திருந்த நிலையில் சமூக ஊடகங்களூடாக அரபு மக்கள் தம் எண்ணங்களைப் பதிவுசெய்யத் தலைப்பட்டனர். #StandWithQatar போன்ற ஹேஷ்டெக்குகள் வெளிப்படத் துவங்கிய பொழுதில் சவூதி, எமிரேட்ஸ் அரசுகள் சமூக ஊடகங்களில் கட்டாருக்கு அனுதாபம் தெரிவிப்போருக்கு எதிராக சிறைத் தண்டனை மற்றும் பாரிய தொகை அபராதத்தினை அறிவித்து மீண்டும் தனது கோழைத்தனத்தை நிரூபித்தது. சவூதி அரசின் கோமாளித்தனத்தின் உச்சமாக மான்செஸ்டர் யுனைட்டட் அணியின் டீ-ஷேர்ட்டுக்கள் அணியவும் அங்கு தடைவிதிக்கப்பட்டது. இதன் பின்னணி என்னவெனில் அவ்வணிக்கு அனுசரணை வழங்கும் கட்டார் ஏர்வைஸின் லோகோ அவ்வாடையில் இருப்பதே.

இவ்வாறான அறிவிப்புக்கள் மத்திய கிழக்கின் கார்ட்டூனிஸ்டுகளுக்கும் மீம்ஸ் கிரியேட்டர்களுக்கும் நிறையத் தீனியைப் போட்டிருந்தன. இதற்குத் தோதாக சவூதிய அரசின் எல்லா அசைவுகளுக்கும் அங்கிருக்கும் அரச அணுசரனை பெற்ற ஷெய்குமார்கள் பத்வாக்களையும் அள்ளிவீசிக் கொண்டிருந்தார்கள். இன்னொரு கட்டத்தில் வெளிவந்த ‘உம்ராவுக்கென வருகை தரும் கட்டார் பிரஜைகளை மக்காவுக்குள் நுழைய அனுமதிப்பதில்லை’ என்ற செய்திகளை சவூதி மறுத்திருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.

தொடர்ந்தும் சவூதி, எமிரேட்ஸ் புறமிருந்து பாதகமான சமிக்ஞைகளும் கோமாளித்தனம் மிக்க அறிவிப்புக்களும் வந்து கொண்டிருந்த நிலையில் கட்டார் இவற்றை எதிர்கொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்த அணுகுமுறைகள் வெகு ஸ்மார்ட்டான தோற்றத்தை அத்தேசத்துக்கு அளித்ததோடு சர்வதேச சமூகத்தின் மத்தியில் கட்டார் மீதான நன்மதிப்பையும் பல மடங்கு அதிகரித்திருந்தது. நிகழ்வுகள் வெகு உக்கிரம் பெற்றுக் கொண்டிருந்த சந்தர்ப்பத்தில் கட்டார் தேச மக்களுக்கும் சமூக ஊடக பாவனையாளர்களுக்கும் அந்நாடு தெளிவான வேண்டுகோளொன்றை முன்வைத்திருந்தது. ‘நிகழும் இராஜதந்திர முறுகல்களைக் காரணமாக வைத்து எவரும் குறிப்பிட்ட நாடுகளை தூற்றிப் பதிவிட வேண்டாம்’ என்பதுதான் அந்த வேண்டுகோளாகும். அத்தோடு எமிரேட்ஸின் மொத்த எரிபொருள் மற்றும் மின்சக்தித் தேவையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டதைப் பூர்த்தி செய்ய தனது நாட்டிலிருந்து செல்லும் 364 கிலோமீட்டர் நீளமான எரிபொருள் வழங்கும் குழாய்களைத் தடை செய்யவும் இல்லை. அவ்வாறு செய்திருப்பின் ஒரு நாளுக்குள் எமிரேட்ஸை ஸ்தம்பிக்க செய்து பழிக்குப் பழி அரசியலொன்றைச் செய்திருக்க முடியும்.

இதனை விடுத்து கட்டார் குறித்த நான்கு நாடுகள் மற்றும் நிகழும் இராஜதந்திர முறுகல் தொடர்பில் தனது தெளிந்த நிலைப்பாட்டைக் கூறி அனைத்து நாடுகளுடனும் பூச்சிய முரண்பாடுகளைக் கைக் கொள்வதன் பாலான தனது ஆர்வத்தையே வெளிப்படுத்தியிருந்தது.

கட்டுரை எழுதப்படும் வரைக்குமான தருணம் வரைக்கும் முறுகல் நிலையின் சூடு தணிந்திருந்தாலும் துண்டிக்கப்பட்ட இராஜதந்திர உறவுகளில் முன்னேற்றங்கள் இன்றியே இருக்கின்றது. குவைத்தின் மத்தியஸ்த முயற்சிகளோடு துருக்கி அதிபர் மேற்கொண்டு வரும் முயற்சிகளும் பிராந்திய அமைதி குறித்த நம்பிக்கைகளை விதைக்கின்றன.

சுன்னி முஸ்லிம் உலகுக்குள்ளால் யெமன் பிரச்சினையைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட ஓர் இராணுவக் கூட்டு ஒத்துழைப்பை அறுத்துவிடும் மேற்கின் முயற்சிக்கு முதல் வெற்றி கிடைத்திருக்கிறது. சவூதி அமெரிக்காவின் அடிமையாக இருந்து தொடர்ந்தும் பிழையான முடிவுகளிலேயே பயணிக்க முயற்சிக்கும் காலமெல்லாம் அபாயத்தின் எல்லை அதிகரித்துக் கொண்டே செல்லும். இந்நிலை சுன்னி முஸ்லிம் நாடுகளுக்கிடையிலான இராணுவ மோதலொன்றாக உருமாற்றப்படுமாக இருந்தால் அந்த அழிவின் தன்மை கற்பனைக்கெட்டாத விகாரமான தோற்றமொன்றைத் தருகிறது.

சவூதி தனது பிழையான நிலைப்பாடுகளை விட்டும் மீண்டு சுன்னி முஸ்லிம் நாடுகளை ஒருங்கிணைக்கும் பணியை செய்வது ஒன்றே சமகாலத்தில் இந்த உம்மத்துக்குச் செய்யும் பாரிய பங்களிப்பாக இருக்கும். அப்பணி தனது மன்னராட்சியின் நலன்களைப் பேணிக் கொள்வதற்கும் அதனைப் பேணுவதற்கான கருவியாக வஹாபிஸத்தை கேடயமாகப் பயன்படுத்தும் அயோக்கியத்தனங்களுக்கு அப்பாலானது. அப்பணி மன்னர் பைஸல் நான்கு தசாப்தங்களுக்கு முன்னர் ‘ராபித்தத்துல் ஆலமில் இஸ்லாமி’ போன்ற அமைப்புக்களூடாக முன்னெடுத்து வந்த தூர நோக்குடனான பணி. அப்பணி மன்னர் பைசலுக்குக் கொண்டு வந்தது போன்ற உயிர்த் தியாகத்தையும் உங்களிடம் கேட்கக் கூடியது. அப்பணி எமிரேட்ஸினதும் அமெரிக்காவினதும் சியோனிஸத்தினதும் நலன் பேணி உங்கள் மன்னராட்சியைப் பாதுகாப்பதற்கு அப்பால் மறுமையில் சுவனத்தில் உங்கள் இருப்புக்களைப் பாதுகாக்கக் கூடிய பணி என்பதையும் கூறிவைக்கிறோம்.

இறுதியாக இன்னுமொரு முறை கூறுகிறோம்; குழப்பகரமிக்க காலத்தில் சத்தியவாதிகளை எவ்வாறு இனங்கண்டுகொள்வது என இமாம் ஷாபிஈ (ரஹ்) அவர்களிடத்தில் வினவப்பட்ட போது “எதிரிகளின் அம்புகளைப் பின்தொடர்ந்து செல்! அவை சத்தியவாதிகளை நோக்கிப் பாய்வதை நீ கண்டுகொள்வாய்.” எனப் பதிலளித்தார்கள்.

எதிரிகளது அம்புகள் எங்கே பாய்ந்துகொண்டிருக்கின்றன?

இஸ்ரேலின் தீ அரசியலில் கருகிப்போனது எது?

2a399f5d-7bcc-4cd4-b86d-4faebc7fabaa

 

உலக அரசியலின் மையமாக மத்தியகிழக்கு எப்போதுமே எரிந்து கொண்டு வருவதை முழு உலகுமே அவதானித்து வருகின்றது. இறுதி இஸ்லாமியத் தூதை சுமந்து வந்த நபி முஹம்மத்(ஸல்) அவர்களுக்கும் அன்னவர்களைத் துயர்ந்தவர்கள் மீதும் தொடுக்கப்பட்ட போர் இன்று முழு அரபுப் பிராந்தியத்தையும் எரிக்கும் அளவுக்கு உக்கிரம் பெற்று எரிந்துகொண்டிருக்கிறது. இது இந்தியா, இலங்கை, பர்மா என ஆசியாவில் துவங்கி, ஆஸ்திரேலியா, ஆப்ரிக்கா, ஐரோப்பா, அமெரிக்கா என கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விரிவாக்கம் பெற்று வருவதை நிலைமைகளை அவதானிக்கும் எவரும் இலகுவில் காண்பர்.

 

மத்திய கிழக்கு தொடர்ந்தும் உக்கிரமாக எரிந்துகொண்டிருக்கும் பின்னணியில் இஸ்லாமிய உலகின் முதன்மையாகத் தீர்க்கப்பட வேண்டிய தலையாய பிரச்சினையாக பலஸ்தீன விவகாரமே இருந்து வருகின்றது. பலஸ்தீனப் பிரச்சினை தீர்க்கப்பட்டு முடிவு காணப்படுமாக இருந்தால் முஸ்லிம்களது பிரச்சினைகள் முழுமையாகத் தீர்க்கப்பட்டுவிடும் என அரசியல் நிபுணர்களும் சர்வதேச இஸ்லாமிய அறிஞர்களும் கூறுவர். முஸ்லிம்களின் முதலாவது கிப்லா, யாத்திரை செய்யத்தகு மூன்றாவது புனிதஸ்தலமான மஸ்ஜிதுல் அக்ஸா இன்று ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளது. அதனோடு இணைத்து பலஸ்தீன பூமியும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலமாகக் காட்சிதருகிறது இன்று. பலஸ்தீனப் பூமியை நம்மிடமிருந்து பிடுங்கி விடுவதானது நமது அகீதாவிலிருந்து ஒரு பகுதியைப் பிடுங்கிக் கொள்வதற்கு ஒப்பானது என்று நமது அறிஞர்கள் விளங்கப்படுத்துவர். இதனால்தான் பலஸ்தீனப் போராட்டம் வெறும் நிலத்துக்கான போராட்டமாக அன்றி நமது அகீதாவுக்கான போராட்டமாகவே கொள்ளப்பட்டு இஸ்லாமிய உலகின் முதன்மை விவகாரமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

 

பலஸ்தீனப் பிரச்சினையை வெறும் காணிப் பிரச்சினையாகக் கடந்துபோக விட்டுவிடாது இஸ்லாமிய உலகில் தீர்க்கப்ப்பட வேண்டிய முதன்மைப் பிரச்சினையாகக் காட்டுவதில் சர்வதேச இஸ்லாமிய இயக்கம் கூடிய சிரத்தை எடுத்தது. ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பலஸ்தீன பூமி பூரணமாக ஓர் அங்குலம் கூட விட்டுக்கொடுக்கப்படாமல் மீட்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தைத் தொடர்ந்தும் வலியுறுத்தி வருகின்றது. பலஸ்தீன பூமியை ஆக்கிரமித்து அங்கு குடியேறியிருக்கும் ஆக்கிரமிப்பு யூதர்கள் ஒவ்வொருவருமே இராணுவப் பயிற்சிபெற்றவர்களாக இருக்கும் நிலையில் அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் கொல்லப்படுவதில் அநியாயம் காண முடியாது என்ற கோணத்திலேயே பலஸ்தீனிய எதிர்ப்புப் போராட்டம் குறித்த தனது நிலைப்பாட்டில் இஸ்லாமிய இயக்கம் இருந்துவருகிறது. அவ்வகையிலேயே ஹமாஸ் உள்ளிட்ட பலஸ்தீன விடுதலைப் போராட்டக் குழுக்கள் நிகழ்த்திவந்த ‘ஷஹாதத்’ தாக்குதல்களையும் இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் சரிகாண்கின்றனர்.

 

இத்தனை அறிமுகமும் எதற்கெனில் கடந்த வாரங்களில் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பலஸ்தீன பூமியில் குறிப்பாக இஸ்ரேலிய ஹைபா நகரம் உள்ளிட்ட பல பாகங்களில் பற்றியெரிந்த இஸ்ரேல் குறித்த நமது நிலைப்பாடு எவ்வாறு அமைதல் வேண்டும் என முக்கியமாக சமூக வலைத்தளங்களில் எழுந்த வாதப் பிரதிவாதங்களினடியாக என்பதேயாகும். பலஸ்தீனை ஆக்கிரமித்துள்ள யூதர்கள் அனைவரும் நமது எதிரிகள் என்ற வகையில் அவர்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள இழப்புக்கள் நாம் மகிழ்ச்சி கொள்ளத்தக்கவையே என்ற வகையில் ஒரு சாரார் கருத்துக்களை பகிர்ந்து வந்தனர். இவர்களில் மூன்றில் ஒரு பிரிவினர் முஸ்லிம்கள் அல்லாதவர்கள் என சில கருத்துக் கணிப்புக்கள் வெளியாகியும் இருந்தன. சிலர் ஒரு படி முன் சென்று இது இஸ்ரேலுக்கு அல்லாஹ்விடமிருந்து கிடைத்த தண்டனை என்ற கருத்தையும் சொல்லியிருந்தமை அவதானிக்கக் கூடியதாக இருந்தது.

 

இஸ்லாமிய உலகின் புகழ்பூத்த அறிஞர் கலாநிதி அலி கரதாகி தனது ட்விட்டர் பதிவில் “தீ என்பது அல்லாஹ்வின் படைகளில் ஒன்று. அது அறியாத காலம் முதல் கியாம நாள் வரைக்கும் அநியாயக்கார சமூகங்களை வதம் செய்யும். -உமது இரட்சகனின் படையை அவனைத் தவிர வேறெவரும் அறிய மாட்டார்கள்-” எனத் தெரிவித்திருந்தார்.

 

அடுத்து இந்நிகழ்வுகள் மனிதாபிமானப் பார்வையுடன் நோக்க வேண்டிய நிகழ்வுகள் என்று வர்ணித்தோரும் பெருமளவு உளர். இது குறித்து இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் பலரும் மௌனம் காத்திருந்தனர். அல்லது மறைமுகமான செய்திகளையே வழங்கியிருந்தனர். மனிதனது உளவியல் தனக்கு எதிரான ஒன்றுக்கு சேதம் நிகழும் போது அதனை பொசிடிவ்வான உவகைத் தன்மையுடன் நோக்கும் தன்மை வாய்ந்தது. எனவே இந்த உணர்ச்சிபூர்வமான விடயத்தில் கருத்துக்களை முழுமையாக வெளியிடாது மௌனம் காத்திருக்க முடியும் என அனுமானிக்க முடிகிறது.

 

குறிப்பாக இந்நிகழ்வுகளை துருக்கியின் அர்துகான் அரசாங்கம் அணுகிய விதம் மூலம் அர்துகானைச் சாடுவதற்கு அவரது அரசியலை எதிர்ப்போர் பயன்படுத்தியதையும் அவதானிக்க முடிந்தது. அர்துகானின் அரசியலை அவரது ஆதரவாளர்கள் கூட முற்று முழுதாக விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டதாக நியாயப்படுத்தாத நிலையில் அவரை எதிர்ப்பவர்கள் விமர்சனம் என்ற பெயரில் அர்துகானை சாடுவதற்கு முயன்றமை மிகுந்த பாரபட்சம் நிரம்பியது.

 

மக்காக் காலத்திலும் மதீனாக் காலத்திலும் தூதரது அவர்களது ஸீராவில் ஏராளம் உதாரணங்கள் நபி(ஸல்) அன்னவர்கள் இஸ்லாத்தை எதிர்த்தவர்களோடு எவ்வாறு நடந்து கொண்டார்கள் என்பதைக் காட்டி விரவிக் காணப்படுவதைக் காணலாம். தினந்தோறும் தன் மீது குப்பை கொட்டிய பெண்மணியின் உதாரணமும் தான் உதவிக்கு சுமைகளை சுமந்து சென்ற மூதாட்டியுடன் அவரது ஏசும் வார்த்தைகளுக்கு மத்தியிலும் இறுதி வரைக்கும் கனிவுடன் உரையாடிச் சென்றமை எல்லாமே நபிகளாரையொட்டி நமது மூலாதாரங்கள் தரும் செய்திகள்.

 

யூதனது ஜனாஸாவுக்கு எழுந்து நின்றமை, யூதர்களோடு ஒப்பந்தம் செய்து ஒன்றிணைந்த வாழ்வுக்காக இறுதி வரைக்கும் முயற்சி செய்து முன்னுதாரணமாக விளங்கியமை, மரணிக்கும் காலப் பகுதியிலும் யூதன் ஒருத்தனிடம் தனது கேடயத்தை அடகு வைத்து கொடுக்கல்-வாங்கல் செய்தமை என இன்னும் நீண்ட முன்னுதாரண பட்டியலை நமது மூலாதாரங்கள் தம்மிடத்தே வைத்திருப்பதை நாம் இலகுவாகக் காணலாம்.

 

அர்துகான் முதல் நமது அயல் வீட்டு உறவுகள் வரைக்கும் நமது கொடுக்கல்-வாங்கல்களில், பிணைந்து பழகுவதில் ஒரே ஒரு நிகழ்வு அல்லது ஒரே ஒரு ஒப்பந்தம், ஒரே ஒரு சரத்து, ஒரே ஒரு தத்துவம் மட்டுமே தாக்கம் செலுத்துவதில்லை. ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்த சர்வதேச உறவுகள், ஒப்பந்தங்கள், அரசியல்-இராஜதந்திரம், பொருளாதார இலாப-நட்டங்கள் என இன்னுமுள்ள அனைத்துக் காரணிகளுடனும் குறித்த சந்தர்ப்ப சூழலும் இணைந்துதான் முடிவுகளும் நகர்வுகளும் தீர்மானிக்கப்படும்.

 

‘யூதர்கள் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள்’ என்ற ஒரே ஒரு அம்சம் மட்டுமே அர்துகானை இஸ்ரேலிய காட்டுத் தீ அனர்த்தத்தின் போது எந்த நகர்வை எடுப்பது என்ற முடிவெடுப்பதில் தங்கியிருக்கச் செய்திராது. அது குறைந்த பட்சம் ஒன்பது தசாப்தங்கள் பின்சென்று முஸ்தபா கமால் பாஷா என்ற துருக்கியின் முதலாவது மத எதிர்ப்புத் தலைமை வரைக்கும் செல்லும் என்பது மிகத் தெளிவு. அக்காலத்திலிருந்து செய்துகொள்ளப்பட்ட உடன்படிக்கைகள், நிழல் அரசுகளின் ஊடுருவல்கள் என அனைத்துமே  அர்துகானின் இன்றைய நிகழ்ச்சி நிரல்களில் தாக்கம் செலுத்தும் என்பது அரசியலின் அரிவரி அறியாதோருக்கும் கூட புரியும்படியான அம்சமே ஆகும். இந்நிலையில் ஒரு சகோதரர் கூறியது போன்று, சினிமா ஹராம் என்று சொல்வோரெல்லாம், அர்துகான் மட்டும் சினிமா ஹீரோ பாணியில் அதிரடி வெற்றிகளைக் குவிக்க வேண்டும் என்று எண்ணுவதெல்லாம் எங்ஙணமும் புத்திக்குட்பட்டதல்ல.

 

கட்டுரையைத் துவங்கியது முதலே இது அர்துகானது அரசியல் குறித்த கட்டுரையாகவோ அல்லது ஒரு ஃபத்வாக் கட்டுரையாகவோ ஆகிவிடக் கூடாது என்பதில் கூடிய சிரத்தை எடுக்கிறேன். இஸ்ரேலில் காட்டுத் தீ ஆரம்பித்த கடந்த (நவம்பர்) 23, புதன் காலை முதல் இஸ்ரேல் பொதுவான உதவிக் கோரிக்கைகளை இத்தாலி, சைப்ரஸ், துருக்கி, கிரீஸ் ஆகிய நாடுகளிடம் விடுத்திருந்தது. இந்நாடுகளோடு மேலதிகமாக இன்னும் பல நாடுகளும் தீயணைப்பு நடவடிக்கைகளில் இணைந்து கொண்டன. கூறத்தக்கது என்னவெனில் பலஸ்தீனமும் இவ்வுதவிப் பணிகளில் இணைந்திருந்தது.

 

பிராந்தியத்தில் பல இஸ்ரேலின் அரபு நட்பு நாடுகளில் சிலதின் கருத்துக்கள் இதன் போது சியோனிஸத்துக்கு பிரார்த்திப்பதைப் பிரதிபலித்திருந்தன. இது அவர்களது அறிவு வறுமையைக் காட்டுகின்றது. அது அரசியல் இஸ்லாத்தை எதிர்க்கும் அரபு ஆட்சியாளர்களில் குறிப்பிட்ட ஒரு சாராரின் கருத்தாகும். இத்தகையோர் தான் பலஸ்தீனப் பிரச்சினையை வெறும் நிலப் பிரச்சினையாயாக கடந்த காலங்களில் பேசியோராவர். இத்தகைய இன்னொரு பிரிவினரே இந்த அவல சந்தர்ப்பத்தை மனிதநேயப் பார்வையுடன் நோக்குவதையும் ஏதோ யூத ஏஜண்டுகளின் வேலை போன்று பார்த்தவர்களாவர்.

 

எதிரிக்கும் மன்னிப்பையும் மனித நேயத்தையும் போதிக்கும் படி வழிகாட்டும் இஸ்லாத்திடமிருந்து மத்திமமான வழிகாட்டலையே பெறமுடியும். அது இஸ்ரேலுக்குப் பிரார்த்திப்பது போன்ற அறிவு காய்ந்து சருகாகிப் போன நிலைப்பாடாகவோ அல்லது ஒரு மனித அவலத்தில் மகிழ்ந்து பேருவகை கொள்ளுகின்ற இருவிதமான தீவிரப் போக்குகளை விட்டும் தவிர்ந்துதான் இருக்கும்.

 

இறுதி முடிவு எப்போதும் சத்தியக்கானதாகத் தான் இருக்கும். அதனை அல்லாஹ்வே கூறுகிறான்: “மேலும் குற்றமிழைத்தோர் வெறுத்த போதிலும், அல்லாஹ் பொய்யை அழித்து ஹக்கை-உண்மையை – நிலைநாட்டவே (நாடுகிறான்)” (அல்அன்ஃபால்) ‘நமக்குப் பிரயோசமானதன்பால் கவனம் செலுத்தி, அல்லாஹ்வின்பால் உதவி தேடுவதும், நாம் இவ்வாறு செய்ததாலே இவ்வாறெல்லாம் நிகழ்ந்தது என்று கூறக்கூடாது என்பதும், அல்லாஹ்வின் சக்தியாலே அவன் நாடியது நடந்தது என்றே முஸ்லிம்கள் கூற வேண்டுமென்பதும்’ நபிமொழிகள் தரும் உபதேசங்களாகும். ஒரு விவகாரத்திலே ஒருவரது நிலைப்பாடுகள், அவரது கல்வித் தரம், வாசிப்பு என்பவற்றுக்கு ஏற்ப மாற்றமடைவது என்பதே அவர் சிந்தனை சுதந்திரம் பெற்றவர், மேலும் வெறித்தனம், தேக்க நிலையை விட்டும் விடுபட்டவர் என்பதன் அடையாளமாகும். இது எல்லா விடயங்களிலும் பொருந்தி வரக்கூடியதே.

 

கடந்த 23 அன்று இஸ்ரேல் ஆக்கிரமித்திருந்த பகுதிகளில் காட்டுத் தீ பரவத்துவங்கியது தொட்டு தம் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தும் #இஸ்ரேல்_எரிகிறது என்ற அரபு வாசகம் அடங்கிய ஹேஷ் டெக்குகள் ட்விட்டரில் மூன்று இலட்சத்துக்கும் அதிகளவில் பகிரப்பட்டிருந்தன. அதன் போது இஸ்ரேலிய அரசின் உத்தியோகபூர்வ அரபுமொழி ட்விட்டர் கணக்கில் இவ்வாறு தமது செய்தியைப் பகிர்ந்திருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது:

இஸ்ரேலுக்கு தீமை நாடுவோர் ஒவ்வொருவருக்கும்- “விசுவாசம் கொண்டோரே! ஒரு சமூகத்தார் பிறிதொரு சமூகத்தாரைப் பரிகாசம் செய்ய வேண்டாம். ஏனெனில் (பரிகசிக்கப்படுவோர்) அவர்களைவிட மேலானவர்களாக இருக்கலாம்…” (அல்ஹுஜுராத்:11)

 

இந்தத் தூததை சுமந்தும றுமை நாள் வரைக்கும் அல்லாஹ் அளித்த பிரதிநிதித்துத்தை சுமக்கப் போகும் இந்த உம்மத்தின் பார்வை எப்போதும் விசாலமாகவே இருக்கும்.

பலஸ்தீனத்துக்கான தலைமைத்துவம்

palistine1
தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் அரபு வசந்தம், இறுதியில் அரபு, இஸ்லாமிய உலகில் நம்பிக்கை மிகுந்த எதிர்காலத்தை நோக்கி நம்மைக் கொண்டு செல்லும் என்பது களத்திலே உழைக்கும் பலரும் அவாவுகின்ற, பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டிய எதிர்பார்ப்பாகும். உலக அரசியல் நகர்வுகளைத் தீர்மானிக்கும் காரணியாக மத்திய கிழக்கு நிலவரங்கள் இருந்து கொண்டிருக்க, எரிந்து கொண்டிருக்கும் மத்திய கிழக்கின் பிரச்சினைகளின் அச்சாணியாக பலஸ்தீனப் பிரச்சினை காணப்படுகின்றது. இங்கு மிக விரைவாக பலஸ்தீன் விடுவிக்கப்பட வேண்டும்; குத்ஸ் மீட்டெடுக்கப்பட வேண்டும் என இஸ்லாமிய உம்மத் விரும்புகிறது. அது முஹம்மத்(ஸல்) அவர்கள் இஸ்ரா மேற்கொண்ட மகோன்னத பூமி; ஈஸா(அலை) பிறந்த பூமி; முதல் கிப்லா, மூன்றாவது புனிதஸ்தலம். இன்று அது அரபுலகிலும் இஸ்லாமிய உலகிலும் தீர்க்கப்பட வேண்டிய மையப் பிரச்சினை அது; முதன்மைப்படுத்தப்பட வேண்டிய விவகாரம் அது. ஒவ்வொரு இஸ்லாமிய மற்றும் உலகளவிலான விவகாரங்களிலும் ‘குத்ஸ் விவகாரம்’ தாக்கம் செலுத்திகொண்டிருக்கிறது. இதுவே இன்று உலக முஸ்லிம் சகோதரன் ஒவ்வொருவரின் உள்ளத்திலும் விதைக்கப்பட வேண்டிய விவகாரமாகும்.
சமகால பலஸ்தீனின் விடுதலைப் போராட்டத்தின் முக்கிய பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்கிவரும் ஹமாஸ் அமைப்பின் ஆளுகைக்குள்ளால் இருக்கும் காஸா பிராந்தியம் தொடர்ந்தேர்ச்சியான பத்து வருடங்கள் மிகக் கடுமையான முற்றுகைக்குள்ளாக்கப்பட்டிருக்கின்றது. மறுபுறம் இன்னொரு முக்கிய பிரதிநிதியாகக் கொள்ளத்தக்க ஃபதாஹ் அமைப்பின் ஆளுகையில் இருக்கும் மேற்குக் கரைப் பிரதேசத்தினுள் இரட்டை எண் கணக்கான மடங்குகளில் இஸ்ரேலின் சட்டவிரோதக் குடியேற்றங்கள் அதிகரிக்கப்பட்டு ஆக்கிரமிப்பு தொடர்ந்தும் விஸ்தரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.
1930 களில் ஷெய்க் இஸ்ஸுத் தீன் அல்கஸ்ஸாம் போன்ற ஆன்மீகத் தலைமைகளின் முன்னிலையோடு, பலஸ்தீன் மீதான யூத ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிரான போராட்டங்கள் ஆயுத வடிவெடுத்துத் துவங்கின.
இதன் பின் பலஸ்தீனம் முழுதாக ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு இஸ்ரேல் என்ற சட்டவிரோத நாடு 1948 இல் உருவாக்கப்பட்ட பின் பலஸ்தீனமும் அரபு, இஸ்லாமிய உலகமும் முழுமையாக சுதாகரித்து எழுவதற்கு இடையில், இயக்க முறைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு போராட்டக் குழுவாக யாஸிர் அரபாத் தலைமையில் முன்னோடியாகத் துவக்கப்பட்ட ஃபதாஹ் இயக்கம் குறிப்பிடப்படுகிறது. அன்று பலஸ்தீன விடுதலைக்கென வேறு எந்த தளமும் இல்லாத சூழ்நிலையில் இஸ்லாமிய சகோதரத்துவ சிந்தனைப் பின்புலம் கொண்ட பலரும் அதனோடு இணைந்து போராடினர். யாஸிர் அரபாத் உள்ளிட்ட அதன் ஸ்தாபக உறுப்பினர்களான ஃகலீல் வஸீர், ஸலாஹ் ஃகலப் போன்றோரும் சகோதரத்துவ அமைப்புடன் மாணவப் பருவத்திலிருந்தே தொடர்புகொண்ட அதன் சிந்தனையை உள்வாங்கியிருந்தவர்களாவர். 1950கள் மற்றும் 60களின் கடினமான நாட்களில் பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டமானது உத்வேகம்பெற்ற கட்டத்திலே ஃபதாஹ் உட்பட பல பலஸ்தீனிய இயக்கங்கள் எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை முன்கொண்டு சென்றன.
பின்னாட்களில், அரபு-இஸ்ரேல் யுத்தம் என்ற ஆறு நாள் தோல்விப் படலத்திலே அரபு நாடுகள் எந்த ‘அரபு தேசியவாதம்’ என்ற செல்லாக் காசுக் கொள்கையை அடிப்படையாக வைத்துப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்ததோ அந்தத் தோல்விச் சித்தாந்தத்துக்குள் 1967இன் பின்னர் ஃபதாஹ் அமைப்பும் அதன் தலைமையில் உருவான பலஸ்தீன விடுதலை அமைப்பும் (PLO) படிப்படியாக மூழ்கித் தம்மைக் கரைத்துக் கொண்டனர். இதற்குப் பரிசாக பலஸ்தீனத்தின் பிரதிநிதியாக யாஸிர் அரபாத் உலக அரங்கில்(!) அங்கீகரிக்கப்பட்டு PLO வின் தலைமைப் பீடத்திலும் அமர்த்தி வைக்கப்பட்டார். உச்சகட்டமாக 1974ம் ஆண்டின் நவம்பரில் ஐ.நா. பொதுச் சபையில் உரையாற்றும் வாய்ப்பும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. பலஸ்தீன் என்ற இறையாண்மை மிக்க சுதந்திர தேசத்தின் பிரதிநிதியாகப் பங்கேற்க வேண்டிய இடத்தில் ஐ.நா. வில் முதன் முதலாக உரையாற்றிய அரசு சாராத ஒருவர் என்ற அவலமும் அங்கு நடந்தேறியது.
ஃபதாஹ் முன்னோடி அமைப்பொன்றாக இருந்த போதும் படிப்படியே அதன் செயல்பாடுகள் வீரியம் குன்றிக் கொண்டே வந்திருப்பதை பலஸ்தீன ஆக்கிரமிப்பு வரலாற்றை அவதானிக்கும் எவரும் கண்டுகொள்ள முடியும். 1967இன் பின் முற்றாக அரபு தேசியவாதத்திடம் தஞ்சம் புகுந்தது முதல் 1988 பலஸ்தீன தேச பிரகடனம், 1993 ஒஸ்லோ உடன்படிக்கைகள் என ஒவ்வொரு முக்கிய நகர்விலும் பலஸ்தீனத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்கின்ற வங்குரோத்து அரசியலை ஃபதாஹ் மேற்கொண்டு வந்ததை நாம் காண முடியும்.
இன்றைய தேதியில், ஸ்தாபகத் தலைமைகள் மறைந்து அப்பாஸ், தஹ்லான் போன்றோரின் பிடியில் இருக்கும் ஃபதாஹ் அமைப்பின் கோஷங்களாக தோல்வியடைந்து போன தேசியவாதம், மதச்சார்பின்மை, இரு நாட்டுத் தீர்வுக் கொள்கை என்பன காணப்படுகின்றன. அதே வேளை தமது ஆள் வளங்களை வைத்தே பலஸ்தீன மீட்புப் போரில் செயற்படும் ஏனைய குழுக்களை நசுக்கும் முதிர்ச்சியற்ற கைங்கர்யங்களையும் ஃபதாஹ் அமைப்பின் பிற்கால வரலாற்றில் கண்டுகொள்ள முடியும்.
அரபு தேசியவாதத்தின் பக்கம் ஒதுங்கி நீர்த்துப் போகத் துவங்கியிருந்த பலஸ்தீன விடுதலைப் போரில், புதிய இரத்தமாக உள்நுழைந்த ஹமாஸ் இயக்கம், அதன் சிந்தனை வீரியம் குறித்து அறிவது அப்போராட்டத்தை மீட்டெடுக்க மாற்றாகத் தோன்றிய புதிய தலைமை மற்றும் அதன் அணுகுமுறைகளை நாம் தெரிந்துகொள்வது அவசியமானது.
மக்கள் மயப்பட்டதாக வெடித்த முதலாவது இன்திபாழா, 2000ம் ஆண்டில் இரண்டாம் இன்திபாழா என்பன; கேம்டேவிட் உடன்படிக்கை, ஒஸ்லோ உடன்படிக்கையோடு பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டம் முடிந்துவிடும் என எதிர்பார்த்தோருக்கு ஏமாற்றமளித்தது. இப்பின்னணியில் 1980 களின் இரண்டாம் பாதியில் ஹமாஸின் போராட்டம் வெறும் கற்கள், கவண்களுடன் துவங்கியது. அது இன்று நவீன ஆயுதக் கண்டுபிடிப்புக்கள், நவீனமான சுரங்க அமைப்புக்கள் என பிரமாண்ட பரிணாமத்தை எட்டியுள்ளது.
இஸ்லாமிய சகோதரத்துவ அமைப்பின் பலஸ்தீனுக்கான பிரிவாகக் கருதப்படும் ஹமாஸ் அமைப்பு அரசியல் இஸ்லாத்தின் இக்காலத்தின் முக்கிய அடையாளமாகும். அதன் அரசியல் துறைத் தலைவர் காலித் மிஷ்அலின் நுணுக்கமான நகர்வுகள் அரசியல் இஸ்லாமின் முக்கிய பாடங்களாகப் பிற்காலத்தில் கொள்ளப்படுவது நிச்சயம். இன்றைய ஹமாஸ் அரசியல் போராட்ட இயக்கமாக மாத்திரமன்றி பாரிய மக்கள் திரளை ஆதரவாகப் பெற்றுள்ளதோடு பலஸ்தீனப் பிரச்சினையை இஸ்லாமிய உலகின் மையப் பிரச்சினையாக முன்வைத்து பலஸ்தீனருக்கான போராட்டமாக மட்டும் இதனைப் பார்க்காது முழு உம்மத்தினதும் போராட்டமாக இதனை முன் கொண்டு செல்வதில் பெரும் வெற்றிபெற்று வருகிறது. 1948 க்கு முந்தைய ஒற்றை தேசமான பலஸ்தீனத் தீர்வினையே அது தொடர்ந்தும் வலியுறுத்தி வருகிறது.
ஃபதாஹ் போன்ற அமைப்புக்கள் தேசியவாதம், மதச்சார்பின்மையை வைத்து நிலத்துக்கான போராட்டமாக முன்னெடுத்து பெறாத வெற்றி ஹமாஸ் முன்னெடுக்கும் போராட்டத்துக்குக் கிடைத்து வருகிறது. அரசியல், ஆயுதம், சிந்தனை, மக்கள் திரள் என பல முனைகளிலும் பலஸ்தீன நிலத்துக்கான போராட்டமாக அல்லாமல் இஸ்லாமிய அகீதாவை முன்னிறுத்தி முஸ்லிம்களது முதலாவது கிப்லாவை; மூன்றாவது புனிதஸ்தலத்தை மீட்கும் போராட்டமாகவே ஹமாஸ் முன்கொண்டு செல்கிறது.
ஹமாஸின் அனுபவம்:
இப்பாதையில் ஹமாஸ் எதிர்கொண்டுவரும் சவால்கள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. பலஸ்தீனை ஆள்வதற்கான சந்தர்ப்பமொன்று 2006ம் ஆண்டில் வழங்கப்பட்டதிலிருந்து காஸா பிரதேசத்தை நிர்வகித்துவரும் ஹமாஸ், தொடர்ந்த மூன்று போர்களை காஸா பள்ளத்தாக்கில் மீது சந்தித்துள்ளது. அவை ஒவ்வொன்றுமே வெவ்வேறான காலப் பகுதிகளில் சிறந்த சூழலோ அல்லது பாதகமான சூழலோ எதிலும் ஹமாஸ் மற்றும் காஸா மக்கள் போராடத் திறன்பெற்றவர்கள் என்ற செய்தியை உலகுக்கு சொன்னது.
2008/09 முதல் போர் தொடுக்கப்பட்ட போது ஹமாஸ் எவ்வித உதவியும் இல்லாமலே எல்லாப் புறமும் எதிர்ப்புகளாக இருந்த காலப்பகுதியில் கடினத்துடன் எதிர்கொண்டது. பின்பு 2012இல் இரண்டாவது யுத்தம் தொடுக்கப்பட்ட போது அரபு வசந்தம் அதன் ஆரம்பகட்ட சுபசோபனங்களுடன் இருந்தது. எகிப்து முழுமையான ஆதரவை வழங்கியது.
அடுத்ததாக 2014 யுத்தம் வந்தது. அரபு வசந்தத்தின் எதிர்ப் புரட்சிகள் நிகழ்ந்த சூழல் அது. அப்போது பலரும் ‘ஹமாஸ் அதன் பழைய தோழமைகளை இழந்துவிட்டது; அது புதிய தோழமைகளை அடைந்துகொள்ளவில்லை’ என்றெல்லாம் சொன்னார்கள். ஆனாலும் நாம் எமது போராட்டத்தை வெற்றிகரமாக முன்னெடுத்தது.
இவை, அரசியல்-ஆயுத ரீதிகளாக ஆதரித்துப் பலப்படுத்துவதற்கு தம்மை சூழ ஆதரவாளர்கள் இருந்தபோதிலும் இல்லாத சூழ்நிலைகளிலும் பலஸ்தீன மக்கள் சாத்தியமற்றவைகளையும் சாதிக்கக் கூடியவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.
அரபு வசந்தம் சாதகமான கட்டத்தில் இருந்த 2012ல் இரண்டாவது யுத்தத்தின் போது, எகிப்து, துருக்கி, கத்தார் ஆகிய நாடுகள் மூலம் சிறந்த தலைமை வழங்கப்பட்டது. 2012 போரின் போது அரபு லீக் செயலாளர் காஸாவுக்கு சென்றார்; எகிப்து பிரதமர் காஸாவுக்கு சென்றார்; துருக்கியின் வெளிவிவகார அமைச்சர் காஸாவுக்கு சென்றார்.
அப்போது எல்லோரும் பலஸ்தீன எதிர்ப்பு போராளிகள் இந்த யுத்தத்தை நிறுத்துவதற்கு என்ன நிபந்தனைகளை இடுகின்றனர் என்றே கேட்டனர். இஸ்ரேல் மீதுதான் அழுத்தம் பிரயோகிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது; ஹமாஸ் மீது அல்ல; இதுவொரு பெரிய மாற்றம். அப்போது இலக்குகளை அடைந்துகொள்வதில் அந்த குறுகிய கால போர், பெரு வெற்றிபெற்றது. முழு அரபு-இஸ்லாமிய சமூகங்களும் ஒன்றிணைந்து நிற்கும் போது பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டம் எந்த வடிவம் பெற்று இருக்கும் என்பதற்கான சிறு உதாரணமாக அது காணப்பட்டது.
மேற்கூறப்பட்ட பந்திகள் ஹமாஸின் அனுபவமாக அரசியல் போராட்டக் களத்திலும் ஹமாஸின் முதிர்ச்சி மிக்க அணுகுமுறைகளாக உஸ்தாத் காலித் மிஷ்அல் பகிர்ந்துகொண்ட அம்சங்களாகும். ஹமாஸ் தன்னை எப்போதும் மீள்பரிசீலனை செய்துகொண்டே இருக்கிறது.
ஹமாஸ் தற்போதைய நிலையில் கவனமாகத் தன்னை வரையறுத்துப் போராடும் பரப்பை காலித் மிஷ்அலின் வார்த்தைகளை இவ்வாறு வழங்கலாம்:
(1) நாம் பலஸ்தீன விடுதலைப் போராட்ட இயக்கம். பலஸ்தீனை அதனை ஆக்கிரமித்திருப்போரிடம் இருந்து மீட்கப் போராடுகிறோம்.
(2) பலஸ்தீன விவகாரத்தை, குத்ஸ் விடயத்தை இஸ்லாமிய உம்மத்தின் முதன்மைப் பிரச்சினையாக உம்மத்திடம் முன்வைத்து அதனைப் பேணுதல். இதனை அயலகப் பிரச்சினைகளுக்குள் உள்நுழைக்காதிருத்தல்.
(3) அடுத்து பிராந்தியத்தில் நடக்கும் பிரச்சினைகளுக்குள் உள்நுழையாமல் இருக்கும் அதே நேரம் அவ்விடயம் குறித்த பொறுப்பான, பண்பான நிலைப்பாடொன்றை அடிப்படையில் கொண்டிருப்போம். மக்களுடன் அவர்களது உரிமைக்காக இருப்போம்; அவர்களது வேதனைகளை அறிந்தவர்களாக இருப்போம். உம்மத்தின் ஒற்றுமையில், நலன்களில் கவனத்துடன் இருப்போம். இவை இயல்பானவை; இவை ஹமாஸினதும் பலஸ்தீன மக்களினதும் நிலைப்பபாடுகள்; ஹமாஸ் ஒரு மக்கள் இயக்கம்; அது மக்களது எண்ணங்களைப் பிரதிபலிக்க வேண்டும்; நாம் ஒரு நீதியான விவகாரத்துக்காகப் போராடுகின்றவர்கள். நாம் அநியாயத்துடன் கைகோர்க்கக் கூடாது. சிலர் இதன் போது மக்களுக்கு எதிராக இருக்கும் படி கோரிய போது நாம் மறுத்தோம்.
(4) அடுத்து பிராந்தியத்தின் நாடுகள் மற்றும் சக்திகளோடு அரசியல் ராஜதந்திர உறவுகளைப் பேணும் போது, நமது நலன்கள் மற்றும் அத்தியாவசியங்களுக்கிடையே சமநிலை பேண முயற்சிப்போம். அதன் போது நலன்களுடன் நமது அடிப்படைகள் முரண்படும் போது நமது அடிப்படை பண்பாட்டுப் பெறுமானங்கள் மீதே திரும்புவோம். சிலர் தமது மக்களுக்கெதிராக நம்மை நிற்குமாறு கோரிய பொழுதில் நாம் நமது நிலைப்பாட்டை எடுத்து, இவற்றுக்கான விலைகளை கடந்த காலங்களில் செலுத்தியுமிருக்கிறோம். அவை குறித்து கடந்த காலங்களில் ஆழமான வாதங்கள் பல எழுந்தும் உள்ளன.
இந்த சுருக்கமான வரையறைகள் ஹமாஸ் பலஸ்தீனத்துக்குக் கொடுக்கும் பெறுமானம் மிகுந்த தலைமைத்துவத்தை புரியக் கூடியதாக இருக்கும். மாற்றீடு என்பது தாம் மட்டுமல்ல தாம் பலஸ்தீனுக்கான தலைமையைக் கொடுக்கும் பல தரப்பினருடன் தாமும் ஒரு பங்கேற்புக் குழு; முக்கியமான பங்கேற்புக் குழு என்ற அடையாளத்துடன் ஹமாஸ் பலஸ்தீனத்துக்கான தலைமையைக் கொடுத்து வெற்றியை நோக்கிப் பயணிக்கிறது. ஹமாஸ் அதன் இலக்கை அடைந்துகொள்ளும் நாள் தொலைவிலில்லை.
“அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் உதவி சமீபமாகவே இருக்கின்றது”

அரபு வசந்தத்தின் பின்னணியில் – ஹமாஸ் கடந்து வந்த பாதை

8ac17946c27c4bff89f47ea1de641b66_18

உரை: உஸ்தாத் காலித் மிஷ்அல்

பொதுத் தலைப்பு: அரபு வசந்த பின்னணியில் இஸ்லாமிய இயக்கங்களில் ஏற்பட்டு வரும் நிலைமாற்றங்கள் குறித்த அல்ஜஸீராவின் கருத்தரங்கு.

 

(அரபு வசந்தம் வெற்றிகரமாக முன் செல்வதற்கான சுபசோபனங்கள் கருத்தரங்கில் உரையாற்றியோர் மூலமாக பல கோணங்களிலும் முன்வைக்கப்பட்டன. எதேச்சாதிகாரத்தின் பிடியிலிருந்து அரபு வசந்தம் மீண்டு வரும்; அரபு வசந்தத்தில் ஒவ்வொரு அரசாக வீழ்ந்து கொண்டிருக்க, இங்கு விரைவாகவோ காலம் கணிந்தோ பலஸ்தீன் விடுவிக்கப்பட வேண்டும் என இஸ்லாமிய உம்மத் விரும்புகிறது. அது முஹம்மத்(ஸல்) அவர்கள் இஸ்ரா மேற்கொண்ட மகோன்னத பூமி. ஈஸா(அலை) பிறந்த பூமி. முதல் கிப்லா, மூன்றாவது புனிதஸ்தலம். இன்று அது அரபுலகிலும் இஸ்லாமிய உலகிலும் தீர்க்கப்பட வேண்டிய மையப் பிரச்சினை அது; முதன்மை விவகாரம் அது. அது ஒவ்வொரு இஸ்லாமிய மற்றும் உலகளவிலும் தாக்கம் செலுத்திகொண்டிருக்கிறது.

இப்புரட்சி என்பது நாட்கள், வாரங்கள், மாதங்களில் வெற்றிபெறக் கூடியது அல்ல; அத்தோடு இருக்கும் அரசுகளின் தலைகள் வீழ்வதோடு மாத்திரம் முடிந்துவிடுவதுமல்ல. இந்த அரபு வசந்தம் பிராந்திய, சர்வதேச ரீதியில் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பான நலன்களுக்குள் சிக்கிய ஆழ்ந்த தேசங்களுடன் தொடர்புடையது இது. இங்கு எதிர்ப்புரட்சிகள் மாற்றத்துக்காக உழைத்துக் கொண்டிருந்தோரிடம் கஷ்டத்தை, நம்பிக்கையீனத்தை ஏற்படுத்தியது. இது குறித்து அதற்காக உழைப்போர் தமது நாடுகளில், பிராந்தியங்களில், சர்வதேசத்தில் தமக்கு வாய்க்கப்பெற்ற பலம், சாதனங்களின் துணை கொண்டு பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

இங்கு இந்த புரட்சி அரசியல் ரீதியாக, சிந்தனா ரீதியாக, கருத்தியல் ரீதியாக பலஸ்தீன போராட்டத்தில் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள் பேசப்படுகிறது. இதில் ஹமாஸ் போராட்டத்தின் மையமாக இருந்தது. பலஸ்தீன போராட்டம் தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது மட்டுமே அரபு வசந்தத்தில் தோன்றிய எதிர்ப் புரட்சிகளின் நோக்காக இருந்தது எனலாம். அரபு வசந்தம் பலஸ்தீன போராட்டத்தில் ஏற்படுத்திய பாதிப்புகள் என்ன? ஹமாஸில் ஏற்படுத்திய பாதிப்புகள் என்ன? கற்றுக் கொண்ட பாடங்கள் என்ன? போராட்டத்தின் மூலோபாயம், கஷ்ட-நஷ்டங்கள், பிழை விட்ட இடங்கள் என சிந்தனைகளில் ஏற்படுத்திக் கொண்ட மீளாய்வுகள், எதிர்கால சவால்களை எதிர்கொள்ளும் வழிகள் என்ன? அனைத்தும் இங்கு முன்வைக்கப்படுகிறது. முன்வைப்பவர் அறிமுகங்கள் ஏதும் அவசியமற்றவர்; ‘ஹமாஸ்’ இயக்கத்தின் அரசியல் பிரிவுத் பொறுப்பாளர் உஸ்தாத் காலித் மிஷ்அல் அவர்கள். அவரது உரையின் தமிழ் தழுவலாக ஓரளவு சுருக்கப்பட்டு இங்கு முன்வைக்கப்படுகிறது. வல்ல அல்லாஹ் நமது பணிகளைப் பொருந்திக் கொள்வானாக!)

 

புகழனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே… ஸலவாத்தும் ஸலாமும் முஹம்மத்(ஸல்) மற்றும நபிமார்கள் அனைவர் மீதும் உண்டாவதாக!

கூடியிருக்கும் சகோதரர்கள் அனைவருக்கும் அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்.

இந்த நிகழ்வை ஏற்பாடு செய்த அனைவருக்கும் முதற்கண் நன்றிகள். நாம் கலந்துரையாடிக் கொண்டிருக்கும் தலைப்பு இஸ்லாமிய வாதிகள் மற்றவர்கள் என பலரும் கரிசனை காட்டக் கூடிய தலைப்பு.

இந்த இடத்துக்கு பேச அழைக்கப்பட்ட கணம், பெரும் சவால் மிகுந்த விடயமொன்றை எவ்வாறு பேசப்போகிறேன் என்ற கேள்வியுடன் இருந்தேன். எனது உரை எதிர்வரும் நாட்கள் குறித்து உங்களை திருப்திப்படுத்தவும் சுபசோபானங்களை முன்வைக்கவும் வேண்டும். உங்களது அறிவுகளைக் கண்ணியப்படுத்தவும் உம்மத்தை ஏமாற்றாமலும் உங்களுடைய விவகாரத்தில் உங்களது இயங்குதலில் எவ்வித பாதகமான தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தாமலும் இருக்க வேண்டும். அதோடு நீங்கள் இஸ்லாமிய நாடுகளோடும் இஸ்லாமியப் பரப்பில் உழைத்துக் கொண்டிருப்போருடனும் முரண்படுவதாக உங்களைக் காணவும் கூடாது.

எனவே அல்லாஹ் மீது தவக்குல் வைத்தவனாக நான் இவற்றை முன்வைத்து பேச விரும்புகிறேன். சரியானவற்றை சுருக்கமாகத் தர முயற்சிக்கிறேன்.

 

அரபு வசந்த பின்னணியில் இஸ்லாமிய இயக்கங்களிடத்தில் ஏற்பட்டு வந்த நிலைமாற்றங்கள்:

அரபு வசந்தத்தின் பின்ணணியில் நின்று இஸ்லாமிய அமைப்புகள் இஸ்லாமிய வாதிகளிடத்தில் ஏற்பட்டு வந்த நிலைமாற்றங்கள் குறித்து நோக்குவோமாயின், நாம் பலஸ்தீனிலே போராடிக் கொண்டிருக்கும் அமைப்பு. நாம் மட்டும் தான் ஒரே ஒரு அமைப்பல்ல. பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் நாம் ஒரு முன்னுதாரணம். எமது முழு முதல் நோக்கம் ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராகப் போராடி நமது பூமியை மீட்டெடுப்பதுதான். ஆனால் ஹமாஸுக்கென்று ஒரு இஸ்லாமிய அரசியல் பக்கம் இருக்கின்றது.

ஒரு கட்டத்தில் நமக்கு அதிகாரப் பொறுப்பு வழங்கப்பட்டு நமது மக்களைப் போஷிப்பதற்கும், பாதுகாக்கவும், சீரமைக்கவும், நமது மக்களுக்குப் பணி செய்யவும் வாய்ப்பை நாம் தேர்ந்தெடுத்தோம். அப்போது நமது எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை பாதுகாக்க அதனை நாம் வடிவமைத்தோம்.

இப்பின்னணியில் நான் இரு தலைப்புக்களில் பேசுவேன். ஒன்று, ஹமாஸ் எவ்வாறு அரபு வசந்தத்தை கையாண்டது என்பதும் பின் அது எதிர்ப் புரட்சிகளை எவ்வாறு கையாண்டது என்பதுமாகும். அதில் ஹமாஸ் செலுத்திய தாக்கம், ஹமாஸ் அடைந்த தாக்கம் என்பனவும் பேசப்படும்.

இரண்டாவது, அரபு வசந்தத்தில் இஸ்லாமியவாதிகளின் பாத்திரம் எவ்வாறிருந்தது என்பது குறித்த பார்வையையும் ஹமாஸ் பாலஸ்தீன மக்களின் விடயத்தில் அதனை எவ்வாறு கையாண்டது என்பதும் பேசப்படும்.

முதலாவது பகுதியைப் பொருத்தமட்டில்,

(1) அரபு வசந்த்தத்தின் தாக்கம் குறித்து நோக்கினால், எவ்வித தயக்கமுமின்றி நாம் தாக்கமடைந்தோம் எனக் கூறுவோம். யாரும் அதனால் தாக்கமுறவில்லை; ஒரு போதும் அரபு வசந்தத்தில் நாம் தாக்கம் அடையவில்லை; தாக்கம் செலுத்தவில்லை என்றெல்லாம் கூற முடியாது; கூறவும் மாட்டோம். அந்த புரட்சியில் பெரும் பெரும் அரசுகள் நாடுகள் எல்லாம் நிலை குலைந்து தடுமாறி நின்ற வேலை ஓர் இயக்கம் தாக்கம் அடையவில்லை என எவ்வாறு கூறுவது? அவ்வாறே ஹமாஸ் அதன் பல்வேறு இடங்களிலும் இஸ்லாமிய இயக்கங்கள் மத்தியிலும் வித்தியாசமான விளைவுகளைக் கண்டது.

(2) 2006ல் நாம் தேர்தலில் பெரும்பான்மையாக வெற்றி பெற்றோம். அதுவே சிலவேளை அரபு வசந்தத்துக்கு முன்னரே நாம் வைத்த எட்டுக்களாக இருந்திருக்கலாம். அதே நேரம் அதுவே எதிர்ப் புரட்சியொன்று தேவை என்பதை எதிரிகளுக்கு உணர்த்திய சிறு முன்னுதாரணமாகவும் அது இருந்திருக்க முடியும்.

(3) அடுத்து பலஸ்தீன மக்களும் அவர்களது போராட்டமும் ஹமாஸோ அல்லது பலஸ்தீன மக்களோ கூறாவிட்டாலும் நிச்சயமாக பிராந்தியத்தின் அரபு வசந்தத்தில் ஆழ்ந்த தாக்கத்தை நிகழ்த்தியது. இதனை நான் அரபுத் தலைநகரங்களுக்கு சென்ற போது அவதானித்தேன். இவ்விடயத்தில் நாம் பாலஸ்தீனிலே உள்ள அனைத்து போராடுபவர்களையும் நினைவுபடுத்துகிறேன். பாலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டம் என்பது ஹமாஸை விட மிகப் பெரிய ஒரு வட்டம். ஹமாஸ் அவர்களிலே முன்னணியில் உள்ள முக்கிய ஓர் அடையாளம்.

பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டம் இந்த உம்மத்துக்கு இரு வகைகளில் முன்னுதாரணத்தை வழங்குகின்றது. ஒன்று, ஆயுத எதிர்ப்பு ரீதியான முன்னுதாரணம். அடுத்தது மற்றது மக்கள் திரளின் முன்னுதாரணம். பலஸ்தீன குழந்தை நெஞ்சு நிமிர்த்தி யுத்தத் தாங்கிகளுக்கு முன்னால் நிற்கும் தைரியத்தை என்னவென்பது! இவை உம்மத்தினது கற்பனைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட விடயம். இங்கே பெரும் அற்புத சக்தியொன்று இருக்கின்றது.

(4) அடுத்து நாம் அவதானிக்க வேண்டும். நாம் அரபுப் புரட்சிகளால் சாதகமாகவும் பாதகமாகவும் தாக்கமுற்றோம் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஏனெனில் நாம் பிராந்தியத்தில் இருக்கிறோம்; அரபு-இஸ்லாமிய, பிராந்திய, சர்வதேச ரீதியான விவகாரங்களில் நாம் தாக்கத்துக்கு உட்படுவோம் என்பது இயல்பானது. பொதுவாக எல்லா மக்களிடத்தேயும், பலஸ்தீன மக்களிடத்தில் குறிப்பாகவும் எதிர்ப்புணர்வு சிறப்பாக என்பது இருந்துகொண்டிருக்கிறது. அவ்வகையில் இந்த புரட்சி என்பது தன்னிலையானது. ஆக்கிரமிப்பைக் கடுமையாக எதிர்ப்பதுடன் தொடர்புடையது. நம்முடைய இந்த எதிர்ப்புப் போராட்டமானது பருவத்துக்குப் பருவம் கூடிக் குறைவதல்ல. நம்மை சூழவும் சிறப்பான சுழற்சிகள் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும் பாதக சுழற்சிகள் நிகழ்ந்தாலும் நமது எதிர்ப்புப் போராட்டம் தொடர்ந்துகொண்டுதான் இருக்கும். சர்வதேச ரீதியான எவ்வகை மாற்றம் நிகழ்ந்த போதிலும் நாம் எமது போராட்டத்தை தொடர்ந்துகொண்டிருப்ப்போம்

பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டமானது உத்வேகம் பெற்ற 1950கள் மற்றும் 60களில் கடினமான ஒரு கட்டத்திலே ஃபத்ஹ் உட்பட பல பலஸ்தீனிய இயக்கங்கள் எதிர்ப்ப்புப் போராட்டத்தை முன்கொண்டு சென்றன. பின்பு முதலாவது இன்திபாழா மக்கள் மயப்பட்டதாக வெடித்தது. 2000ம் ஆண்டில் இரண்டாம் இன்திபாழா, 2வது கேம்டேவிட் உடன்படிக்கையுடன் பலஸ்தீன் உள்ளும் புறமுமாக ஆக்கிரமிப்பினால் கிளர்ந்தெழுந்த மக்கள் மூலமாக வெடித்தது. ஒஸ்லோ உடன்படிக்கையோடு பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டம் முடிந்துவிடும் என எதிர்பார்த்தோருக்கு இது ஏமாற்றமளித்தது.

அதன் பின்பு தொடர்ந்த மூன்று போர்கள் காஸா பள்ளத்தாக்கின் மீது தொடுக்கப்பட்டது. அவை ஒவ்வொன்றுமே வெவ்வேறான காலப் பகுதிகளில் சிறந்த சூழலோ அல்லது பாதகமான சூழலோ எதிலும் நாம் போராடத் திறன்பெற்றவர்கள் என்ற செய்தியை உலகுக்கு சொன்னது.

2008/09 முதல் போர் தொடுக்கப்பட்ட போது நாம் எவ்வித உதவியும் இல்லாமலே எல்லாப் புறமும் எதிர்ப்புகளாக இருந்த காலப்பகுதியில் கடினத்துடன் எதிர்கொண்டோம்.

பின்பு 2012இல் இரண்டாவது யுத்தம் தொடுக்கப்பட்ட போது அரபு வசந்தம் அதன் ஆரம்பகட்ட சுபசோபனங்களுடன் நம்மருகே இருந்தது. எகிப்து நமக்கு முழுமையான ஆதரவை வழங்கியது.

அடுத்ததாக 2014 யுத்தம் வந்தது. அரபு வசந்தத்தின் எதிர்ப் புரட்சிகள் நிகழ்ந்த சூழல் அது. அப்போது பலரும் ‘ஹமாஸ் அதன் பழைய தோழமைகளை இழந்துவிட்டது; அது புதிய தோழமைகளை அடைந்துகொள்ளவில்லை’ என்றெல்லாம் சொன்னார்கள். ஆனாலும் நாம் எமது போராட்டத்தை வெற்றிகரமாக முன்னெடுத்தோம்.

இவை, அரசியல்-ஆயுத ரீதிகளாக ஆதரித்துப் பலப்படுத்துவதற்கு நம்மை சூழ ஆதரவாளர்கள் இருந்தபோதிலும் இல்லாத சூழ்நிலைகளிலும் பலஸ்தீன மக்கள் சாத்தியமற்றவைகளையும் சாதிக்கக் கூடியவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

 

அரபு வசந்தத்தை பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டம் எவ்வாறு கையாண்டது?

மிக இலகுவாக விளங்கக் கூடிய அமைப்பில் அரபு வசந்தம் நம்மை அடைந்தது. அது பல படித்தரங்களை கடந்து சென்றது. துருக்கியும் கத்தரும் நெருக்கமாக நின்று செயலாற்றின. அப்போது பல நடுநிலை நாடுகள் நம்மை ஆதரித்தன.

இதன் போது நாம் மாத்திரம் நின்று செயலாற்றவில்லை. நமது நட்புகளான பல தரப்பினரும் சந்தேகமின்றி நம்மைப் பலப்படுத்தினர். நாம் நடுநிலை அரபு நாடுகள் அனைத்துக்கும் நமது கதவுகளைத் திறந்து வைத்தோம். நாமும் பல வாயிற்படிகளுக்கு ஏறி, இறங்கினோம். சிலர் நமக்கு தம்முடைய வாயில்களைத் திறந்து கொடுத்தனர்; இன்னும் சிலர் கதவை மூடிக் கொண்டுவிட்டனர்; இன்னும் சிலரோ தயக்கத்துடன் நின்றனர்.

நாம் பலஸ்தீன பிரச்சினையை நம்முடைய பிரச்சினையாக மட்டுமல்லாமல். இந்த உம்மத்தின் பிரச்சினையாகப் விசுவாசிக்கிறோம். அதனை நமது அரபு நாடுகளுக்கிடையில் துண்டுகளாக்கி பிரித்து நோக்குபவர்களாக இருக்கவில்லை. பலஸ்தீன பிரச்சினை குறித்த இந்த உம்மத்தின் ஆர்வத்தினை நாம் அரபுத் தலைநகரங்களுக்கு சென்ற போது நன்கு அவதானித்தோம். நாம் அனைவருடனும் வேலை செய்ய விரும்புகிறோம். இவ்வாறு நாம் இக்காலப் பகுதியில் மக்களின் சிந்திப்பில் பாதிப்பு செலுத்தினோம்.

குறுகிய கால வெற்றிகளுடன் அரபு வசந்தம் வந்த போது பல மக்கள் தரப்புக்களும் திகைத்து நின்றன. பலஸ்தீன மக்களும் விரைவான மாற்றமொன்றை எதிர்பார்த்தனர். ஏனெனில் பலஸ்தீனர் ஆக்கிரமிப்பை விட்டும் சுதந்திரக் காற்றை விரைவிலேயே சுவாசிக்க விரும்புகின்றனர். அதற்கு இஸ்லாமிய உம்மத் உதவும் என்ற நம்பிக்கையும் அவர்களுக்கு உள்ளது.

சில நாடுகள் அரபு வசந்தத்தை தயக்கத்தோடு நோக்கின. அரபு வசந்தம் ஏற்படுத்தப் போகும் மாற்றங்கள், சீர்திருத்தங்களை கலக்கத்துடன் நோக்கின. ஏனெனில் அரசுகளும் அதிகார மையங்களும் வாரிசு ரீதியான ஆட்சிக் கைமாறல்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி இடப்படும் என்ற அச்சம் இருக்கையில் சீர்திருத்தங்கள், மாற்றங்களை ஏற்பது என்பது அவ்வளவு இலகுவான காரியமல்ல.

2011 அரபு வசந்தத்துடன் நிறைய புதிய காட்சிகள் தோன்றின. எதிர்பார்ப்புகள், சுபசோபனங்களுடன் நாம் அவற்றைப் பார்த்தோம். பல அமைப்புக்கள், தலைமைகள் நீதி, ஜனநாயக அடையாளங்களுடன் வந்தன. நாமும் பல வேலைத் திட்டங்களை முன்னெடுத்தோம். நாம் சுபமாகவே அவற்றை நோக்கியதுடன் அரசியல் ரீதியில் பயனடைந்தோம். நமது எதிர்ப்புப் போராட்டத்துக்கு பலத்த ஆதரவைப் பெற்றோம்.

எகிப்து, துருக்கி, கத்தார் ஆகிய நாடுகள் மூலம் சிறந்த தலைமை வழங்கப்பட்டது. 2012 போரின் போது அரபு லீக் செயலாளர் வருகை தந்தார்; எகிப்து பிரதமர் காஸாவுக்கு வருகை தந்தார். எகிப்து அரபுலகின் மிகப் பெரும் நாடு; துருக்கியின் வெளிவிவகார அமைச்சர் வருகை தந்தார்.

அப்போது எல்லோரும் கேட்டது என்னவெனில் பலஸ்தீன எதிர்ப்பு போராளிகள் இந்த யுத்தத்தை நிறுத்துவதற்கு என்ன நிபந்தனைகளை இடுகின்றனர் என்பதைத் தான்… அப்போது தேர்தல் நெருங்கிக் கொண்டிருந்த இஸ்ரேலை காப்பாற்றுவதற்கென அமெரிக்க வெளியுறவு செயலர் ஹிலாரி கிளின்டன் கூட வந்துசென்றார். அவர்கள் மீதுதான் அழுத்தம் பிரயோகிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது; நம்மீது அல்ல; இதுவொரு பெரிய மாற்றம்.

அப்போது இலக்குகளை அடைந்துகொள்வதில் அந்த குறுகிய கால போர், பெரு வெற்றிபெற்றது. முழு அரபு-இஸ்லாமிய சமூகங்களும் ஒன்றிணைந்து நிற்கும் போது பலஸ்தீன எதிர்ப்புப் போராட்டம் எந்த வடிவம் பெற்று இருக்கும் என்பதற்கான சிறு உதாரணமாக அது காணப்பட்டது.

அதன்போது நமது எதிர்ப்பு நாடுகளில் இருக்கும் நம் நண்பர்கள் சிலரையும் நாம் அணுகிப் பார்த்தோம். அதாவது, அரபுலகில் நிகழ்ந்த மாற்றங்களை அந்த இடங்களில் எவ்வாறு கையாள்வது என்பது குறித்து அவர்களை நமது புறத்திலிருந்து ஆவலுடனும் நம்பிக்கையுடனும் அணுகினோம்.

அங்கும் மாற்றங்களுக்கான சாத்தியப்பாடுகள் இருந்தன. அதுபற்றி அங்கிருந்த சில புரட்சிகர ஆளுமைகளுக்கு ஆலோசனைகளையும் வழங்கினோம். இதுவெல்லாம் வரலாற்றில் நினைவுபடுத்தப்படப்போகும் விடயங்கள். அவ்வாறு அங்கு மாற்றத்துக்கான விசை சரியான, அறிவுபூர்வமான முறையில் கொடுக்கப்பட்டிருந்தால் அங்குள்ள மக்களும் அந்த மாற்றங்களை ஏற்றிருப்பார்கள்.

இவற்றுடன், இச்சந்தர்ப்பங்களில் நாம் நடுநிலை நாடுகளுடனும் நமது வாயில்களைத் திறந்து வைத்திருந்தோம். நாம் அவர்களின் உதவி தேவையற்றது போன்று பெரிய எண்ணம் வைக்காது புதிய புதிய வாயில்களை அங்கு திறந்தோம்; அவர்களும் பல புதிய வாயில்களைத் திறந்தனர்.

அங்கும் கலந்துரையாடல்களை நிகழ்த்தினோம். அந்த நாடுகளில் உள்ள இஸ்லாமிய இயக்கங்களுக்கும் நடைமுறையை சரியாக விளங்கி, கணித்து செயல்பட அறிவுறுத்தினோம். இஸ்லாமிய உம்மத்துக்கு பெரும் அறிவுறுத்தல்களை வழங்கினோம்.

அரபு வசந்தத்தின் நற்செய்திகள் வந்து கொண்டிருந்த இந்தக் காலப் பிரிவில், நாம் எம்மை நுணுக்கமாக வரையறை செய்தோம். அவை நமது இஜ்திஹாத். அதன் முக்கிய நான்கு அம்சங்கள்:

(1) நாம் பலஸ்தீன விடுதலைப் போராட்ட இயக்கம். பலஸ்தீனை அதனை ஆக்கிரமித்திருப்போரிடம் இருந்து மீட்கப் போராடுகிறோம்.

(2) பலஸ்தீன விவகாரத்தை, குத்ஸ் விடயத்தை இஸ்லாமிய உம்மத்தின் முதன்மைப் பிரச்சினையாக உம்மத்திடம் முன்வைத்து அதனைப் பேணுதல். இதனை அயலகப் பிரச்சினைகளுக்குள் உள்நுழைக்காதிருத்தல்.

(3)அடுத்து பிராந்தியத்தில் நடக்கும் பிரச்சினைகளுக்குள் உள்நுழையாமல் இருக்கும் அதே நேரம் அவ்விடயம் குறித்த பொறுப்பான, பண்பான நிலைப்பாடொன்றை அடிப்படையில் கொண்டிருப்போம். மக்களுடன் அவர்களது உரிமைக்காக இருப்போம்; அவர்களது வேதனைகளை அறிந்தவர்களாக இருப்போம். உம்மத்தின் ஒற்றுமையில், நலன்களில் கவனத்துடன் இருப்போம்.

இவை இயல்பானவை; இவை ஹமாஸினதும் பலஸ்தீன மக்களினதும் நிலைப்பபாடுகள்; ஹமாஸ் ஒரு மக்கள் இயக்கம்; அது மக்களது எண்ணங்களைப் பிரதிபலிக்க வேண்டும்; நாம் ஒரு நீதியான விவகாரத்துக்காகப் போராடுகின்றவர்கள். நாம் அநியாயத்துடன் கைகோர்க்கக் கூடாது. சிலர் இதன் போது மக்களுக்கு எதிராக இருக்கும் படி கோரிய போது நாம் மறுத்தோம்.

(4) அடுத்து பிராந்தியத்தின் நாடுகள் மற்றும் சக்திகளோடு அரசியல் ராஜதந்திர உறவுகளைப் பேணும் போது, நமது நலன்கள் மற்றும் அத்தியாவசியங்களுக்கிடையே  சமநிலை பேண முயற்சிப்போம். அதன் போது நலன்களுடன் நமது அடிப்படைகள் முரண்படும் போது நமது அடிப்படை பண்பாட்டுப் பெறுமானங்கள் மீதே திரும்புவோம். சிலர் தமது மக்களுக்கெதிராக நம்மை நிற்குமாறு கோரிய பொழுதில் நாம் நமது நிலைப்பாட்டை எடுத்து, இவற்றுக்கான விலைகளை கடந்த காலங்களில் செலுத்தியுமிருக்கிறோம். அவை குறித்து கடந்த காலங்களில் ஆழமான வாதங்கள் பல எழுந்தும் உள்ளன.

 

எதிர்ப் புரட்சி காலப் பகுதிகள்:

அரபு வசந்தம் குறித்த பகுதிக்குப் பின்னால் நாம் எதிர்ப் புரட்சிகள் இடம்பெற்ற காலப் பிரிவுகளுக்குள் நுழைவோம். பெரும் மாற்றங்கள் குவிந்த காலப் பகுதியாக இது அமைந்தது. நாடுகள் பெரும் கலேபரமுற்றன. ஜனநாயகம் குப்புறக் கவிழ்க்கப்பட்டது. இதன் போது அரபு வசந்தத்துடன் தொடர்புறாத சில பிராந்திய நாடுகளின் ஜனநாயகத்தை வீழ்த்துவதற்கான முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. மக்களை இன்னும் கஷ்டத்திலே வீழ்த்தும் முன்னெடுப்புக்கள் இவை.

இது நிகழ்ந்த காலப் பிரிவுகளில் நாம் எம்மை மிகுந்த அபாயத்துக்குள் சிக்கியிருப்பதை கண்டுகொண்டோம். பிராந்தியத்தின் அரசியல் ஸ்திரமின்மையானது கொலை, கொள்ளை, இடப்பெயர்வு என இரத்தம் தோய்க்கப்பட்டிருந்தது. ஒரு வகை குழுவாதம் மேலோங்க செய்யப்பட்டிருந்தது. இந்த குழுவாதத்தின் அடியாக சண்டைகளும் தோற்றுவிக்கப்பட்டிருந்தன. அது உண்மையில் மக்கள் சார்ந்த குழுவாதங்கள் அல்ல. மக்கள் இதன் போது தம் பாட்டிலேயே இருந்தனர். இந்த குழுவாதங்களைத் தோற்றுவித்தது சில அரசுகள், ததத்தமது நலன்களை நாடிய சில சக்திகள் மற்றும் தீவிரவாதக் குழுக்களுமாகும். அந்தக் குழுக்களுக்கு அரசியல் பிரக்ஞ்சைகளுமில்லை; இஸ்லாம் குறித்த சரியான புரிதலும் இல்லை.

இக்காலப் பகுதிகளில் முன்னர் எப்போதும் இல்லாதவாறு சில தீவிரவாதக் குழுக்கள் வெளிப்பட்டு வந்ததை நாம் கண்டோம். இஸ்லாத்தில் ஆழ்ந்த அறிவு பெறாத அத்தகையவர்களுக்குப் பின்புலமாக கடும்போக்கும் அறியாமையும் இருந்தது; இஸ்லாத்துக்கும் அரபுக்களுக்கும் தீய பெயரை உருவாக்கும் பாதகமான முயற்சிகளையே அவர்கள் கொண்டிருந்தனர். இவர்களால் ஜனநாயகத்தின் மூலம் ஏற்பட்டு வந்த மக்களுக்கான மாற்றங்களையும் அவர்கள் ஒழிப்பவர்களாக இருந்தனர். இவர்கள் பல்வேறு பிரிவினரின் அஜண்டாக்களுக்குள் சிக்கியிருந்ததுடன் பிராந்தியத்தின் முதன்மைப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதிலும் சீர்குலைவுகளை ஏற்படுத்தியிருந்தனர்.

இதன் பின்னரான காலப் பகுதியில் பல வெளிச் சக்திகள் பிராந்தியத்துக்குள் நுழைவதை நாம் நேரடியாகக் கண்டோம். அவ்வேளை மக்களை துண்டு துண்டாகப் பிரித்து விடும் திட்டங்கள் பரவலாக அரங்கேற்றப்பட்டன. மக்கள் இவ்வகைக் குழுப் போர்களுக்குள் மூழ்கியிருக்கையில் இஸ்ரேலுக்கு சாதகமான நிலைகள் பல கோணங்களில் மீண்டும் தோன்றின. எதிரியாகக் கையாளப்படவேண்டிய நெடடன்யாஹு அரபு நாடுகளுடன் தமக்கிருக்கும் நேரடி, மறைமுகத் தொடர்புகள் குறித்து பெருமைப்பட்டுக் கூறிக் கொண்டிருந்தார்.

அப்போது நாம் தெளிவாகக் கூறினோம், உம்மத் பல பிரச்சினைகளுக்குள் சிக்கி நிற்கும் போது இஸ்ரேலுடன் நட்பு பாராட்டுவது புத்திசாதுரியமானதல்ல. அப்போது பலஸ்தீனுக்கு எதிரான இஸ்ரேலின் அபாயம் ஒன்றும் குறைந்திருக்கவும் இல்லை; மாறாக அரபு வசந்தத்துக்கே எதிராக இஸ்ரேலின் அபாய நகர்வுகள் அதிகரித்துவிட்டிருந்தன; உம்மத்துக்கு எதிராக அது செயற்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. இந்த உம்மத் அதன் சுதந்திரத்தைப் பெறுவதில் தாமதிக்க செய்வதில் இஸ்ரேலுக்கு மிகப் பெரும் பங்கிருக்கின்றது. இதே வேலையை அரபு அரசுகளும் தம்முடைய மக்களது நாட்டங்களைப் புதைக்க முற்படும்போது செய்துகொண்டிருக்கின்றன; அவைஅரசியலையும் ராஜதந்திரத்தையும் குறுக்கி நோக்குகின்றன; ஒருவருக்கொருவர் இஸ்ரேலுக்கு பணிவிடை செய்யும் நிலையே இருந்தது. நிலைமைகள் இவ்வாறு இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவாக முழுமையாக மாற்றப்பட்டன. பலஸ்தீன் ஒரு கட்டுக்குள் முடக்கப்படப் பார்த்தது.

 

இந்த சந்தர்ப்பங்களை ஹமாஸ் கையாண்டது எவ்வாறு?

நிலைமைகளைக் கையாள்வதில் குழப்பம் நிலவிய போதிலும், முன்னர் தொடர்ந்தேர்ச்சியாகப் பெற்று வந்த வெற்றிகள் போலவே அடுத்து வரப்போகும் கட்டங்களிலும் ஹமாஸ் வெற்றிபெறுவது குறித்த கேள்வி எழும்பியது. ஆம்… ஹமாஸ் வெற்றிபெறும் என்பதை சொல்லிவைக்கிறோம். அப்போது நாம் கைக்கொண்ட சில முறைமைகளை இவ்வாறு கூறலாம்:

(1) நாம் எம்மை மீள்பார்வைக்கு உட்படுத்தினோம். எதிர்ப்புக்களை எதிர்கொள்வதில், சாதிப்பதில் நமது இயலுமை எவ்வாறு உள்ளது; எந்தளவுக்கு அதிகரித்துள்ளது என்பதை நாம் மீள்பரிசீலனை செய்தோம். மிகக் கடினமான காலங்களில் நாம் எவ்வாறு செயற்படுவோம்; அவற்றை எவ்வாறு முகங்கோடுப்போம் என்பதையும் மீள்பரிசீலித்தோம். எவரும் உதவி வழங்க முடியாத கடந்த ‘அல்அஸ்ஃப் அல்மஃகூல்’ யுத்த நடவடிக்கையின் போது நாம் பன்மடங்கான ஆயுத பலத்தினைப் பெற்றிருந்தோம். பலஸ்தீனம் சாத்தியமற்றவற்றையும் கூட சாதித்துக் காட்டும் பலம்கொண்டது என்பதை நான் கூறிக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.

(2) அடுத்து பாலஸ்தீன ஒருமைப்பாட்டைப் பேணுவதில் இகாலப் பகுதியில் ஹமாஸ் கூடிய கவனம் செலுத்தியது. இதன்போது ஹமாஸும் இஸ்லாமியவாதிகளும் பல்வேறு குற்றச்சாட்டுக்களுக்கு மத்தியிலும் ஜனநாயகம் பேணப்பட ஹமாஸ் பல விட்டுக் கொடுப்புக்களை செய்தது. நமது அரசியல்துறைப் பிரதிப் பொறுப்பாளர் இஸ்மாயில் ஹனிய்யா பிரதமர் பொறுப்பை விட்டும் முன்னாள் பிரதமராக மாறினார். இதன்போது தேர்தலில் நம்மை மிகைக்க சில திட்டங்கள் வகுக்கப்பட்டு நம்மை ஆலோசிக்காமலே தேர்தல் நேரம் குறிக்கப்பட்டது. பின்னர் நாம் தேர்தலில் பங்கேற்கும் தீர்மானத்தை எடுத்ததும் தேர்தலைப் பிற்போட்டனர்.

(3) நாம் குறித்த நிகழ்வுகளால் பாதக விளைவுகளை அனுபவித்த போதிலும், அவற்றின் மூலம் அதிகபட்சம் படிப்பினைகளைப் பெற முயற்சித்தோம். ஏனெனில் சில பாதக விளைவுகள் நம்மிடமிருந்தே உருவாகியிருந்தன. அவற்றிலிருந்து கற்றுக் கொள்வது நமது கடமையாகும்.

(4) நான்காவதாக நாம் பிராந்தியத்தின் ஏனைய முறுகல்களுக்குள் நுழையாமல் இருக்கும் அரசியலைத் தொடர்ந்து பேணினோம். அத்தோடு தோற்றுவிக்கப்பட்டிருந்த குழுவாதங்களை இழிவளவாக்குவதற்கு தொடர்ந்தும் முயன்றுகொண்டே இருந்தோம். நமது இஸ்லாமிய உம்மத்துக்கு இவற்றுள் வீழ்ந்துவிடாதிருக்க தொடர்ந்தும் உபதேசித்துக்கொண்டே இருந்தோம். இந்த விவகாரங்களில் முன்னெப்போதுமில்லாத அளவு வெளித்தலையீடுகளையும் நாம் சுட்டிக் காட்டினோம். அதில் முதன்மையாகப் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் சிரியாவின் வீரமைந்தர்களே.

(5) நாம் நமது அரசியல் முன்னெடுப்புக்களை வெளிப்படையோடும் நுணுக்கமாகவும் எச்சரிக்கையுடனும் நலன்களை அடைந்து – தீங்குகளை அப்புறப்படுத்தலையும் இணைத்து செய்துவந்தோம். அதில் நாம் எமது அடிப்படை பண்பாடுகளைத் தொடர்ந்தும் எப்போதும் போல் பேணி வந்தோம். நாம் நமது உம்மத்தின் மையப் பிரச்சினையாக பலஸ்தீனப் பிரச்சினையை நோக்க வேண்டும்; எல்லோருக்குமான அபாயம் இஸ்ரேல் என்பதை மக்களிடம் கொண்டுசெல்லல் என்ற ரீதியில் செயலாற்றினோம்.

 

அரபு வசந்தத்தை இஸ்லாமியவாதிகள் கையாண்ட விதம் குறித்து:

இப்பகுதி குறித்தும் எவ்வித அழுத்தமும் எனது பார்வைகளை முன்வைக்கிறேன். இஸ்லாமியவாதிகள் ஜனநாயகம் மீது நம்பிக்கைகொண்டுள்ள; பரீட்சித்தும் பார்க்கின்ற நடுநிலையான பாதையில் செல்லக் கூடிய தரப்பினர்கள் ஆவர். அரபுலகில் இஸ்லாமியவாதிகள், இஸ்லாமியவாதிகள் அல்லாதவர்களின் அரசியல் குறித்து நான் நன்கறிந்துள்ளேன். அவர்களில் இஸ்லாமியவதிகளே பல இழப்புக்களை சந்தித்த போதிலும் திறன் மிக்க இயங்குதல் கொண்ட, ஜனநாயகம் குறித்து நன்கு அனுபவமுடையவர்களாவர். அவர்களே தம்மில் திறனோடு ஜனநாயகத்தை பரீட்சித்தவர்கள்; பல தியாகங்களோடும் இழப்புக்களோடும் சில தவறுகள் இழைத்திருந்த போதிலும் அதில் எப்போதும் முன்னணியில் இருப்பவர்கள்.

அடுத்து, இங்குள்ள கேள்வி இஸ்லாமியவாதிகள் ஜனானாயகத்துடன் இருக்கிறார்களா! இல்லையா! என்பதல்ல. மாறாக இஸ்லாமியவாதிகள் எவ்வாறு தொடர்ந்தும் ஜனநாயகத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, அதன் விளைவுகளை திருப்தியுடன் நோக்கியவர்களாக இருக்கப் போகிறார்கள்? பெரும்பான்மையொன்றைப் பெற்ற போதிலும் எதிரணிகள் புறமிருந்து வரும் எதிர்ப்புக்கள், நம்பிக்கையீனங்கள், அதிருப்திகளுக்கு மத்தியில் எவ்வாறு தொடர்த்ந்திருக்கப் போகிறார்கள் என்பது சவால்மிக்கதாகும். இஸ்லாமியப் பரப்பில் ஒரு பகுதியான நாம் கூட இதனை ஹமாஸில் பிரயோகித்துப் பார்த்திருக்கிறோம். இதனை அடிப்படையில் ஓர் எதிர்ப்பியக்கம் என்பதைப் பேணிய நிலையிலேயே செய்தோம்.

இங்கு இஸ்லாமியவாதிகளோ அல்லது இஸ்லாமியவாதிகள் அல்லாத தேசியவாதிகள், இனத்துவப் பார்வையுடையவர்கள் போன்றோரை நிர்ப்பந்திக்கக் கூடிய பல தூண்டல் காரணிகள் உள்ளன. இங்கு எவரும் ஜனநாயகம் மூலமாக வாய்ப்புக்கள் வழங்கப்பட்டு கடும் சோதனைகளுக்கு மத்தியில் தமது உள்நாட்டு, பிராந்திய, உலகளாவிய திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்தும் போது பலவீனங்கள் இலகுவாக வெளிப்பட்டுவிடும். அதிகரித்த விமர்சனங்கள் சிறிய பாதகங்களையும் வேற்படுத்திக் காட்டிவிடும். இங்கு இஸ்லாமியவாதிகள் தம் மீதான ஏனையோரின் விமர்சனங்களை ஏற்க வேண்டும்; ஏனெனில் அவர்கள் தற்போது பொதுவெளிக்கு வந்துவிட்டார்கள். இஸ்லாமியவாதிகள் அல்லாதோருக்கும் அவர்களது விமர்சனங்களை முன்வைக்க கண்ணியமான இடமுண்டு; அவர்கள் அதிலே வரம்புமீறிச் சென்றுவிடவும் கூடாது.

இங்கு அரபு வசந்தத்தை இஸ்லாமியவாதிகள் கையாண்ட விதம் குறித்து நோக்குகையில் இரண்டு தவறுகள் காணப்படுகின்றன:

(1) அரபுக்களின் சமகால நிலை மற்றும் இதன்போது பாதகமளிக்கக் கூடிய சக்திகளைக் கணிப்பதில் மிகைப்படுத்தி நோக்கிவிட்டார்கள். இது குறைந்த அனுபவம், நுணுக்கமான தகவல்கள் இன்மை, அநேக சந்தர்ப்பங்களில் ஏனையோர் விரித்த வளைகளுக்குள் விழுந்திருந்தமை, தமது பலம் குறித்த மிகையான-பிழையான எண்ணவோட்டத்தைக் கொண்டிருந்தமை, தம்முடைய பலம் மிக்க வலைப்பின்னல், மக்கள் பலம், ஆதரவு மட்டம், தாம் பெரும்பான்மையினர் என்ற எண்ணம் போன்றவைகளை இஸ்லாமியவாதிகள் மிகை மதிப்பீட்டுடன் நோக்கினர். இவையே எதிர்ப்புரட்சிகளை அவர்களால் கையாள முடியாது போனமைக்கும் சர்வதேச ஆதரவுகளைப் பெற முடியாமைக்கும் காரணிகளாகும்.

(2) இரண்டாவதாக ஏனைய தரப்பினர்களுடன் உரையாடி பணியாற்றுவதில் அவர்கள் விட்ட தவறுகளாகும்; இஸ்லாமியவாதிகள் பரீட்சார்த்த செயல்பாடுகளில் தங்கியிருந்தனர். பெரும்பான்மையைப் பெற்றிருத்தல் என்பது முக்கியமானது; ஆனால் அது மட்டுமே போதுமானதல்ல. அதாவது அரசியல் தீர்மானங்களை எடுக்கும் போதும் செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் பல்வேறு தரப்புக்களுடனும் உரையாடி தனிமைப்பட்டுப் போய்விடாமல் இருக்க வேண்டும்; நோக்கங்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படாமல் இருக்கும் போது பல தரப்பினரும் பங்கேற்பதை எதிர்க்காது இணைத்து செல்ல வேண்டும். இது விடயத்தில் நாம் தவறு விட்டிருக்கிறோம். 2006 இல் அனைத்து தரப்ப்பினரை விடவும் மிகைத்து நாம் வென்ற போது தனித்து ஆட்சி அமைத்தோம். நாம் நமது பலம் குறித்து அதிக மதிப்பீடும், பெரும்பான்மையோடு ஆட்சியமைக்கிறோம் என்ற எண்ணமும் நம்மை பல தரப்பினருடன் உடன்பாடின்றி பயணிக்க செய்தது. நாம் அனைத்துத் தரப்புக்களுக்கும் நாம் மட்டும் மாற்றீடு என்ற நிலைப்பாட்டில் இருப்பது தவறானது என்பதைக் கண்டறிந்து கொண்டேன்.

இதனை சுருக்கமாக நான் ஒரு சம்பவத்தினூடாகக் கூறுகிறேன். ஒருமுறை, ஃபத்ஹ் அமைப்பின் முக்கிய உறுப்பினர் ஒருவர் நம்மை பேச்சுவார்த்தைக்கென சந்திக்க வந்திருந்தார். அப்போது நமது தலைமையகம் சிரியாவில் இருந்தது. ஃபத்ஹ்க்கும் நமக்கும் இடையிலான வேறுபாடு தெரிந்த விடயமே. நாம் அதன்போது அவரிடம் கூறினோம் “யதார்த்தத்தை புரிந்துகொள்ளுங்கள்! நமது உரிமைகளில் நீங்கள் தவறிவிட்டீர்கள்; உங்களது உரிமைகளில் நாம் தவறிவிட்டோம். நாம் நமது தவறு எதுவெனில், ஃபத்ஹ் அமைப்பின் காலம் முடிந்துவிட்டது; இனி நாமே மாற்றீடு என நாம் நினைத்த போது தவறிழைத்தோம். சமூக மட்டத்தில் செயற்படுவதே அதிக வினைத்திறன் தரக் கூடியது என்பதை நாம் அறியவில்லை. நீங்கள் தவறிழைத்தது, பலஸ்தீன களத்தில் புதிய தரப்பாக ஹமாஸ் செயல்பட வருவதை அங்கீகரிக்காத போதாகும்; ஹமாஸ் உண்மையில் செயலாற்றுவதற்கான அனைத்து சக்திகளையும் கொண்டிருக்கிறது. ஹமாஸ் ஒரு புதிய பிரவாகத்துடன் வருகிறது. அது உங்களோடு பங்களித்துப் பயணிக்கும் என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ளவைல்லை.”

நாம் பங்கேற்பு என்ற விடயத்தையே முற்படுத்தி செயலாற்ற வேண்டும்; மாற்றீடு என்பதை அல்ல. உண்மையில் நாம் பங்கேற்று உடன்பாட்டுடனும் ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துழைப்புடனும் அனைவரும் பங்கேற்றுப் பொறுப்புக்களை சுமந்து பயணிக்கின்ற அமைப்பைக் கொண்ட அரசியல் பண்பாடு கொண்ட நிறுவனங்களை ஒவ்வொரு ஊரிலும்/நாட்டிலும் அமைப்பது நம்முடைய காலக் கட்டாயமாகும்; அதோடு அரசியல் ரீதியிலும் போராட்ட ஒழுங்கிலும் நாம் உடன்பாட்டோடு பயணிக்க வேண்டும்; அதற்கென உடன்பாடாக பயணிக்கக் கூடிய செயற்தளங்களை இனங்கண்டு செயற்படுவதற்கான பொறிமுறைகளையும் உருவாக்கவேண்டும்.

ஒரு முறை பலஸ்தீன செயற்பரப்பில் பணியாற்றுகின்ற ஒருவர் “அரசியல் தீர்மானங்கள் எடுப்பதில் நீங்கள் தனித்து செயற்படுவீர்களா?” எனக் கேட்ட போது, “இல்லை. நீங்களும் கூட அவ்வாறு செயற்படக் கூடாது” என்றேன். அரசியல், போராட்டம், தேசியம் தொடர்பான விவகாரங்களில் முடிவுகள் எடுப்பது இவ்வாறே இருக்கவேண்டும். இவற்றை 2006 இலிருந்து நாம் பேசிய போதும், துரதிர்ஷ்டவசமாக நடைமுறைக்கு வரவில்லை.

மேற்கூறிய நடைமுறைகளை ஹமாஸ் விசுவாசிக்கிறது. மேலும், ஹமாஸ் தன்னை மீள்பரிசீலனை செய்துகொண்டே இருக்கிறது என்பதைக் கூறிக் கொள்கிறோம். அது தவறுகளிலும் வீழ்ந்துள்ளது என்பதை ஏற்கிறோம்.

அது தனது மக்களின் சுபீட்சத்துக்காக, போராட்டத்தின் வெற்றிக்காக அது தொடர்ந்தும் செயற்படுகிறது. முற்றுகையை உடைப்பதற்கு போராடியுள்ளது; முற்றுகைக்குட்பட்ட நிலையில் அது மூன்று போர்களை எதிர்கொண்டது; முற்றுகைக்குட்பட்ட நிலையிலேயே அது பல பரீட்சார்த்த முயற்சிகளை செய்துள்ளது; முற்றுகைக்குட்பட்ட நிலையிலேயே அது தனது ஆயுத திறன்களை விருத்தி செய்திருக்கிறது. பல புதிய கண்டுபிடிப்புக்களையும் செய்துள்ளது; மக்களுடனேயே எப்போதும் நெருக்கமாக இருந்துள்ளது.

மிகக் கடினமான காலப் பிரிவில் இன்திஃபாழா துவங்கிய போதில் அல்அக்ஸா, அல்குத்ஸுக்குள் இருந்து போராடும் ஆண்-பெண் முராபித்கள் மிகக் குறைந்தளவானோரே இருந்தனர். அதன்போதே அரபு-இஸ்லாமிய சமூகங்களின் பொறுப்பான அல்அக்ஸாவைத் துண்டாடும் நடவடிக்கையை அவர்கள் தடுத்திருக்கின்றனர்.

நாம், நம்முடைய தவறுகளை சரிப்படுத்திக் கொள்ள அல்குர்ஆன் கூறும் செயல்திட்டத்தையே பின்பற்றினோம். எமது ரப் அல்குர்ஆனில் உஹத் யுத்த தோல்வியின் போது ஸூரத்து ஆல இம்ரானில் குறிப்பிடுகிறான்:

“இன்னும் உங்களுக்கு ஒரு துன்பம் (உஹதில்) வந்த போது, நீங்கள் அவர்களுக்கு (பத்ரில்) இதுபோன்று இரு மடங்கு துன்பம் உண்டாக்கியிருந்த போதிலும், ‘இது எப்படி வந்தது?’ எனக் கூறுகிறீர்கள். (நபியே!) இது உங்களிடமிருந்து தான் எனக் கூறுவீராக!” (ஆல இம்ரான் :165)

“உங்களிடமிருந்துதான் எனக் கூறுவீராக!” என அவன் குறிப்பிடுகிறான். இது பௌதிக ரீதியான தயார்படுத்தல்கள், காரணிகளை நம்மிடமிருந்து அப்புறப்படுத்திவிடாது. அவற்றுக்கு நமது முயற்சிகளே தேவை.

இறுதியாக… இக்காலப் பிரிவில் நாம் எம்மில் நமது நிலைமைகள் குறித்து மிகச் சரியாக மதிப்பிடுவதற்கான தேவை இருப்பதைக் கண்டோம்; வரக் கூடிய காலப் பகுதிகளில் நம்மை இன்னும் விருத்தியாக்க வேண்டும்; அது சிந்தனா ரீதியான விருத்தி, அரசியல் ரீதியான விருத்தி, வலைப்பின்னல் ரீதியான விருத்தி ஆக இருக்க வேண்டும். இன்னும் மாற்றம், வெற்றி, விருத்து குறித்த எனது ஆவலின்படி கூறுகிறேன். ஏனைய தரப்புக்களின் அனுபவங்களையும் பெற்று வெற்றியை எவ்வாறு தொடர்ந்து தக்கவைப்பது, வழிகளைப் புதுப்பித்து  விருத்தி செய்வது குறித்தெல்லாம் சிந்திக்க வேண்டும். ஆனால் சிந்தனாரீதியாக உங்களது அடிப்படையையும் அடையாளத்தையும் இழந்துவிடக் கூடாது. அடுத்து ஹமாஸுக்கு பிராந்திய ரீதியிலும் சர்வதேச ரீதியிலும் தொடர்புகள் உள்ளன. ஆனால் நாம் நான்காம் தரப்பொன்றின் நிபந்தனைகளுக்கு அடிபணிந்து போய்விடுவதில்லை. இன்னொரு தரப்பின் நிபந்தனைகளுக்கு அடிபணிந்து அரசியல் பங்களிப்பை மட்டுமே செய்வது வழியல்ல. உங்களது நிபந்தனையையும் சொல்லுங்கள். இதற்கு நீங்கள் பலமுள்ளவராக இருக்க வேண்டும்; அத்தோடு உங்களது அரசியல் பார்வை எப்போதும் விழித்திருக்க வேண்டும்.

அனைவருக்கும் நன்றிகள்… வஸ்ஸலாமு அழைக்கும் வரஹ்மதுல்லாஹி வபரகாத்துஹு.